Хөндлөнгийн хүний нүдээр бол Ван Чи шинээр ирсэн хүнийг хэтэрхий хүчээр хөөж явуулахыг оролдож байгаа мэт харагдаж байлаа. Тиймээс Чэнь Гө тэр хүнд ямар нэгэн зүйл амласангүй; харин ч эсрэгээрээ, Ван Чигийн түүхийг сонссоны дараа тэр хүн ямар нэгэн зүйл нуугаад байгаа юм биш биз гэсэн сэжиг түүнд төрлөө.

"Би мэддэг бүх зүйлээ чамд хэллээ, одоо явах хугацаа байсаар л байна. Цаг арван хоёрыг цохих үед, энэ байр тэр чигтээ өөр зүйл болон хувирдаг юм." Үүнийг хэлснийхээ дараа Ван Чи хувцасныхаа тоосыг гөвөөд явахаар эргэв.

Ван Чигийн сүүдэр шөнийн харанхуйд уусан алга болох үед л сая нэг Чэнь Гө ухаан оров. Түүний анхны зорилго нь түрээслэгчдээс энэ барилгын талаар илүү их мэдээлэл олж авах байсан боловч одоо тэрээр хариултаасаа илүү олон асуулттай л үлдлээ.

[Энэ хүн ч үнэхээр сонин хүн юм аа, гэхдээ би түүнийг галзуу юу, үгүй юу гэдгийг ч ялгаж чадахгүй нь.]

Ярилцах хугацаанд нэг ч удаа төвлөрч байгаагүй Ван Чигийн манантаж булингартсан нүдийг эргэн санахад Чэнь Гөд тавгүй мэдрэмж төрөв.

[Тэр хүний нүдэн дэх шаналал болон ядаргааг хуурамчаар үйлдэх боломжгүй ээ. Гэхдээ тэр сүйт бүсгүйдээ үнэхээр их хайртай юм шиг байна шүү.]

Чэнь Гө өрөө рүүгээ буцах замдаа нэгдүгээр давхрын эмэгтэйн өрөөний хажуугаар өнгөрөхдөө түр зогслоо. Тэр хаалгыг нь тогших эсэхтээ эргэлзэж байв.

"Хөөе, шинэ махан идэш минь!" Эмэгтэйн өрөөний хаалга огт хөдөлсөнгүй, харин Чэнь Гөг гайхшруулсан зүйл нь түүний өрөөний яг эсрэг талын хаалга онгойсонд байлаа. Онгорхой хаалгыг налан нэгэн туранхай эр зогсоно. Тэрээр гучаад настай бололтой харагдах бөгөөд гадаад төрх нь маш заваан, эмх замбараагүй байв. Түүний сахал нь үстэйгээ бараг л нийлсэн байх бөгөөд гарынх нь ар талд цээнэ цэцгийн шивээс байлаа.

"Харин та?" Чэнь Гө сандран эргэж харав.

"Алга болсон хүний зар тараагаад байгаа тэр хүн энэ байрны түрээслэгч ч биш; түүний толгойд ямар нэгэн асуудал байгаа юм." Туранхай эр чамархай руугаа заалаа. "Түүний амнаас гарч байгаа ганц ч үгэнд битгий итгэ, бас түүнтэй хэтэрхий ойртохгүй байхыг хичээгээрэй."

Чэнь Гө энэ хүнийг анх удаа харж байсан бөгөөд хэдийгээр гадаад төрх нь тийм ч таатай биш байсан ч, энэ апартментэд таарсан бүх дүрүүдээс түүний биеэ авч яваа байдал нь хамгийн хэвийн нь байлаа. "Тэр хүний үйлдэл үнэхээр хачирхалтай байгаа нь үнэн, гэхдээ магадгүй сүйт бүсгүйгээ алдсандаа хэтэрхий их цочирдсоноос болсон ч юм билүү."

"Тэр чамд сүйт бүсгүйгээ энэ байрны ойролцоо алга болсон гэж хэлсэн үү?"

"Тийм ээ."

"Цагдаагаас энэ мэдээллийг авсан болохоор л түүнийг эндээс хайж байгаа гэж хэлсэн үү?"

"Тийм ээ."

Эр егөөдөнгүйгээр хөхрөн инээснээ, "Би энд амьдраад аль хэдийн есөн сар болж байна, энэ хугацаанд цагдаа нар ирж байсан ямар ч ул мөр би харж байгаагүй. Тэр галзуу чамд худлаа ярьж байна; чи түүний ярьсан сүнсний түүхэнд итгээгүй биз дээ?" гэлээ.

Тэр тамхи гаргаж ирээд уруулдаа зуулаа. "Энэ хорвоо дээр сүнс гэж байдаггүй юм аа! Хамгийн муугаар бодоход л, хэн нэгэн сүнс болж жүжиглэж байгаа хэрэг. Ямартай ч орой болж байна, өрөө рүүгээ буцсан чинь дээр дээ."

Чэнь Гө тэр эрд талархал илэрхийлээд явахаар эргэв. Шатаар өгсөн алхах зуураа тэр дотроо,

[Тэдний нэг нь гарцаагүй худлаа ярьж байна, гэхдээ аль нь юм бол?] хэмээн бодож байлаа.

Бодолд дарагдсан Чэнь Гө гуравдугаар давхарт гарч ирснээ ч анзаарсангүй. Хананы буланд бүдгэрсэн тоо байх бөгөөд толгой дээрх дуу мэдрэгчтэй гэрэл нь анивчиж байв. Чэнь Гө урт хонгил руу хараад, энэ давхар тэр чигтээ маш их муудаж сүйрсэн байдалтай байгааг анзаарлаа. Шал нь тэр чигтээ зузаан тоос шороонд дарагдсан байх бөгөөд газар сайгүй түймрийн ул мөр харагдана. Хананы будаг нь яг л арьс шиг ховхорч унасан бөгөөд цаана нь яг л гүн зүссэн мэт зураасууд байлаа.

[Яагаад гуравдугаар давхрыг засварлалгүй орхисон юм бол? Төсөв нь хүрээгүй юм уу, эсвэл үүний цаана өөр ямар нэгэн аймшигтай шалтгаан байгаа юм болов уу?]

Удалгүй дуу мэдрэгчтэй гэрэл унтарч, Чэнь Гө тэр чигтээ харанхуйд ууслаа. Аймшгийн байшин дахь ажлаасаа болоод Чэнь Гө харанхуйд ажиллаад дасчихсан байв. Гэнэтийн харанхуй түүнийг сандаргасангүй. Тэрээр утсаа гаргаж ирээд гар чийдэнгээ асаах гэж байтал харанхуй хонгилоор нэгэн сүүдэр гялсхийн өнгөрөхийг олж харлаа.

"Тэнд хэн байна‽" Утасных нь гар чийдэн гуравдугаар давхрыг гэрэлтүүлсэн боловч өнөөх сүүдэр хаана ч байсангүй. Чэнь Гө цааш нарийвчлан шалгах гэж байтал шатны доод талаас хөлийн чимээ өгсөж ирэх нь сонсогдлоо.

[Байрны эзэн юм болов уу?]

Хэрэв амархан уурладаг байрны эзэн түүнийг гуравдугаар давхарт сэлгүүцэж байгааг харвал түүнийг байрнаас хөөж мэднэ. Чэнь Гө энэ талаар бодож үзээд, утсаа халаасандаа хийж, хоёрдугаар давхар руу сэмхэн ухарлаа.

Чэнь Гө шатны буланг тойрох үедээ хоёрдугаар давхрын нэгэн өрөөнөөс угаалгын сав барьсаар гарч ирж буй нэгэн махлаг, намхан эрийг олж харав. Тэр эр аз жаргалтайгаар дуу аялж байсан боловч Чэнь Гөг харангуутаа царай нь хувирч, тэр даруй зугтах шахам яваад өглөө.

[Энэ одоо юу гэсэн үг вэ? Би тийм аймаар харагдаад байна уу?]

Өрөөндөө буцаж ирснийхээ дараа Чэнь Гө үүргэвчээ тэвэрсээр орон дээрээ хэвтлээ.

[Энэ байранд ямар ч хэвийн хүн байхгүй юм шиг санагдаад байна; тэдний хэн нь ч аллага үйлдсэн хэрэгтэн байж мэдэхээр байна шүү.]

Энэ үгс амнаас нь гарахтай зэрэгцэн Чэнь Гө орон дээрээ гэнэт огцом суулаа.

[Байз, даалгаварт надад аллагад буруутай этгээдийг хайж ол гэсэн, гэхдээ 'этгээд' гэдэг үг чинь ганц тоон дээр ч, олон тоон дээр ч байж болно шүү дээ! Хэрэв тийм бол, нэгээс илүү алуурчин байж болох уу‽ Эцсийн эцэст, хэрэв нэгээс илүү аллага гарсан бол олон алуурчин байх магадлал эрс нэмэгдэнэ. Би олон жилийн өмнөх тэр хэргийн талаар илүү их мэдээлэл олж авах хэрэгтэй байна.]

Чэнь Гө утсаа гаргаж ирэв. Түүний Ван Читэй хийсэн яриа дэмий зүйл байсангүй. Энэ газрыг Пин Ан апартмент гэж нэрлэхээс өмнө Фү Ан апартмент гэж нэрлэдэг байсан гэх маш чухал мэдээлэл түүнд байлаа.

Тэрээр хайлтын хэсэгт 'Жюжян Фү Ан апартмент' гэж оруулахад, хэд хэдэн хуудасны дараа нуруугаар хүйт даам маш олон гарчигнууд гарч ирэв.

"Дөрвөн ам бүлтэй гэр бүл харгисаар хөнөөгдөв! Алуурчин ул мөргүй алга болжээ‽"

"Осол уу эсвэл хүн амины хэрэг үү? Фү Ан апартментийг үнсэн товрог болгосон түймрийн үнэн."

"Хэрэг доторх хэрэг, барилга дотор нуусан цогцоснууд олджээ!"

Фү Ан апартментийн талаарх мэдээллийг унших үед Чэнь Гөгийн хамаг биеийн шар үс босож байлаа. Эдгээр нь зохиомол түүх биш байв; тэд бодит амьдрал дээр болсон зүйлс бөгөөд тэр яг одоо тэрхүү гэмт хэрэг гарсан газарт хонож байлаа.

Таван жилийн өмнө нэгэн хөрш Фү Ан апартментээс утаа гарч байгааг хараад гал командын дуудлага өгчээ. Гал сөнөөгчид удалгүй галыг унтрааж, галын шалтгаан болон хохирлын хэмжээг тодорхойлохоор мөрдөн байцаалт явуулж эхэлсэн байна.

Эхэндээ тэд үүнийг ердийн нэг санамсаргүй галын осол байх гэж бодож байсан боловч мөрдөн байцаалт үргэлжлэх тусам улам хачирхалтай нотлох баримтууд гарч ирж эхэлжээ.

Цементэн хананууд цуурсан, хагарсан цонхны гадаргуу жижиг тааз нь утаанд харласан байсан нь галын хэмжээ маш их байсан бөгөөд маш хурдан тархсаны шинж тэмдэг байв.

Барилгаас гал гарч эхэлсэн байж болох хэд хэдэн цэг олдсон бөгөөд тэдгээр нь хоорондоо маш хол зайтай байсан нь санаатайгаар галдан шатаасан хэргийн сонгодог жишээ байлаа.

Иймээс мөрдөн байцаалтын чиглэл тэр чигтээ өөрчлөгджээ. Цагдаа нар хэрэгт оролцож эхэлсний дараахан, тэд түймрийн нуранги дундаас шатсан дөрвөн цогцос олсон байна. Тэдгээр нь энэхүү түрээсийн байрыг ажиллуулдаг байсан дөрвөн ам бүлтэй гэр бүлийн цогцос байх магадлалтай гэж үзжээ.

Энэ хэрэг тухайн үедээ нэлээдгүй шуугиан тарьсан байна. Цагдаа нар хэргийг илрүүлэхийн тулд чадах бүхнээ хийсэн боловч гал ихэнх нотлох баримтыг устгасан байв. Тэд тэр газрыг нэгд нэгэнгүй самнасан боловч тав дахь хүний нотлох баримтыг байтугай хэрэгтнийг ч олж чадаагүй байна.

Апартментийг бүтэн жилийн турш битүүмжилсэн бөгөөд үүний дараа үл хөдлөх хөрөнгийн өмчлөл эзнийх нь эцэгт шилжиж, улмаар Фү Ан апартмент нь Пин Ан апартмент болон өөрчлөгджээ.

[Дөрвөн ам бүлтэй гэр бүл амьдаараа шатаж үхсэн, тэгээд хэрэгтэн нь одоог хүртэл баригдаагүй байх нь. Хүмүүс энэ газрыг сүнстэй гэж ярьдаг нь гайхах зүйл биш юм байна.]

Хэргийн талаар илүү ихийг мэдсэний дараа Чэнь Гөд арай дээр санагдлаа, учир нь ядаж л тэр юутай нүүр тулж байгаагаа мэдэж авсан шүү дээ.

Мэдээллүүд дээрх нэгэн хачирхалтай дэлгэрэнгүй зүйл түүний анхаарлыг татав. Нийтлэлүүдэд бүгдэд нь тухайн үед амь насаа алдсан эзэн нь 41 настай байсан гэдгийг баталжээ. Дараа нь апартментийг түүний эцэгт шилжүүлсэн бөгөөд онолын болон логикийн хувьд авч үзвэл, энэ газрын одоогийн жинхэнэ эзэн нь аль хэдийн 60 эсвэл 70 гарсан байх ёстой байлаа.