Санни итгэж ядсан янзтай харанхуй руу ширтээд мөрөө хавчив.

"За тэгье. Ямар ч байсан. Танилцсандаа таатай байна... Эрхэм дээдэс минь. Намайг Санлесс гэдэг. Харамсалтай нь ямар ч цолгүй."

Гэвч дотроо тэр ингэж бодлоо.

'...Зүүдний үр төлийн авч явсан залуу ханүү гэж энэ үү?'

Түүний сэжгийг огт анзаараагүй Мордрет хэсэг эргэлзээд эелдгээр асуулаа.

"Санлесс гэж үү? Ямар содон нэр вэ."

Санни ярвайв.

"Тийм ээ. Ээж минь нэг... бодоод үзэхэд наадхаа март! Чи тэнгэрлэг дөлний тухай ярих гэж байна уу, үгүй юу?"

Хоосролын Ханхүү хэсэг чимээгүй байснаа хэлэв.

"Ярих зүйл тийм ч их биш. Тэр дөлний халуун үнэхээр үхлийн аюултай. Хэрэв чамд нисэх арга байхгүй бол маш том асуудалд орно. Миний бодлоор чамд тийм арга байхгүй... тэгэхгүй бол анхнаасаа ийм байдалд орохгүй байсан биз дээ. Тийм үү?"

'За... зөв логиктой маргах аргагүй юм даа!'

Санни санаа алдав.

"...Би унах чиглэлээ удирдаж чадна. Гэхдээ жинхэнэ утгаараа нисэж чаддаггүй."

Тэр хэсэг тээнэгэлзээд дургүйхэн нэмж хэлэв.

"Хэрэг болох эсэхийг мэдэхгүй юм. Миний Аспектийн Чадвар надад биет бус болох, бас богино зайд шилжин очих боломж олгодог."

Тэр үнэндээ өөрийн хүч чадлынхаа талаар энэ нууцлаг ханхүүд дэлгэрэнгүй ярихыг хүсээгүй. Гэвч одоогоор өөр сонголт байсангүй. Мордрет Доод Тэнгэрийн талаар Саннигаас илүү ихийг мэдэж байсан нь илт бөгөөд түүний зөвлөгөө амин чухал байлаа.

Төөрөгч хунтайж хэдэн хором бодсоноо хэлэв.

"Биет бус болох нь халуунд шарж үхэхээс хамгаална. Гэхдээ тэнгэрлэг дөл өөрөөс нь аварч чадахгүй. Гэхдээ бүх зүйл дуусаагүй. Чи нисэж чаддаггүй ч тодорхой хэмжээнд хөдөлгөөн хийх боломжтой. Азтай байвал дөлөн шуургыг тойрч чадна."

Санни гомдсон янзтай харанхуй руу харав.

"Тэрийг би өөрөө аль хэдийн бодчихсон. Миний мэдэхгүй юм хэлээч, суут ухаантан минь."

Хоосон орон зай хөхрөв.

"За тэгье. Гэхдээ чи маш эелдгээр хүссэн болохоор шүү..."

Тэгээд тэр алга болов.

Саннигийн нүүр татвалзав.

"Хараал ид гэж! Дахиад л явчихлаа!"

Гэвч дараагийн мөчид Мордретын хоолой гэнэт харанхуйгаас сонсогдов.

"Үгүй, үгүй. Цаг байна. Би зүгээр л бодож байсан юм..."

Тэр хэдэн хором чимээгүй байснаа эргэлзэнгүй хэлэв.

"Үнэндээ тэнгэрлэг дөлний дундуур гарах зам бий. Оддын торон сүлжээнд дөл огт байдаггүй хоосон ан цав бий. Хэрэв чи түүнийг олж чадвал амьд үлдэх магадлалтай."

Сүүлийн үед сэтгэл хөдлөлөө удирдах хэцүү болсон ч Санни учиргүй уур хилэнгээ дарж, өөрийгөө тайвшруулахыг хичээв. Түүнийг ярихад хоолой нь бараг тайван сонсогдлоо.

"Яагаад үүнийг эрт хэлээгүй юм бэ? Тэгвэл би тэр ан цаваас хэр хол байгаа юм?"

Мордрет санаа алдав.

"Би яаж мэдэх юм? Чиний хаана байгааг ч мэдэхгүй шүү дээ. Түүнээс гадна би өөрөө тэр ан цавыг хэзээ ч олж чадаагүй. Эцсийн эцэст Доод Тэнгэр асар уудам, бас үхлийн аюултай..."

'...Тэгэхээр тэр ч бас энэ ангалыг судалж байсан юм байна. Яагаад? Хуурамч оддын цаана юу байдаг юм бол?'

Санни толгойгоо хазайлгаад болгоомжтой асуулаа.

"Хэрэв чи өөрөө хэзээ ч олоогүй юм бол тэнд байдаг гэдгийг яаж мэддэг юм?"

Хоосон орон зай нэлээд удаан чимээгүй болов. Хэсэг хугацааны дараа Мордрет дахин ярихад хоолой нь хол бөгөөд сулхан сонсогдов.

"Цоорхой... тэр Цоорхойн ойролцоо байх ёстой. Миний бодлоор..."

Ингээд Санни өөрийгөө дахин харанхуйд ганцаараа үлдсэнийг мэдрэв. Энэ удаад нууцлаг хунтайж үнэхээр явжээ.

Тэр хэсэг хөдөлгөөнгүй суун Доод Тэнгэрийн төгсгөлгүй хоосон орон зай руу ширтэв.

"Цоорхойн ойролцоо..."

Хувь Тавилангийн Утас ч мөн Цоорхойг зааж байсан. Бүр яг төвийнх нь ойролцоо хаа нэгтээ. Хэрэв тэнгэрлэг дөлний устгалын бүсийн ан цав Алтан утас хоёр хоорондоо холбоотой бол Санни өршөөлгүй оддын дундуурх замыг Мордретоос хамаагүй өндөр магадлалтайгаар олж чадна.

...Үнэндээ тэр аль хэдийн хагасыг нь олчихсон байлаа.

Доош харан Санни санаа алдаад нүдээ дахин анин, Сүүдрийн Мөн Чанарыг биеэрээ тасралтгүй эргэлдүүлэх эцэс төгсгөлгүй дасгалдаа эргэн орлоо.

---

Өдөр хоногууд ээлжлэн өнгөрөв.

Санни сүйрэл авчрах одод руу ойртох тусам улам тайван болж байлаа. Үхлийн аюул яг ойртож ирсэн болохоор оюун санаандаа өөрийгөө аажмаар сүйрүүлэх цаг ч, шалтгаан ч үлдээгүй. Түүн рүү дайрч байсан хоосон орон зайн туйлын хоосрол ч одоо өмнөх шигээ хоосон санагдахаа больжээ.

Тэнд зөвхөн аюул байгаад зогсохгүй халуун, гэрэл ч байлаа.

Мөн сүүдрүүд...

Санни Хүүхэлдэйчний Нөмрөгийн арьсан хэсгүүдийг алга болгож, дээд хувцасных нь ороолтыг тайлав. Бэлхүүс хүртлээ нүцгэлсэн тэрээр харанхуйд бясалгал хийж, Сүнсний Могой цайвар бөгөөд шөрмөслөг биеийг нь ороон хэвтэнэ.

Үхсэн ад зэтгэрийн хортой махнаас өөр зүйл идээгүй бүдүүлэг хооллолтын улмаас түүний биед бараг өөх үлдээгүй байв. Арьс нь бага зэрэг халуурсан мэт харагдаж, нарийхан булчингууд дээр нь чанга татагдан наалдсан нь сүрлэг атлаа бага зэрэг түгшүүр төрүүлэх дүр төрхийг бий болгожээ.

Хугарсан гар нь бараг бүрэн эдгэрсэн тул тэр чиг баригчаа авч, өдөр бүр бага зэрэг энгийн дасгал хийж, хуучин хүчийг нь сэргээж байлаа. Гэхдээ хэт эрт хэт их ачаалал өгөхөөс болгоомжлох хэрэгтэй.

Оддын бүсийг хэрхэн даван туулах төлөвлөгөө түүний толгойд аажмаар бүрэлдэж байв. Ямар ч тохиолдолд энэ нь мөрийтэй тоглоомтой адил байх нь гарцаагүй ч Санни амьд үлдэхийн тулд хийж чадах бүхнээ хийлгүйгээр бууж өгөхгүй.

...Түүний өөртөө итгэх итгэл бага зэрэг нэмэгдсэн нь Мордретын хэлсэн тэр ан цавыг магадгүй аль хэдийн олчихсон байсантай холбоотой.

Толгойд нь бараг түлэгдэн үлдсэн мэт тод үлдсэн Хувь Тавилангийн Алтан Утасны чиглэлийг даган Санни бүтэн долоо хоногийн турш оддын нэгэн бөөгнөрлийг ажигласны эцэст тоо томшгүй анивчих гэрлээр сүлжигдсэн аварга том торон дунд бараг анзаарагдахгүй өчүүхэн жижигхэн завсар шиг зүйл байгааг эцэст нь олж харлаа.

Өөрийн дүгнэлтдээ итгэн тэр Хар Жигүүрийг дуудаж, эрдэнэсийн авдрыг тэрхүү оддын бөөгнөрөл рүү түлхэхэд ашиглав. Аз болоход тэр аль хэдийн тэднээс тийм ч хол биш байлаа. Магадгүй унаж эхэлсэн цагаасаа л Алтан утсыг дагахаар зорьж байсан болохоор тэр биз.

Дахин хэдэн өдөр өнгөрч, одод улам бүр томрох тусам Санни тэр жижигхэн завсар үнэхээр тэнд байгаад улам бүр итгэлтэй болов. Тэр ч бас бага зэрэг томорчээ.

Харин түүний эргэлзэж байсан зүйл бол тэнгэрлэг дөлний устгалын халуунд шатаж үнс болохгүйгээр тэр ан цавд хүрч чадах эсэх байв.

Хуурамч оддын бүс асар уудам, харин ан цав түүнтэй харьцуулахад өчүүхэн жижиг. Ийм хурдтайгаар унаж байгаа нөхцөлд түүнийг алдах нь дэндүү амархан.

Гэхдээ түүнд өөр ямар сонголт байсан юм бэ?

'Эсвэл хий, эсвэл үх...'

За даа... хэзээнээс бүх зүйл ийм өөр байсан юм?