Эвдэрч сүйдсэн хуучин гудамжнууд төөрдөг байшин мэт ээдрээтэй сүлжилдэнэ. Хоцрох вий гэсэндээ Чэнь Гө ч бас алхаагаа хурдасгалаа. Олон удаа эргэж тойрсны эцэст түүний нүдний өмнө намхан, хоёр давхар хуучирсан байр гарч ирсэн бөгөөд өнөөх эмэгтэй, хүү хоёр яг тийшээ орон далд оров.

Барилгыг хүрээлсэн өмхийрч муудсан усны хоолойноос ой гутам муухай үнэр сэнгэнэж, нэгдүгээр давхрын хананд хуучин оршин суугчид нь нүүсэн тухай том зар наасан байв. Чэнь Гөг хаашаа ч харсан булан тохой бүрд, эсвэл шууд л шалан дээр хур хог овоорчээ.

Чэнь Гөг барилга руу дөхөх зуур толгойд нь маш олон асуулт эргэлдэж байлаа. Энэ хоёр ийм аймшигтай орчинд амьдарч байгаа нь тэдний амьдрал тийм ч сайн биш байгааг илтгэнэ. Гэвч цэцэрлэгт хүрээлэнд байхдаа эмэгтэй хүүг Аймшгийн байшинд оруулахын тулд л 100 юанийг ямар ч эргэлзээгүйгээр гаргаж өгсөн шүү дээ. Энэ нь тэр хүүд хэчнээн их хайртайг харуулж байлаа. Гэтэл хүү түүнд дэндүү гэмээр хүйтэн хөндий, хайхрамжгүй ханддаг. Аймшгийн байшинд байхдаа тэр ердөө хоёрхон өгүүлбэр хэлсэн бөгөөд тэр хоёулаа зөвхөн Чэнь Гөд хандсан байв. Хүү өнөөх эмэгтэйг үзэн яддаг бололтой.

Энэ нь түүний сэтгэцийн асуудлаас болов уу, эсвэл үүний цаана илүү аймшигтай, далд зүйл нуугдаж байна уу?

Шатаар өгссөний дараа хоёрдугаар давхарт ердөө нэг л айл амьдардгийг Чэнь Гө анзаарав. Хонгилыг цэвэрхэн шүүрдсэн байх бөгөөд хувцас хатаагч хэцэн дээр угаасан хувцас тохжээ.

"Хүн байна уу?" Хаалга онгорхой байсан хэдий ч Чэнь Гө соёл гарган тогшлоо.

"Очлоо."

Өрөөн дотроос хөлийн чимээ гарч хэн нэгэн дөхөж ирлээ. Тэрээр Чэнь Гөг хараад илт цочирдон гайхжээ.

"Та энд юу хийж яваа юм бэ? Бид Аймшгийн байшинд орохдоо ямар нэгэн зүйл эвдэж сүйтгэчихсэн хэрэг үү?" гэж эмэгтэй болгоомжлонгуй асуув.

"Үгүй дээ, тийм биш. Би зүгээр л бяцхан хүүгийн байдлыг сонирхоод, түүнээс нэг зүйл асуух гэсэн юм." Эмэгтэй түүнийг гэртээ оруулах ямар ч хүсэлгүй байгааг Чэнь Гө анзаарсан тул үргэлжлүүлэн, "Надад Жюжян Анагаах Ухааны Их Сургуульд хэдэн найз байдаг юм. Магадгүй тэд тусалж чадах байх гэж бодлоо" гэлээ.

"Баярлалаа, гэхдээ зүгээр дээ." Эмэгтэй юу ч бодолгүйгээр шууд л татгалзав. Чэнь Гө ч өөрийгөө арай л хэтрүүлчих шиг боллоо гэж бодсон тул, "Би үнэхээр муу хүн биш ээ. Та гар утаснаасаа өнөөдрийн 'Жюжян өглөөний сонин'-г хайж үзэж болно шүү" гэж яаравчлан тайлбарлав.

Эмэгтэй огт хөдөлсөнгүй тул Чэнь Гө өөрийнхөө гар утсыг гаргаж ирээд, Пин Ан апартментын хэргийг шийдвэрлэхэд тусалсан тухай нийтлэлээ хайлаа.

"Хараач, би цагдаа нарт хуучин хэргийг илрүүлэхэд нь тусалж, хүндэт медаль хүртэж байсан юм." Чэнь Гө гар утсаа эмэгтэйд өгөхөд тэрээр гүйлгэн харав. "'Ер бусын үзэгдлийн стример гацаанд орж, эцэст нь цагдаа нарт аврагджээ? Аймшгийн байшингийн эзний хэт зоригтой үйлдэл нь түүнийг бараг л үхэлд хүргэх шахлаа?'"

"Гарчгийг нь тоох хэрэггүй ээ. Нийтлэл дотор миний зураг байгаа даа."

Чэнь Гө нэлээд удаан тайлбарлаж байж сая нэг эмэгтэйн хардлагыг арилгав. Эмэгтэй түүнд утсыг нь буцааж өгөөд, "Тэгвэл ороод суучих. Хаалгаа онгорхой орхичихоорой" гэлээ.

"Ойлголоо."

Эмэгтэй Чэнь Гөг 'зочны өрөө' рүү дагуулж оров. Энэ нь булан руу шахаж тавьсан орнууд болон хоолны ширээ багтсан ердөө хэдхэн ам метр давчуухан өрөө байлаа.

"Замбараагүй байгаад өршөөгөөрэй. Зочин ирнэ гэж огт бодсонгүй. Та юм уух уу?" Эмэгтэй ихэд санаа зовсон байлаа. Яг тэр мөчид Чэнь Гө түүний төрхөөс хүүгийн сүүдрийг олж харах шиг болов.

"Хэрэггүй дээ. Би зүгээр л хүүгийн эцэг эхийн тухай хэдэн зүйл асуух гэсэн юм." Чэнь Гө чухал гэж үзсэн бүхнээ тэмдэглэж авахаар гар утсаа гаргалаа.

"Тэр явдлаас хойш их удаж байхад, та одоо яагаад үүнийг асуугаад байгаа юм бэ?" гэж хэлсэн ч эмэгтэй Чэнь Гөгийн өөдөөс харан сууж, гурван жилийн өмнө Мү Ян ахлах сургууль дээр болсон бүх зүйлийг түүнд ярьж өглөө.

Гурван жилийн өмнө Мү Ян ахлах сургууль хэвийн л нэг сургууль байсан аж. Тэр нэгэн зуны өдөр аадар бороо цутгаж байлаа. Хүүгийн эцэг эх ажлаасаа тарж ирэхэд хүү нь гэртээ байсангүй. Тэд түүнийг хайхаар гарсан боловч эцэст нь эцэг эх нь биш, харин хүү л ганцаараа буцаж иржээ.

[Эцэг эх нь ор сураггүй алга болсон шалтгаан нь хүртэл хүүгээс болсон юм шиг сонсогдож байна...]

Чэнь Гө эмэгтэйн хэлсэн гол санаануудыг гар утсан дээрээ тэмдэглэн авав. Тэр , тэр үеийн үйл явдлыг нүдэндээ төсөөлөн сэргээхийг чадах ядахаараа хичээв.

Фань Юйгийн эцэг эх ажлаасаа тарж ирэхдээ хүүгээ алга болсныг мэдсэн байж. Цутгаж буй аадар бороон дунд тэд хүүгээ хайхаар гарах үедээ хамгийн сүүлд хаана байсан нь тодорхойгүй хэдий ч, цогцос нь Мү Ян ахлах сургуулийн усны худаг дотор гацсан байх өндөр магадлалтай бөгөөд хүү энэ бүх аймшигт үйл явдлын цорын ганц гэрч нь байсан байж таарна.

Фань Юй энэ бүх үйл явцыг нүдээрээ харсан учраас л ийм байдалд орчихсон байх.

Чэнь Гө ширээний тавцан руу гөлрөн хөмсөг зангидлаа. Тэр 'Хойд насны сургууль'-ийн нэмэлт даалгаврын дэлгэрэнгүйг дахин харахаар хар гар утсаа гаргаж ирэв.

6-р нэмэлт даалгавар болох 'Гүн худаг'-ийн тайлбарт: ' Ах эгч хоёр нь сургууль руу явсан ч, яагаад хэн нь ч эргэж ирсэнгүй вэ?' гэж бичсэн байв.

Хар гар утас хэзээ ч алдаа гаргахгүй. Тэгвэл энэ ах эгч хоёр гээд байгаа нь Фань Юйгийн эцэг эхтэй ямар хамаатай юм бол? Хар гар утсан дээрх сануулгаас үзвэл худаг руу унасан хүмүүс нь хүүгийн эцэг эх биш, харин тэр ах эгч нь гээд байгаа, тэр хоёр байсан болж таарна. Яагаад тэр вэ?

Чэнь Гө хар гар утсаа далд хийгээд, нүдэндээ нулимс цийлэгнүүлэн суугаа эмэгтэй рүү харлаа. Тэр эргэлзэнгүйгээр, "Фань Юй айлын ганц хүүхэд үү? Түүнд ах, эсвэл эгч байдаг уу?" гэж асуув.

Энэ асуулт амнаас нь гарах төдийд эмэгтэйн царай эрс хувирав. Хурууных нь хумс арьсандаа гүн шигдэж, нулимс нь хацрыг нь даган урслаа. "Хэрвээ миний хоёр хүүхдэд тэр осол тохиолдоогүй байсан бол... Шяо Юй хамт тоглох ах, эгчтэйгээ байх байсан юм."

"Таны хүүхдүүд ээ?" Чэнь Гө өрөөнд орохоосоо өмнө гадаах хэцэн дээр хатаасан хувцаснууд ихэвчлэн эмэгтэй хүний болон хүүхдийнх байсныг анзаарсан тул энэ эмэгтэйг гэрлээгүй гэж таамагласан байжээ.

"Тэд маш багадаа... дөнгөж хөлд орж байхдаа л нас барчихсан юм." Эмэгтэй сэтгэл санааны гүн хямралд орохын ирмэгт ирэв. Тэр өөрийгөө тайвшруулахаар гал тогооны өрөө рүү яаран орохынхоо өмнө сандчин байж уучлалт гуйлаа.

[Тэгвэл Фань Юй үнэхээр ах, эгчтэй байжээ. Гэхдээ эмэгтэйн ярьснаар бол тэд маш эрт нас барсан байх нь. Тэгвэл яагаад хар гар утас ах эгч хоёрыг нь сургуулиасаа тарсны дараа гэртээ эргэж ирээгүй гэж хэлдэг билээ? Яагаад хөлд орж буй жоохон хүүхдүүд сургуульд явна гэж? Хар гар утас андуурсан юм болов уу, эсвэл энэ эмэгтэй худал хэлж байна уу? Аль эсвэл Фань Юйд хий зүйл харагдсан юм болов уу?]

Эмэгтэй гал тогоонд нэлээд удаан байв. Чэнь Гө босож, гэрт байх өөр нэг цорын ганц өрөө рүү чиглэлээ. Фань Юй тэнд л байх ёстой; тэр л энэ бүх нууцлаг явдлын гол зангилаа байлаа.

Чэнь Гө хаалгыг түлхэн онгойлгоход түүний орсон унтлагын өрөө маш цэвэрхэн байв. Фань Юй ширээний өмнө зогсоод ямар нэгэн зүйл бичиж байгаа бололтой. Чэнь Гө хүү рүү алхаж очоод мөрөн дээгүүр нь давж харав. Хүү зураг зурж байсан бөгөөд улаан болон хар өнгийг онцгойлон илүүд үзэж байгааг тэр анзаарлаа.

"Шяо Юй, чи юу зурж байгаа юм бэ?" Хүүг цочоочих вий гэхдээ Чэнь Гө маш зөөлнөөр асуув. Хүү эргэж Чэнь Гө рүү харсан ч юу ч хэлсэнгүй. Тэгээд буцаж хараад зургандаа анхаарлаа төвлөрүүллээ.

Хүү өнгөө үргэлжлүүлэн будах тусам цаасан дээрх зураг улам бүр тодорч эхлэв.

Тас хар байшин дотор хэд хэдэн жижигхэн улаан хүн зогсож байлаа.

Зурж дууссаныхаа дараа хүү цаасаа үнгэж базаад шалан дээр шидчихээд, шууд л шинээр зурж эхлэв.

Чэнь Гө тэнд нэлээд удаан зогсож ажиглалаа. Тэрээр Фань Юйгийн зургуудын гол сэдэв нь ердөө л энэ хоёр зүйлээс бүрдэж байгааг сая анзаарав—Тас хар байшин, бас жижигхэн улаан хүмүүс.

[Тэр юуг илэрхийлэхийг оролдоод байна аа?]

Чэнь Гө шалан дээрх дуусгаад хаясан зургийг авч тэнийлгэв. Хэсэг хугацаанд нарийвчлан судалсныхаа дараа, тэр зургийг чимээгүйхэн халаасандаа шургууллаа.