Гуйвж дайвсан биенүүд, хир даг болсон сургуулийн дүрэмт хувцаснууд, цонхигор царайнууд бас ямар нэгэн зүйл хэлэхийг оролдох мэт ангалзах амнууд. Гурван охины царай айдас, түгшүүрт автсан байх бөгөөд тэдний бие нь модон сандлаас ургаад гарчихсан мэт харагдана.

Харц нь толь болон охидын хувцас солих өрөөний үүдний хооронд шилжих зуур Чэнь Гөгийн зүрхэнд хүйтэн оргиод явчихав. Саяхан л тэр сандлыг хажуу тийш нь унагаж, тэднийг маш ойроос ажигласан шүү дээ.

[Үүнийг миний эмэгтэй хүнтэй хийсэн анхны дотно харилцаа гэж тооцож болох уу?]

Тэр өөрийн эрхгүй дагжин чичирч, хаалганы зүг алхах алхаагаа хурдасгав. Түүнийг гарах гарц руу ойртох үед өнөөх гурван сандал бага багаар урагшилж, хувцас солих өрөөн дэх шүүгээнүүд сулхан чичирхийллээ.

Түүнийг Жан Ягийн нэрийг дурдсаны дараа бүжгийн заал доторх зүйлс өөрчлөгдсөн бололтой. Тэр нэр энд хориотой үг шиг л байлаа.

[Толинд зөвхөн бүжгийн зааланд байгаа зүйлс л тусна. Магадгүй хувцас солих өрөөнд үүнээс ч дор зүйл байгаа байх—би яаралтай эндээс гарах хэрэгтэй!]

Түүний бодлыг батлах мэт шүүгээний ган хаалганууд чихарч, дотроос нь ямар нэгэн зүйл оргон гарахыг оролдож байгаа мэт дуугарч эхэллээ. Гарт нь төмөр алх байсан тул Чэнь Гө хаалга руу ухасхийв. Тэр гүйнгээ замыг нь хаасан сандлуудыг хөлөөрөө өшиглөж холдуулав. Гадагш гүйхээр оролдох үедээ тэр мөрнөөс нь ямар нэгэн зүйл татаж байгааг мэдэрлээ.

Тэр эргэж толь руу хартал, толины тусгалд мөрөн дээр нь хоёр нарийхан, цонхигор гар унжиж байгаа нь харагдав. Чэнь Гө юу ч бодолгүйгээр эргэж, дайралтаа эхлүүллээ!

Тас!

Төмөр алх сандлын түшлэгийг онож, сандал дээр цуурал үүсгэлээ. Чихэнд нь эмэгтэй хүний хашхирах чимээ цуурайтав. Толинд, сандал дээрх эмэгтэй оюутан түүний нуруу руу хорсож зэвүүцсэн харцаар ширтэж, харин гар нь мөрөөр нь чанга тэвэрч, түүнийг сандал дээр суулгахыг оролдож байгаа нь харагдлаа.

[Тэр яах гэж ингэж байгаа юм бол? Хэрвээ би энэ сандал дээр суувал миний сүнс үүрд дотор нь түгжигдэх ямар нэгэн муу ёрын сандал булаалдах тоглоом юм болов уу?]

Цонхигор гарууд түүнээс зууран, охидын хувцас солих өрөө рүү буцаан татахыг оролдох тусам мөрөн дээрх хүч нь аажмаар нэмэгдэж байлаа. Байдал улам дордож, гадаах хонгилд юм чирэх чимээ сонсогдох ба хэдэн секундын дараа бүжгийн заалны үүдэнд дахиад нэг модон сандал гарч ирэв.

[Миний аз үргэлж хамгийн муу үед л ажиллаж таарах юм. Яг ийм үед намайг охидын дунд алдартай болгохыг нь яана!]

Чэнь Гө тэвчээрийнхээ хязгаарт туллаа. Тэр зугтахын оронд дайралтын горимд шилжив. Нэг гараараа сандлын түшлэгээс барьж, нөгөө гараараа төмөр алхаа далайж, өөрийг нь хүрээлсэн сандлуудыг эвдэн сүйтгэж эхэллээ!

Түүний алх сандал дээр анхны цуурлыг үүсгэх үед эмэгтэй оюутны царайны хувирал царайчлахаас хорсож зэвүүцсэн байдалтай болж өөрчлөгдсөнийг Чэнь Гө анзаарсан юм. Энэхүү царайны хувирлаас үндэслэн, Чэнь Гө эдгээр сандлууд нь яг л Сяо Сяогийн гэр бүл даавуун хүүхэлдэйд хорогдсонтой адил тэдний эзэмшлийн эд зүйлс нь байх ёстой гэсэн дүгнэлтэд хүрэв.

[Хорогдсон эд зүйлсийг нь устгалаа гээд тэднийг бүрмөсөн устгаж чадахгүй ч, ядаж л гэмтээж чадна.]

Түүнд ирэх хүч улам ширүүсэв. Ийм зүйл өмнө нь туулж үзээгүй шинэхэн хүн байсан бол энэ үед аль хэдийн энэ хэсэг охидын дуулгавартай хурга болон хувирчихсан байх байлаа. Харамсалтай нь тэдний өрсөлдөгч нь Чэнь Гө байв.

Энэ Аймшгийн байшингийн эзэн саяхан л сүнстэй орон сууцанд цуврал алуурчинтай нэг шөнийг өнгөрүүлсэн шүү дээ. Чэнь Гө айдас гэж юу болохыг мэддэг ч, олон удаагийн үйл явдлуудын дараа айдсыг эсэргүүцэх чадвар нь хэдийнэ бэлтгэгдсэн байлаа. Тэр айсан эсвэл цочролд орсон байсан ч зөв шийдвэр гаргаж чаддаг бөгөөд алхаа атгах гар нь огтхон ч суларсангүй.

Тас!

Чэнь Гө сандлыг цохиж хэмхлээд, сандлын хөлнөөс барин өөр сандал руу савлаа. Толинд тусах дүр зураг үгээр дүрслэхэд жаахан хэцүү байсан ч Чэнь Гөд үүнийг анхаарах зав байсангүй.

Тэр нэг сандлыг устгахын тулд арван секунд зарцуулав. Түүнийг хоёр дахь сандал руу уураа гаргахаар эргэх үед хоолойг нь ямар нэгэн зүйл базах шиг болов. Толь руу эргэж хартал, нэгэн цонхигор гар хоолойг нь боож байлаа. Өрсөлдөгч нь түүнийг сандал дээр суулгах бодлоосоо татгалзаж, оронд нь түүнийг алахаар шийдсэн бололтой.

Нөхцөл байдал ингэж өөрчлөгдсөн нь Чэнь Гөг удаашруулсангүй; харин ч сандлуудыг барьж аваад хана руу савж цохихдоо улам л харгис догшин болгов. Сандлууд хагарах үед хүзүүг нь боож байсан хүч суларч байлаа. Гурван сандал бүгд хэмхэрч зөвхөн модны хэлтэрхий болох үед хүзүүг нь боож байсан барилт эцэст нь ариллаа.

"Эдгээр зүйлсийг үлдээх нь хэнд ч ашиггүй. Дараа нь би та нарт амар амгаланг олоход чинь тусалж, бүгдийг чинь шатаах болно." Чэнь Гө толь налж зогсоод амьсгаагаа дарахыг хичээлээ. Түүний хүзүүнд боолгосон улайсан мөр тод харагдана.

[Энэ тулаан маш их чимээ шуугиан тарьсан нь лавтай. Энэ нь намайг дагаж яваа хүний анхаарлыг гарцаагүй татна. Би аль болох хурдан эндээс явах хэрэгтэй. Ямартай ч, улаан бүжгийн гутал энд байхгүй бололтой.]

Энэ газар гарцаагүй сүнстэй байсан тул Чэнь Гө дахиж бүжгийн зааланд үлдэхийг хүссэнгүй. Охидын хувцас солих өрөөн дэх шүүгээнүүдийн чичрэх дуу улам чангарсан бөгөөд энэ нь зүгээр л салхинд үүсэх чимээ биш байлаа. Үүнээс гадна, хана болон шалны өнгө гэнэт хувирч, хонгилоос сонсогдох хачирхалтай 'пинг, пинг' гэх чимээ улам бүр ойр ойрхон болох зэрэг маш олон сонин үйл явдлууд өрнөж байв.

Чэнь Гөг яг явахаар бэлтгэж байтал хэн нэгэн шилбэнээс нь татсанд тэр бараг л бүдэрч унахаа шахлаа.

Чэнь Гө толь руу эргэж хартал өнөөх гурван эмэгтэй оюутан түүний хөлнөөс зуурч байх бөгөөд хумс нь Чэнь Гөгийн арьсанд бараг л шигдэж байв.

Үүнийг хараад Чэнь Гө ч цөхөрч эхэллээ. Тэр төмөр алхаараа модон хэлтэрхийнүүд рүү балбасан боловч хэчнээн хүчтэй цохисон ч охид түүний шилбэнээс зуурсан хэвээр л байв.

Хонгилоос гарах хачирхалтай чимээ улам бүр ойртож, Чэнь Гөгийн хөлнөөс зуурах хорсолтой царайнууд галзуу мэт хөхөрч эхэллээ. Бүжгийн заал дээгүүр ямар нэгэн хүнд даавуу нөмөргөх шиг санагдаж, утасны гэрэл нь хүртэл хачин хэлбэртэй болж хувирах ба түрүүхэн Чэнь Гөд үнэртсэн өнөөх хурц өмхий үнэр агаарт тархаж эхэллээ.

[Энэ сургуульд өөр илүү аймшигтай оршихуй нуугдаж байгаа хэрэг үү?]

Толгойд нь орж ирсэн энэ бодлоос болж Чэнь Гө маш их айв. Тэр шөнө дөлөөр энэ сургуульд ирж зүрхэлсэн гол шалтгаан нь Жан Яг л энэ сургуулийн хамгийн аймшигтай оршихуй гэж бодсонд байсан юм. Тэр энд Жан Яд туслахаар ирсэн тул, тэр эмэгтэйд түүнийг гэмтээх шалтгаан байхгүй байлаа.

[Энэ ч муу юм боллоо шүү.]

Ямар нэгэн зүйл бүжгийн заалны үүдэнд ирэх шиг болж, агаар дахь өмхий үнэр улам хүчтэй боллоо.

Шалан дээрх гурван охин Чэнь Гө рүү харгис, ёрын харцаар ширтэцгээнэ. Чэнь Гө нуруугаараа толь налан зогсож байв. Тэр халаас руугаа гараа явуулж, хурууны үзүүр нь дөнгөж хүүхэлдэйд хүрэх үед хаалган дээрх хачирхалтай чимээ ирснээсээ ч хурдан хурдаар холдон одов. Тэгээд агаар дахь өмхий үнэр аажмаар замхарлаа.

[Юу болчихов оо? Хаалганы гадна байсан зүйл ямар нэгэн зүйлээс айсан юм шиг санагдчихлаа.]

Бүх хачирхалтай чимээнүүд тэр даруй алга болж, Чэнь Гө зөвхөн өөрийнхөө зүрхний цохилтыг л сонсож байлаа. Гэрэл өмнөхөөсөө ч илүү хачин хэлбэртэй болж хувирах ба өрөөний хэм бүр ч хүйтэн болчих шиг санагдав.

[Юу болоод байна аа?]

Шилбэнээс нь татах мэдрэмж бас алга болжээ. Чэнь Гө толгойгоо доошлуулан хартал өнөөх гурван эмэгтэй оюутан чадах чинээгээрээ холдон нуугдаж, түүний ар талын орон зай руу цөхөрсөн харцаар ширтэж байгааг харав.

[Миний ард аа?]

Чэнь Гө эвгүйхнээр толгойгоо эргүүлж өндөр толь руу харав. Толинд буцаж туссан тусгал нь түүний өөрийнх нь дүрс биш, харин цусан улаан сургуулийн дүрэмт хувцастай нэгэн эмэгтэй түүн рүү дээрээс нь ширтэж буй дүр байлаа.