359-р бүлэг : Сүнсний Могой

Санни хэсэг хугацаанд бичээсүүдийг ширтэж байснаа толгойгоо үл ялиг хазайлгав.

'Сүүдэр...'

Ямар санаанд оромгүй шагнал вэ?

Ихэнхдээ Өвийн Дурсгал нь Дурсамж хэлбэртэй байдаг байв. Маш ховор тохиолдолд Сүүдрийн хувилбар байдаг. Магадгүй өөр төрлийн Дурсгалууд ч байсан байж болох ч Санни тэдний талаар хэзээ ч сонсож байгаагүй.

Гэхдээ энэ нь нэг их зүйл хэлэхгүй.

Одоо гэхэд Санни өөрөө ч, жирийн хүмүүсийн бусад нь ч мэддэггүй маш олон зүйл байдгийг нэлээд сайн ойлгосон байлаа.

Сэрэгсэд маш олон нууц хадгалдаг.

Гэсэн ч Сүүдэр хүлээн авсан нь түүнийг үнэхээр баярлуулжээ.

Толгойгоо өргөхөд агаарт шинэ бичээсүүд гарч ирэв.

Сүүдрүүд: [Гантиг Гэгээнтэн], [Сүнсний Могой].

Санни хэсэг эргэлзсэний дараа сэмхэн эргэн тойрноо харлаа.

Жижиг өрөө нам гүм, хоосон байв.

Өөрийгөө бага зэрэг тэнэг мэт мэдэрсэн ч толгой сэгсэрч, шинэ Сүүдрээ дуудаад сайтар харахаар шийдэв.

Зөөлөн салхи үсийг нь хөдөлгөж, дараагийн мөчид...

Юу ч болсонгүй.

'Хөө?'

Санни хөмсгөө зангидан өрөөгөөр нэг харснаа дагзаа маажив.

'Юу болоод байна аа? Хараал идсэн могой чинь хаана байна?'

Тэр сүүдрээр бүтсэн аварга том могой гарч ирнэ гэж найдаж байлаа. Хуяг мэт зузаан хар хайрстай, дайснуудаа бүтнээр нь залгичихаж чадах аварга амтай нэгэн.

Эсвэл ядаж дундаж хэмжээтэй могой.

Гэтэл юу ч байсангүй.

Тэр бүр шинэ сүүдэр хоёр үнэнч туслагчийнх нь хажууд нэмэгдсэн эсэхийг шалгав.

Үгүй.

Нэг нь сэтгэл хангалуун, нөгөө нь уйдсан бөгөөд үргэлж ууртай байдаг шигээ шал дээр хэвтэж байлаа.

'Хачин юм...'

Нүдээ үрэхээр гараа өргөсөн ч сүүлийн мөчид хөшив.

"Энэ юу вэ?"

Бугуйн арьсан дээр нь ханцуйнаас үл ялиг цухуйсан хар зүйл харагдав.

Зөн совингоо даган Санни яаран босож, эмнэлгийн ажилтнуудын өгсөн бэлтгэлийн хувцасныхаа дээд хэсгийг тайлав.

Бүсэлхийгээс дээш нүцгэн болоод дараа нь сүүдрийнхээ нүдээр өөрийгөө харлаа.

'...Юу вэ?!'

Түүний цонхигор арьсан дээр хар могойн нарийн хийцтэй дүрс шивэгдсэн байв. Тийм нарийн хийцтэй тул бараг амьд мэт харагдана. Могой гар болон их биеэр нь ороон мушгирчээ. Сүүл нь баруун гарынх нь дээгүүр, толгой нь зүүн гарынх нь дээгүүр байрласан байв.

"...Юу вэ? Би... одоо шивээстэй болчихсон юм уу?"

Жижиг өрөөний харанхуйд могой арьсан доогуур нь хөдөлж байгаа мэт санагдана. Муруй соёонууд нь яг одоо арьсыг нь цоолон гарч ирэх гэж байгаа мэт.

Үзэсгэлэнтэй.

Гайхалтай.

Мөн бага зэрэг түгшүүртэй.

Мэдээж Санни энэ могойг шууд танилаа. Эцсийн эцэст нэргүй сүмийн боол болон түүний эх хоёул арьсан дээрээ яг үүнтэй төстэй дүрстэй байсан шүү дээ. Энэ бол Сүүдрийн Бурхны тэмдэг.

Гэхдээ шинэ Сүүдэр нь яагаад шивээс болчихов?

Төөрөлдсөн Санни бие болон сүнсээ анхааралтай сонсож, ямар нэгэн өөрчлөлт гарсан эсэхийг мэдрэхийг оролдов.

Удалгүй тэр багахан ялгааг анзаарав.

Сүүдрийн Мөн Чанар биеэр нь урсах урсгал өөрчлөгджээ.

Өмнө нь байгалийн жамаараа урсаж байсан бол одоо могойн мушгиралтыг даган урсаж байгаа мэт санагдана.

Илүү хурдан.

Илүү зорилготой.

Яг л тэдгээр мушгиралт удирдаж байгаа мэт.

'Сүнсний Могой... энэ зүйл миний сүүдрийн мөн чанарыг удирдах чадварыг сайжруулдаг юм болов уу?'

Туршиж үзэхээр Санни мөн чанараа мөчүүд рүүгээ урсгаад Сүүдрийн бүжгийн хэд хэдэн хөдөлгөөнийг хийв.

Дараа нь бүр ч их мөн чанар зарцуулан хэд хэдэн удаа сүүдрүүдийн хооронд шилжив.

Тэр ялгааг шууд мэдэрлээ.

Зөвхөн мөн чанараа илүү сайн удирдаад зогсохгүй мөн чанар арай удаан зарцуулагдаж, арай хурдан нөхөгдөж байв. Сүнсний Могой нь мөн чанарын суваг болж байлаа.

Энэ нь материаллаг болон сүнслэг хавтгайд зэрэг оршин байдаг.

Тиймээс түүний цөмүүд болон биеийг холбож, Саннид Сүүдрийн Мөн Чанараа илүү үр ашигтай ашиглах боломж олгодог хачирхалтай гүүр үүсгэжээ.

'Энэ бол... үнэхээр хэрэгтэй Сүүдэр байна.'

Гэвч энэ бол үнэндээ маш даруухан үнэлгээ байлаа.

Сэрэгсдийн хувьд мөн чанарын удирдлага хэчнээн чухал болохыг Санни аль хэдийн ойлгосон.

Тийм чадварыг сайжруулдаг ямар ч хэрэгсэл үнэлж баршгүй эрдэнэ юм. Харин тэр ийм гайхамшигтай зүйлийг бараг үнэгүй авчихжээ. Мөн хэрэв түүнийг сайн хооллож чадвал Сүнсний Могой ирээдүйд улам хүчирхэг болно гэдэгт эргэлзэхгүй байлаа.

...Гэхдээ шивээсийг яаж Дурсамжаар хооллох юм бэ? Төөрөлдсөн Санни хэсэг бодсоноо дахин бичээсүүд дээр төвлөрөв.

Сүүдэр: [Сүнсний Могой].

Сүүдрийн зэрэглэл: Идэвхгүй.

Сүүдрийн ангилал: Мангас.

Сүүдрийн шинж чанарууд: [Сүүдрийн Хөтөч], [Сүнсний Зэвсэг].

Сүүдрийн тайлбар: [Төгсгөл ирэхэд Сүүдрийн бурхан бурхдын дундаас хамгийн сүүлд сүйрсэн нь байв. Үхлийг бүтээснийх нь төлөө олон хүн түүнийг үзэн яддаг байсан ч эцэст нь үхэл бүгдийг тэвэрсэн.]

Сүүдрийн Бурхан болон үхлийн хоорондын сонирхолтой холбоог тэмдэглэн авсан Санни харцаа доошлууллаа. Гэвч хамгийн сүүлчийн мөр байхгүй байв.

Тэр Гантиг Гэгээнтний тухайд хамгийн их анхаардаг байсан мөр. Сүнсний Могойг хөгжүүлэхэд хэдэн Сүүдрийн хэлтэрхий хэрэгтэйг заасан мэдээлэл байсангүй.

Санни хөмсгөө зангидлаа.

Бодоод үзэхэд...

Энэ хачирхалтай Сүүдэр түүний сүнстэй илт холбоотой байв. Магадгүй Мангас ангилалтай байгаа нь ч санамсаргүй биш. Эцсийн эцэст Санни өөрөө Мангас шүү дээ.

Тиймээс Сүнсний Могой Гантиг Гэгээнтэн шиг тохирох Хар дарсан зүүдний Амьтны сүнсний цөмийг идэж ангиллаа ахиулахгүй байх.

Харин Саннитай хамт өсдөг байх магадлалтай.

Гэхдээ Санни аль хэдийн Сэрэгч байхад яагаад Идэвхгүй зэрэглэлтэй байгаа юм бэ?

'Хмм...'

Магадгүй...

Магадгүй түүний зэрэглэл Саннигийн сүнстэй биш, харин Сүүдрийн бүжгийг ойлгосон түвшинтэй холбоотой байж болох юм.

Одоогоор тэр тулааны урлагийн долоон алхмын зөвхөн эхнийхийг эзэмшсэн.

Харин Сүнсний Могой долоон зэрэглэлийн эхнийхэд харьяалагдаж байна. Хэрэв тэр дараагийн алхмуудыг эзэмшвэл Сүнсний Могой ч илүү өндөр зэрэглэлд хүрэх болов уу?

Бодолдоо автсан Санни санаа алдаад Сүүдрийн шинж чанарууд руу анхаарлаа шилжүүлэв.

[Сүүдрийн Хөтөч] шинж чанарын тайлбар: "Сүнсний Могой таны биеэр урсах сүүдрийн мөн чанарыг чиглүүлдэг."

[Сүнсний Зэвсэг] шинж чанарын тайлбар: "Сүнсний Могой зэвсгийн хэлбэр авч чадна."

'Зэвсгийн хэлбэр... хүлээ, юу гэнэ ээ?'

Санни хэд хэдэн удаа нүдээ анив.

Дараа нь арьсан доор нь дүрслэгдсэн Сүнсний Могойн толгой байрлах зүүн бугуй руугаа ширтэв. Хайрснууд нь маш нарийн хийцтэй тул амьтан хөдөлж байгаа мэт харагдана.

Одоо бол...

Үнэхээр хөдөлж байлаа.

Саннигийн оюун санааны тушаалыг даган Сүнсний Могой гар руу нь гулсан ирээд дараа нь биеэс нь гарч, харанхуй ир болон хувирлаа. Биеэр нь мушгиран хөдөлж байх тусам ир улам уртсаж байв.

Эцэст нь хар арьсаар ороосон бариул гарч ирэн гарынх нь атгалтад төгс тохиров.

Шивээс алга болжээ.

Санни одоо гялбаагүй аварга сэлэм барьж байлаа.

Айдас төрүүлэм.

Хүчирхэг.

Заналхийлсэн төрхтэй одачи.

Бариулыг нь оруулаад тооцвол одачи нь түүний өндөртэй бараг тэнцүү урттай байв. Урттайгаа харьцуулахад гайхалтай хөнгөн атлаа үнэхээр сүйрэл дагуулах шарх учруулахуйц жинтэй.

Харанхуй ган дээр бараг үл үзэгдэх шахам мушгирсан могойн бодит мэт дүрс сийлээстэй байлаа. Тэр аварга сэлмийг хэсэг жинлэж үзсэний дараа бараан инээмсэглэл гаргав.

'...Үнэхээр энэ бол сүүдэрт тохирох зэвсэг байна.'

Гэхдээ одоохондоо сул хэвээр. Хэрэв Дурсамж байсан бол ердөө хоёрдугаар түвшний Идэвхгүй Дурсамжтай л тэнцэх байлаа. Харанхуй одачиг үнэхээр аймшигтай болгохын тулд түүнд нэлээд ажиллах хэрэгтэй болно.

Санаа алдан Санни Сүнсний Могойд буцаад биед нь мөлхөн ирэхийг тушаав.

Дараа нь бүрмөсөн алга болохыг нь тушаалаа. Хэдэн секундын дараа арьс нь дахин цэвэрхэн, хоосон болов.

'Өнөөдөр үнэхээр арвин ургац хураажээ.'

Санни хэдэн минут харанхуйг ширтэж сууснаа хүндээр санаа алдав. Одоо бодит ертөнцөд эргэн ирснээсээ хойш хамгийн их зайлсхийж байсан зүйлээ хийх цаг болжээ.

Тэр үүнийг цаашид хойшлуулж чадахгүй байсан.