Олох шаардлагатай олон түлхүүр мэдээлэл байсан тул Чэнь Гө үнэнийг бүрэн гаргаж ирж чадсангүй. Тэр гурван сандлыг яг байсан байдалд нь оруулж тавиад, өрөөг тойруулан харлаа. Ханаар дүүрэн толь байсан тул бүжгийн заал байснаасаа ч илүү том бас хов хоосон мэт санагдана.

[Энэ газар үнэхээр цэвэрхэн байна. Сүүлийн үед нэг биш удаа цэвэрлэсэн байх нь ээ.]

Шалан дээр нүдэнд торох ямар ч хог байхгүй нь Чэнь Гөгийн хувьд тийм ч сайн мэдээ биш байв.

[Хэн нэгэн аль хэдийн эндхийн эд зүйлсийг хөдөлгөчихсөн байна. Улаан бүжгийн гутлыг л хаячихаагүй байгаасай даа.]

Чэнь Гө толин хананаас холдож, бүжгийн заалны булан руу явлаа. Хананд янз бүрийн өргөмжлөл, гэрчилгээнүүд өлгөөтэй байв. Тэнд бас тэмцээний дүнгийн жагсаалт шиг зүйл байлаа. Ойртож очоод сайн харвал Чэнь Гө нэгэн гажиг зүйлийг олж харав. Жагсаалтын нэгдүгээр байрыг маркерээр дараад балласан байлаа.

[Ялагчгүй жагсаалт гэнэ ээ?]

Чэнь Гө жагсаалтаас Чянь Южяог оруулаад бусад бүх охидын нэрийг олсон ч, Жан Ягийн нэрийг олсонгүй.

Тэр харцаа өөр тийш шилжүүлтэл ханан дээрх зургуудын нэг нь түүний анхаарлыг татав. Энэ нь зургаан хүний хамтдаа авахуулсан зураг байлаа. Тэдний тав нь нэгнээ тэврэн камер руу тод инээмсэглэж байх бол зургаа дахь нь бусдаасаа нэлээд зайтай буланд ганцаараа зогсож байв. Зургийг засаж тэр охиныг хайчилж авсан байх бөгөөд хэрвээ булангаас цухуйх цас шиг цагаан бүжгийн гутал л харагдаагүй бол, Чэнь Гө үүнийг таван охины зураг байна л гэж бодох байлаа.

[Эдгээр нь бүгд нэг хүний эсвэл хэсэг бүлгийн зураг байх юм, яагаад ангиараа авахуулсан зураг нэг ч алга байна ?]

Чэнь Гө утсаа хана руу чиглүүлж нэг зураг дарж авав. Тэгээд хана даган урагшилж, удалгүй ямар ч хаяггүй нэгэн өрөөний өмнө зогслоо. Сониуч зандаа хөтлөгдсөн тэрээр хаалгыг түлхэж дотогш орлоо.

Энэхүү жижигхэн өрөөнд бичгийн ширээ, хувцасны шүүгээ, бас нэг хүний ор байлаа.

[Энэ багшийн өрөө бололтой, гэхдээ яагаад энд ор байдаг билээ? Багш шөнийн ээлжинд ажиллах хэрэг гардаг байсан хэрэг үү?]

Чэнь Гө улаан бүжгийн гутлыг олчих найдвартай өрөөг нэгд нэгэнгүй нэгжив. Харамсалтай нь хувцасны шүүгээ хов хоосон байсан бөгөөд ширээний шургуулганд шагналт гэрчилгээнүүдийн хуулбараас өөр юу ч байсангүй.

[Ийм олон шагнал авсныг бодоход эндхийн бүжгийн ангийн сурагчид их авьяастай байсан бололтой.]

Чэнь Гө хэд хэдийг нь дур мэдэн авч үзвэл, нэгэн дээр нь Чянь Южяогийн бүжгийн багийн нэр хэвлэгдсэн байлаа.

[Хунгийн нуур: Хот даяарх балетын багуудын тэмцээний аварга.]

Энэ нь тэд улсын чанартай тэмцээнд оролцох эрхтэй болсон гэсэн үг байв.

Энэ гэрчилгээг гадаах хананд өлгөөгүй байсан бөгөөд хамгийн хачирхалтай нь, ялагч баг зургаан гишүүнтэй байх ёстой байтал хамгийн сүүлийн нэрийг нь дахиад л баллаж орхисон байлаа.

[Яг л тэмцээний дүнгийн жагсаалт шиг байна.]

Чэнь Гө өрөөнд дахин хэсэг зуур холхиж байгаад ганзага хоосон гарч ирлээ. Хаалгыг онгойлгох үед Чэнь Гөгийн зүрх зогсох шахав. Өнөөх гурван сандал анх байсан газраасаа хөдөлж, түүний дөнгөж гарч ирсэн хаалга руу хамаагүй ойртоод ирчихсэн байлаа.

[Дахиад л эхэлчихлээ!]

Чэнь Гө тэр сандлуудыг зүгээр л үл тоох хэрэгтэй гэж өөртөө сануулав. Тэр бусад түлхүүр мэдээллийг хайхаар яаравчиллаа. Хэрвээ дараагийн гурван минутын дотор ямар ч түлхүүр мэдээлэл олж чадахгүй бол тэрээр Үйл ажиллагааны төвөөс гарахаар шийдсэн байв. Утсаа гэрэлтүүлэг болгон ашиглаж, Чэнь Гө бүжгийн заалны хамгийн гүн булан руу алхсаар 'Охидын хувцас солих өрөө' гэсэн хаягтай хаалгыг оллоо.

[Цуурхлаас үзэхэд, охидын угаалгын өрөө болон хувцас солих өрөө нь ямар ч сургуулийн хувьд Инь энерги хамгийн ихээр төвлөрсөн газар байдаг гэдэг. Би маш болгоомжтой байх хэрэгтэй шүү.]

Тэр хаалгыг аажмаар түлхэж онгойлгов. Хувцас солих өрөөний хоёр талд төмөр шүүгээнүүд эгнүүлэн тавьсан байх бөгөөд голд нь нэгэн урт модон сандал байлаа.

[Тэгэхээр охидын хувцас солих өрөө иймэрхүү харагддаг байх нь ээ.]

Ийм газар орж үзэж байгаа нь Чэнь Гөгийн хувьд анхны тохиолдол байв. Тэр хаалгыг хагас онгорхой үлдээгээд өрөө рүү орж, шүүгээнүүдийн нэгийг татаж онгойлголоо. Төмөр тавиурын хамгийн дээд талд охидын сургуулийн дүрэмт хувцас байв. Загвар нь бусад улсын сургуулиудынхаас өөр бөгөөд хамаагүй чамин, бас хөөрхөн байлаа.

[Юбка нь миний өвдөг рүү арай ядан хүрч байна, энэ чинь арай л богино биш үү?]

Чэнь Гө дүрэмт хувцасны халаасыг ухаж үзсэн ч юу ч олсонгүй. Тэр тавиурын доод хэсэг рүү хартал хос цагаан бүжгийн гутал байлаа.

[Өнгө нь буруу байна, миний хайж байгаа зүйл биш.]

Шүүгээг хаасныхаа дараа Чэнь Гө түгжээнийх нь дээхнэ жижиг карт наасан байхыг анзаарав; түүн дээр охины нэрийг бичсэн байлаа.

[Одоо ингээд арай амар болох нь ээ.]

Тэр утсаараа шүүгээнүүд дээрх нэрийг гэрэлтүүлж нэг бүрчлэн шалгасан ч Жан Ягийн нэрийг олж чадсангүй. Гэвч тэрээр бусдаасаа тусгаарлагдсан, ямар ч нэр, тэмдэглэгээгүй нэгэн ганцаардмал шүүгээг буланд байхыг оллоо.

[Энэ шүүгээний эзнийг бусад нь гадуурхдаг байсан бололтой.]

Чэнь Гө хаалгыг онгойлгоход тавиурын дээд талд байх бохир балетын даашинзнаас өөр юу ч байсангүй.

[Нэргүй бас гадуурхагдсан, энэ шүүгээ хэнийх байж болох вэ?]

Чэнь Гөгийн зүрхэнд хариулт нь аль хэдийн тодорхой байлаа. Тэр даашинзыг гаргаж иртэл, доор нь муудаж, исгэлэн үнэртэй болсон таван хайрцаг чихэр нуусан байхыг олж харав.

[Эдгээрээр яах гэж байсан юм бол? Бэлгэнд өгөх гэж үү?]

Чэнь Гө балетын даашинзыг модон сандал дээр тавиад чихрийн хайрцгуудыг авав. Хайрцаг бүрийг гараар боосон байх бөгөөд тус бүрийнх нь дээр нэг охины нэр бичээстэй байлаа. Нэр бүр нь өөр байсан ч бичгийн хэв нь төстэй байсан тул нэг л хүнээс ирсэн бололтой байв.

[Эдгээр чихрийн хайрцгууд бол түүний бэлдсэн бэлэгнүүд байх нь ээ.]

Чэнь Гө хамгийн сүүлчийн хайрцгийг авах үедээ доор нь нэг зураг байхыг анзаарав. Энэ зураг нь гадаах хананд наасан байсан зургийн бүтэн хувилбар байлаа. Зургийн ар талд "Улсын чанартай тэмцээнд оролцох эрхээ авсан 414 тоотынхонд баяр хүргэе" гэж бичсэн байв. Урд талд нь зургаан охин харагдана.

Тэдний тав нь зургийн баруун талд баярлан тэмдэглэж байхад, зургаа дахь охин нь бусдаасаа хагас алганы дарам зайтай ганцаараа зогсож байв. Тэр охин 1.7 метр орчим өндөр нуруутай бөгөөд 'Хунгийн нуур'-ын гол дүр шиг ялдам, ариун, дөлгөөн бөгөөд үзэсгэлэнтэй харагдана. Нэг зурган дотор ч гэсэн түүний ер бусын дэгжин байдал нь түүнийг бусдаас нь шууд л ялгаж байлаа.

"Энэ Жан Я байх уу?" гэж Чэнь Гө бувтналаа. Тэр зураг дээрх энэ охиныг тэрхүү харгис, хэрцгий Улаан сүнстэй яагаад ч холбож бодож чадахгүй байлаа.

Чэнь Гө Жан Ягийн нэрийг дурдсан нь цэвэр санамсаргүй хэрэг байсан боловч, тэгж хэлэхтэй зэрэгцэн охидын хувцас солих өрөөн дэх шүүгээнүүд хяхтнаж, чичирхийлж эхлэх нь тэр—яг л хэт ачаалал авч дэлбэрэх гэж байгаа юм шиг сонсогдоно. Үүнээс гадна, Чэнь Гө хаалганы гаднаас хэн нэгэн дотогш орохыг оролдон хүчтэй нүдэх чимээг сонслоо.

"Хэн бэ?"

Зургийг халаасандаа шургуулаад Чэнь Гө алхаа чанга атган хагас онгорхой хаалга руу эргэж харлаа. Тэр хаалганы завсраар шагайж хараад, өнөөх гурван модон сандал хаалган дээр хаалт үүсгэн зогсож байгааг олж харав.

"Та нарыг бүгдийг чинь хэдэн хэсэг болтол бяц цохих зориг надад байхгүй гэж бодоо юу?" Чэнь Гөгийн нуруу хүйтэн хөлсөнд нэвтэрсэн ч, тэр хэлсэн үгэндээ эзэн болж алхаа атгасан чигтээ сандлуудын зүг алхлаа. Охидын хувцас солих өрөөнөөс гарах өөр гарц байсангүй; хэрвээ тэр өөртөө зам гаргаж авахгүй бол нөхцөл байдал түүний хувьд улам л муудах байв.

Чэнь Гө зугтах замаа төлөвлөхөөр нүд нь гадагшаа гүйлгэн харав. Гэвч бүжгийн заалны толин ханан дээр харц нь тусах үед түүний хөл хөшиж орхилоо.

Толинд бүжгийн заалны нөхцөл байдал тусаж байлаа. Цор ганц ялгаатай зүйл нь... гурван сандал дээр гурван охин сууж байв.