Санни хэсэг чимээгүй суун, халуурсан мэт эрчимтэй бодолд автав.

Хоёр цамхгийг холбосон гүүр...

Энэ л түүний энэ гутранги газраас зугтаж, бодит ертөнцөд буцах боломж байлаа!

...Гол асуудал нь Мордретын хэлсэн тэр холбоо яг юу болохыг тэр огт мэдэхгүй байсан явдал байв. Гэсэн ч түүнд нэг санаа төржээ.

Сүүлийн хэдэн өдрийн турш Санни Обсидиан... үгүй ээ, Хар Цамхгийн үлдсэн хэсгийг бүхэлд нь судалсан байлаа. Тэр хэд хэдэн үнэхээр гайхалтай нээлт хийсэн ч эндхийн доторх ихэнх зүйл одоо тоос шороо, нурангиас өөр юу ч биш болсон байв. Тэр хаалгыг нь нээсний дараа цаг хугацааны довтолгоонд дотор байсан бараг бүх зүйл бутран замхарчээ.

Гэвч түүний олсон зүйлсээс хамгийн найдвар төрүүлэм, хамгийн нууцлаг нь цамхгийн хамгийн дээд давхарт, төвдөө ганцхан уран тансаг чулуун нуман хаалгатай жижиг дугуй танхимд байв. Тэр нуман хаалга яг л буруу газарт тавигдсан хоосон хаалганы хүрээ шиг ганцаардмал зогсоно.

Тэр нуман хаалганы хамгийн сонирхол татам зүйл нь түүнийг тойрон Бичээсийн цагираг хүрээлсэн явдал байлаа. Яг л Улаан цамхгийн Гарцтай адилхан.

Үнэндээ Санни түүнийг Идэвхгүй Гарц гэж таамаглаж байв. Тиймээс тэр өнгөрсөн хэдэн өдрийг түүнийг идэвхжүүлэх аргыг хайж өнгөрөөжээ. Тэр нуман хаалга руу ч, танхимын өнцөг булан бүр рүү ч Сүүдрийн Мөн Чанараа урсгасан. Танихгүй Бичээсүүдийг судалж, орчуулж чадах арга олох эсвэл хаа нэгтээ гэмтсэн хэсгийг нь илрүүлж, тиймээс нуман хаалга ажиллахгүй байгааг олж мэдэхийг хичээсэн.

Гэвч одоогоор юу ч бүтсэнгүй.

Харин Мордретын өгсөн мэдээлэл нуман хаалгыг харах түүний өнцгийг тэр дор нь өөрчилжээ. Хэрэв Төөрөгч ханхүүгийн хэлсэн үнэн бол тэр нь бодит ертөнц рүү хүргэдэг Гарц биш байж мэднэ. Харин Хар Цамхгийг Цагаан Цамхагтай холбодог ид шидийн гүүрний үүд байж болох юм.

Гэхдээ... энэ хараал идсэн юмыг яаж ажиллуулах ёстой юм бэ?

Нүүрээ барайлгасан Санни асуулаа.

"Хэрэв энэ газар үнэхээр Цагаан Цамхагтай холбогддог юм бол... тэр холбоог яаж ашиглах ёстой вэ? Чамд ямар нэг санаа байна уу? Энд яг л хаалга шиг харагддаг нэг зүйл бий, гэхдээ ажиллахгүй байна. Би түүнийг зуу зуун удаа нээх гэж оролдсон ч ямар ч үр дүнд хүрээгүй."

Мордрет хэсэг бодсоноо эргэлзсэн өнгөөр хэлэв.

"Чи түүнийг мөн чанараар дүүргэж үзсэн үү?"

Санни ярвайлаа.

"Мэдээж! Намайг тэнэг гэж бодоо юу? Энэ чинь миний хамгийн түрүүнд туршсан зүйл."

Тэр хэдэн хором тээнэгэлзээд, нэлээд удаан хугацаанд санааг нь зовоож байсан бодлоо ам нээв.

"Магадгүй... магадгүй түүнийг нээхийн тулд ямар нэг түлхүүр хэрэгтэй юм болов уу?"

Хоолой удаан хугацаанд чимээгүй болов. Дараа нь Мордрет хэлэв.

"Үгүй, би тэгж бодохгүй байна."

Санни хөмсгөө өргөлөө.

"Үнэхээр үү? Яагаад?"

Төөрөгч ханхүү хайхрамжгүй өнгөөр хариулав.

"Учир нь зөвхөн өшиглөөд онгойлгож болдог хаалганд л цоож, түлхүүр хэрэгтэй байдаг. Энэ газрын эзэн урилгагүй зочдоос өөрийгөө хамгаалахын тулд тийм зүйл хэрэглэх шаардлагатай хүн байгаагүй."

'Хм... бас л учиртай юм. Гэхдээ тэр Доод ертөнцийн Хагас Бурхны талаар үнэхээр их зүйл мэдэх юм. Хагас Бурхдын тухай мэдлэг маш ховор гэж бодож байсан юмсан...'

Санни санаа алдлаа.

"Тэгвэл би тэр холбоог яаж идэвхжүүлэх юм?"

Мордрет нэг хоёрхон хором бодоод, хоолойдоо үл ялиг эргэлзээ шингээн хэлэв.

"Хар Цамхгийг бүтээсэн хүн бол юм зохион бүтээгч байсан. Суут урлаач байсан мөртлөө бас маш ажил хэрэгч нэгэн байсан гэж түүний тухай үлдсэн өчүүхэн мэдлэгт өгүүлдэг. Тэр гар дор байсан зүйлээ ашиглаж, хамгийн энгийн шийдлийг сонгосон байх. Эцсийн эцэст, юмс бүтээгчид хэт төвөгтэй шийдэлд дуртай байдаггүй."

Санни түүний үгийг эргэцүүлэв.

'Хамгийн энгийн шийдэл...'

Түүний толгойд нэгэн санааны үр соёолж эхлэв.

Бодлогоширсон төрхтэй тэр махнаасаа дахин нэг хазаж, удаан зажиллаа.

Төөрөгч ханхүү Санниг идэж байх хооронд эелдгээр чимээгүй байв. Гэвч хэсэг хугацааны дараа гэнэт дуугарлаа.

"Өө, тийм. Чамайг айлгах гэсэнгүй, Санлесс... гэхдээ яг чиний ард нэг хүчирхэг Хар дарсан зүүдний мангас зогсож байх шиг байна..."

Санни дахиад л бараг хахаж орхив. Хэрэв тэр сүүдрүүдийнхээ ачаар нэгэн зэрэг урагшаа, хойшоо харж чадахгүй байсан бол тэр дороо ухасхийн босож, Хэрцгий Харцыг дуудчих байлаа. Гэвч ард нь хэн ч байхгүйг тэр мэдэж байв. Гэгээнтнээс өөр.

Тэр муухай махаа залгиад сулхан инээмсэглэл тодруулав.

"Хараал ид гэж, чи намайг бараг зүрхний шигдээс болгох шахлаа! Тэр... тэр чинь Хар дарсан зүүдний мангас биш. Жинхэнэ чөтгөрийг Сүүдрийн хувилбараас ялгаж чадахгүй байна гэж үү?"

Мордрет хэсэг чимээгүй байснаа хөгжилтэй өнгөөр хэлэв.

"Тэр чиний Сүүдрийн хувилбар юм уу? Сонирхолтой юм..."

Санни хөмсгөө зангидлаа.

"Юу нь тийм сонирхолтой байгаа юм?"

Гэвч ямар ч хариулт ирсэнгүй. Нууцлаг ханхүү дахиад л гэнэт гарч ирсэн шигээ гэнэт алга болов. Ихэвчлэн Санни түүний энэ ядаргаатай зуршлаас болж уурладаг байсан ч энэ удаа...

...Энэ удаа тэр баяртай байлаа.

Санни зургаадугаар давхар луу буцахыг тэсэн ядан хүсэж байсан ч Мордретыг доорх давхраас нь олсон зүйлийг хараасай гэж хүссэнгүй.

Тэр Төөрөгч ханхүүд одоо ч бүрэн итгэдэггүй байлаа. Хэдийгээр Мордрет өнөөг хүртэл түүнд зөвхөн тусалсаар ирсэн ч гэсэн. Үнэндээ бүр санаанд оромгүй их тусалсан. Түүний зааварчилгаагүйгээр Санни амьд байх байсан эсэхээ ч мэдэхгүй байв.

'Дараа нь... хэрэв би Ариун Дагшин Газартаа эсэн мэнд буцаж чадвал түүнд итгэж эхэлнэ. Магадгүй. Жаахан...'

Хэсэг хугацаанд идэх сүүлчийн хоолоо дуусгаад Санни босож, биеэ сунган, шат руу алхав.

---

Ясан сүлжээг авчаад амарсныхаа дараа Санни Хар Цамхгийн гуравдугаар давхрын үлдсэн хэсгийг судалжээ. Гэвч тэнд онцгой зүйл олсонгүй. Мөн Нэхэгчийн үлдээсэн өөр ямар ч ул мөр илрүүлээгүй нь түүнийг ихэд гонсойлгов.

Харин дөрөвдүгээр давхар... хамаагүй илүү сонирхолтой байлаа.

Түүний төв танхим асар том, сүрлэг сүм мэт хэлбэртэй байв. Голд нь нэгэн бүхэл хар оникс чулуун хавтангаас сийлсэн тахилын ширээ байрлаж, ард нь нимгэн хувцас өмссөн, нүүрээ гивлүүрээр халхалсан залуу эмэгтэйн үнэхээр үзэсгэлэнтэй хөшөө сүндэрлэнэ. Тэр эмэгтэй нэг гартаа од, нөгөө гартаа аянгын цахилгаан атгажээ.

...Санни түүнийг Хар Тэнгэрийн Дарь Эх хэмээн алдаршсан Шуурганы Бурхан мөн гэдэгт бараг итгэлтэй байлаа. Далай, гүн ангал, харанхуй, одод, аялал, замчлал, гамшгийн бурхан.

Энэ үнэхээр сонирхолтой байв.

Доод ертөнцийн Хагас Бурхан яагаад хамгийн тангарагт дайсныхаа сүмийг Хар Цамхгийн яг төвд байгуулсан юм бол?

Тэдний харилцаа Саннигийн бодож байснаас хавьгүй ээдрээтэй бололтой.

Гэхдээ түүний сонирхлыг илүү татсан зүйл нь тахилын ширээ өөрөө байлаа. Тахилын ширээг олсныхоо дараа Санни хар оникс гадаргуу дээр нь шидэт зооснууд тавьж үзээд, бүр өөрийнхөө жаахан цусыг ч асгасан.

Гэвч энэ удаад бурхад хариулсангүй. Зооснууд ч мөн Сүүдрийн Мөн Чанар болж хувиралгүй, зүгээр л тахилын ширээн дээр хэвтсээр үлджээ.

Тэр тахилын ширээ огт ид шидийн зүйл биш бололтой. Үнэндээ тахилын ширээнүүдтэй харьцуулахад энэ нь тун энгийн харагдаж байв. Санни удалгүй сонирхлоо алдан, аварга цамхагийг үргэлжлүүлэн судлахаар явжээ.

Тэр шийдвэртээ ч харамсаагүй.

Учир нь Хар Цамхгийн тавдугаар давхарт маш, маш чухал нэг зүйл байсан юм...