13-р бүлэг : Аз уу, эз үү?
Чэнь Гө дэлгэц рүү үнэхээр ер бусын анхаарлаа төвлөрүүлэн ширтэнэ. Хүрд аажмаар удааширсаар, зүү нь үр дүнгийн нэг хэсэг дээр очиж зогслоо.
"Азын хүрд эргүүллээ, танд 'Хараалт хайрын захиа' хэмээх Ховор Тусгай Эд зүйл хожсонд баяр хүргэе (Хожих магадлал: 3/1000!)
"Түүний нүд бүлтийж, хацар нь үнс мэт цагаан болсон тэр л мөчид, өөрөөр хэлбэл барилгаас унасан тэр л үедээ тэрээр сургуулийнхаа хориотой сэдэв болсон юм. Улаан бүжгийн гутал, цусанд будагдсан дүрэмт хувцас, тэр ч байтугай түүний нэрийг хүртэл зөвхөн айж сандарсан үедээ шивнэж хэлдэг болжээ. Хүмүүс түүнийг огт байгаагүй мэт царайлдаг байсан ч, нэг л өдөр хэн нэгэн түүний хайрын захидлуудыг дахин хүлээн авч эхэлсэн юм."
Анхны Азын хүрдээрээ Хорон Сүнс хожсон тул: 'Сүнснүүдийн ивээл' хэмээх Ховор цол нээгдлээ.
Сүнснүүдийн ивээл: Энэ цолыг зүүсэн байх үед танд сүнснүүдээс тусламж ирэх магадлалтай."
Дэлгэцэн дээрх энэ мэдээллийг хараад Чэнь Гөд толгой нь эргэж байх шиг санагдав.
[Хараалт хайрын захиа гэнэ ээ? Бас үүнийг хожих магадлал нь 1000-аас 3 байсан юм уу? Сүнснүүдийн ивээл ээ? Толин доторх зүйлтэй учраа олж амжаагүй байтал, одоо бүр дахиад нэгээр шагнагдчихдаг байна шүү‽ Би өөрийгөө азтай гэх үү, азгүй гэх үү гэдгээ ч мэдэхээ байлаа.]
Азын хүрдийг эргүүлхээсээ өмнө өөрийгөө jinx-дсэндээ тэрээр маш их харамсаж байв.
[Чэнь Гө, ухаан санаагаа цэгцэл! Энэ нь хамгийн муу зүйл нь биш ээ; Хорон сүнс сугаллаа гээд шууд л гараад ирнэ гэсэн үг биш шүү дээ. Үүнийг засах хугацаа байж л таараа, магадгүй би ойролцоох сүм рүү явж хүж асаасан нь дээр байх.]
Тэр утсаа халаасандаа хийх үед хуруунд нь ямар нэгэн цаас шиг зүйл шүргэлцэв. Толгойгоо бөхийлгөн хартал халааснаас нь нэгэн шарласан захиа цухуйж байхыг хараад тэр цочсондоо хөшлөө.
Дотроо муу совин татсаар Чэнь Гө тэр захиаг болгоомжтойгоор татаж гаргалаа. Захиан дээр үсээр сүлжиж бичсэн "Би чамд сайн" гэсэн ганцхан энгийн өгүүлбэр л байв.
[Новш гэж! Гуйя, чи миний юунд нь сайн болсноо хэлээд өгчих, би яг одооноос эхлээд өөрчлөгдье!]
Цаасан дээрх гар бичмэл нь их сайхан хэлбэртэй байсан бөгөөд хэрвээ хүний үсээр сүлжиж хийгээгүй байсан бол нэлээд гоёмсог харагдах байлаа.
Чэнь Гө Баруун байшин дотор тэр захиаг гартаа барьсаар зогсоно. Тэрээр өөртөө бувтнан, "Миний амьдралдаа хүлээж авсан хамгийн анхны хайрын захиа ийм зүйл байна гэж хэн санах билээ дээ..."
"Дарга аа! Та энд өөртөө юу бувтнаад байгаа юм бэ?" Шюй Вань Гол байшин доторх бүх зүйлсийг янзалж дуусчихаад түүний араас орж ирлээ.
"Юу ч биш ээ; би зүгээр л бодож байлаа. Хэрвээ хэн нэгэн өөрийнхөө амьдралыг удахгүй дуусна гэдгийг мэдэж байвал, материаллаг зүйлс хөөцөлдөхөө болиод энэ хорвоод ямар нэгэн сайн зүйлс хийхэд анхаарлаа төвлөрүүлэх нь зөв болов уу?"
Чэнь Гө толгойгоо өргөөд, цогцосны нүүр будалттай Шюй Вань руу харав. "Жишээлбэл, хүн төрөлхтний дараагийн үеийг бий болгоход чадах бүхнээрээ туслах гэх мэт."
Чэнь Гө мэдээж зүгээр л дэмий чалчиж байсан боловч Шюй Вань түүн рүү гүн бодолд автсан мэт харахад, түүний царай гайхширсан харагдаж байлаа.
"Бяцхан Вань, чи тэгье гэж хэлэх талаар бодож байгаа юм биш биз дээ? Баярлалаа, гэхдээ би хараахан бэлэн болоогүй байна аа. Нөгөөтэйгүүр, хоёулаа хамт ажиллаад нэлээд удаж байна, бас үнэхээр сайн баг болж чаддаг. Хэрвээ чи үнэхээр шаардаад байвал, би татгалзаж чадахгүй л байх даа..." Яагаад ч юм, Чэнь Гөд нэг л хачин сандарсан мэдрэмж төрөв.
"Үгүй ээ, Дарга аа, тийм биш. Би зүгээр л та яаж өөрийнхөө араас хоёр сүүдэр дагуулж чадсан юм бол гэж гайхаад л." Шюй Вань , Чэнь Гөгийн ар талруу заав. "Энэ таны зохион бүтээсэн шинэ зүйл юм уу?"
"Хоёр сүүдэр ээ‽" Чэнь Гө эргэж хартал нэг том, нэг жижиг хоёр сүүдэр түүн рүү ойртож байснаа эцэст нь нэг болон уусахыг харав. "Новш гэж!"
Тэр Шюй Ванийг тэр даруй Аймшгийн байшингаас татаж гаргалаа.
Нарны гэрэл арьсанд нь тусахыг мэдрэх үед л Чэнь Гө арайхийн тайвшрав. Тэр Шюй Ваньд ямар ч тайлбар хэлэлгүйгээр шатан дээр сулбайн уналаа.
"Дарга аа, та сүүлийн үед нэг л биш байна, санхүүгийн дарамтаас болоод тэр юм уу?" Шюй Вань, Чэнь Гөгийн хажууд суув. "Санаа зоволтгүй ээ, бүх зүйл зүгээр болно гэдэгт би итгэлтэй байна. Дашрамд хэлэхэд, та өдрийн хоолондоо юу идмээр байна? Би яваад танд юм авчирч өгье."
Шюй Ванийн тайвшруулах үгсийг сонсоод Чэнь Гө юу гэж хариулахаа ч мэдсэнгүй. Тэр хүчлэн инээмсэглээд, "Би чамтай адилханыг л авъя. Гэхдээ гадагшаа гарахаасаа өмнө нүүрнийхээ будгийг арилгахаа мартуузай, үгүй бол цайны газрын ажилчдыг үхтэл нь айлгаж мэднэ шүү."
"Ойлголоо."
Шюй Ванийг явсны дараа Чэнь Гө нөгөө хайрын захиагаа дахин гаргаж ирлээ.
[Тэр хоёр сүүдэр нийлж байхыг би өөрийн хоёр нүдээр харсан даа; хэрвээ энэ нь би сүнс дагуулсан гэдгийн шинж тэмдэг юм бол, тэр сүнс миний сүүдэрт нуугдаж байгаа гэсэн үг үү?]
Чэнь Гө өөрийнхөө сүүдэр рүү нүд цавчилгүй ширтлээ.
[Сүнснүүдийн ивээл цолтой болсон болохоор надад сүнснүүдээс тусламж авах боломж байгаа, тиймээс нэг талаараа Хорон сүнс хожсон нь миний бодож байсан шиг тийм ч муу зүйл биш байж магадгүй юм.]
Ядаж л Чэнь Гө гаднаа өөрийгөө ингэж тайвшруулахыг оролдож байв. Гэхдээ Хорон сүнсийг яагаад Хорон сүнс гэж нэрлэдгийн шалтгаан нь тэд маш их шаналал дунд үхсэнээс болдог гэдгийг тэр дотроо маш сайн мэдэж байсан юм. Тэднээс нүгэл, хараал хоёр л гэрэлтдэг. Хэрвээ тэр бага зэрэг л болгоомж алдах юм бол хаа нэгтээ шуудуунд үхсэн хэвтэж байж мэднэ.
Өдрийн хоолны дараа Чэнь Гө Аймшгийн байшингийнхаа өмнө зогсон сурталчилгааны хуудас тараалаа. Цэцэрлэгт хүрээлэнд нэлээд олон үйлчлүүлэгч байсан ч, хэн нь ч Аймшгийн байшин руу орохыг хүссэнгүй.
Уйтгарлаж гүйцсэн Чэнь Гө өөрийнхөө видео хуваалцдаг аппликэйшний хуудсыг нээж үзтэл хэд хэдэн шинэ хувийн зурвас ирсэн байхыг анзаарав. Хэрэггүй зурвасууд болон сурталчилгааг устгаад, Чэнь Гө үлдсэн зурвасуудад өөрийн биеэр хариу бичлээ. Удалгүй тэр Хө Саниас ирсэн нэгэн зурвастай таарав.
Нөгөөх үнэнч царайтай залуу Чэнь Гөтэй нууцаар холбогдож, сургуулийнх нь форум тэр чигтээ дэлбэрч байгааг дуулгав. Түүний Аймшгийн байшин нь тэдний ангийн хамгийн хөөрхөн охиноор тоглоом тохуу хийснийг мэдсэний дараа маш олон оюутнууд Аймшгийн байшинг газрын хөрстэй тэгшлэх хүсэлтэй байгаагаа илэрхийлжээ.
Хэн нэгэн нь бүр дайчдын баг бүрдүүлэх сэдэв нээж, аль хэдийнээ цөөнгүй сайн дурынхан бүртгүүлсэн байв.
"Залуу байна гэдэг сайхан юм аа," хэмээн Чэнь Гө инээмсэглэн хэлэв. Гэхдээ түүний толгойд аль хэдийнээ Аймшгийн байшин дотор нь гацаж, айдсаасаа болоод бие биедээ наалдан чичирч буй дааврын илүүдэлтэй залуучуудын дүр зураг буусан байлаа.
"Туршилтын даалгаврыг биелүүлснийхээ дараа, би 1 одтой үзүүлбэр үнэхээр ямар аймшигтай байдгийг тэднээр туршина аа."
Туршилтын даалгаврын талаар бодох үед Чэнь Гөгийн царай маш ноцтой болон хувирав. Энэ даалгаврыг биелүүлэхэд түүнд ганцхан л боломж байгаа. Хэрэв тэр бүтэлгүйтвэл тэр үзүүлбэрийг нээх боломж үүрд алга болно. Тэрээр утаснаасаа бүх боломжит мэдээллүүдийг цээжилж авав.
[Дайснаа таньж мэднэ гэдэг бол тулааны талд нь ялсан гэсэн үг.]
Тиймээс даалгаврын байршлыг баталгаажуулсныхаа дараа Чэнь Гөгийн хамгийн түрүүнд хийсэн зүйл нь интернэтээс тэр газрын талаарх бүхий л мэдээллийг хайж олох явдал байв.
"Жюжян хотын Баруун хөдөөгийн Пин Ан апартмент."
Энэ байршлын нэрийг оруулахад эхлээд юу ч гарч ирсэнгүй. Эхний хэдэн хуудсыг гүйлгэж үзсэний эцэст, Чэнь Гө энэ байртай холбоотой нэгэн мэдээллийг хуучин байр зардаг вебсайтаас олж харлаа.
Энэ нь байрны худалдагч үнэнийг нуух зорилготой байсан тухай нэгэн гомдол байв. Бодит байдал дээр энэ байр нь жинхэнэ утгаараа сүнстэй байшин байлаа. Шинэхэн будгийг нь хуулахад хатсан цусны ул мөр гарч ирсэн бөгөөд шөнө бүр байр тэр чигтээ ялзарсан муухай үнэрээр дүүрдэг байжээ.
Энэхүү гомдолд хэн ч хариу бичээгүй бөгөөд удалгүй бусад илүү сонирхолтой сэдвүүдэд дарагдан алга болсон байв. Чэнь Гө нийтлэгдсэн хугацааг хартал, есөн сарын өмнө байлаа.
[Сүнстэй байшинд хонож, нуугдсан алуурчинг хайж олох гэнэ ээ... Ээ дээ, энэ миний бодож байснаас ч илүү хэцүү байх нь. Би чинь тоглоомны дизайнераар сурсан шүү дээ; мөрдөн байцаалт, өөрийгөө хамгаалах тал дээр бол би жинхэнэ сонирхогч. Хамгийн хэцүү нь сүнстэй байшинд хонохдоо биш, харин тэр алуурчин нь миний яг хажуугийн хаалганд амьдардагбайгж таараад, тэгээд шөнө над руу дайрвал яах вэ гэдэгт л байна‽]