Зоосыг атгандаа чанга атгасан Санни урагш нэг алхсанаа жижиг бүхээгийн шалан дээгүүр мөлхөн тархсан бүдүүн усан ороонгыг болгоомжтой тойрон өнгөрөв.

Эсвэл энэ нь хана байсан юм болов уу?

Эртний хөлөг хажуу талаараа налж, бас өнцгөөр унасан тул шал, таазыг ялгахад бэрх байлаа. Саннигийн хөл доорх гадаргуу хазгай байсан тул тэнцвэрээ хадгалахын тулд биеэ бөгтийлгөхөөс өөр аргагүй. Энд тэндгүй хөглөрсөн хог, усан ороонгууд ч байдлыг огтхон ч хөнгөвчилсөнгүй.

Одоогийн байдлаар Санни усан ороонгууд илүү том амьтны нэг хэсэг гэдэгт бараг итгэлтэй болжээ. Нарийн хаалгаар мөлхөн гарч, бүхээгийг орхин өргөн хонгилд хүрэхэд түүний энэ сэжиг улам батжив. Булингарт агаарт шингэсэн чихэрлэг үнэр энд бүр ч хүчтэй болжээ.

Энд бүх зүйл улаавтар хөвдний зузаан үеэр хучигдсан бөгөөд мушгирсан усан ороонгууд түүн дундуур бүх чиглэлд ургаж байлаа. Санни өөрийгөө аварга биетийн дотор орчихсон мэт мэдрэмжээс салж чадсангүй. Эртний модон хөлгийн яс мэт мод, хөвд нь мах, усан ороонгууд нь судас нь болсон мэт.

Хэмнэлтэйгээр үлээх бүлээн салхи нойрсож буй аваргын удаан амьсгалыг санагдуулна. Энэ нь хөлгийн гүнээс ирж, дотор муухайрам чихэрлэг үнэрийг дагуулан ирээд арав гаруй секунд алга болж, дараа нь дахин эргэн ирнэ.

'За... тэгвэл тэр юмыг сэрээх зүйл огт хийхгүй байсан нь дээр.'

Санни хэсэг бодсоны эцэст хоёр сүүдрээ хайгуулд явуулахын оронд биедээ ороосон хэвээр байлгахаар шийдэв. Хэзээ ч үл мэдэгдэх дайсантай мөргөлдөж мэдэх нөхцөлд тэднийг өөртөө ойр байлгах нь хамгийн чухал. Ядаж л энэ арга өмнө нь түүний амийг олон удаа аварч байсан.

Тэр урагш алхахад хөл доорх хөвд нь пүрш шиг сунаж, дараа нь савлав. Нүд нь үл ялиг бүрэлзэв.

'Аа...'

Хамгийн муу төсөөлөл нь биелсэнгүй. Цуст Сакурагаас ялгаатай нь түүний амьсгалсан тоосонцор, эсвэл спор, эсвэл юу ч байсан тэд уушгинд нь үндэслэж, махаар нь ургахыг оролдсонгүй. Харин зүгээр л хордуулжээ.

Хор нь уушгинд нь орж, дараа нь цусаар нь дамжин одоо бүх биед нь тархаж байлаа. Санни өөрийгөө ухаан алдан газар унаж, дараа нь бие нь улаавтар хөвдөөр бүрхэгдэн, аажмаар задран боловсруулагдаж, эртний хөлгийг булаан эзэлсэн тэр амьтны тэжээл болохыг маш тодорхой төсөөлж чадлаа.

Гэхдээ тийм зүйл болохгүй.

Хор цусанд нь орсон даруйд Цусан сүлжээ галзуурсан мэт идэвхжив. Өөрийн нутаг дэвсгэрт гаднын ямар ч зүйл халдахыг тэвчдэггүй бололтой. Тэр аажмаар боловч гарцаагүй хорыг устгаж эхэлжээ.

Санни зөвхөн өвдөлтийг тэсэх л үлдэв.

Хэрцгий Харцыг дуудан, жадны ишийг түшиж тэнцвэрээ хадгалан, хараа нь дахин тодрохыг хүлээлээ. Нэг хоёр минутын дараа Санни аажмаар амьсгаагаа гаргаж, замаа үргэлжлүүлэв.

Хэдэн минутын дараа өвдөлт, сулралаас болж шаналсаар байсан тэр хөвдөн дундаас хоёр дахь зоосоо олж аваад хэсэг ширтэв.

Духан дээрээ хавирган сар зурсан үзэсгэлэнт хүн санаа зовох зүйлгүй мэт инээмсэглэж байлаа. Санни хөмсгөө зангидав.

'Юундаа ингэж их баярлаад байгаа юм, тэнэг ээ?'

Тэр эргэн харахад хонгилоор цааш хэдхэн метрийн зайд хөвдөн дундаас өөр нэг зоос гялалзаж байлаа.

...Яг л хэн нэгэн сэрэмжгүй эрдэнэсийн анчныг олз руу нь хөтлөхийн тулд эдгээр зоосыг талхны үйрмэг шиг тараачихсан мэт.

'...Үнэхээр эвтэйхэн юм.'

Тайван бус мэдрэмж дүүрэн Санни гурав дахь зоос руу очиж аван, цүнхэндээ хийсний дараа сүйрсэн хөлгийн гүн рүү улам болгоомжтой орлоо.

Удалгүй тэр аварга хаалгаар хаагдсан хана руу хүрэв. Модон хана хагарч, гадагш төвийсөн байлаа. Яг л нөгөө талаас нь ямар нэгэн асар хүнд зүйл хүчтэй дарж байгаа мэт. Эндэхийн усан ороонгууд онцгой бүдүүн, чийглэг гялалзсан харагдана. Хөлгийн их биед дээрээс туссан том нүхээр орж ирэх нарны гэрэлд тэд гялалзаж байлаа. Агаарт тархсан чихэрлэг үнэр бараг тэсэхийн аргагүй болжээ.

Санни нүүрээ барайлган мурийсан ханыг ширтэв. Тэр хананы цаадахыг харж чадахгүй байсан ч нөгөө тал дахь сүүдрүүдийн дүрсийг мэдэрч байлаа.

Тэр зузаан тусгаарлах хананы цаана илүү том, уудам, задгай орон зай байв. Санни үүнийг эртний хөлгийн үндсэн ачааны агуулах гэж дүгнэжээ. Тэнд ямар нэгэн аварга зүйл удаанаар тэлж, дараа нь агшиж байлаа. Сүйрсэн хөлгийг бүхэлд нь залгисан хүрэн усан ороонгууд бүгд тэндээс эхлэлтэй.

Эртний хөлгөөр үе үе үлээх дотор муухайрам салхи яг тэр аварга сүүдэр агших мөчид зэрэг ирж байлаа.

Санни хэсэг зогссоны эцэст тэр амьтны нойрыг үймүүлэх хүсэл огт төрсөнгүй. Хаалгыг онгойлгох гэж оролдохын оронд тэр үсэрч, дээрх нүхний ирмэгээс барин хөлгийн гадна их бие дээр гарлаа.

Гайхамшигт зоос шиг эрдэнэсийг энгийн ачаатай хамт үндсэн агуулахад хадгалдаггүй гэдэгт тэр нэлээд итгэлтэй байв. Өөр сонголт огт байхгүй гэдэгт бүрэн итгэхээс нааш тэр дотогш орохгүй.

Санни өөрийн чадварт өндөр үнэлгээ өгдөг байсан ч айдсаа мартах хэмжээний өндөр биш. Дотор байгаа тэр зүйл бол түүний одоохондоо тулалдах ёстой дайсан биш байлаа. Ямартаа ч аварга хөвд, усан ороонгын бөөгнөрлийг яаж устгах билээ?

Тиймээс тэр оролдохын оронд эртний хөлгийн налуу их биеэр алхаж, өтгөн хүрэн усан ороонгууд мөлхөн гарч ирсэн ан цавуудыг болгоомжтой тойрон, удалгүй үндсэн ачааны агуулахын хэсгийг өнгөрөв.

Одоо тэр хөлгийн бутран сүйдсэн хошуунд ойртож байлаа. Энд их бие нь маш их гэмтэж, өргөн ан цав, арзайсан нүх, хэмхэрсэн банзаар дүүрчээ.

Энэ дүр төрхийг хараад Санни гайхамшигт зоосон дээр харсан тэр дэгжин хөлөгт юу тохиолдсон бол гэж бодов. Энэ хөлөг энгийн нэгэн биш нь илт. Тэгвэл яагаад энэ алслагдсан арал дээр сүйрсэн юм бол? Яагаад хошуу нь ингэтлээ сүйдсэн байдаг билээ? Ер нь энэ хөлөг юун дээгүүр аялдаг байсан юм бол? Үнэхээр тэнгэрээр нисдэг байсан хэрэг үү?

Хэрэв тийм бол Няцлалт түүнийг сүйрүүлсэн байж магадгүй.

Энэ аюултай гадаргуу дээр сүүдэрт нуугдах боломжгүй гэдгээ мэдэрсэн Санни буцаад дотогш орж, хөвдөн хивсэн дээр зөөлөн газардлаа.

...Түүний буусан газраас хэдхэн алхмын цаана газар дээр хэд хэдэн алтан зоос гялалзаж, цаадах харанхуй хонгилд дахиад нэг нь хэвтэж байв.

Санни тэднийг болгоомжтой цуглуулаад сүйрсэн хөлгийн гүн рүү улам орлоо.

Удалгүй тэр хөлгийн эрдэнэсийн сан байсан нь гарцаагүй нэгэн тасалгааг олжээ.

Тэр даруйдаа энэ өрөө онцгой гэдгийг ойлгов. Учир нь хүнд хаалганы өмнөх шалны банзууд эртний хөлөг дээрх улаавтар хөвд, чийглэг усан ороонго огт хүрээгүй цорын ганц газар байсан бөгөөд түүний эргэн тойрны агаарт ч хорт спорын дотор муухайрам чихэрлэг үнэр огт байсангүй.

Хаалганы өмнө зогссон Санни инээмсэглэл тодруулав.

'...Гайхамшигтай!'