Толин доторх мангас Чэнь Гөгийн хоолойг боож, алуурчин хурц хутга барьсаар түүн рүү дөхөж байлаа. Чэнь Гөд эргэлзэх цаг байсангүй. Жан Ягийн хуудсыг хармагцаа тэрээр "Надад туслаач!" гэсэн хоёр үг бичихээр хуруугаа сунгав.

Түүний толгойд сонсогдох хачирхалтай инээд улам чангарав. Чэнь Гөг өөр зүйл бичиж амжихаас нь өмнө Жан Пөнгийн хутга түүн рүү чиглэн ирлээ. Тэр эргэж, шүүгээнээс гарт тааралдсан бүхнээ шүүрч аваад Жан Пөн рүү шидэв.

Чэнь Гөгийн мөчнүүд суларч, хүзүүнийх нь судас гүрийж байлаа. Жан Пөнд хутгалуулаагүй байсан ч, тэр толин доторх мангаст боомилуулж үхэхээр байв. Чэнь Гө хүзүүгээ улангасан маажсан ч, гарт нь юу ч баригдсангүй—яг л тэнд юу ч байхгүй мэт. Чэнь Гө эцсийн найдвараа хар гар утсанд тавилаа.

Тэр газар унасан утас руу толгойгоо эргүүлэн хартал дэлгэцэн дээр цусан улаан үсгүүдээр бичсэн нэг мөр байхыг олж харав. "Тэр таны шаардлагыг ойлголоо, тиймээс эхний гэрээний нөхцөлийг хүлээн зөвшөөрнө үү."

Шаардлага хоёр талтай байсан бололтой. Чэнь Гө Жан Ягаас ямар нэгэн зүйл хүссэн бол, тэр ч бас Чэнь Гөгөөс ямар нэгэн зүйл хүсэх бөгөөд гэрээ байгуулагдсаны дараа л Чэнь Гөгийн хүсэл биелэх ажээ.

Ийм үед Жан Ягийн гэрээний нөхцөл хэчнээн утгагүй байсан ч хамаагүй, Чэнь Гө эргэлзэх зүйлгүйгээр зөвшөөрөх байлаа. Хуруугаа арай ядан урагшлуулж, Чэнь Гө дэлгэцэн дээрх "Тийм" гэсэн товчийг дарав.

Түүний хуруу дэлгэцэнд хүрэх тэр мөчид жижиг өрөөний хэм огцом унаж, өнцөг булан бүрээс хүйтэн салхи сийгэв. Чэнь Гөгийн толгойд сонсогдож байсан хачирхалтай инээд тэр даруй тасралаа. Нуруун дээрх мангас нь чичирхийлж байгааг тэр мэдэрч байв; тэр ч бас айдас гэдгийг мэдэрч чадаж байлаа.

Өрөөнд гэнэт ямар нэг зүйл гоожиж байгаа мэт дуслах чимээ гарав. Чэнь Гөгийн нуруун дээрх толин доторх мангас барьцаа сулруулж, Жан Пөнгийн бие рүү буцан зугтаж орлоо.

Засварын өрөө эвгүйцмээр нам гүм боллоо. Жан Пөн хүртэл ямар нэгэн зүйл буруу байгааг гадарлав. Алдах зүйлгүй болсон энэ мөрийтэй тоглоомчин эцсийн мөчид ухрахыг сонгосонгүй, харин хутгаа далайн Чэнь Гө рүү дайрлаа.

Гэвч тэр дөнгөж эхний алхмаа хийх үед царайны хувирал нь өөрчлөгдөв. Толин доторх мангас түүний биеийг хүчээр эзэмдэж, зугтахыг шаардаж байв. Хүн, сүнс хоёр хоорондоо тэмцэлдсэний улмаас тэд хөдөлж чадахгүй гацлаа. Энэ хооронд Чэнь Гөгийн сүүдэр аажмаар босож, Чэнь Гөгийн ард цуст даашинз гарч ирлээ.

Баруун Жюжян хотын Хувийн Академид Жан Я тэр хүн болон сүнсний аль алинд нь маш хүнд цочрол үлдээсэн бололтой, учир нь тэд Чэнь Гөгийн ард байх Улаан сүнсийг хармагцаа санал нэгдэж, өнөөх эр эргээд зугтлаа.

Толин доторх мангасын боолтоос салсан Чэнь Гө чөлөөтэй боллоо. Тэр Жан Пөнд алуулах шахсан бөгөөд уур хилэн нь буцлаж байсан тул, мэдээж хэрэг тэднийг тийм амархан зугтаалгахгүй байв.

Түүнийг төмөр алхаа бариад дөнгөж босож ирэх үед Улаан сүнс хөдөлгөөнд орлоо. Жан Я харгис хэрцгийгээр алах хорхойтой бололтой, учир нь Чэнь Гөгөөс тушаал аваагүй байсан ч, зүү шиг үзүүртэй хар үснүүд Жан Пөнгийн бие рүү нисэн орлоо.

Алуурчны хөл удаашрав. Мэдээж хэрэг Чэнь Гө энэ төгс боломжийг алдахыг хүссэнгүй. Тэр төмөр алхаараа Жан Пөнгийн мөр рүү хүчтэй буулгалаа. Цохилтын хүчинд өнөөх эр урагшаа саван унав. Энэ боломжийг ашиглан Чэнь Гө Жан Пөнгийн шилбэ рүү нь дахин нэг хүчтэй цохилоо.

Засварын өрөөнөөс чих дүлийрэм хашхираан гарав. Жан Пөнгийн доторх мангас өнөөх эрийг буланд шахагдсаныг мэдээд, түүнийг хаяж явахаар шийдэн ариун цэврийн өрөөний зүг нислээ.

[Муу юм боллоо, нэгдүгээр давхрын ариун цэврийн өрөөнд толь байгаа шүү дээ!]

Чэнь Гөг юу болсныг ухаарч амжихаас өмнө, Жан Я толин доторх мангасын араас хөөж эхлэв. Энэ сүүдэрт амьтан түүний сонирхлыг маш их татсан бололтой.

[Би толийг хаах ямар нэг арга олох хэрэгтэй.]

Чэнь Гө эргэн тойрноо хараад засварын өрөөнд үлдсэн байсан тал хувиар дүүрэн хуурамч цустай савыг олж харав. Ариун цэврийн өрөөний хаалга салхинд хяхтнан дуугарна. Чэнь Гөг гүйж очиход мангасын биеийн тэн хагас нь аль хэдийн Жан Ягийн үсэнд сүлбүүлчихсэн байсан ч, толиноос ердөө хэдхэн инчийн зайд байхыг олж харлаа.

"Энэ удаад чи тийм амархан мултрахгүй шүү!"

Хэрэг болох эсэхийг нь сайн мэдэхгүй байсан ч, Чэнь Гө хуурамч цусыг толь руу бүтнээр нь цацаж орхив. Хар сүүдэр толины өмнө эргэлзэж гацлаа. Түүнийг хариу үйлдэл үзүүлж амжихаас өмнө, хар үснүүд яг л могой шиг түүний биеийг ороож авав. Хар үсэнд орооцолдсон түүний хүн дүрсийг Чэнь Гө бараг л ялгаж харж чадахгүй байлаа.

Цустай даашинз салхинд намилзана. Жан Яд уйтгартай санагдаж эхэлсний дараа тэрээр бөмбөлөг болон шахагдсан хар сүүдрийг хоёр хувааж тас татлаа. Тэр талыг нь залгичихаад, нөгөө талыг нь хэдэн хэсэг болгон урж, Чэнь Гөгийн нүүр рүү зөөлхөн үлээв.

Чэнь Гөгийн нүд рүү ямар нэгэн зүйл орчих шиг санагдаж, гэнэтийн хүйтнээс болж түүний бие өөрийн эрхгүй дагжин чичирлээ.

"Энэ юу байсан бэ?" Чэнь Гө, Жан Ягаас хариулт авахыг хүссэн ч, гэрээнийхээ хэсгийг биелүүлсний дараа энэхүү харгис Улаан сүнс түүний сүүдэр рүү уусан алга боллоо.

Ариун цэврийн өрөөний хаалга нугасандаа хяхтнан дуугарсаар байсан ч, саяхан Чэнь Гөгийн нүдээрээ харсан тэрхүү галзуу зүйлс үнэхээр болсон гэдгийг илтгэх ямар ч ул мөр тэнд үлдсэнгүй.

[Яг ингээд л Жан Я толин доторх мангасын талыг нь идээд, нөгөө талыг нь миний нүд рүү үлээчихлээ.]

Чэнь Гө толь руу харахад түүнд яг л зүүдэлж байгаа юм шиг мэдрэмж төрж байв.

[Толин доторх мангасыг устгачихсан юм чинь, маргааш шөнө толин дээр дахиж шинэ тоо гарахгүй байх, тийм биз дээ?]

Одоог хүртэл тэр тоонууд ямар утгатай байсныг тэр ойлгож чадаагүй ч, тэдгээр нь ямар нэгэн маш том нууцыг зааж байсан гэсэн зөн совин түүнд төрж байлаа.

Хаалгыг хаасныхаа дараа Чэнь Гө утсаа ашиглан цагдаатай холбогдов. Энэ удаад тэр Ли байцаагчид төвөг удсангүй. Эцсийн эцэст, тэр хүн машин биш шүү дээ; өнгөрсөн хэдэн өдрийн турш тэр хангалттай их зүйлтэй зууралдсан.

Хана налан зогсохдоо Чэнь Гө шалан дээр яг л үхдэл шиг хэвтэх Жан Пөн рүү хяламхийлээ. Толин доторх мангас түүний биеийг орхихдоо тэр хүнээс ямар нэгэн зүйл авчихсан бололтой. Өнөөх эрийн нүд урагш хоосон гөлрөх бөгөөд харцанд нь ямар ч сүнс, амьд гал байсангүй.

[Энэ нь нэг төрлийн үйлийн үр юм байлгүй дээ.]

Өглөөний 6 цагт төв хотоос ирсэн мөрдөн байцаах баг, Баруун Жюжян цагдаагийн хэлтсийн алба хаагчид болон цэцэрлэгт хүрээлэнгийн удирдлагууд бүгд Аймшгийн байшингийн үүдэнд цугларлаа. Пин Ан апартментийн хэргийн хамгийн сүүлчийн сэжигтэн эцэст нь баригдсан нь энэ байв.

Жан Пөнг цагдаагийн машинд чирж оруулахыг харсаныхаа дараа Чэнь Гөгийн чангарсан мэдрэл эцэст нь нэг суларлаа. Тэр тэнд чалчиж зогссонгүй, харин Аймшгийн байшин руу буцан орж, өөрийгөө амралтын өрөөндөө түгжив.

[Пин Ан апартментийн хэрэг ингээд бүрэн хаагдлаа. Толин доторх мангасыг Жан Я идчихсэн болохоор миний Аймшгийн байшинд одоо ямар ч далд аюул занал үлдээгүй, энэ нь би өглөө бүх үзвэрээ нээж ажиллуулж чадна гэсэн үг.]

Чэнь Гө орон дээрээ хэвтэнгээ ирээдүйнхээ талаар бодолхийлж байлаа.

[Дараагийн ээлжинд миний төвлөрөх ёстой зүйл бол Аймшгийн байшингийн өргөтгөл, учир нь өргөтгөл хийхгүйгээр шинэ үзвэрүүдийг нээх боломжгүй шүү дээ. Сэрснийхээ дараа би Шюй авгатай очиж ярилцах хэрэгтэй. Ямартай ч түүнийг ятгаж, газар доорх зогсоолыг надад түрээслүүлэхийг зөвшөөрүүлэх ёстой.]

Унтахаар хичээж байхдаа Чэнь Гө биеийг нь хүйтэн салхи илбэх шиг болохыг мэдэрлээ. Хөнжилдөө шургасан ч тэр хүйтэн мэдрэмж арилсангүй. Тэр хүйтэн мэдрэмж яг л нүднээс нь гарч байх шиг санагдана.

[Жан Я мангасын нэг хэсгийг миний нүүр рүү үлээсэн шүү дээ, үүнээс болсон юм болов уу?]

Чэнь Гө жижигхэн толь авч нүүрээ харлаа. Хүүхэн хараа нь ёроолгүй нуурын мандал шиг улам гүн хар болсныг эс тооцвол бүх зүйл хэвийн харагдаж байв.

Эцэст нь, ядаргаа нь түүнийг дийллээ. Чэнь Гө толийг дэрэн доогуураа шургуулаад, удалгүй гүн нойронд автав.

Өглөөний 10:30-д, хэдхэн цаг унтаж амжаагүй байтал Чэнь Гө утасныхаа дуугаар сэрлээ. Тэр залгаж буй хүнийг хараад утсаа авав. "Бяцхан Вань, чи өнөө өглөө амарчих аа. Үдээс хойш ирээрэй."

"Дарга аа! Энд маш олон хүн байна! Бүр цагдаа бас сэтгүүлчид хүртэл байна, та ер нь юу хийчихсэн юм бэ‽"