521-р бүлэг : Үхэшгүй гинж
Ачааны тасалгааны шалан дээр сууж, өмхөрсөн хүрэн хөвдийн зөөлөн нялцгай давхаргад нуруугаа налсан Санни бөхийн нэг ам дүүрэн цус тургив. Сөөнгөөр амьсгалан тэр асгарсан цус руу хэсэг ширтээд, дараа нь ядарсан байдалтай буцаад наллаа.
Тэр үнэхээр таатай байсангүй.
[Таны сүүдэр улам хүчирхэг боллоо.]
Түүний нүүрэнд гашуун инээмсэглэл тодров.
'Юу? Тэгээд л болоо гэж үү?'
Саяхан болсон бүхний дараа Санни өөрийгөө үүнээс илүүг хүртэх эрхтэй гэж бодож байлаа.
Энэ удаа түүний найдвар талаар болсонгүй.
Хараал хэсэг хугацаанд таг дуугүй байж, яг л түүнийг тарчлаах гэсэн мэт хүлээлгээд дараа нь нэмж хэлэв.
[Та Дурсамж хүлээн авлаа.]
'...Арай дээр юм.'
Үүний дараа тэр ёолон дахин хэсэг цусаар ханиав.
Саннигийн эргэн тойрон дахь хүрэн хөвд өмхөрч, хатан, тоос болон бутарч байлаа. Жигшүүрт ороонгын бөөгнөрөлд ч мөн адил зүйл болж байсан ч арай удаан явагдаж байв. Бузар Мангас болон түүний эзэн хоёулаа үхсэн тул эртний сүйрсэн хөлөг өөрийгөө ариусгаж эхэлсэн бололтой.
Гэвч тэр эдгээр өөрчлөлтөд анхаарал хандуулах сөхөөгүй, харин бүх анхаарлаа өөрийн өрөвдөлтэй байдалд төвлөрүүлжээ.
Хэдийгээр бүх тулаан нэг минутаас ч бага үргэлжилсэн ч Санни асар их гэмтэл авсан байлаа. Хар өргөсүүд түүний биеийг цоолж урсан, судсаар нь дэндүү их хор урсаж байв. Бас нэгэн холбоос шөрмөс нь ноцтой урагдсан бололтой, адреналины нөлөө аажмаар сарниж эхэлсэн тул одоо тэр нь маш их өвдөж байлаа.
Хүүхэлдэйчний Нөмрөг үнэхээр гайхамшигтай хуяг байсан бөгөөд түүний адал явдлын бараг эхнээс нь хамт байсан ч өнөө үед түүнд тааралдах дайснуудын түвшинг бодоход хамгаалах чадвар нь хүссэн хэмжээнд хүрэхгүй байгааг Санни аргагүй хүлээн зөвшөөрөв. Харамсалтай нь ийм хүчирхэг Дурсамж хүртэл эзнийхээ өсөлтийн хурдыг гүйцэж чадахгүй байлаа.
Гэхдээ түүний байдлын ганц сайн тал нь хордлогын нөлөө улам дордохгүй байгаа явдал байв. Цусан сүлжээ нөхцөл байдлыг хяналтдаа авсан бөгөөд удалгүй тэр дээрдэх нь гарцаагүй.
Ямартай ч тулаан дууссан. Эцэст нь төлөвлөгөө амжилттай болсон бөгөөд Хорхой Ороонгыг устгах нь хэний ч төсөөлснөөс хавьгүй төвөгтэй байсан ч Санни ямар нэгэн байдлаар зорилгодоо хүрч чаджээ.
Гал Сахигчид... хэрэв амьд байгаа бол... Бузар Мангас үхсэний дараа Далайчин Хүүхэлдэйнүүд зориг орвол үлдсэнийг нь тэд цэвэрлэх хэрэгтэй болох байсан ч Санни одоохондоо тийм зүйлд санаа тавих тэнхээгүй байлаа.
Гантиг Гэгээнтэн нэгэн цагт Солвейн хэмээн нэрлэгдэж байсан хүний хурдан задарч буй цогцсыг хэсэг ширтээд, дараа нь алхаж ирэн түүний дэргэд чимээгүй зогсож, урьдын адил хайхрамжгүй төрхөөрөө өөр тийш харав.
Санни хэсэг амарч, шинэ Дурсамжаа үзэхээр Бичээсээ ч дуудаагүй. Ядаргаа нь аажмаар багасаж, тэр дахин тодорхой сэтгэж эхлэв.
Тэгмэгц тоо томшгүй олон асуулт гарцаагүй оюун санааг нь дайрав.
Эртний хөлгийн ачааны тасалгаанд болсон явдал дэндүү хачирхалтай байсан...
Солвейн гэж хэн байсан бөгөөд яаж Хорхой Ороонгын эзэн болсон юм бол? Тэр хэдэн мянган жилийн турш яаж амьд үлдсэн юм бол? Яагаад Солвейн Тэнгэрлэгийн дөлөнд дархлаатай, Хэрцгий Харцад гэмтдэггүй мөртлөө модон хутганы ганцхан цохилтод амиа алдсан юм бол?
Юуны өмнө тэр хутга хаанаас гарч ирсэн юм бэ? Бас яагаад Ноктисын Ариун Дагшин Газрын тахилын ширээн дээр байсан обсидиан хутгатай тийм адилхан байсан юм бол?
Санни эдгээр бүх асуултыг эргэцүүлэн бодсон ч ямар ч хариулт олж чадсангүй. Харин нэг бодол бусдыг нь аажмаар бүрхэн авлаа.
'Гэгээнтэн... би Гэгээнтнийг алсан гэж үү?'
Хараал Солвейныг Дээд хүн гэж тодорхойлсон нь үнэндээ Гэгээнтнүүдийн жинхэнэ нэршил байлаа. Санни үүнийг үнэн гэдгийг мэдэж байсан ч итгэж чадсангүй.
Тэр өөрийгөө дутуу үнэлдэг хүн биш ч хамгийн солиотой мөрөөдөлдөө ч одоогийн Зэрэгтэйгээрээ Гэгээнтнийг алж чадна гэж бодож байсангүй. Гэгээнтнүүд бол өөр түвшний оршихуй, бүхэл бүтэн хотыг газрын хөрстэй тэгшлэх хүчтэй, эн тэнцэх хүнгүй хагас бурхад байлаа.
Техникийн хувьд Бузар Мангас Гэгээнтэнтэй ижил Зэрэгтэй, бүр нэгээр илүү сүнсний цөмтэй ч хооронд нь харьцуулах аргагүй. Аспект болон мөн чанарынхаа ачаар Дээд хүмүүс ямар ч араатан, мангасаас хавьгүй аюултай оршихуй байв. Тэдэнтэй зөвхөн ижил Зэргийн ад зэтгэр, эсвэл магадгүй хүчирхэг чөтгөр л өрсөлдөх боломжтой.
Гэтэл Санни нэгийг нь алчихсан.
Тэр бас Бузар Мангасыг яг тэр нэгэн цохилтоор устгасан.
Яахав, техникийн хувьд цохилтыг Гантиг Гэгээнтэн өгсөн... гэхдээ энэ хамаагүй. Үр дүн нь ижил.
'Одоо бол үүнд хэн ч итгэхгүй нь гарцаагүй, тийм үү?'
Санни инээмсэглэснээ өвдөлтөөс болж ярвайж, эцэст нь Бичээсээ дуудав.
Түүний хамгийн түрүүнд шалгасан зүйл нь сүүдрийн хэлтэрхийн тоо байлаа. Тоо нь яг хүлээж байсан шиг нь байв.
Сүүдрийн хэлтэрхий: [1958/2000].
Тэр Сүйрсэн Хөлгийн арал хүрэх замдаа хэд хэдэн Хар дарсан зүүдний мангасыг устгасан бөгөөд өөрөөсөө хоёр Зэрэг дээгүүрх хүн болон мангасыг алснаар нийт арван хоёр хэлтэрхий авчээ. Дөрөв нь Гэгээнтнээс, найм нь Хорхой Ороонгоос. Санни мянга дахь удаагаа Аспектынхаа шударга бус байдлыг хараан санаа алдаад, Дурсамжийн жагсаалт руугаа харлаа.
Жагсаалтын төгсгөлд шинэ Бичээс гарч иржээ. Тэр амьсгаагаа түгжин уншив.
Дурсамж: [Үхэшгүй Гинж].
Дурсамжийн Зэрэг: Дээд.
Зүрх нь хурдан цохилж эхлэв.
'Эцэст нь!'
Энэ бол түүний олж авсан анхны Дээд Дурсамж байсан бөгөөд үнэхээр сайхан босго байлаа. Уг нь түүн шиг Сэрэгч хүн Дэвшсэн Дурсамж эзэмших ч учиргүй, тэр бүү хэл бүтэн нэг Зэрэг өндөр Дурсамж бүр ч боломжгүй.
Гэхдээ жирийн нэгэн Сэрэгч өөрөөсөө дээгүүр Зэргийн амьтадтай тулалдах нь ч ховор шүү дээ.
Сэтгэл хангалуун Санни үргэлжлүүлэн уншлаа.
Дурсамжийн Түвшин: III.
'Юу?'
Энэ яаж боломжтой байсан юм бэ? Дурсамж нэг бол Хорхой Ороонгоос ирсэн байх ёстой бөгөөд тэгвэл хоёрдугаар Түвшинтэй байх ёстой, эсвэл Солвейноос ирсэн бол нэгдүгээр Түвшинтэй байх учиртай.
Гэвч Үхэшгүй гинж түүний хоёр аллагаас зэрэг үүссэн бололтой, магадгүй Солвейн болон шимэгч Хорхой Ороонго хоёр салшгүй холбоотой байсан учраас. Тиймээс энэ нь гуравдугаар Түвшинтэй болсон байв!
Ийм зүйл боломжтой гэж Санни өмнө нь огт мэддэггүй байжээ.
Бүр ч их баярласан тэр сэтгэл хангалуун инээмсэглээд Бичээс рүү дахин анхаарлаа хандуулав.
Дурсамжийн төрөл: Хуяг.
Түүний нүд гялалзав.
"За, энэ чинь... яг миний хүсэж байсан зүйл байна даа!"