Чэнь Гө түрүүн Жан Ягийн талаар ямар нэгэн муу зүйл хэлээгүйдээ талархаж байв. Тэр эвгүйхэн инээгээд, "Бүжгийн заал бага зэрэг бүгчим байсан болохоор цэвэр агаар амьсгалахаар гарч ирсэн юм" гэлээ.

Дүрэмт хувцаснаас нь улаан цус дуслах Жан Я, Чэнь Гө рүү ширтэнэ. Тэгээд тэр нарийхан, цонхигор гараа өргөж, Чэнь Гөгийн багш нарын амралтын өрөө гэж мэдэх барилга руу заав.

"Намайг тийшээ оч гэж байгаа юм уу?" Чэнь Гө хариу сонсож амжихаас өмнө Жан Я алга болчихов. Чэнь Гө хаалганаас хэдхэн метрийн зайд байсан тул нэлээд эргэлзээнд орлоо. Хэрвээ тэр мөрдлөгөө үргэлжлүүлэхээр сургууль руу буцвал илүү их аюултай нүүр тулж магадгүй, гэхдээ зүгээр л ингээд явчихвал түүнд маш хангалтгүй санагдах байв.

[Жан Ягийн надад хандах хандлага зөөлөрсөн бололтой. Түүний өгсөн дохио нь дөрвөн жилийн өмнөх хэрэгтэй холбоотой байх ёстой. Гэхдээ энэ сургуульд Жан Ятай төстэй өөр оршихуй байгаа бололтой, бас нэгээр зогсохгүй шүү. Би буцаж орохоосоо өмнө эхлээд цагдаа нарыг ирэхийг хүлээсэн нь дээр байх.]

Сургуулийн хашаанаас үсэрч гарсныхаа дараа Чэнь Гө хаалганы гадаа харуулдан зогслоо. Жан Пөн амьд байгаа эсэхийг тэр баттай мэдэхгүй байсан тул сонор сэрэмжээ сулруулж зүрхэлсэнгүй. Арван таван минутын дараа харанхуйг зүсэн машины нүд гялбам гэрэл тусаж; хоёр цагдаагийн машин түүний зүг ирж явлаа.

Чэнь Гө зам руу үсрэн гарч утасныхаа гар чийдэнг даллаад, "Би энд байна!" гэж орилов.

Машинууд Баруун Жюжян хотын Хувийн Академийн хаалган дээр зогсож, Ли байцаагч болон Чэнь Гөгийн өмнө нь харж байгаагүй нэгэн цагдаа машинаас бууж ирлээ.

"Ли авга аа, та ямар хурдан юм бэ." Чэнь Гөгийн тооцооллоор цагдаа нар энд ирэхэд дахиад хагас цаг шаардлагатай байсан юм.

"Бид түрүүхэн нэг таксины жолоочоос дээрэмдүүлж байна гэсэн тусламжийн дуудлага хүлээж аваад, аль хэдийн наашаа гарчихсан байсан юм." Ли байцаагчийн нүдний доогуур хөхөрч, томорсон нь тэрээр сүүлийн хэдэн өдөр хэт их ажиллаж ядарсны шинж байлаа.

"Тийм үү? Ямартай ч, хурдан ороод ир, Жан Пөн сургууль дотор байгаа байх!" Чэнь Гө хаягдсан сургуулийн хаалга руу заахад—түүнийг яг л гэртээ зочин урьж буй гэрийн эзэн шиг харагдуулж байв.

"Да Юн," гэж Ли байцаагчийг хэлэхэд 1.9 метр орчим өндөртэй, булчинлаг цагдаа машины тээшнээс төмөр хайч гаргаж ирлээ. "Сургуулийн хашаа руу орсны дараа бид маш болгоомжтой байх хэрэгтэй. Сэжигтэн маш зальтай болохоор хоёр хоёроороо салахгүй яваарай."

Тэрээр Чэнь Гө рүү эргэж хараад, "Чи хамгийн сүүлд сэжигтнийг хаана харсан бэ?" гэж асуулаа.

"Бүжгийн зааланд, гэхдээ тэр аль хэдийн зугтчихсан. Ямартай ч, надад танд мэдэгдэх өөр нэг зүйл байна." Чэнь Гө Ли байцаагчийн хажууд очин багш нарын амралтын өрөө рүү заагаад, "Ли байцаагч аа, та намайг дагаад явахгүй биз?" гэлээ.

"Да Юн, чи үлдээд замыг харж бай, бусад нь төлөвлөгөөний дагуу хөдөлцгөө." Ли байцаагч тушаал өгөөд, Чэнь Гөг даган багш нарын амралтын өрөө рүү орлоо.

Энэ барилга ердөө гуравхан давхар байсан ч, дотоод засал чимэглэл нь Чэнь Гөгийн орж байсан бусад барилгуудаас хамаагүй дээд зэрэглэлийнх байв.

Ли байцаагч гар чийдэнгээ барьсаар, "Бид яагаад энд ирэв? Чи сэжигтнийг энэ зүг рүү зугтахыг харсан юм уу?" гэж асуулаа.

Түүний харц хурц байх бөгөөд ядаргаа нь тэр чигтээ арилсан мэт харагдана. Хэргийн газарт орж ирмэгцээ Ли байцаагч тэс өөр хүн болж хувирах шиг болов.

"Жан Пөн энд ирэхгүй ээ." Чэнь Гө урд нь алхах ба Жан Ягийн заасан яг тэр өрөөг олохыг хичээж байв. "Би таныг дөрвөн жилийн өмнөх охины үхэлтэй холбоотой газар руу дагуулж явна."

"Жан Пөнг барьсныхаа дараа чамд наадахаа шалгахад чинь тусална гэж би хэлээгүй бил үү? Энэ хоёр хэргийг хооронд нь хольж болохгүй, одоо хамгийн чухал зүйл бол Жан Пөнг барих."

"Ирчихлээ; энэ өрөө." Чэнь Гө Ли байцаагчид хариу хэлсэнгүй. Тэрээр эрсдэлийг хамгийн бага хэмжээнд байлгахыг хүссэн тул цагдаа нарыг ирэхийг хүлээсэн хэрэг. Хаалган дээрх хаягт биеийн тамирын хэрэглэлийн агуулах гэж бичсэн байв. Лацыг урж, хаалгыг өшиглөж онгойлгосныхоо дараа Чэнь Гө, Ли байцаагч хоёр өрөө рүү орлоо.

Өрөөнд маш олон бөмбөг хөглөрөх ба хананд агаарын теннисний цохиур, ширээний теннисний цохиур зэрэг биеийн тамирын хэрэглэлүүд өлгөөтэй байв.

"Үүнийг харуулах гэж чи намайг энд авчираа юу?" Ли байцаагч гар чийдэнгээрээ өрөөний булангуудыг гэрэлтүүллээ. "Энэ юуг батална гэж?"

"Биеийн тамирын хэрэгсэл..." Чэнь Гө өрөөний голд очоод эргэн тойрноо нэгжиж эхлэв. Тэр хамгийн мухарт байх шүүгээний хажууд тавьсан нэг хүний орны дэргэд ирээд зогслоо. Бүжгийн заал дотор ч бас ийм ор байсан; орны рам нь ихэнх энгийн орны хүрээнээс нарийн байсан тул тусгайлан хийсэн бололтой байв.

(Орч: орны рам гэдэг нь матрас тавьдаг хэсгийн суурь буюу модон хийц нь)

"Агуулах дотор яагаад ор байх хэрэгтэй юм бол?" Чэнь Гө гайхширан хөмсгөө зангидаад орны модон хавтанг өргөлөө. Тэдний нүдний өмнө нэгэн жихүүцмээр дүр зураг ил гарч ирэв.

Элэгдэж тоосонд дарагдсан орны раман дор өөр өөр размерийн арван ширхэг эмэгтэй балетын гутал нуусан байх бөгөөд тэдний нэг хос нь цусанд будагдан харласан байлаа!

"Ийм олон уу?" Орны доор зориуд нуусан бололтой тэдгээр гутлуудыг хараад Чэнь Гөд уур хилэн гэхээсээ илүү цочрол мэдрэгдсэн бөгөөд Баруун Жюжян хотын Хувийн Академид болсон хэрэг түүний төсөөлснөөс ч илүү аймшигтай байж магадгүй гэдгээс цочирдсон хэрэг байв.

"Хохирогч нэгээр зогсохгүй нь ээ!" Чэнь Гө Ли байцаагчаас, "Амиа хорлосон охины балетын гутал яагаад энд нуугдсан байдаг юм бол? Хэргийн тайланд охины гутлын талаар ямар нэгэн зүйл дурдсан байсан уу?" гэж асуув.

"Гутлын талаар ямар ч тэмдэглэл байхгүй." Ли байцаагч хөмсгөө зангидлаа. "Гутлууд орны дор нууцлагдсан байгаа хэдий ч бүгд тоосонд дарагдсан байна; энэ нь тэдгээрийг энд орхиод маш удаан хугацаа өнгөрсөн гэсэн үг. Гэсэн ч, тэдгээрийг хэн нэгэн онцгой анхаарч халамжилсан юм шиг нэг эгнээнд маш нямбай өрж тавьсан байна... магадгүй энэ алуурчны гаж хүсэл байх."

"Ли авга аа, та энд цагдаагийн хувиар байгаа юм чинь хохирогчдод шударга ёсыг эргүүлэн авчрахад туслах ёстой шүү." Чэнь Гө хавтангуудыг хажуу тийш нь тавив. "Алуурчин бүжгийн заал болон энэхүү хэрэглэлийн агуулах руу чөлөөтэй нэвтэрч чаддаг байсан, тэгэхээр тэр менежер эсвэл хамгаалагч байсан байж таарна."

"Хэрвээ чиний хэлж байгаа үнэн бол, энэ нь мөрдөн байцаалтын хүрээг нэлээд хумиж өгөх нь ээ." Ли байцаагч харласан бүжгийн гутлуудыг хараад сэтгэл нь хөдөлсөн бололтой. "Санаа зоволтгүй ээ, би энэ хэргийн мухарт нь хүрэхээс нааш амрахгүй. Алуурчин хэн ч байсан хамаагүй, би түүнд хуулийн дагуу хамгийн хатуу шийтгэлийг нь хүлээлгэх болно!"

Ли байцаагчийг ингэж хэлэх үед Чэнь Гөгийн хар гар утас чичирхийллээ. Тэр утсаа гаргаж ирэн хяламхийв. Утсан дээр шинэ зурвас ирсэн байлаа.

"Үүр цайхаас өмнө Жан Ягийн улаан бүжгийн гутлыг амжилттай оллоо. Жан Ягийн 'Цуст хүслийн даалгавар' биелэв, Даалгаврын гүйцэтгэл: 50 хувь."

"Жан Ягийн танд хандах тааламжтай байдлын түвшин өслөө! Та түүгээр хийлгэхийг хүссэн ямар нэгэн зүйлээ Жан Ягийн хувийн хуудсан дээр бичиж болно (Санамж: Энэ нь Жан Ягийн хүсэл зоригийн эсрэг байж болохгүй)."

Чэнь Гө чимээгүйхэн хаалга руу ухарлаа.

[Өнөө шөнийн туршлага аймшигтай байсан байж болох ч, ядаж л үр дүн нь сайн гарлаа.]

Тэрээр Жан Ягийн хувийн хуудсыг нээхэд дэлгэц тэр даруй улаан өнгөтэй болов.

[Миний шаардлага Жан Ягийн хүслийн эсрэг байж болохгүй—энэ бол цорын ганц шаардлага.]

Хэсэг бодсоны дараа Чэнь Гө, "Жан Я үүрд миний үгэнд орно гэж найдаж байна" хэмээн бичлээ.

"Уучлаарай, гэхдээ таны шаардлага Жан Ягийн хүсэл зоригийн эсрэг байна, үүнийгээ өөрчилнө үү."

"Жан Я намайг гэмтэж бэртэхээс хамгаална гэж найдаж байна."

"Уучлаарай, гэхдээ таны шаардлага Жан Ягийн хүсэл зоригийн эсрэг байна, үүнийгээ өөрчилнө үү."

"Жан Я надад хор хүргэхгүй, бас намайг алах ямар ч хүсэл өвөрлөхгүй гэж найдаж байна!"

[Энэ бол боломжтой биз дээ?]

"Уучлаарай, гэхдээ таны шаардлага Жан Ягийн хүсэл зоригийн эсрэг байна, үүнийгээ өөрчилнө үү."

Өө...