Эмэгтэй ингэж сайн хамтран ажиллаж байсан тул Чэнь Гөгийн түүнийг сэжиглэх сэжиг нь бага зэрэг буурав. Тэр урагш алхан зургийг газраас авлаа. Цаасан дээр хар барилга зурсан байв. Барилга дотор улаан хүмүүс дүүрэн байх боловч, бусдаасаа тусдаа, яг л улаан хүмүүс ойртохоос айгаад байгаа мэт маш тод хар хүн зогсож байлаа.

"Та намайг энэ зураг дотор байна гэлээ. Үүний баталгаа нь юу юм бэ?" Мэдээж хэрэг Чэнь Гө ганцхан зураг хараад түүний үгэнд итгэхгүй шүү дээ.

"Фань Юйгийн зураг дээрх хүмүүс үргэлж улаан өнгөтэй байдаг. Үнэндээ би ч гэсэн хар хүн байхыг анх удаа л харж байна. Би энэ талаар нэлээн удаан бодсоны эцэст чамайг л энэ хар хүн байх гэж дүгнэсэн. Учир нь өнгөрсөн нэг сарын хугацаанд манайд ирсэн ганц гаднын хүн нь чи шүү дээ." Фань Юйгийн авга эгч өрөөний буланд зогсох бөгөөд түүний цувнаас борооны ус шалан дээр дуслан, чихэнд чийртэй эвгүй хэмнэл гаргаж байлаа.

"Ердөө л энэ үү? Тэгвэл энэ улаан хүмүүс нь ямар утгатай юм бэ? Улаан болон хар хүмүүсийн хооронд ямар ялгаа байна?"

Фань Юйгийн авга эгч Чэнь Гөг чимээгүйхэн ажиглав. Чэнь Гөг түүнийг үнэнийг хэлэхгүй нь дээ гэж бодож байтал, эмэгтэй гэнэтхэн, "Улаан дүрснүүд нь сүнсийг төлөөлдөг юм. Би ганцхан хар дүрс харсан болохоор үүнийг амьд хүнийг төлөөлж байна гэж бодсон" гэлээ.

"Сүнс ээ?"

"Чамайг итгэхгүй гэдгийг би мэднэ ээ, гэхдээ энэ хорвоо дээрх зарим зүйлийг тайлбарлахын аргагүй байдаг юм" хэмээн Фань Юйгийн авга эгч яг л энэ үгээ олон удаа давтсан мэт маш тайвнаар хэлэв. "Фань Юйгийн эцэг эхэд осол тохиолдохоос ч өмнө би энэ хүүг энгийн хүмүүсийн харж чадахгүй зүйлийг хардаг гэдгийг мэддэг байсан. Би эцэг эхэд нь хэлсэн ч, тэд сүнс гэх мэт зүйлсэд итгэдэггүй байсан юм."

"Тэд итгэдэггүй байсан юм бол та яагаад итгэдэг юм бэ?" Чэнь Гөгийн сониуч зан хөдөллөө.

"Эхэндээ миний нөхөр болон хоёр хүүхэд авто ослоор нас барах хүртэл Фань Юйд ийм чадвар байдгийг хэн ч мэдээгүй юм. Тэр үе бол миний амьдралын хамгийн харанхуй үе байлаа. Би тэднийхээ зургийг харах бүрдээ сэтгэлээр унаж шаналдаг байв. Намайг тэгж шаналах үед Фань Юй өөрийнхөө зургуудыг бариад над дээр ирдэг байсан. Хар байшин дотор амьдарч байгаа хоёр жижигхэн улаан хүүхэд зураад, тэр хоёр улаан хүүхдийг өөрийнх нь ах, эгч хоёр нь байгаа юм гэж надад хэлдэг байсан."

Эмэгтэйн харц дулаахан болж зөөлрөв. "Мэдээж би эхэндээ түүнд итгээгүй; түүнийг зүгээр л намайг тайвшруулах гэж оролдож байна гэж боддог байсан. Гэхдээ түүний зургуудын тоо олшрох тусам миний итгэл үнэмшил ганхаж эхэлсэн юм. Би Фань Юйгаас ах эгч хоёр нь юу хийж байгааг асуухад, тэр маш нарийн детальчлан дүрсэлж хэлдэг байв. Заримдаа тэр бүр зөвхөн ээж хүн л анзаарч мэдэхээр миний хүүхдүүдийн жижиг зуршлуудыг хүртэл дурддаг байсан."

"Тэр үед л та Фань Юйг сүнс харж чаддаг гэдэгт итгэсэн хэрэг үү?"

"Тийм ээ, эсвэл магадгүй би үүнийг бодит байгаасай гэж хүссэнээ ч хүлээн зөвшөөрч байна. Заримдаа би бүр миний хүүхдүүд Фань Юйгийн биед орчихсон байгааг хүртэл хардаг."

"Таны хэлсэн бүхэн үнэн байлаа ч гэсэн хүүхдийн зураг ямар ч нотолгоо болохгүй шүү дээ. Түүний зураг дээр гарч ирсэн хүн бүр үхнэ гэж надад хэлэх гээгүй биз дээ?" гэж Чэнь Гө болгоомжлонгуй асуулаа.

"Чи цаасаа эргүүлээд ард талыг нь хараад үз."

Түүний хэлсний дагуу Чэнь Гө цаасыг эргүүлж харав. Тэнд өөр нэг зураг байлаа. Энэ удаад хуучин худаг зурсан байв. Худаг дотроос ердийнхөөс ч илүү тод улаан өнгөтэй хэд хэдэн дүрс авиран гарч ирж байх бөгөөд худгийн дэргэд нэг хар хүн зогсож байлаа. Сонирхолтой нь, худагтай зураг дээрх хар хүний байрлал цаасны нөгөө талд байх хар байшингийн зураг дээрх хар хүний байрлалтай яг таг давхцаж байв.

"Домогт өгүүлснээр бол энэ сургууль дээр олон хүний амийг авсан нэгэн хуучин худаг байдаг. Худаг доторх сүнснүүд гарч ирж байхад чи хажууд нь зогсож байна, энэ нь чи сүнснүүдийн бай болчихсон гэсэн үг. Хэрвээ чи энд дахиад удах юм бол ямар нэгэн осол гарч мэднэ шүү" гэж Фань Юйгийн авга эгч чин сэтгэлээсээ хэлэв. Тэр үнэхээр л Чэнь Гөд санаа зовж байгаа мэт сонсогдож байлаа.

Цаасанд хүрэх зуураа Чэнь Гө зургуудыг нэлээд удаан ширтэв. Тэр хоёр зургийг харьцуулан харж үл ялиг хөмсөг зангидах үед түүний толгойд нэгэн хариулт буулаа.

"Би таныг буруугаар ойлгочихсон бололтой." Чэнь Гө Фань Юйгийн зургийг халаасандаа буцааж хийсэн нь үүнийг буцааж өгөхгүй гэдгээ үггүйгээр илэрхийлж буй хэрэг байлаа. "Би ч гэсэн явах гэж байсан юм чинь хамтдаа явцгаая, ингэвэл нэг нэгнээ харж хамгаалж чадна шүү дээ. Энэ газар намайг үнэхээр эвгүйцүүлж байна."

"Чиний зөв өө." Фань Юйгийн авга эгч толгой дохиод Чэнь Гө рүү алхлаа. Чэнь Гө түүнд бүрэн итгэсэн мэт санагдав. Тэр эмэгтэй рүү хамгаалалтгүй нуруугаа харуулан цааш алхлаа.

Тэр хоёр нэг нь урд, нэг нь хойно цуварч алхав. Чэнь Гө гартаа алхаа барьсаар маш удаан алхлаа. Түүний ард яваа Фань Юйгийн авга эгч ганцаараа үлдэхээс айсан мэт алхаагаа аажмаар хурдасгаж байв. Хэрэв хэн нэгэн Чэнь Гөгийн урд талд нь байгаад царайг нь харсан бол түүний нүдэн дэх тооцоололтой, зальтай харцыг хараад гарцаагүй цочирдох байсан биз.

Тэдний хоорондох зай ойртож, Фань Юйгийн авга эгч Чэнь Гөд яг хүрэхийн даваан дээр энэхүү туранхай эмэгтэй өмнөхөөсөө шал өөр царай гаргах нь тэр. Түүний царай хурцдаж, цувныхаа дор ямар нэгэн зүйл барьсан байсан гар нь гэнэт гарч ирээд Чэнь Гөг хутгалахаар далайлаа!

"Чамайг сэжигтэй байна гэдгийг би мэдэж байсан юм." Чэнь Гөгийн хариу үйлдэл түүний төсөөлснөөс ч хурдан байсан бөгөөд энэ залуу түүний бодсоноос хамаагүй хатуу ширүүн нэгэн байлаа. Тэр гар руу нь алхаараа цохиж, араас нь шууд л өшиглөв.

ТАС!

Фань Юйгийн авга эгч угаалгын өрөөний ханыг мөргөн унасны дараа, алганд нь байсан зүйл шалан дээр харжигнан уналаа. Чэнь Гө түүн рүү алхаж очоод хартал жимсний хутга байв. Жижигхэн боловч ихэвчлэн яс салгахад ашиглагддаг, маш хурц багаж байлаа.

Үс нь нүүр рүү нь унжсан Фань Юйгийн авга эгч яг л догшин сүнс мэт газраас мөлхөн бослоо. Гэвч Чэнь Гө түүнд эсэргүүцэл үзүүлэх ямар ч боломж олголгүйгээр түүнийг дахин шалан дээр 'тухлуулж' орхив.

"Би танайд очсон цагаасаа л чамайг сэжиглэж байсан ч, ямар ч нотлох баримт олж чадаагүй юм. Харин одоо чи эцэст нь нэг юм жинхэнэ нүүр царайгаа харууллаа даа."

Тэдний хүчний ялгаа илт байлаа. Фань Юйгийн авга эгч хэд хэдэн удаа оролдсон ч босож чадсангүй. Түүний хийж чадах ганц зүйл нь Чэнь Гө рүү чөтгөр мэт үзэн ядаж ширтэх л байв. "Чи яаж мэдсэн юм бэ?"

"Хамгийн анхнаасаа л би чамд итгээгүй, тэгээд ч энэ зураг надад хамгийн чухал нотлох баримтыг өгсөн. Арынх нь зургийг чи өөрийнхөө гараар зурсан байна лээ. Хүүхдийн зургийг тийм амархан дуурайж болно гэж бодоо юу? Над руу тэгж битгий хар; алдаа гаргасан хүн нь чи өөрөө шүү. Баригдахыг хүсээгүй л бол анхнаасаа муу үйл бүү хий." Чэнь Гө шалан дээрээс хутгыг авахад, ир нь харанхуйд хүйтнээр гялсхийв. "Фань Юйгийн эцэг эхийг хөнөөсөн хүн чи мөн биз дээ? Шалтгаан нь юу ч байсан хамаагүй, чи яаж өөрийнхөө гэр бүлийг ингэж хүйтэн цустайгаар хөнөөж чадав аа?"

"Би тэднийг алахыг хэзээ ч хүсээгүй! Тэр шөнө яг юу болсныг чи огтхон ч мэдэхгүй байна!" гэж Фань Юйгийн авга эгч Чэнь Гө рүү хашхирав.

"Тэр нь ч үнэн байх, гэхдээ нэг зүйл лавтай—чи алуурчдын нэг нь мөн." Чэнь Гө цагдаа нарыг ирэхийг хүлээх зуураа энэ эмэгтэйг хэрхэн хөдөлгөөнгүй болгох талаар бодож байлаа.

"Жинхэнэ алуурчин нь Фань Юйгийн аав байсан юм!"

"Үхсэн хүн рүү буруугаа чихэх нь ээ? Энэ чиний өөрийгөө өмгөөлөх байдал чинь уу?" Чэнь Гө, Фань Юйгийн авга эгчид өөр ямар нэгэн хурц зэвсэг байхгүйг шалгаж баталгаажуулсныхаа дараа бага зэрэг тайвшрав.

"Энэ үнэн." Фань Юйгийн авга эгч шалан дээр сулбайн унаад, олон жилийн өмнөх үнэнийг эцэст нь амнаасаа унагалаа. "Миний ах ямар гаж донтой амьтан байсныг чи одоо аль хэдийн мэдсэн байх. Яг энэ угаалгын өрөөнд тэр нэгэн гэм зэмгүй охиныг галзууртал нь зовоосон юм. Эцэст нь тэр охин амиа хорлоход хүрсэн гэж би дуулсан.

Тэр явдлын дараа миний ах бүр ч ухаангүй болж, улам их солиорч, үргэлж л хэн нэгэн түүнийг алах гэж байна гэж ярьдаг болсон. Бэр эгч минь эцэст нь үүнийг тэсэж чадалгүй салах өргөдлөө өгсөн. Гэхдээ ах түүнийг явуулахаас татгалзсан юм. Мухардалд орсон бэр эгч минь хэрэв салахыг зөвшөөрөхгүй бол түүний бүх гэмт хэргийг дэлхий дахинд дэлгэнэ гэж ахыг сүрдүүлсэн."