"Дотогш орсон хойноо зураг авах, бичлэг хийхийг хориглоно. Та бүхний туршиж үзэх дөрвөн өөр үзүүлбэр байгаа; тэдгээр нь Битүүмжлэгдсэн анги, Угаалгын өрөөний тав дахь бүхээг, Үзэгний сүнс болон Гүн худаг юм. Гарах хаалганы сэжүүрүүд энэ дөрвөн үзүүлбэр дотор нуугдсан байгаа. Гарах гарцыг олохын тулд та нар эдгээрийг бүгдийг нь даван туулах хэрэгтэй болно." Чэнь Гө тэдний хариуцлагаас чөлөөлөх гэрээг дахин дахин шалгав. Гэрээнүүд тун удахгүй хэрэг болж магадгүй тул тэр ийнхүү маш нягт нямбай шалгаж байлаа.

"Энэ бидний орж байгаа анхны Аймшгийн байшин биш ээ; бид наадахийг чинь бүгдийг нь мэднэ." Фэй Юлян нүдний шилээ дээшлүүлээд Аймшгийн байшин дотогш шагайв. "Ядаж л түгшүүртэй уур амьсгал нь дажгүй юм."

"Тэгвэл, би дахиж илүү үг нуршаад яах вэ." Чэнь Гө уг нь жижиг үзүүлбэр тус бүрийн талаар товч танилцуулга хийх бодолтой байсан ч тэгэх шаардлагагүй гэж шийдэв. "Намайг дагаад яв."

Чэнь Гө хоёр залууг нэгдүгээр давхарт байрлах 'Амьд үхдэлүүдийн шөнө' үзүүлбэрийн үүдэнд дагуулж ирэв. Тэр хоёр үзүүлбэр доторх хуучирч муудсан тайзны засал болон хаа сайгүй байх үзэмж муутай манекенуудыг харлаа.

"Арван жилийн өмнөх хэв маяг байна."

"Үнэнийг хэлэхэд, иймэрхүү тайзны засалтай байж тасалбарын үнээ хэтрүүлж авсан гэж чамайг шүүхэд өгмөөр санагдаж байна."

Жү Жянин, Фэй Юлян хоёр 'Амьд үхдэлүүдийн шөнө' үзүүлбэр рүү орон манекенууд дээр тогтсон тоосыг хуруугаараа арчиж үзэв. "Энэ газар ер нь хэр удаан эзгүй хаягдсан юм бэ?"

"Бизнес нь сүйрч байгаа бололтой. Чам шиг амьтан л өнөөх хөлсний тролл армиа хөлсөлж сэтгэгдлийн хэсгийг хуурамч магтаалаар дүүргэнэ гэдгийг би мэдэх ёстой байсан юм."

"Та хоёр ярьж дууссан уу?" Чэнь Гө шалан дээрх модон хавтангуудыг сөхлөө. "Орох хаалга энд байгаа."

"Газар доор юм уу?" Хоёр залуу огтхон ч гайхаж эвгүйрхсэнгүй. Тэд үүргэвчээ үүрсээр 'Амьд үхдэлүүдийн шөнө' үзүүлбэрээс гарч, доош чиглэсэн шатны өмнө ирж зогслоо.

Харанхуй хонгил яг л ёроолгүй ангал руу хөтлөх мэт. Хоёр талын ангиудын хаалганууд аймшигтайгаар хяхтнан дуугарах бөгөөд тэднийг шатаар уруудаж эхлээгүй байхад л дотроос хүйтэн салхи үлээж арьсыг нь илбэж байв.

"Одоо л... энэ чинь... арай дээр болж байна."

Хоёр залууг Мү Ян ахлах сургуулийн үзүүлбэр рүү орох үед, Чэнь Гө үүднээс, "Хэрвээ үнэхээр их айвал, камер руу хараад тусламж дуудан хашхираарай—ажилчид очиж туслах болно шүү" хэмээн хашхирлаа.

Модон хавтангуудыг буцааж хаасныхаа дараа, Мү Ян ахлах сургуулийн үзүүлбэрт ямар ч хяналтын камер суурилуулаагүй, бас яг үнэндээ гарах гарц ч байхгүй гэдгийг Чэнь Гө гэнэт саналаа. Тэр түрүүн зүгээр л зуршлаараа тэгээд хэлчихсэн байв.

[Тэдний араас дотогш орсон нь дээр бололтой. Намайг очих үед эрүүл ухаан нь хэвийн байгаасай л гэж найдъя.]

Тэр Шюй Ванийг үүдэнд дэг журам сахиулахаар үлдээв. Өөрөө 'Гавал хагалагч эмч'-ийн хувцсаа өмсөөд гол удирдлагын өрөө рүү орж, арын хөгжмийг 'Хар Баасан гараг' болгон солиод, Фань Юйгийн өгсөн энгэрийн тэмдэгтэй хайрцгийг барин Мү Ян ахлах сургуулийн үзүүлбэр рүү орлоо.

...

Жү Жянин, Фэй Юлян хоёр шатаар уруудсаныхаа дараа үүдний ойролцоо үлдэв. Тэд Чэнь Гөг модон хавтангуудыг хаахыг хүлээгээд, бие биедээ дохио өгснийхөө дараа үүргэвчнээсээ блютүүт камер гаргаж ирэн энгэртээ зүүлээ.

"Хоёулаа өөр өөрсдийн талаас бичлэг хийнэ. Түүний Аймшгийн байшин доторх бүх зүйлийг бичиж аваад, гарцыг нь олсныхоо дараа зааврыг нь интернэтэд байрлуулах болно."

"Тэгээд ямар нэгэн үр дүнд хүрэх юм уу?"

"Яг энэнийх шиг жижиг Аймшгийн байшингуудын хувьд, үзүүлбэрүүдийнх нь загвар, занга зэрэг нь бизнесийн нууцад тооцогддог юм. Яагаад гэвэл тэд үйлчлүүлэгчдийг татахын тулд үүнээсээ л хамааралтай байдаг байхгүй юу. Хэрэв зааврыг нь аль хэдийн онлайнд байрлуулчихвал, энэ газар бүх сонирхол татах зүйлээ алдана гэсэн үг.

Аймшгийн байшингууд зураг авах, бичлэг хийхийг хориглодог шалтгаан нь энэ. Тэд ирээдүйн үйлчлүүлэгчдэдээ зориулж нууцлаг, хүлээлт үүсгэсэн байдлаа хадгалах хэрэгтэй байдаг юм." Фэй Юлян камераа засаад урд нь гарч алхлаа. "Бичлэг хийж дууссаныхаа дараа, бид үүнийг аль болох уйтгартай болгож эвлүүлнэ. Тэгээд онлайнд тавьсныхаа дараа хэдэн хөлсний тролл арми хөлслөөд, түүний сэтгэгдлийн хэсгийг муу үнэлгээгээр дүүргэж живүүлэх болно."

"Ойлголоо." Эргэн тойрноо ажигласны дараа Жү Жянин нэмж, "Гэхдээ үнэнийг хэлэхэд, энэ залуу тайзны засалдаа үнэхээр их хүчин чармайлт гаргасан байна шүү; яг л хаягдсан ахлах сургуульд байгаа юм шиг л мэдрэгдэж байна" гэлээ.1

"Эцсийн эцэст, энэ бол хуурамч зүйл. Миний үзсэн 3D аймшгийн кинонуудтай харьцуулахад энэ бол юу ч биш." Фэй Юлян айх нь байтугай, харин ч уйдаж байгаа бололтой байв. "Хурдхан шиг үүнийгээ дуусгацгаая."

Тэр хоёр бүдэг гэрэлтэй хонгилоор алхав. Тэдний хоёр талд хов хоосон ангиуд байлаа. Хаалганууд нь нугасандаа хяхтнан дуугарах бөгөөд хааяа ангиудаас хачирхалтай чимээ гарч байв.

"Гарц энэ үүдний хажуугийн хоёр ангийн дотор байгаа болов уу? Эцсийн эцэст сэтгэгдлүүд дээр даргыг нь хүмүүсийн сэтгэл зүйгээр наадахдаа гаргууд гэж бичсэн байсан шүү дээ."

"Наадах чинь л чиний эхний алдаа. Хэрэв чи гарцыг хайх тал дээр хэтэрхий их анхаарвал, тэр залуугийн занганд нь орчихно гэсэн үг." Фэй Юлян ярьж байхдаа ч цээжин биеийнхээ тэнцвэрийг хадгалахаа мартсангүй. Тэр болон Жү Жянин хоёулаа бичлэг хийхдээ гаргууд мэргэжлийн хүмүүс байв.

"Чиний зөв өө. Аз болоход чи надтай хамт ирлээ."

"Үнэндээ бол, Аймшгийн байшингууд маш уйтгартай байдаг юм. Ердөө л хүмүүс хүмүүсээ айлгаж байгаа хэрэг шүү дээ, тэгээд үүнийг хэтэрхий нухацтай хүлээж авбал, чи ялагдлаа л гэсэн үг."

Харанхуй хонгилын төгсгөл огт харагдахгүй л байв. Хэдийгээр тэд айгаагүй гэж хэлж байсан ч, алхаа нь мөсөн гол шиг маш удаан байлаа. Галын ул мөр хаа сайгүй харагдах бөгөөд битүү агаарт ямар нэгэн зүйл шатсан өвөрмөц үнэр холилдсон байв.

Амьд хүмүүс үзүүлбэр рүү орох үед Мү Ян ахлах сургууль доторх уур амьсгал аажмаар өөрчлөгдлөө. Нүдэнд үл үзэгдэх буланд олон хос нүд аажмаар нээгдэв.

Урд нь алхаж явсан Фэй Юлян бол аймшгийн киноны үнэнч шүтэн бишрэгч байв. Тайзны засал нь ямар ч бодитой байсан, түүнийг айлгах хэмжээний хангалттай аймшигтай санагдсангүй. Харин үүнтэй харьцуулахад булчинлаг эр болох Жү Жянин энэ дарамт дор аажмаар сүрдэж эхэллээ. Тэр Фэй Юлянгийн ард нуугдаж, түүний харц харанхуй булангууд руу байн байн тэнүүчилж байв.

Арын хөгжим нь тийм ч аймаар биш байсан ч, зүрхнийх нь цохилтыг хурдасгаж, амьсгалыг нь давхцуулж байлаа. Фэй Юлян гэнэт зогсох үед Жү Жянин түүний нурууг мөргөж орхив.

"Яасан бэ?" гэж Жү Жянин асуухдаа өөрийнх нь дуу хоолой шивнээ болон хувирсныг ч анзаарсангүй.

"Энэ анги, бусдаасаа өөр байна." Фэй Юлян битүүмжлэгдсэн ангийн хаалган дээр зогсов. Сандлуудыг дүүргэсэн бараан өнгийн дүрэмт хувцаснуудыг хараад, түүнд энэ анги сурагчдаар дүүрэн байгаа мэт хачин мэдрэмж төрлөө.

"Энд дандаа дүрэмт хувцаснууд байна шүү дээ." Жү Жянин Фэй Юлянгээс ч илүү айсан байлаа; цонхоор зурвасхан харах төдийд л хамаг бие нь чичирхийлж байв. "Хоёулаа эхлээд өөр тийшээ явах уу?"

"Битгий ай. Аймшгийн байшингийн нэг ажилтан энэ өрөөнд нуугдсан байх ёстой, тиймээс л дотоод засал нь бусдаасаа өөр байгаа юм." Фэй Юлян тайван байдлаа хадгалж чадаж байв. "Тэр залуу биднийг дөрвөн үзүүлбэрийг заавал туулж давах ёстой гэж хэлсэн, тэгэхээр энэ бол тэдний нэг нь байх. Энэ бол Аймшгийн байшингийн гол онцлог хэсэг; бид үүнийг бичиж аваад, гарцыг нь олж байж онлайнд тавьж чадна."

Түүнийг ингэж ярьж байх хооронд хаалга яг л үл үзэгдэх гарт түлхүүлсэн мэт аажмаар өөрөө онгойлоо.

"Ямар нэгэн удирдлагын механизм байгаа нь гарцаагүй. Энэ чинь аймшгийн киноны зураг авалтад ашиглагддаг нийтлэг төхөөрөмж шүү дээ." Фэй Юлян Жү Жянингийн гар руу цохилоо. "Алив ээ, явж сүнс барьцгаая."

"Чиний зөв өө, гэхдээ..." Жү Жянин толгой дүүрэн хүйтэн хөлс цутгасан байдалтайгаар, "Би эргэн тойрноо сайн харлаа, энэ өрөөнд зөвхөн сургуулийн дүрэмт хувцаснууд л байна; энд хүн нуугдах ямар ч зай алга" гэлээ.

"Магадгүй ямар нэгэн нууц тасалгаа байгаа байх. Болгоомжтой байгаарай. Энэ нь жүжигчин чиний огт төсөөлөөгүй өнцгөөс гарч ирж айлгаж магадгүй гэсэн үг шүү." Фэй Юлян болон Жү Жянин хоёр ангийн гадаа нэлээд удаан эргэлзэж зогссоны эцэст сая нэг дотогш орлоо.