436-р бүлэг : Санаа зовнил хоосон, айдас ч бас хоосон

Хоосон орон зайн биегүй хоолойтой ярилцсаны дараа, тэр нь бодит байсан ч бай, үгүй ч бай, Санни өөрийгөө өөр болсон мэт мэдрэв. Яг сайжирсан биш ч өмнөх шигээ төөрч, тулгуургүй болсон мэт санагдахгүй байлаа.

'Хэрэв тэр хоолой ердөө миний төсөөллийн бүтээл байсан бол үнэхээр ёжтой хэрэг болох нь дээ, тийм үү?'

Түүнийг хүрээлсэн хоосон орон зай одоо өмнөх шигээ хоосон санагдахаа больжээ. Тэнд одоо болзошгүй аюул байсан ч аюул нь юу ч үгүй хоосноос хавьгүй дээр байлаа.

...Юу ч байсан юу ч үгүйгээс дээр. Харанхуй ангалын төгсгөлгүй нам гүмд дөрвөн өдөр өнгөрүүлсний дараа Санни хоосон байдал ямар аймшигтай болохыг ухаарчээ. Хүний оюун ухаан ердөө үүнийг тэсвэрлэхээр бүтээгдээгүй байв.

Ямартай ч тэр алсын одод руу хэсэг ширтэж цаг үрээд, дараа нь бодолд автав.

Одоо түүний цөмүүд дахин мөн чанараар дүүрсэн тул түүнд цаг хэмжих ямар ч арга үлдсэнгүй. Боломжуудаа хэсэг тунгаасныхаа дараа тэр Хэрцгий Харцыг дуудаж, [Харанхуй Толь] шидийн сайжруулалтыг идэвхжүүлэв.

Хэдийгээр Доод Тэнгэрт түүнд тулалдах дайсан байгаагүй ч шидийн сайжруулалтыг зүгээр л идэвхтэй байлгах нь сүүдрийн мөн чанарыг нь шавхах байлаа. Санни үүнийг хоёр цаг орчим тасралтгүй барьж чадна гэж мэдэрчээ.

Мөн чанарын нөөц нь бараг тал хүртлээ хоосорсны дараа тэр Хэрцгий Харцыг буцааж, үхсэн ад зэтгрийн тагны голд хөлөө зөрүүлэн суулаа.

Гэрэлгүй хоосон орон зайгаар доош унасаар Санни гүнзгий амьсгаа аваад нүдээ анив. Дараа нь биеэр нь урсан өнгөрөх мөн чанарын урсгалд анхаарлаа төвлөрүүлж, оршихуйнх нь ширхэг бүрд нэвчин шингэж байгааг мэдрэв.

Тэр урсгалыг Сүнсний Могойн ороомог руу чиглүүлэхэд мөн чанарын урсгал улам хурдасч, өргөжив.

Сүүдрийн ачаар тэр зарцуулсан бүх мөн чанараа ойролцоогоор нэг өдрийн дотор нөхөх байлаа. Энэ цагаас эхлэн тэр нь түүний цаг болох юм.

Санни амьсгаагаа гарган сүүдрийн мөн чанарыг зүүн гар луугаа чиглүүлж, эрхий хуруундаа төвлөрүүлээд дараа нь долоовор хуруундаа шилжүүлэв...

Сүнсний Могойн ачаар түүний мөн чанарыг удирдах чадвар ихэнх Сэрэгсдээс илүү байлаа. Гэсэн ч энэ нь нэлээд бүдүүлэг хэвээр. Санни мөн чанарыг зарцуулан биеийнхээ чадварыг хэрхэн сайжруулахаа төрөлхийн мэддэг байсан ч үүнийг тийм ч үр ашигтай хийдэггүй байв. Түүний хувьд энэ бол зөн совингийн асуудал байсан. Тэр зүгээр л гараа илүү хүчтэй болгохыг хүсэхэд мөн чанар хүссэн үр дүнд хүргэхийн тулд үерийн ус мэт урсан очдог байлаа.

Бүх залуу Сэрэгсэд мөн чанарыг яг ингэж ашигладаг.

Харин жинхэнэ мастерууд мөн чанарыг үүнээс хавьгүй нарийн удирддаг байв. Тэд биеийнхээ булчин, мэдрэл, яс бүрийг тусгаарлан зөвхөн шаардлагатай хэсгийг нь л сайжруулж чаддаг байлаа. Тэдний мөн чанарын зарцуулалт үерийн урсгал биш, нарийхан горхи мэт атлаа яг ижил үр дүнд хүргэдэг.

Тиймээс ижил хэмжээний сүнсний цөмийн багтаамжтай хоёр Сэрэгчийн нэг нь нөгөөгөөсөө хавьгүй удаан хугацаанд биеийнхээ оргил чадварыг хадгалан тулалдаж чаддаг байв.

...Одоо Саннид өөр хийх зүйл байхгүй болсон тул өөрийн бие, сүнсийг захирах энэ тал дээр үнэхээр ажиллахаар шийджээ. Мэдээж тэр өмнө нь мөн чанарын удирдлагыг давтаж байсан ч Хар дарсан зүүдний мангасуудыг байнга агнах хэрэгтэй байсан нь, мөн Сүнсний Могой хэдэн сарын сургуулилтыг үр дүнтэйгээр орлож байсан нь түүнийг хангалттай хэмжээнд, хийх ёстой хэмжээгээрээ бэлтгэл хийх боломжгүй болгожээ.

Мөн чанарын урсгалыг баруун гар руугаа чиглүүлэн Санни санаа алдав.

'Амралт дууслаа.'

---

Дахин хоёр өдөр өнгөрөв... эсвэл илүү зөвөөр хэлбэл Хэрцгий Харцын тусламжтайгаар сүүдрийн мөн чанараа шавхаад, дараа нь нөхөгдөхийг нь хүлээдэг хоёр мөчлөг өнгөрсөн бөгөөд Санни үүнийг нэг өдөр гэж тооцохоор шийдсэн байлаа.

Тэр энэ хугацааг мөн чанарын урсгалыг биеэрээ удирдан бясалгаж, унтаж, өлсгөлөнг мэдэрч өнгөрөөв.

Санни хоолоо гамнаж эхэлсэн тул Хар дарсан зүүдний Хараалд халдварласнаас хойш бараг мартсан өлсгөлөнгийн мэдрэмж дахин эргэн иржээ. Тэгсэн ч түүний хүнсний нөөц бараг дуусах дөхсөн байв.

Түүнд ердөө хоёрхон даруухан хоолны хэмжээ үлджээ. Үүний дараа Санни өлсөж үхэх эсвэл эрдэнэсийн авдрыг дахин онгойлгон үхсэн ад зэтгрийн түүхий махыг мэрэх талаар бодохоос өөр аргагүй болох байлаа.

Энэ хоёр боломж хоёулаа тун бүрхэг санагдав.

Гэвч түүний илүү санаа зовж байсан зүйл нь Доод Тэнгэрийн анивчих хуурамч одод байлаа.

Одоо тэр тэд аажмаар улам томорч байгаад бараг итгэлтэй болсон байв. Хэрэв хоосон орон зайн дуу хоолойтой ярилцаагүй байсан бол энэ өчүүхэн өөрчлөлтийг хэзээ ч анзаарахгүй байх байсан. Харин оддын ач холбогдлын талаар анхааруулга авсны дараа тэднийг удаан ажигласан болохоор тэр дуу хоолой үнэхээр зөв байсныг ойлгожээ. Тэр нь Төөрөгсдийн нэг, хүний дүр эсгэсэн Хар дарсан зүүдний мангас, эсвэл зүгээр л түүний эвдэрч буй тархины илрэл байсан ч хамаагүй.

Тэр ангалын хамгийн гүн хэсэгт дүрэлзэх одод руу аажмаар ойртсоор байлаа.

Хэрэв тэр дуу хоолой яг яагаад одод аюултай болохыг л хэлсэн юм бол...

Аз болж Доод Тэнгэрээр доош унаж эхэлснээс хойш долоо дахь өдөр тэр хоолой дахин эргэн ирэв.

Санни сүүлчийнхээ өмнөх хоолныхоо хатаасан махыг барайсан царайтай зажилж, ухаан нь галзуурал руу хазайж байгааг мэдэрсээр харанхуй руу ширтэж суутал хоосон орон зайгаас өнөөх хоолой дахин сонсогдов.

"...Та үнэхээр сонин амьтан юм."

'Өө, тэнгэр минь!'

Санни хатаасан махандаа хахаж, Төгсгөлгүй булагаас балга ус уун доош нь түлхээд Доод Тэнгэрийн хоосон уудам руу бараан царайгаар харав.

"Та ер нь хааччихсан байсан юм бэ?!"

Хоолой хэсэг чимээгүй байснаа уучлал хүссэн өнгөөр хариулав.

"Ингэж ярих нь надад их хүч шаарддаг. Би сэргэж байсан юм."

Санни хөмсгөө зангидан энэ үгнээс тэр таатай хоолойн эзний мөн чанарын талаар ямар нэгэн мэдээлэл олж авахыг оролдсон ч удалгүй больжээ. Таамаглахад түүнд хэтэрхий цөөн сэжүүр байсан юм.

"За... хэрэв та дахиад хэд хоног алга болох гэж байгаа бол ядаж эхлээд энэ оддын тухай хэлээд өгөөч. Тэд яагаад тийм аюултай юм?"

Хоосон орон зай эргэлзэв.

"Та мэдэхгүй гэж үү?"

Санни нүдээ анив.

"Мэдээж мэдэхгүй! Хэрэв мэддэг байсан бол яах гэж асуух билээ?"

Хэдэн хормын дараа хоосон орон зай хариулахад хоолой нь бага зэрэг гайхсан өнгөтэй байлаа.

"Тийм гэж үү. Тэр гэрлүүд үнэндээ од биш. Тэд бол тэнгэрлэг дөлний үлдэгдэл дүрэлзэлтүүд юм."

Санни дөнгөж сонссоноо бодож үзээд толгойгоо хажуу тийш гилжийлгэв.

"Тэнгэрлэг... дөл гэж үү? Юу гэсэн үг вэ? Яагаад тэнгэрлэг дөл Доод Тэнгэрийн гүнд шатаж байдаг юм?"

Хоолой инээд алдав. Дараа нь бага зэрэг хөгжилтэй өнгөөр хэлэв.

"Та Доод Тэнгэр хэрхэн бий болсон гэж бодоо вэ? Маш эрт цагт энэ чинь үзэсгэлэнтэй, цэцэглэн хөгжсөн нутаг байсан юм шүү."

Түүний хоолойноос хөгжилтэй өнгө арилаж, оронд нь хавьгүй бараан зүйл орж ирэв.

"Гэвч дараа нь бардам захирагч нь Гэрлийн Эзний уурыг хүргэсэн юм. Эзэн... аа, та түүнийг зөвхөн Нарны Бурхан гэдгээр нь мэддэг байх... тэнгэрийн дөлөө энэ нутаг дээр буулгаж, газрыг хагалан, хэзээ ч унтардаггүй галыг газрын гүнд булсан."

Хоосон орон зай чимээгүй болж, дараа нь санаа алдав.

"Он цаг улирах тусам тэр гал бүхнийг залгисан. Газар шороо, эх дэлхий, бүр бодит байдлыг хүртэл. Үлдсэн зүйл нь энэ хоосон ангал, мөн доорх гүнд одоо хүртэл дүрэлзэж буй тэнгэрлэг дөлний үлдэгдэл хэлтэрхийнүүд л юм. Тиймээс үүнийг хэлэхэд харамсалтай байна... гэхдээ хэрэв та бүхнийг сүйтгэгч тэнгэрийн галын төөнөх халууныг тэсэж үлдэх арга мэдэхгүй бол хэдхэн долоо хоногийн дараа шатаж үхэх байх."