421-р бүлэг : Алтны баясал

Алтан зооснууд хөдөлж, аймшигтай гурвалжин шүднүүдийн хэд хэдэн эгнээ ил гарахад Санни ухран цочирдов... гэвч аль хэдийн оройтсон байлаа. Авдрын хүнд таг гэнэт амь орсон мэт хөдөлж, итгэмээргүй хурдтай хаагдан, ирмэгийнх нь цаанаас бас нэгэн эгнээ соёо цухуйв.

'Юу...'

Амьтан шууг нь хазахаас ердөө хормын төдий өмнө Саннигийн нөгөө гар урагш огцом шидэгдэв. Хэрцгий Харцын ир авдрын тагны унаж буй ирмэг болон Хүүхэлдэйчний Нөмрөгийн даавууны завсар гулган орлоо. Дараах мөчид авдар тасхийн хаагдаж, Санни орилов.

Тэр хурдан хариу үйлдэл үзүүлсний ачаар амьтан гарыг нь бүхэлд нь тас хазаж чадсангүй. Гэвч түүний эрүү аймшигтай хүчтэй болох нь ил болов. Зэвүүн тас няс хийх чимээ гарч, Саннигийн гарын яснууд хэмх үсрэв. Хүүхэлдэйчний Нөмрөгийн савхин бугуйвч ч, сүүдрийн хүчний сайжруулалт ч шунахай авдрын тэр аймшигт хүчийг тэсвэрлэж чадсангүй.

Санни тэр жигшүүрт амьтны няцлах хүчтэй эрүүнд хавчуулагдсан байлаа. Хэрцгий Харцын ир хугарсан гарынх нь дээр тэгшхэн хэвтэж, авдрын тагнаас цухуйх хурц шүдэнд нэвт сүлбүүлэхээс хамгаалж байв. Доороос нь хэд хэдэн гурвалжин соёо түүний бугуйвч руу аажмаар шигдэж байлаа. Өөрийгөө суллах ямар ч илэрхий арга байсангүй...

'Энэ чинь юу гээч тамаас ирсэн новш бэ?!'

Хэдэн зоос амьтны амнаас унаж шалан дээр өнхрөхөд авдар улам хүчтэй дарж, Санни сохлом өвдөлтөөс болж чарлан орилов.

"Чи... новш минь! Намайг тавь, өмхий ялзарсан модон сэг минь!"

Гэвч авдар түүнийг тавьсангүй, харин улам ойртож, Санниг өвдөг сөхрөхөд хүргэв. Нойтон бөгөөд ширүүн зүйл гар дээр нь хүрч, алтан зооснуудын доороос түгшүүр төрүүлэм урт, өргөн хэл гарч ирэн, гар дээгүүр нь гулсаж, өтгөн шүлс дуслууллаа.

Дараа нь тэр хэл хүзүү рүү нь хөдөллөө.

Санни тэр жигшүүртэй дүр төрхийг хилэгнэн ширтээд орилов.

"Хараал аа, энэ чинь юу вэ?!"

Хоёр дахь сүүдэр нь биеийг нь ороон, хүчийг нь үлэмж нэмэгдүүлэхэд Санни хугарсан гараа жигшүүрт амьтны эрүүнээс сугалж авахыг оролдсон ч хазалт нь дэндүү хүчтэй байлаа. Түүний хийж чадсан цорын ганц зүйл нь ясны хэлтэрхийнүүд хоорондоо мөргөлдөн өвдөхөөс болж бараг ухаан алдах шахсан явдал байв.

"Ааах! Новш!"

Авдрын ер бусын урт хэл Саннигийн хүзүүнд бараг хүрэх үед тэр архиран, Хэрцгий Харцыг жад болгон хувиргахыг тушаав. Үүний зэрэгцээ тэр Сүүдрийн Мөн Чанарын хүчээр [Харанхуй Толь] шидийн сайжруулалтыг идэвхжүүлж, мөнгөн ирэнд сүнслэг устгах хүч шингээлээ.

Дурсамж амьтны ам дотор уртсан, хоолойнд нь эсвэл... юу ч байсан түүний ар тал руу цохив. Жадны үзүүр тэр хатуу модонд ердөө нэг эсвэл хоёр сантиметр шигдсэн бөгөөд шарх нь огт ноцтой биш байсан ч авдарт асар их өвдөлт өгсөн бололтой. Учир нь тэр гэнэт чих сортолзуулам хурц чарлаан гаргаж, дараа нь Саннигийн сүйдсэн гарыг нулиман гаргав.

Санни шалан дээр унаж хол өнхрөөд, нэг өвдөг дээрээ босов.

'Тийм ээ!'

Гэвч эрх чөлөөгөө эргүүлэн авснаа тэмдэглэж амжаагүй байтал авдар гэнэт ганхаж... дараа нь агаарт өндийж, доороо нууж байсан туранхай бөгөөд жигшүүртэй биеэ ил гаргалаа. Бас хэдэн зоос шалан дээр өнхрөв.

Тэр жигшүүрт амьтан гайхамшигтай уян налархай биетэй байсан бололтой. Учир нь бүтэн өндрөөрөө босоход бараг гурван метр өндөр байв. Авдар нь хүнийг бүтнээр нь залгихаар хангалттай том байсан ч тэр бүх ясан биеийг дотроо хэрхэн нууж чадсаныг Санни огт ойлгосонгүй. Түүний урт туранхай мөчнүүд зэвүү хүрмээр тас няс хийх чимээтэйгээр тэнийж, дараа нь шүлс дуслуулсан урт хэлээ унжуулан Саннигийн дээрээс сүр үүсгэн сүндэрлэлээ.

'Өө, хараал ид гэж...'

Түүнийг ямар нэгэн зүйл хийж амжаагүй байхад амьтан урт хөлнийхөө нэгийг хөдөлгөн, замаасаа гарч буй галт тэрэгний хүчээр цээж рүү нь өшиглөв.

Саннигийн бие арагш шидэгдэн, хуягласан тасалгааны сайжруулсан хаалгыг сэт мөргөн нэвтэлж, гаднах хонгилоор өнхөрөв.

Тэр ёолохыг оролдсон ч аймшигт мөргөлдөөн уушгинаас нь бүх агаарыг шахан гаргажээ. Гавлын яс нь ч, нуруу нь ч нэг хэсэг хэвээр байсан бололтой. Арайхийн. Гэхдээ бүх биеийг нь саяхан бүтэн сүрэг заан гишгэлсэн мэт санагдаж байлаа.

Толгой нь эргэсэн тэр байдалдаа Санни өөрийн эрхгүй будилан бодов.

'...Заан... заан гэж ямар амьтан байдаг билээ?'

Гэвч дараагийн мөчид тэр жигшүүрт амьтан дөрвөн мөчөөрөө газардан, дараа нь авдрын таг дахин ангайн өөрийг нь хазахаар дайрч ирэхийг хараад бүх бодол нь замхарлаа.

Харин жигшүүрт амьтан буухад хазах зүйл байсангүй. Санни Сүүдрийн алхалтыг ашиглаж, арван метрийн цаадах сүүдрээс гарч ирэн, эвгүйгээр хугарсан гар дээрээ бууж, шаналсан дуу гаргав.

'Өө, чөтгөр алгад... ямар их өвдөж байна аа...'

Шүдтэй авдар хэдэн хором агаарт хөвөн, гайхсан мэт байснаа аажмаар түүн рүү эргэж харав.

Санни санаа алдаад, шалан дээрээс өндийж босохыг оролдов.

Эхний оролдлого нь бүтэлгүйтэв.

Шүдээ тас зуун, тэсэшгүй өвдөлтөө нуусан тэр жигшүүрт амьтан руу хилэнтэй харцаар ширтэн архирлаа.

"Нааш ир, новш минь!"

Ингээд Хэрцгий Харцыг тулгуур болгон босож, жадаа амьтан руу чиглүүлэв.

Авдар хажуу тийшээ ялимгүй хазайлаа.

'Яагаад... энэ новш инээмсэглээд байгаа юм шиг санагдаад байна? Авдар ер нь яаж инээмсэглэдэг юм бэ?!'

Гэвч эндүүрэл байсангүй. Тэр жигшүүрт амьтан түүнийг элэглэж байлаа. Дотроос нь арзайсан өндөр өнгийн инээд гарахад энэ нь бүр ч тодорхой болов.

Тэр дуу нь Саннигийн чихийг ч, бардам занг нь ч доромжилсон тул дахин нэг удаа гараа хугалуулахыг илүүд үзэхээр байлаа.

'Хөгжилтэй байна уу?'

Санни инээмсэглээд жадаа аажмаар доошлууллаа.

Тэгээд урд нь шал дээгүүр мөлхөн тархсан бүдүүн усан ороонго руу хүчтэй шаав.

Жигшүүрт амьтны инээд гэнэт тасрав.

Тэр хөшиж, Санни руу итгэж ядсан мэт ширтлээ.

...Дараа нь чичирч эхлэв.

'Одоо энэ бүхэн тийм ч хөгжилтэй биш байгаа биз?'

Дараагийн мөчид бүхэл бүтэн хөлөг онгоц мөн адил хүчтэй чичирлээ.