"Тэгээд таны ах ямар хариу үйлдэл үзүүлсэн бэ?"

Анхнаасаа сэтгэцийн хувьд тогтворгүй болсон, дээрээс нь сүнсэнд , хий үзэгдэлд автсан хүн сүрдүүлэгт өртөх үедээ маш ноцтой үйлдэл хийнэ гэж Чэнь Гө таамаглаж байсан бөгөөд Фань Юйгийн авга эгчийн дараагийн хэлсэн үг түүний таамгийг батлах нь тэр.

"Хачирхалтай нь, түүнийг сүрдүүлсний дараа ах минь тайвширчихсан. Тэр бүхэл үдээс хойшжин бодсоны эцэст эхнэрийнхээ шаардлагыг хүлээж зөвшөөрсөн юм." Фань Юйгийн авга эгчийн царай нэн ээдрээтэй болж ирэв. "Одоо эргээд бодоход, тэр салах тухай бодохын оронд түүнийг яаж хөнөөх вэ гэдгээ л төлөвлөж байсан бололтой.

"Ахын минь төлөвлөгөө ёсоор болсон. Тэр өдөр усан бороо цутгаж байсан бөгөөд тэр Фань Юйг өөрийнхөө оффист цоожилчихоод ганцаараа гэртээ харьсан юм. Фань Юйг гэртээ байхгүй байгааг мэдээд, бид хүүг алга болчихож гэж бодон бүгд түүнийг хайхаар гарцгаасан. Ах эхнэрээ дагуулаад Мү Ян ахлах сургууль руу явсан.

"Оройн 9 цагт намайг гэртээ ирэхэд хэн нь ч байсангүй. Би санаа зовсондоо тэднийг хайхаар мөн л Мү Ян ахлах сургууль руу явлаа.

"Сургуулийн ар талын толгод дээр нэгэн хуучин худаг байдаг юм. Хэд хоногийн өмнөх усархаг борооноос болж хөрсний гулгалт үүсэж, тэр худаг шороонд дарагдсан байлаа. Намайг очих үед ах худгийн эргэн тойрон дахь шороог ухаж цэвэрлэж байсан.

"Эхэндээ би бэр эгчийгээ олж хараагүй. Ахынхаа нэрийг дуудан ойртож очоод л би түүний цогцос худгийн амсар дээр тээглэсэн байхыг харсан юм.

"Түүнийг тийм зүйл хийнэ гэж би огтхон ч төсөөлөөгүй. Тэр уул нь маш зөөлөн хүн байсан, бас эхнэртээ үнэхээр хайртай байсан юм. Ах минь ухаанаа алдсаныг би тэр үед л ойлгосон. Тэр гэрэл зургийг гэртээ авчирч, сүнсэнд дарагдсан гэж хэлсэн тэр мөчөөс л би байдал бишдсэнийг мэдэх ёстой байсан юм.

"Энэхүү аллагын гэрч болсны дараа надад хоёрхон сонголт үлдсэн. Нэг нь түүнд цогцсыг нуухад туслах, нөгөөх нь үхэх байлаа.

"Амиа аврахын тулд надад түүний үгэнд орохоос өөр сонголт байсангүй. Түүний тушааснаар би бэр эгчийнхээ биен дээр хэд хэдэн шарх үлдээгээд, худгийг ухаж нээхэд нь түүнд тусалсан."

Фань Юйгийн авга эгч хана түшин зогсох бөгөөд түүний нүд гэмшилд автсан харагдана. "Би гэмт хэргийн хамжигч болсноо мэдэж байсан ч, хамгийн аймшигтай нь ах намайг хэзээ хөнөөхийг би мэдэхгүй байсан явдал. Тэр ямар ч гэрчийг амьд үлдээхгүй нь гарцаагүй байв. Магадгүй бэр эгчийг булсныхаа дараа тэр намайг ч бас худаг руу шидэх байсан байх."

"Тэгээд та санаачилгыг гартаа авч түүнийг түрүүлээд хөнөөчихсөн хэрэг үү?" Эмэгтэйн түүхийг анхааралтай сонссон Чэнь Гөгийн өнцгөөс бол энэ гэр бүл бүхэлдээ хэвийн бус байлаа. Нөхөр нь гаж донтон байсан бөгөөд эхнэр нь үүнийг олж мэдээд цагдаад мэдэгдэхийн оронд, салах шалтаг болгон ашиглаж сүрдүүлсэн шүү дээ.

"Хэрвээ би түүнийг хөнөөгөөгүй бол би өөрөө үхэх байсан. Түүнийг хөнөөсний дараа би Фань Юйгийн цорын ганц гэр бүл нь болсон, тэгээд би хүүг дахиж хэнтэй ч хуваалцах шаардлагагүй болсон юм." Энэ сүүлчийн өгүүлбэр л тэр шөнө эмэгтэйн уруулаас унасан цорын ганц үнэн үг байсан байх.

"Гэхдээ анхнаасаа Фань Юй таны хүүхэд биш шүү дээ." Чэнь Гө Фань Юйгийн авга эгчийн хэлсэн зүйлийн хагаст нь л итгэж байлаа. Гурван жилийн өмнө болсон зүйлийг батлах ямар ч аргагүй бөгөөд Фань Юйгийн авга эгчийн үгийг үгүйсгэх хүн ч байсангүй.

"Чиний буруу! Миний хүүхдүүд Фань Юйгийн биед орчихсон байгаа, тийм учраас л тэр миний хүүхдүүдийн зуршлыг мэддэг юм! Фань Юй бол зөвхөн ахын минь хүүхэд биш, бас миний хүүхдүүд!" Эмэгтэйн нүүрэнд хөх судал тодорч, хэт их улайран зүтгэснээсээ болж уруулнаас нь цус шүүрч эхэллээ.

Түүний энэ байдлыг хараад Чэнь Гө түүнийг цааш шахах нь ухаалаг хэрэг биш гэж бодлоо. Энэ эмэгтэй ахыгаа галзуу байсан гэж хэлсэн ч, Чэнь Гөгийн нүдээр бол эмэгтэй өөрөө ч тийм эрүүл биш байв. Түүний нөхөр болон хүүхдүүд нь авто ослоор нас барах үед сэтгэцэд нь сэв суусан бөгөөд хүүг өөрийнх нь хүүхдүүдийн төөрсөн сүнсийг харж чаддагийг мэдэх үедээ тэрхүү гажуудсан хайраа Фань Юйд тусгасан бололтой.

Ухаанаа алдсан мэт харагдах эмэгтэй рүү ширтэхдээ Чэнь Гөд хар гар утаснаас өгсөн даалгаврын тайлбар санаанд нь орлоо—'Хүн бүрийн зүрх сэтгэлд гүн худаг байдаг бөгөөд тэнд ичгүүртэй, хэнд ч хэлшгүй нууцууд нь булаастай байдаг.'

"Бос, ахынхаа цогцсыг хаясан тэр худгийг надад зааж өг."

"Тэр худаг аль хэдийн алга болсон. Ах минь бэр эгчийг худаг руу түлхсэний дараа би түүнийг түлхэж унагаасан юм. Тэр бэр эгчийн цогцос дээр унасан. Тэр худаг дотроос хашхичиж, харааж зүхэж байсан ч, усан борооноос болоод хэн ч түүний дууг сонсож чадахааргүй байсан." Фань Юйгийн авга эгч сандран үсээ зулгаах бөгөөд хоёр гар нь тасралтгүй чичирч байлаа. "Би худгийг шороогоор дүүргэж булсан. Түүнээс хойш гурван жил өнгөрчээ. Би тэр худгийг одоо хаанаас хайхаа ч мэдэхгүй байна."

"Та надад ерөнхий байршлыг нь л зааж өгөхөд хангалттай" гэж Чэнь Гө энгийн өнгөөр хэлсэн боловч энэ нь Фань Юйгийн авга эгчид маш хүчтэй хариу үйлдэл үзүүлэхэд хүргэв.

"Тэднийг хэн ч олж чадахгүй!" Дурсамж нь эмэгтэйн зүрхийг хутга мэт зүсэж, түүний царай хэрцгийгээр хувирав. "Би Фань Юйг ганцаараа өсгөнө; би түүнд хэрэгтэй бүх хайрыг өгөх болно!"

"Хэрвээ та үнэхээр Фань Юйд хайртай байсан бол ингэхгүй байх байсан. Таны хайр зөвхөн өөрт чинь л ашигтай; энэ бол дэндүү хувиа хичээсэн хэрэг." Аймшгийн байшинд байх үед Фань Юй авга эгчтэйгээ харилцахаас илүүтэйгээр, огт танихгүй хүн болох Чэнь Гөтэй ярилцахыг илүүд үзэж байсныг тэр анзаарсан. Тэдний харилцаа тийм ч сайн биш байсан нь тодорхой байлаа.

"Та гэр бүлд чинь осол тохиолдсоны дараах үе амьдралын тань хамгийн харанхуй үе байсан гэж хэлсэн. Тэр үед Фань Юй л таны хүүхдүүдийн зургийг зурж авчран таныг тайвшруулсан шүү дээ. Тэр танд чин сэтгэлээсээ тусалсан байхад та харин эцгийг нь хөнөөсөн."

Чэнь Гөд улаан дүрснүүдээр дүүрсэн бяцхан байшин санаанд нь оров. Хэрвээ тэр хөндлөнгөөс оролцоогүй бол байдал хамаагүй муугаар, бүр ч илүү хэрцгийгээр эргэх байсан биз ээ. "Фань Юй одоохондоо хүүхэд байгааг л та аз гэж бодох хэрэгтэй дээ."

Хуулийн хариуцлага хүлээх нь Фань Юйд ч тэр, авга эгчид нь ч тэр хамгийн зөв гарц байлаа. Фань Юй худаг дотроос диваажинг хайж байсан бөгөөд энэ нь тэр бүх зүйлийг нүдээрээ харсан гэсэн үг; тэр авга эгчийгээ жинхэнэ алуурчин гэдгийг мэдэж байжээ.

Хүү өсөж том болох үедээ авга эгчийнхээ хийсэн зүйлийг давтаж, гартаа цус нялгадан амьдралаа тэр чигт нь сүйрүүлж мэднэ шүү дээ.

"Одоо энэ эмгэнэлт явдалд цэг тавих цаг нь болсон." Чэнь Гө шууд дамжуулалтаа дуусгасны дараа цагдаад дуудлага өгсөн байлаа. Фань Юйгийн авга эгч ямар ял шийтгэл хүлээхийг тэр үнэхээр мэдэхгүй байв.

"Энэ хүү эцэг эхийг нь хөнөөсөн алуурчинтай хамт амьдрахаас өөр аргагүй болсон. Түүний сэтгэл зүйн хөгжил ингэж доголдоход гайхах зүйл алга, түүний энэ бүх шинж тэмдгийн шалтгаан нь та өөрөө байна шүү дээ."

Чэнь Гөг цагдаа дуудсан тухайгаа хэлэхэд Фань Юйгийн авга эгч толгойгоо хүчтэй сэгсэрч, уруул нь хөдлөн ямар нэг зүйл хэлэх гэснээ, угаалгын өрөөний хаалга руу гүйлээ.

"Эсэргүүцэхээ боль." Чэнь Гө түүний араас дагалаа. Тэр эмэгтэйг ямар нэгэн тэнэг зүйл хийчих вий гэхээс айж байв.

Тэр хоёр гүйсээр нэгдүгээр давхарт бууж ирэв. Битүүмжлэгдсэн ангийн хажуугаар өнгөрөх үед Фань Юйгийн авга эгч гэнэт тээглэж унаад газраас өндийж чадалгүй нэлээд уджээ. Яг л хэн нэгэн түүний хөлнөөс нь угзран татсан мэт харагдах бөгөөд энэ нь үнэхээр хачирхалтай байлаа.

Чэнь Гө түүнээс хэдэн метрийн зайд зогсов. Фань Юйгийн авга эгч битүүмжлэгдсэн ангийн хаалган дээр унасан байх бөгөөд Чэнь Гө энэ ангиас маш их болгоомжилж байв.

Тэрээр хаалганы эсрэг талын хананд нуруугаа наагаад, анги руу шагайж харав. Шөнө дунд хэдийнээ өнгөрчээ. Хов хоосон байсан анги сурагчдаар дүүрсэн байх бөгөөд индэр дээр нэгэн махлаг настай эр зогсож байлаа.