Бараан сүмийн дотор тал нь гаднах төрх шигээ этгээд байлаа. Санни жинхэнэ шалнуудыг нь хэвийн байдлаар барьсан гэж төсөөлж байсан бөгөөд тэдний алхсан зарим хонгил үнэхээр тийм байсан. Гэвч Шөнийн Сүмийн бусад хэсэг мөн л орвонгоороо эргэсэн байх бөгөөд тэгш шалнууд нь таазны үүрэг гүйцэтгэж, нумархсан тааз нь овгор товгор шал болсон байв.

Тэр нь ердөө гаднах цагираг нь л байлаа. Харин сүм өөрөө болон дотоод ариун танхим нь ямар харагддагийг төсөөлөхийг ч тэр хүссэнгүй.

Тэднийг алхаж явах зуур Санни Цайзыг арчлан тордож буй хэд хэдэн Төөрөгсдийг чимээгүйхэн олж харлаа. Тэд яг одоо түүний өмссөнтэй ижил бүдүүлэг хувцас өмссөн бөгөөд ямар ч зэвсэггүй байв.

Гэсэн ч ханын дэнлүүний тосыг тайван гэгч нь сольж буй хүнээс эхлээд шалыг шүүрдэж буй эр хүртэл бүгд хаалган дээр тэднийг угтсан хоёр харуулын адил хүч чадал, үхлийн аюулыг цацруулж байлаа.

Тэд бүгд тулаанд хатуужсан, туршлагатай элитүүд байв.

'...Энэ ер нь ямар газар юм бэ?'

Хэд хэдэн мушгиралдсан шатаар доош буусны дараа Санни, Касси хоёр арай том өөр нэг өрөөнд хүргэгдэв. Тэр өрөөний голд том ширээ байлаа.

Харуул түүн рүү дохин, ямар ч сэтгэл хөдлөл илэрхийлээгүй хоолойгоор:

"Ноён Пирс удахгүй ирнэ. Гаднаас авчирсан зүйлсээ шалгуулахаар гаргаж тавина уу."

Касси нэг алхам урагшилж, бүс болон хуягаа ширээн дээр тавилаа. Төөрөгч харцаа Санни руу шилжүүлээд хүлээв.

"Өө... миний бүх зүйл Дурсамж дотор хадгалагдаж байгаа."

Тэр Шунахай авдрын тухай нуухыг бодсон ч удалгүй больжээ. Ямартай ч дотор нь нуух үнэ цэнтэй зүйл байгаагүй... эсвэл бараг байгаагүй.

Харуул хөмсгөө зангидан, бараан өнгөөр:

"Дууд."

Удалгүй жижигхэн авдар ширээн дээр гарч ирэв. Санни түүнийг онгойлгоод эд зүйлсээ нэг нэгээр нь гаргаж эхэлснээр аажмаар том овоо үүсгэлээ. Халуун ногоо, хоол хийх хэрэгсэл, ариун цэврийн бүтээгдэхүүн, хэд хэдэн дотуур хувцасны багц эрэгтэй, эмэгтэй аль аль нь байсан нь хачирхалтай харц татав. Цаашлаад хагархай толины хэлтэрхий, хэдэн сүнсний хэлтэрхий, эвхдэг сандал, төрөл бүрийн зууш, цай, кофены багц гээд өөр олон зүйл байлаа.

Овоо улам томрох тусам харуулын царай улам итгэж ядсан өнгөтэй болов. Эцэст нь түүний нэг нүд татганав.

"Тэр авдрандаа чи яг хэчнээн их хог чихсэн юм бэ?"

Санни инээмсэглэл тодруулав.

"Бараг дууслаа!"

Тэр нарны тос, хэдэн уруулын тос гаргаж ирээд овоон дээр шидэв. Дараа нь гараа Шунахай авдрын ангайсан ам руу мөр хүртлээ хийж, Нэхэгчийн зүү болон очир эрдэнийн утсыг үл хайхран ёроолыг нь хэд хэдэн удаа тэмтэрсний эцэст ухарлаа.

"Ингээд л боллоо."

Төөрөгч толгой сэгсрээд эд зүйлсийг нэг нэгээр нь авч нямбайлан шалгаж эхлэв. Яг юу олох гэж байгааг нь Санни мэдсэнгүй.

Яг тэр үед өрөөний хаалга онгойж, хурц төрхтэй, ган мэт нүдтэй өндөр эр орж ирэв. Түүний бараан үс богино тайрагдсан бөгөөд хацрыг нь хусалгүй үлдээсэн ширүүн сахал бүрхжээ. Тэр гялгар биш цэнхэр гангаар давхарлан урласан хуяг өмссөн бөгөөд туршлагатай алуурчны тайван итгэлтэй байдлыг илэрхийлж байлаа.

Санни түүнийг Мастер гэдгийг ойлгоход танилцуулга хэрэг болсонгүй. Тэгээд ч нэлээд хүчирхэг нэгэн.

Ноён Пирс Валорын Морган шиг аймшигтай харагдахгүй байсан ч Морган Эффитэй нас чацуу шахам байсан бол энэ эр ур чадвараа ирлэж, тулааны туршлага хуримтлуулахад арав, бүр хорин жилийг зарцуулжээ. Эцсийн эцэст тэр Валорын хүлэгт баатар байсан. Санни ямар ч хий хоосон найдвар тээсэнгүй. Энэ мангасын өмнө Касси ч, өөрөө ч ямар ч боломжгүй.

Ялангуяа зуу гаруй Сэрсэн элитүүдээр хүрээлүүлсэн үед.

'Би яагаад ингэж бодоод байгаа юм? Бид энд тулалдахаар биш, ярилцахаар ирсэн шүү дээ...'

Тэгээд ч энэ яриа амжилттай болох нь үнэхээр чухал байлаа. Тэд хэр зэрэг үнэмшилтэй байж чадах, Ноён Пирс хэр зэрэг хүлээж авах эсэхээс шалтгаалан Санни асуудлыг амар аргаар, хэцүү аргаар... эсвэл бүр хоёр дахь хутгаа эргүүлэн авах төлөвлөгөөгөө бүрмөсөн орхихоос өөр аргагүй болох байв.

Харуул Мастерт хүндэтгэлтэйгээр мэндлээд, Саннигийн Шунахай авдраас гаргасан уул шиг овоорсон эд зүйлсийг үргэлжлүүлэн шалгалаа. Ноён Пирс түүн рүү хэсэгхэн харснаа Касси руу эргэв.

"Сэрэгч Кассия. Шөнийн Сүмд тавтай морил."

Касси үл ялиг бөхийв.

"Ноён Пирс."

Санни нүдээ эргүүлэх хүслээ арай ядан дарлаа.

'Яг л би байхгүй юм шиг.'

Харуулууд ч, сүрдэм Мастер ч түүнийг бүхэлд нь үл тоомсорлож, зөвхөн сохор охинтой ярьж байлаа. Учир нь тэд түүнийг өмнө нь мэддэг байсан нь нэг шалтгаан боловч хамгийн гол нь Касси Жинхэнэ нэр эзэмшигч байсан явдал юм.

Ямартай ч энэ нь Саннид төгс тохирч байлаа. Тэр аль болох анзаарагдахгүй байх дуртай.

Пирс, Касси хоёр хэдэн эелдэг үг солилцож, аажмаар жинхэнэ асуудалдаа орлоо. Санни энэ ярианаас маш их зүйл шалтгаалж байгааг мэдэж байсан тул анхааралтай сонсов.

...Гэвч нэгэн мөчид түүний анхаарал сарнив.

'Юу... юу байсан бэ?'

Тэр хормын төдий ард нь хэн нэгэн гүн санаа алдсан мэт сонсогдов. Үгүй... тэр гарцаагүй сонссон!

Гэвч тэнд хэн ч байсангүй.

Санни хөмсгөө зангидлаа.

'Би хий юм сонсоод байна уу, эсвэл...'

Яг тэр үед танил хоолой гэнэт чихэнд нь цуурайтав.

"Санлесс... чамайг ирсэнд би үнэхээр баяртай байна."

Саннигийн нүд үл ялиг томров. Тэр харуул, Касси, Мастер Пирс гурав руу харахад хэн нь ч ямар нэг зүйл сонссон шинжгүй байлаа. Тэр хананд харж байгаа дүр үзүүлэн нүүрээ нууж, бараг сонсогдохгүй шивнэв.

"Мордрет! Чи хаана байсан юм бэ, новш минь?"

Үг нь ширүүн байсан ч хоолой нь үнэндээ баяр хөөрөөр дүүрэн байлаа.

Тэр хоолой инээд алдахад Санни ямар нэгэн шалтгаанаар бага зэрэг түгшив.

Зөвхөн түүнд тэгж санагдсан уу... эсвэл нууцлаг ханхүүгийн хоолой арай өөр болсон юм шиг?

"Би юу? Өө... үнэндээ би энэ бүх хугацаанд чамтай хамт байсан. Чамайг Зүүдний ертөнцөөр аялж байхыг ажиглаж байсан. Зүгээр л ярихгүй байхаар шийдсэн юм."

Санни хэдэнтээ анивчив. Хүнд, хүйтэн мэдрэмж цээжинд нь суув.

Ямар нэг зүйл буруу байлаа. Маш, маш буруу...

"Чи... ярихгүй байхаар шийдсэн гэж үү? Яагаад?"

Мордрет хэдэн хором дуугүй байснаа ердийнх шигээ эелдэг өнгөөр:

"Чамайг ямар болгоомжтойг чинь мэдэх болохоор хэтэрхий их юм хэлчихвэл чи ирэхгүй байх гэж айсан."

'Юу... тэр юу гэсэн үг вэ?'

Саннигийн зүрх цээжиндээ галзуурсан мэт хүчтэй цохилж эхлэв. Зөн совин нь аюулын дохио хангинуулж, гэнэтийн айдас түүнийг бүрхэв.

'Мэхлүүлсэн... би мэхлүүлчихсэн гэж үү?'

"Хаашаа ирэхгүй гэж? Энд үү, Шөнийн Сүм рүү юу?"

Яг тэр мөчид харуул овооноос хагархай толины хэлтэрхийг авчээ.

Мордрет дахин ярив. Түүний хоолой урьдын адил эелдэг хэвээр байсан ч өнгөн дороо гэнэт илүү хүйтэн, илүү гүн болжээ. Яг л нимгэн манангийн цаана харанхуй, тогтворгүй далай нуугдаж буй мэт...

"Тийм ээ. Толины энэ хэлтэрхийг надад авчирсанд баярлалаа, Санлесс. Би үнэхээр их талархаж байна."

Ноён Пирс Кассид хариулах зуураа хайхрамжгүйгээр харуул руу харлаа. Түүний харц толины хэлтэрхий дээр тогтов. Дараагийн агшинд хүүхэн хараа нь томров.

"...Мөн дараа нь болох зүйлд үнэхээр харамсаж байна."

Сүрдэм Мастер гэнэт ширээний дэргэд хүрч ирэхэд Төөрөгч хажуу тийш шидэгдэв. Толины хэлтэрхий түүний гарт байлаа.

Тэр Санни руу солиотой мэт харцаар ширтэн орилов.

"Үүнийг хаанаас олсон юм, хүү минь?! Хариул!"

Санни цочирдон нэг алхам ухарлаа.

"Би... би..."

Тэр Гэгээнтэн Тирисийн Шүүлтийн арлын тухай дурсаж болохгүй гэсэн үгийг санав. Гэвч яг одоо Пирс үнэнийг өчүүхэн төдий гуйвуулбал түүнийг урж тасдах юм шиг санагдсан тул үнэнээр нь хариуллаа.

"Шүүлтийн арал. Би нэг хачин амьтныг устгасныхаа дараа тэндээс олсон."

Ноён Пирс түүн рүү хэсэг ширтээд гэнэт царай нь өөрчлөгдөв. Нүүр нь үхдэл мэт цонхийж, ямар ч хөдөлгөөнгүй болж, яг л арван жилээр хөгширсөн мэт харагдана. Нүд нь томрон, шил мэт гөлрөв.

Аймшигт Мастер... тэр...

Тэр айж байлаа.

Гэвч тэдний хэн нь ч ямар нэг зүйл хийж амжаагүй байхад түүний гарт байсан толины хэлтэрхий дээр нарийхан ан цав гарч ирэв.

Дараагийн агшинд Саннигийн сонссон ганц зүйл нь хагарч буй толинуудын дуу байлаа.