...Намар ид дундаа оржээ. Сэрүүн ертөнцөд тэнгэр сааралтаж, салхи улам хүйтэрсэн байв. Модод нойтон хөрсийг анхилуун үнэртэй хатсан навчаар хучин байлаа.

Харин Дээд Тэнгэрийн хязгааргүй, үхлийн аюултай уудам дор ертөнц дулаан, гэрэлтэй хэвээр байв. Маргад ногоон өвс, хөвдөөр бүрхэгдсэн туурь балгасаар хучигдсан нэгэн том арал дээр аймшигт Хар дарсан зүүдний мангас ангаа мөрдөн гэтэж байлаа.

Тэр дөрвөн хүчирхэг сарвуутай, туранхай хар үстэй биетэй бөгөөд хурц соёогоор дүүрсэн том ангайсан амтай байв. Толгой дээр нь уур хилэн, галзуурлаар дүрэлзсэн хоёр улаан нүд асаж байлаа.

Тэр жигшүүрт амьтан өндөр өвсөн дундуур чимээгүйхэн гулган, чангаар хашхирч буй дууны зүг ойртсоор байв. Хүний хоолой уур хилэнгээр дүүрэн хашхирч байлаа.

"Би энд байна! Нааш ирээд бариад аваач, новшнуудаа! Та нар бүгд там руугаа тонил!"

Араатан архирч, үсрэхээр бэлтгэв.

...Гэвч тэр хөдөлж амжаагүй байтал тэнгэрээс нарийхан сум унан яг нүдийг нь нэвт сүлбэж, тэр даруйд нь алжээ.

[Та Нүгэлт Араатан Хар Сүйтгэгчийг устгалаа.]

[Таны сүүдэр улам хүчирхэг боллоо.]

Хэдэн зуун метрийн цаана, эртний хананы үлдэгдлийн сүүдэрт аюулгүй нуугдсан Санни нумаа буулгаад хөмсгөө зангидав.

Аз жаргалтай сүүдэр хэд хэдэн удаа дэвхцээд түүн рүү эргэн харан алга ташив.

Санни түүн рүү харахад хөмсөг зангидсан төрх нь бүр барайв.

"Юу гэсэн үг вэ, мундаг харвалаа гэж үү? Би хөлийг нь онилсон юм, тэнэг минь!"

Толгойгоо гундуухан сэгсэрч, нумаа газар шидээд архирлаа.

...Тэр Сүүдрийн Бурхны удамшлыг олж аваад тэр дор нь алдсан өдрөөс хойш бараг хоёр сар өнгөрсөн ч Саннигийн сэтгэл санаа одоо ч сүйрсэн хэвээр байв.

Тэр энэ хугацааны ихэнхийг Рэйнд бэлтгэл хийлгэж, өөрөө нум харваж сурахад зориулжээ. Одоо оносон сум нь аймшигтай муу байхаа больсон ч Кайгийн үзүүлж байсан түвшинд ч ойртож чадахгүй байлаа. Нумын ур чадвар нь ийм удаан ахиж байгаа нь Саннигийн бухимдлыг улам нэмэгдүүлж байв.

Мэдээж тэр Морганы Нумыг ашиглаагүй. Монгрелийн шагнагдсан Дурсамжийг бусдад харуулахыг хүсээгүй юм. Тэр Дурсамж яг юу болохыг аймшигт Мастерээс өөр хэн ч мэдэхгүй байсан ч гадаргуу дээрх Валор овгийн тамгыг хүмүүс таньж, элдэв асуулт урсах нь гарцаагүй.

Харин оронд нь тэр Хар Эвэрт Нумаар бэлтгэл хийж байлаа. Энэ бол урьд нь Гинжлэгдсэн Арлуудын Хар дарсан зүүдний мангасуудтай Санни түүний тусламжгүйгээр тэмцэхэд дэндүү сул байх үед Гэгээнтний ашигладаг байсан нум юм.

Санни нум руу хэсэг ширтээд түүнийг өшиглөчихмөөр хүслээ арайхийн дарлаа. Санаа алдан буцаасныхаа дараа газарт зоосон байсан Хэрцгий Харцаа авч, алагдсан мангасын зүг алхав.

Гинжлэгдсэн Арлуудад анх ирж байсан үеэсээ харьцуулахад Санни одоо хавьгүй хүчирхэг болсон байлаа. Түүний мэдэлд байсан Дурсамжуудын цуглуулга үлэмж сайжирч, нэг Сүүдрийн Цөм, гурав дахь сүүдэртэй болсон бөгөөд тулааны ур чадвар нь хэдэн зуун цуст тулааны явцад төгөлдөржжээ.

Түүнчлэн хараал идсэн мөн хориотой байх нь ч зөв байсан Нэхэгчийн удамшил Сүүдрийн Бурхны цусны дуслыг залгисны дараа түүний гурван Шинж чанар хөгжсөн байв. [Тэнгэрлэгийн цог] одоо [Тэнгэрлэгийн дөл] болж, түүний тэнгэрлэгтэй нийцэх чанарыг улам өсгөсөн бөгөөд энэ нь мөн Үхэшгүй гинжийн бат бөх чанарыг нэмэгдүүлжээ.

Цусан сүлжээ, Ясан Сүлжээ хоёрын нэр өөрчлөгдөөгүй ч хавьгүй илүү хүчирхэг болсон байлаа. Санниг эвдэх, алах нь одоо хамаагүй хэцүү болсон. Магадгүй тэр хүссэн ч цус алдан үхэж чадахгүй байх. Ясыг нь дахин хугалахын тулд Гэгээнтэн... эсвэл Мастер Морган шиг нэгэн хэрэгтэй болох биз.

Ядаж энэ бол ашигтай зүйл байлаа...

Энгийн Чулууд амаа хамхихыг тушаагаад газраас авч бүсэндээ хавчуулсны дараа тэр Хар Сүйтгэгчийн хүүрийн дэргэд очив.

Жихүүдэс хүргэм сүүдэр толгойгоо удаанаар эргүүлэн хүүрийг түгшүүр төрүүлэм сонирхлоор ширтлээ.

'Энэ нөхөр ч бас...'

Санни нүдээ эргэлдүүлэв.

"Зүгээр битгий зогсоод бай, гаж донтон минь. Нааш ирээд тусал."

Сүүдэр дуртайяа Мөшгигч Өргөсний ирийг бүрхэн ороож, түүгээр үхсэн Хар дарсан зүүдний мангасын зузаан арьсыг зүсэж эхлэв.

Санни хурдан гэгч нь сүнсний хэлтэрхийг гаргаж ирээд Шунахай авдар луу шидэхэд авдар агаарт үсрэн гарч ирж, төмөр хавирах мэт чимээ гарган залгив. Ихэвчлэн ажил ингээд дуусдаг байсан ч өнөөдөр түүнд өөр зүйл бас авах хэрэгтэй байлаа. Тэр үе үе ярвайсаар хүүрээс хэд хэдэн том мах огтолж авч, боогоод мөрөндөө үүрэв.

"Энэ хангалттай байх... тийм ээ?"

Эцэст нь тэрхүү жигшүүртэй ажлаа дуусгаад босож, Хэрцгий Харцаа аваад том арлын өмнөд зах руу алхлаа.

Энэ арал тодорхой нэг шалтгаанаар нэлээд онцгой байв.

Санни захад нь хүрмэгц сэтгэл хөдөлгөм дүр зураг түүний өмнө дэлгэгдлээ.

Алсад, доор нь хөвөгч арлуудын бөөгнөрөл байхгүй болжээ. Харин оронд нь нүд хүрэх төдий газар хүртэл үргэлжлэх хатуу газар дэлхий ой мод, нуга, намаг, давалгаалан үргэлжлэх толгод, мөн гялалзан урсах гол мөрнөөр хучигдсан байлаа.

Арлын ирмэг болон Зүүдний ертөнцийн үлдсэн хэсгийн хооронд харанхуй, ёроолгүй ангал үргэлжилж, голууд түүн рүү асгаран сүрлэг хүрхрээ болон бууж байв.

Түүний зогсож байсан газрын ойролцоо нурсан цайз сүндэрлэн, хаалганаас нь асар том төмөр гинж сунан ангал дээгүүр татагджээ. Тэр гинж нь арлуудыг холбодог аварга гинжнүүдээс олон дахин бүдүүн бөгөөд харанхуй ангалын нөгөө талын газартай холбогдож байлаа.

Энэ бол Гинжлэгдсэн Арлуудын нэг Зангуу бөгөөд өмнөд нутгаас ирсэн Сэрэгсэд энд хүрэх зам байсан юм. Тэр өмнөд нутаг нь Агуу Валор овгийн эзэмшилд харьяалагддаг байв. Ядаж энэ хар дарсан зүүдний ертөнцөд хүмүүст ямар нэг зүйл харьяалагдаж болно гэж хэлж болох хэмжээнд.

Санни нар луу нэг харснаа гал түлэх ажилдаа орлоо.

Махны зүсмүүд нүүрсэн дээр шарж эхлэх үед аварга гинжин дээр эцэст нь хоёр хүн гарч ирэв.

Саннигийн нүүрэнд жижигхэн инээмсэглэл тодорлоо. Өнгөрсөн хоёр сарын хугацаанд гаргасан цөөн хэдэн чин сэтгэлийн инээмсэглэлийнх нь нэг байв.

...Эффи, Кай хоёр эцэст нь Гинжлэгдсэн Арлуудад хүрч иржээ.

Одоо тэд бүгд энд цугларсан байлаа.