418-р бүлэг : Хаягдсан багийнхан
'Өө, гай вэ...'
Эхний модон сүнс бүрэн хэлбэрээ олж амжаагүй байхад Гантиг Гэгээнтэн аль хэдийн түүн дээр хүрчихсэн байлаа. Шөнө Дундын Хэлтэрхийн ир агаарт гялсхийж, сүх модны холтосыг цавчихтай адил бүдэг дуугаар амьтны биед шигдэв.
Үр дүн нь ч бараг адилхан байлаа. Тэр багагүй гэмтэл учруулсан ч модон сүнс өнгөц шархыг үл тоон урагш дайрч, дэгжин чулуун хүлэгт баатрын дээрээс сүйтгэх хүчээр сүрдүүлэн өндийв. Модон ирээр төгссөн хоёр гар нь Гантиг Гэгээнтний дуулга руу няцлах хүчтэй буун ирэв.
...Мод чулууг огтолж чадахгүй. Тийм биз?
Харин Сүүдэр үүнийг шалгах хүсэлгүй бололтой. Тэр амьтны довтолгооноос хөнгөхөн бултан, дээш хатгаж, Шөнө Дундын Хэлтэрхийн үзүүрийг дайсны хүзүүнд шигтгэлээ. Саннигийн нэг сүүдрээр хүчээ нэмэгдүүлсэн сэлэм алмаз мэт хатуу мод руу гүн нэвтрэв.
Дараагийн мөчид хоёр дахь сүүдэр дуу цөөтэй чөтгөрийн биеийг бүрхэн ороож, арьсыг нь бараан туяагаар гэрэлтүүлэв. Эвдэрсэн Тангаргийн шүрэн эрдэнэ түүний хар цээж хуяг дээр хурцаар гэрэлтэж байлаа.
Гантиг Гэгээнтэн ирээ мушгиад хажуу тийш хүчтэй түлхэхэд модон сүнсний хүзүүний тал нь хэлтэрхий болон дэлбэрэв. Амьтан ганхан дахин цохилт хийхээр дайрсан ч аль хэдийн оройтсон байлаа. Сүүдэр тайван нэг хөлөөсөө нөгөө хөлдөө жингээ шилжүүлээд сүйрүүлэм цавчилт хийж, дайсныхаа толгойг тас цавчив.
Модон сүнс задарч, эргээд модны үртсийн овоолго болоход тэр түүн рүү хайхрамжгүйхэн харснаа Шөнө Дундын Хэлтэрхийн мохоо талаар мөрөө хоёр удаа тогшив.
Хараал шивнэлээ.
[Та Нүгэлт Араатан, Далайчин Хүүхэлдэйг устгалаа.]
[Таны сүүдэр улам хүчирхэг боллоо.]
Санни шүдээ зуун зангидав.
'Новш гэж!'
Хоёр сүүдрээр хүчээ нэмэгдүүлсэн Гантиг Гэгээнтэн ийм Хүүхэлдэйний нэгийг нь төдийлөн хүндрэлгүйгээр ялжээ.
...Гэвч газраас өндийж буй тэдний тоо тоолж баршгүй олон байлаа. Санни тоолох гэж оролдсон ч хэдэн арваас хэтрээд л будилж орхив.
'Одоо яах вэ?'
Нүгэлт Араатнуудын сүрэгтэй тулалдах нь амиа хорлосонтой ялгаагүй. Түүнд ухрах, эсвэл Гантиг Гэгээнтэнд тэдний анхаарлыг өөр тийш нь татуулах тушаал өгөөд өөрөө хөлөг рүү сэм нэвтрэх гэсэн хоёрхон сонголт байлаа.
Эсвэл нэг сүүдрээ буцаан татаж, урагш явуулаад, дараа нь Сүүдрийн алхалтыг ашиглан одоогийн байршлаасаа сүйрсэн хөлөг рүү шууд очиж болно.
Гэхдээ ингэвэл Гантиг Гэгээнтэн сулрана.
'Сонголт, сонголт...'
'Хэдхэн минут бол даачих байх, тийм ээ?'
Дуу цөөтэй чөтгөр рүү нэг харснаа Санни санаа алдан хөлөг рүү ухасхийн гүйлээ.
"Та гурав сайхан хөгжилдөөрэй!"
Гантиг Гэгээнтэн түүн рүү нэг харснаа юу ч хэлэлгүй эргэж, Шөнө Дундын Хэлтэрхийг өргөлөө.
Санни нэг сүүдрээс нөгөө рүү үсэрч байх үед ард нь ямар нэгэн зүйл нижигнэн мөргөлдөв.
[Та Нүгэлт Араатанг устгалаа...]
'Гэхдээ хэтэрхий их биш шүү...'
Сүүдрүүдийн хүчээр дэмжигдэж, хүчирхэг Дурсамж барьсан үедээ түүний чөтгөр үнэхээр сүрдэм байсан ч эцсийн эцэст тэр ердөө л Сэрэгч хэвээрээ. Санни яарах хэрэгтэй байв.
Санни нэгэн сүүдрээс гарч ирэх мөчид аварга том зүйл түүн рүү гэнэт үсрэн ирэв. Тэр хурдаа сааруулалгүй өөр нэг модон сүнсний ирэн доогуур шурган өнгөрөөд Хэрцгий Харцаар цавчлаа. Сэлмийн мөнгөлөг ир жигшүүрт амьтны биеийг зүсэн, хажуугаар нь гүн шарх гаргав.
Санни хөвдөн дээгүүр гулсаж, аварга амьтны довтолгооны хүрээнээс мултарлаа. Эргэн мушгиад сэлмээ хоосон агаар луу хатгав. Гэвч дараагийн хормын дотор бараан зэвсгийн иш уртасч, урт жад болон хувирлаа. Мөнгөлөг ир модон сүнсний цээжийг гайхмаар амархан нэвт хатгав.
Далайчин Хүүхэлдэй амьд хэвээр байсан ч сүнс нь гэмтжээ. Тэр ганхан урагш нэг алхахад жад бие рүү нь улам гүн шигдэв. Санни толгойгоо үл ялиг хазайлгаад сүүдэр болон замхарч, амьтны ард гарч ирэв. Дараагийн агшинд Сарны Хэлтэрхий түүний толгойг нэвт сүлбэв.
[Та Нүгэлт Араатан, Далайчин Хүүхэлдэйг устгалаа.]
[Таны сүүдэр улам хүчирхэг боллоо.]
Санни зэвсгүүдээ татан авав.
[Та Нүгэлт Араатанг устгалаа...]
Гантиг Гэгээнтэн ч мөн завгүй байлаа.
Эргэн хартал тэр сүрдэм модон амьтдын бөөгнөрөлд бараг бүслэгдэх гэж байв.
'Тийм ч сайн биш байна...'
Цаг алдалгүй Санни эргэж, сүйрсэн хөлөг рүү хөдөлсөөр байлаа.
---
Хэдэн минутын дараа Санни сүйрсэн хөлөгт хүрч, их биеийнх нь ан цавын нэгээр шумбан орж, сүүдэрт нуугдав. Дараа нь тэр даруй Гантиг Гэгээнтнийг буцаалаа.
Одоохондоо өөрт нь шууд заналхийлэх зүйл алга гэдэгт итгэлтэй болмогц тэр Сүнсний Тэнгис дэх дуу цөөтэй чөтгөрийн байдлыг шалгав. Сүүдэр модон сүнснүүдийн сүрэгтэй тулалдахдаа хэд хэдэн шарх авсан ч нэг нь ч ноцтой биш байлаа. Гэсэн ч Сүүдрийн Цөмийн хар дөлөнд хэсэг хугацаанд өөрийгөө сэргээх шаардлагатай байв.
'Сайн амар даа, Гантиг Гэгээнтэн. Чи үүнийг хүртэх эрхтэй...'
Санни хэсэг тээнэгэлзсэний эцэст түүнд хадгалуулсан Дурсамжуудаа буцаан татав. Эртний хөлгийн дотор юу хүлээж байгааг хэн мэдэх билээ. Болгоомж илүүдэхгүй.
Эргэн тойрноо ажиглахдаа тэр өөрийнхөө орсон жижиг өрөөний дотор талыг судлав.
Санни хөлөг онгоцны дотор ямар байх ёстой талаар, тэр тусмаа ийм эртний модон хөлгийн тухай ямар ч мэдлэггүй байлаа. Тиймээс энэ бүхээгийг анх ямар зориулалтаар ашиглаж байсан талаар огтхон ч таамаглаж чадсангүй. Түүний харсан зүйл гэвэл энгийн хогийн овоолгууд, энэ удаад үнэхээр жирийн хог байлаа, мөн ханануудыг бүрхэн ургасан өтгөн хүрэн усан ороонгууд байв.
Агаар нь бөгчим, булингартай байлаа. Бас үл ялиг чихэрлэг үнэр үнэртэнэ.
'Өө, новш. Дахиад л эхэллээ.'
Санни үл мэдэг чичирхийлэн, улаавтар хүрэн өнгийн хачирхалтай усан ороонгуудыг ширтэв.
Тэд эргэлзээгүй амьд байлаа.
...Мөн яг одоо Саннигийн амьсгалж буй агаарт тархсан чихэрлэг үнэрийн эх үүсвэр нь тэд өөрсдөө байв.
Үүнээс ч дор нь тэд илүү асар том нэгэн организмын өчүүхэн хэсэг болох нь илт байлаа.
Уушгинд нь үл таних мэдрэмж төрөхөд Санни санаа алдан, цүнхнээсээ нэг хэсэг даавуу гаргаж, нүүрнийхээ доод хэсгийг чанга ороов.
'Цусан сүлжээ аврахаар ирлээ. Дотор нь юу байгааг харцгаая...'
Тэр хэдхэн алхам хийтэл урд нь шалан дээр ямар нэгэн зүйл гялалзав.
Санни бөхийн жижигхэн биетийг авч, ээдрээтэй харцаар ширтлээ.
Түүний алган дээр хүнд алтан зоос хэвтэж байв.