480-р бүлэг : Завгүй цагийн хуваарь

Тэр шөнөөс хойш Санни үнэхээр завгүй болов.

'Ажлаа хуваарилах... амжилтын нууц нь энэ юм байна.'

Айко Гайхамшигт Дэлгүүрийн менежер болсны дараа энэ бодол түүнд төрсөн юм. Түүний тусламжтайгаар Санни яаран байгуулсан онлайн дэлгүүрээ хууль ёсны мэт харагдуулахад шаардлагатай бүх бичиг баримтыг бүрдүүлэв. Ариун Дагшин Газрын оршин суугчдаас цуглуулсан сүнсний хэлтэрхийнүүдээ худалдаанд тавимагцаа тэр ялгааг шууд анзаарлаа. Тэд зөвхөн илүү хурдан зарагдаад зогсохгүй, үнэ нь ч төсөөлснөөс нь хавьгүй өндөр байв.

Мөн тэр өөрт нь тун хомс байсан цагаасаа борлуулалт, хүргэлт, худалдан авалтыг зохицуулахад ихийг зарцуулах шаардлагагүй болсон. Айко бүх үйл явцыг оновчтой болгож, Санни түүнд бараа материал болон Зүүдний ертөнцөөс авчрахыг Сэрэгсдийн хүссэн зүйлсийн шинэчилсэн жагсаалтыг өгөхөд, үлдсэнийг нь өөрөө хариуцдаг энгийн бөгөөд үр ашигтай тогтолцоог бүрдүүлжээ.

Борлуулалтын хэмжээ нь асар их биш байсан ч Гайхамшигт Дэлгүүр тогтмол үйл ажиллагаатай, үйлчлүүлэгчдийн хүрээ нь аажмаар өсөн нэмэгдэж буй жинхэнэ бизнес болж эхэлсэн байв. Санни зөвхөн мөнгөө цуглуулаад, түүгээрээ Гэгээнтэнд идүүлэх доод түвшний Дурсамж худалдаж авахад л хангалттай байлаа.

Мэдээж сүнсний хэлтэрхий олж авахын тулд амьд үлдэхээ мартаж болохгүй.

Харамсалтай нь ажил хуваарилахын үнэ цэнийг ойлгосон ч түүний завгүй амьдралын энэ хэсгийг л өөр хүнд даатгаж болох байв. Бусад бүх ажил нь хэтэрхий хувийн эсвэл хэтэрхий нууц байсан тул хэн нэгнийг туслуулахаар авчрах боломжгүй.

Түүний өмнөөс судалгаа хийж өгөх хүн байхгүй тул Санни тайлан бичиж, тэдгээрээ Багш Жулиуст хүргэж, хувь нэмрийн оноогоор шагнуулахуйц болтол нь өвгөнтэй хамт боловсруулахад цагаа зориулах шаардлагатай байлаа. Мартагдсан Эргийн тайлан шиг их оноо өгсөн зүйл байгаагүй ч оноонууд аажмаар нэмэгдсээр байв.

Үүнтэй адил Касси урт хугацааны аялалд явсан тул Нефисийн найзууд дундаас үнэндээ ердөө хоёрхон байсан хүмүүсийн нэг нь болж, түүн дээр очиж уулзах хүн нь зөвхөн Санни болсон байлаа. Энэ нь дарамт биш байсан ч түүний цагийг мөн л авсаар байв.

Тэр мөн Нефисийн байдлыг харуулдаг Бичээсийг ажиглаж байсан бөгөөд түүний эзэмшиж буй сүнсний хэлтэрхийнүүдийн тоо бараг өдөр бүр аймшигтай хурдаар өсөж байгааг харжээ. Санни Нефис хаана, юу хийж, ямар дайснуудтай тулалдаж байгааг мэдэхгүй байсан ч тэдгээр нь тоогоороо ч, хүчээрээ ч гайхалтай байсан нь лавтай.

Тэр араас нь гүйцэх ёстой.

Ноктисын Ариун Дагшин Газарт байсан цагаан тахилын ширээнд гайхамшигт зооснуудыг өргөснөөр хүч чадлаа асар ихээр нэмэгдүүлсний дараа түүнд гурав дахь цөмөө бүтээхэд дөрвөн зуу хүрэхгүй сүүдрийн хэлтэрхий л дутуу үлдсэн байлаа.

Энэ нь тэр Гинжлэгдсэн Арлуудын зэрлэг нутагт үргэлжлүүлэн явж, Хар дарсан зүүдний мангасуудыг агнах ёстой гэсэн үг байв. Хэрцгий Харц болон ирийг нь үл үзэгдэх сүнсний гэмтэл эсвэл цацран дүрэлзэх тэнгэрлэг дөлөөр шингээх чадвартай болсон тул тэр өмнөхөөсөө илүү хол явж, урьд нь зайлсхийдэг байсан мангасуудыг хүртэл сорих боломжтой болжээ.

Тэднийг алах бүрд тэр сүүдрийн хэлтэрхий хүртдэг байсан бол цогцосноос нь гарсан сүнсний хэлтэрхийг зарж, Дурсамж болгон хувиргаад, дараа нь Гэгээнтэнд идүүлэн дахин сүүдрийн хэлтэрхий болгодог байв. Энэ нь үр өгөөжтэй хэр нь туйлдуулсан, бас аймшигтай аюултай мөчлөг байлаа.

Өөрчлөгдөж буй Одтой хөл нийлүүлэх дарамт хангалтгүй мэт тэр үргэлжлүүлэн бэлтгэл хийх хэрэгтэй байв. Нэг талаар жадны бэлтгэлийг Эффи болон дуу цөөтэй чөтгөрийнхөө тусламжтайгаар хийж, нөгөө талаар Сүүдрийн Бүжигийг дадлагажуулахын тулд жадгүйгээр ч бэлтгэлээ үргэлжлүүлж байлаа.

Гэвч хоёр дахь даалгавар нь Саннигийн төсөөлснөөс хавьгүй хэцүү болжээ.

Тэр дахин Зүүдний Оронд шумбан орохоосоо өмнө Монгрелийн нөхцөл байдал ямар байгааг болгоомжтой шалгахаар шийдэв. Интернетээр багахан хайлт хийхэд л хүмүүс багтай сэлэмчнийг мартсан эсэхийг мэдэх боломжтой байлаа.

Гэтэл үр дүн нь... мартсангүй.

Саннигийн цөхрөлд хүргэсэн зүйл нь түүнийг байхгүй байсан тэр сарын хугацаанд Монгрелд галзуурсан хүмүүсийн догдлол намжаагүйгээр үл барам бүр үнэхээр инээдтэй хэмжээнд хүрсэн явдал байв.

Тэд бүгд цахим сүлжээг таамаглал, хэлэлцүүлгээр дүүргэж байсан бөгөөд анхны шуугианыг алгассан хүмүүсийг оролцуулаад тоо томшгүй олон хүн нэгэн сүр жавхлант мөчийг амьсгаа даран хүлээж байлаа.

Эзэн Монгрелийн эргэн ирэлт!

Өдөр өнгөрөх тусам тэдний хүлээлт улам бүр хүчтэй болсоор байв.

Санни хэчнээн нуугдмал байлаа ч Зүүдний Оронд гарч ирэнгүүтээ л хэтэрхий их шуугиан тарьж, хэтэрхий их анхаарал татах нь гарцаагүй.

'Хараал ид гэж! Юу гээч сүйрэл вэ!'

Тэр бараг цөхрөн үсээ зулгаах шахав. Монгрел гэх дүрийг өөрийн нэрээ нуухын тулд, цаашдаа Хаадын тухай нууцыг аюулгүйгээр олж мэдэхийн тулд бүтээсэн гэдгээ санахад илүүдэхгүй.

Өөрийн бүтээсэн нүүргүй хий үзэгдэл бүтээгчээсээ хавьгүй илүү алдартай, илүү танигдсан болчихно гэж хэн санах билээ.

Ямар ч байсан энэ нөхцөл байдал Саннигийн төлөвлөгөөг ноцтойгоор будлиулж байлаа. Тэр ердөө л Зүүдний Ороныг ашиглаж чадахгүй болсон бөгөөд үүнээс болж Сүүдрийн Бүжиг болон Доод ертөнцийн өмсгөлийн ахиц нь зогсонги байдалд оржээ.

Тэгээд энэ ч хангалтгүй мэт түүнд бас нэгэн санаанд оромгүй асуудал тулгарсан юм. Энэ нь өмнөх шигээ төвөгтэй, хорлонтой биш байсан ч яагаад ч юм түүнд маш их түгшүүр төрүүлж байв.

Тэр нь Цагаан Цамхгаас буцаж ирснээсээ хойш Мордретоос дахин ямар ч сураг сонсоогүй явдал байлаа.

Хэдэн долоо хоног өнгөрсөн ч төөрөгч ханхүү эргэн ирсэнгүй. Саннигийн толгойд дахин ганцхан хоолой л цуурайтаж байлаа. Өөрийнх нь хоолой. Ердийн үед энэ сайн шинж тэмдэг байх байсан ч Мордретийн алга болсон нь Санниг түгшээж, үл мэдэг муу совин төрүүлсээр байв.

Түүний нууцлаг туслагчид юу тохиолдсон юм бол? Зүгээр л Доод Тэнгэр болон Цагаан арлын гадна холбоо тогтоож чаддаггүй байсан юм болов уу, эсвэл үнэхээр ямар нэгэн юм болсон юм болов уу?

Хариулт байсангүй.

Санни бүр Шунахай авдраас толины хэлтэрхийг гаргаж ирээд дээр нь хэдэн дусал цус дусаасан ч ямар ч үр дүн гарсангүй. Толины хэлтэрхий хэвээрээ бүрэн харанхуй, юуг ч тусгахаас татгалзсан чигээрээ үлджээ.

Ийм үр дүнгүй оролдлогуудын нэгний дараа Санни Эффиг өөрийнх нь хийж өгсөн оройн хоолыг ганцаараа идэхээр үлдээгээд, бараан бодолд автсан чигээрээ үүдний довжоон дээр гарч суулаа.

Орой эртхэн болж байсан бөгөөд сүүдрүүд аажмаар уртсаж, улам гүнзгийрч байв. Магадгүй туйлдсандаа, эсвэл гэртээ байхдаа аюулгүй гэдэгт хэтэрхий дассан болохоор Санни бодолд бүрэн автаж, эргэн тойрноо анзаарахаа больжээ. Ийм зүйл түүнд тун ховор тохиолддог байв.

...Тийм ч учраас хэдхэн метрийн зайнаас хүний дуу сонсоод тэр үнэхээр цочирдов.

"...Юу ширтээд байгаа юм?"

Санни хэд хэдэн удаа анивчаад, өөртэй нь ярьсан хүн рүү хараагаа төвлөрүүлэв.

Түүний өмнө, явган хүний зам болон довжоонд хүрэх жимийн дунджаахан зайд сургуулийн дүрэмт хувцас өмссөн, хар үстэй, бараан нүдтэй арван дөрвөн настай охин зогсож байлаа. Түүний цонхигор нүүрэн дээр маш дургүйцсэн төрх тодорчээ.

Саннигийн цээж хүйт даав.

'Балрах нь!'

Тэр бол Рэйн байлаа.

Санни руу эгцлэн харсан чигээрээ Рэйн санаа алдаад дахин хэлэв.

"Би юу ширтээд байгаа юм гэж асууж байна... жаал аа?"