"Эгч танд үнэхээр санаа тавьдаг юм байна шүү."

"Тэгэлгүй яах вэ." Ли байцаагч утсаа далд хийгээд, царайгаа эргэлзсэн байдалтайгаар үрчийлгэв. "Байз, чи ер нь өөрийгөө хэн гэж бодоод байгаа юм? Намайг авга ах, эхнэрийг минь эгч гэж дуудна гэнэ ээ?"

Тэр хариу хүлээсэн ч, хариу ирсэнгүй. Тэр эргэж хараад Чэнь Гө аль хэдийн унтчихсан байгааг анзаарав. Цагдаагийн машин Шинэ Зуун цэцэрлэгт хүрээлэнд ирэх үед Ли байцаагч Чэнь Гөг сэгсэрч сэрээлээ. Чэнь Гө үүргэвчээ үүрсээр хагас нойрмог байдалтай машинаас буув.

"Үргэлж болгоомжтой байгаарай! Жан Пөн гадаа сул чөлөөтэй байгаа шүү. Одоогийн нөхцөл байдал болон түүний гажуудсан сэтгэхүйг бодоод үзвэл, тэр чамаас өшөөгөө авахын тулд бүх зүйлээ золиослоход ч бэлэн байж мэднэ" хэмээн Ли байцаагч Чэнь Гөд санууллаа.

"Би мэднэ ээ." Жан Пөнгийн нэрийг сонсоод Чэнь Гөгийн нойр бага зэрэг сэргэв. Тэр Ли байцаагч руу даллаад, Шинэ Зуун цэцэрлэгт хүрээлэн рүү эргэж орлоо. Настай харуул аль хэдийн унтчихсан байв. Чэнь Гө урд хаалгаар нь алхаж ороход ч тэр сэрсэнгүй.

[Өнөө шөнийн шагнал нэлээд үнэ цэнтэй зүйл боллоо. Би Жан Ягийн 'Цуст хүслийн даалгавар'-ыг нь биелүүлсэн болохоор түүнээс нэг зүйл хүсэж болно, гэхдээ түүгээр толин доторх мангасыг устгуулчихвал хэтэрхий хайран зүйл болохгүй гэж үү?]

Чэнь Гө хар гар утсаа гаргаж ирэн Жан Ягийн хуудас руу орлоо. Тааламжтай байдлын түвшин нь "Чамд ухаангүй сайн"-аас "Үүрд чинийх" болж өссөн байлаа.

[Энэ боломжийг хамгийн дээд зэргээр ашиглахын тулд би үүнийг илүү сайн судлах хэрэгтэй байх.]

Аймшгийн байшин руу орохдоо Чэнь Гө хуудаснаас гаралгүйгээр Жан Ягийн талаарх дэлгэрэнгүй мэдээллийг үргэлжлүүлэн уншсаар байв.

[Хангалттай мөнгөтэй болох үедээ би гадуур өрөө түрээсэлсэн нь дээр байх. Ажилчдын амралтын өрөөнд унтах нь нэг л эвгүй санагдаад байдаг болчихлоо] гэж Чэнь Гө харанхуй хонгилоор алхах зуураа дотроо бодов.

Тэр энэ Аймшгийн байшингийн булан тохой бүрийг сайн мэддэг тул, гэрэлгүй байсан ч ямар нэгэн зүйл мөргөхгүй явж байлаа.

Нэгдүгээр давхрын ариун цэврийн өрөөний хажуугаар өнгөрөх үед модон хаалга яг л салхинд үлээгдэж байгаа мэт хяхтнав. Модон хаалга анхнаасаа бат бөх байгаагүй бөгөөд Чэнь Гө төмөр алхаар нүдсэний дараа хаалга бүр хэлбэрээ алдсан байлаа. Тэр хаалгыг аль болох сайн хаахыг хичээсэн ч, хаалга руу дөхөж очоод ариун цэврийн өрөөний цонх хагас онгорхой байгааг анзаарав.

[Би гарахдаа цонх хаахаа мартчихсан юм байхдаа ?]

Цонхны гаднах тэнгэр цайрч эхэлж байв. Чэнь Гө цонхны дэргэд очиж шалгаж үзлээ. Тэр цонхны ойролцоо эсвэл түүн дээр хөлийн мөр шиг ямар ч зүйл олж харсангүй.

[Сүүлийн үеийн хэт их стресснээс л болсон байх даа.]

Гэсэн хэдий ч, Чэнь Гө хана налуулж тавьсан шалны модыг шүүрч аваад хяналтын өрөө рүү зүглэлээ. Аймшгийн байшин булан тохой бүрийг хамарсан хяналтын камеруудтай байв. Тэдгээрийг ганц харахад л хэн нэгэн хулгайгаар орж ирсэн эсэхийг баттай мэдэх боломжтой байлаа.

Хяналтын өрөөний хаалгыг түлхэж онгойлгоод Чэнь Гө компьютерын өмнө сууж, түүнийг асаав. Бүх хяналтын камерын бичлэгүүд энэ компьютер дотор хадгалагддаг. Чэнь Гө ариун цэврийн өрөөний үүдэн дэх камерын ID-г хайж олоод бичлэгийг нь гаргаж ирлээ.

Тэр өөрийгөө хэтэрхий болгоомжлоод байна гэж бодсон боловч, хэдэн минутын дараа Чэнь Гө дэлгэцнээс нэгэн үл таних эрийг олж харлаа!

Тэр хүн толгойгоо гудайлган, ариун цэврийн өрөөнөөс гармагцаа хонгил уруудан хурдлан гүйж байв.

[Хэн нэгэн үнэхээр орж иржээ; энэ Аймшгийн байшинд надаас өөр хүн нуугдаж байна!]

Энэ нь Чэнь Гөг тэр чигт нь сэргээж орхив.

[Тэр хүн ариун цэврийн өрөөний үүдэнд камер байгаа гэдгийг, бас өөрөө хаашаа явж байгаагаа маш сайн мэдэж байх шиг байна. Энэ нь тэр өмнө нь энэ барилга дотор орж ирж байсан гэсэн үг.]

Хонгилд хэд хэдэн камер суурилуулсан байв. Нууцлаг эр камерын дурангаас алга болсны дараа Чэнь Гө ариун цэврийн өрөө рүү хөтөлдөг хонгилын буланд байрлах дараагийн камерын ID-г хайв. Хоёр дахь бичлэг дээр, үл таних эр хонгил уруудан гүйсээр хяналтын өрөө рүү эргэн орж байгаа нь харагдлаа.

[Тэр шууд хяналтын өрөө рүү чиглэсэн байна, магадгүй нотлох баримтыг устгахын тулд байх. Энэ хүн миний Аймшгийн байшингийн зохион байгуулалтыг маш сайн мэддэг юм байна.]

Чэнь Гөгийн толгойд ганцхан нэр л орж ирсэн бөгөөд түүнийг мөрдлөгөө үргэлжлүүлэхээр завдах үед тэр дэлгэцэн дээрээс өөрийгөө олж харлаа.

[Бичлэг одоо цаг дээр ирчихжээ. Энэ хар гар утас, шалны модоо бариад хяналтын өрөө рүү орж ирж байгаа нь би байна... Байз, тэгэхээр тэр хүн эндээс гараагүй гэсэн үг үү!]

Чэнь Гө дэлгэцэн дээрээс өөрийгөө хармагцаа хажууд байсан шал угаагчаа шүүрэн авч хойшоо эргэв!

Түүний ард хоёр метр орчим зайд байх хувцасны шүүгээ хүчтэй савагдан онгойж, нүд нь цусаар дүүрсэн, гартаа хурц хутга барьсан нэгэн эр дотроос нь үсрэн гарч ирлээ!

"Жан Пөн!" Түүний гажиж хувирсан царайг хараад Чэнь Гө өөрийн эрхгүй хашхирч орхив. Чэнь Гөгийн дуунаар улам бүр улангассан Жан Пөн хутгаа далайсаар түүн рүү дайрлаа. Гэвч Чэнь Гө гэнэтийн цочролоосоо маш хурдан сэхээ авч амжив. Тэрээр ард байсан өрөөнийхөө хаалгыг онгойлгон ухрах зуураа Жан Пөнгийн ширүүн дайралтыг хааж байлаа.

Хэдийгээр Жан Пөн тахир дутуу болсон ч, тэр амьдрахыг цаашид хүсэхгүй байгаа хүний хүсэл тэмүүллээр тулалдаж байв. Энэ хүн өөрийнх нь төгсгөл ирснийг мэдэж байсан бөгөөд одоо түүний хүсэж байгаа ганц зүйл нь өөртэйгөө хамт үхэх хэн нэгнийг олох явдал байлаа. Чэнь Гө баруун зүүн тийш бултаж засварын өрөөний зүг ухарсаар байв. Тэр буланд шахагдсан мэт харагдаж байсан ч, энэ нь түүний төлөвлөгөөний нэг хэсэг байсан юм.

Жан Пөн амиа золиослон дайрч байсан тул зугтах талаар бодохын ч хэрэггүй байлаа. Тэр эргэж тулалдах хэрэгтэй байсан ч, гарт нь байгаа шалны мод нь Жан Пөнд ямар ч хохирол учруулахгүй тул Чэнь Гөд Гавал-хагалагч эмчийн төмөр алх санаанд нь орлоо. Түрүүхэн цагдаа нартай шаардлагагүй үл ойлголцол үүсгэхээс зайлсхийхийн тулд Чэнь Гө алхаа засварын өрөөнд нуусан байсан юм.

Дайралт улам ширүүсэв. Жан Пөн, Чэнь Гөгийн төлөвлөгөөг гадарласан бололтой. Тэр Чэнь Гөгийн цохилтоос бултаж зайлахыг ч оролдсонгүй, модон шал угаагчаар бие рүүгээ цохиулахыг зөвшөөрөв—түүний гол зорилго нь Чэнь Гөд ойртох байлаа.

Маш хурдан хугацаанд Чэнь Гө засварын өрөөний хаалга хүртэл ухарлаа. Тэр өрөө рүү үсрэн орох цагаа хүлээж байсан ч, тэгж амжихаас нь өмнө түүнд яг л том хад үүрчихсэн юм шиг хүнд жин биен дээр нь нэмэгдэхийг мэдэрлээ.

"Чи өнөөдөр үхэх болно доо!" Чимээгүй байсан Жан Пөн гэнэт хашхирав. Түүний нүдэнд гал дүрэлзэж эхэлсэн ба хутгатайгаа харьцах хөдөлгөөн нь хамаагүй шаламгай болжээ.

[Юу болоод байна аа? Толин доторх мангас одоог хүртэл Жан Пөнгийн биеийг хянаж байсан хэрэг үү? Тэгвэл одоо тэр мангас нь хаана байна вэ?]

Чэнь Гө өөрийнх нь хөдөлгөөн удааширч байгааг мэдэрч байв. Тэр гараараа ар тал руугаа тэмтэрсэн ч юу ч мэдрэгдсэнгүй. Ямар нэгэн зүйл мөрөн дээр нь хүчтэй дарсан тул тэр бага зэрэг бөгтийхөд хүрлээ. Тэр толгойгоо эргүүлэн хартал насанд хүрсэн хүний дайтай том хар сүүдэр түүний нуруун дээр суучихсан байлаа!

[Толин доторх мангас!]

Түүний нүдэнд сандрал зурсхийв. Чэнь Гө хүзүү рүү нь чиглэсэн хутганаас бултан доош тонгойж, эргээд засварын өрөөний хаалгыг саваад дотогш орлоо. Тэр элдэв янзын хог новш хадгалдаг шүүгээнүүдийн зүг гүйлээ.

[Одоо бууж өгөх цаг биш. Жан Пөн болон хар сүүдэр хоёр нэг цогц юм чинь, хэрвээ би алхаар Жан Пөнг хөдөлгөөнгүй болгочихвол, хар сүүдрийг ч гэсэн зогсоож чадна!]

Чэнь Гөд яг л жижигхэн уул нуруундаа үүрчихсэн юм шиг санагдаж байлаа. Тэр хар сүүдрийн өсөлтийг дутуу үнэлсэн байв. Тэдний анх таарсан үетэй харьцуулахад, энэ амьтантай тэмцэхэд хамаагүй хэцүү болжээ.

Нуруун дээрх жин нь улам нэмэгдэхтэй зэрэгцэн ямар нэгэн зүйл түүний хоолойг боож амьсгалыг нь тасалж байв. Чихэнд нь олон янзын хүмүүсийн инээх дуу сонсогдох ба Чэнь Гөг шүүгээнд хүрэх үед тэр ядарч туйлдсан байлаа.

Чэнь Гөгийн ухаан санаа балартаж, чихэнд нь шуугих чимээ дуулдана. Чэнь Гө эргэж харалгүйгээр Жан Пөнг хутга барьсаар өөр рүү нь алхаж явааг мэдэж байлаа.

Нуруун дээрх мангас түүнийг үргэлжлүүлэн доош нь дарсаар байв. Чэнь Гө хамаг хүчээ шавхан байж шүүгээний хаалгыг онгойлгов. Тэр хог новш дундаас алхаа хайхыг оролдох зуур, хар гар утас халааснаас нь унасан ба дэлгэц нь Жан Ягийн хувийн хуудсан дээр байсаар байлаа.