Цусан сүлжээ хорыг аажмаар залгиж байсан ч Саннигийн бие сулран халуурсаар байв. Гантиг Гэгээнтнийг буцаасныхаа дараа тэр Үхэшгүй гинжийн мэдрэмжид дасахын тулд ачааны агуулахаар алхан, сонирхолтой зүйл үлдсэн эсэхийг эргэн тойрноо ажиглав.

Жишээ нь Ноктисын зоосоор дүүрэн өөр нэг авдар.

Харамсалтай нь тэр юу ч олсонгүй. Ачааны агуулахад эрт цагийн ховор дурсгал, эрдэнэс хадгалагдаж байсан ч олон мянган жилийн турш Ороонго болон хүрэн хөвд бүгдийг нь сүйтгэжээ.

Гэсэн ч өнгөө алдсан ган хуяг хөдөлгөөнийг нь огт хязгаарлахгүй байгааг мэдээд тэр таатайгаар гайхав. Энэ үнэхээр хоёр дахь арьс шиг байлаа. Магадгүй Санни сүүдрээр хүчирхэгжээгүй байсан бол Үхэшгүй гинж тун ярвигтай байх байсан. Гэвч тэр хүчирхэгжсэн байсан бөгөөд үүн дээр нэмээд хоёр цөмдөө бараг хоёр мянган Сүүдрийн хэлтэрхий хадгалж байлаа.

Энгийн Сэрэгч Дээд зэрэглэлийн хуягийг ийм амархан өмсөж чадахгүй байх ёстой ч Саннид тийм асуудал байсангүй.

'Үнэхээр сайхан...'

Эцэст нь тэр Солвейний үлдсэн үнсэн овоо руу доголон очиж сөхрөн суугаад үнсэн дундаас модон хутгыг гаргаж ирэв.

Мэдээж Санни үүнийг мартаагүй байсан.

Гэвч харамсалтай нь түүний гарт баригдсан зүйл зөвхөн иш нь байлаа. Ир нь хагарч бутран салсан бөгөөд мод нь ямар ч амьгүй, үхмэл мэт харагдана.

Тэр аль хэдийн ялзарч эхэлсэн байсан бөгөөд Санни тэр хачирхалтай хутганы гадаргын доогуур харсан ч юу ч олж үзсэнгүй. Шивээс ч байсангүй, Сүнсний Тэнгисийн гялалзсан туяа ч байсангүй, өөр дээрээ эцэс төгсгөлгүй эвхэгдэн төгс тойрог үүсгэсэн Хувь Тавилангийн Утас ч байсангүй.

Модон хутга үнэхээр бүрэн сүйрчээ.

Яг л ганцхан зорилгын төлөө бүтээгдсэн бөгөөд түүнийгээ биелүүлсний дараа оршин байх ямар ч шалтгаангүй болсон мэт.

Санни хутгыг бодлогоширсон төрхөөр ширтэв.

'Сонирхолтой...'

Модон хутгыг зөвхөн үхэшгүй Солвейнд үхэл авчрахын тулд бүтээсэн гэж үү? Хэрэв тийм бол Ноктисын Ариун Дагшин Газар дахь обсидиан хутга болон Шөнийн Сүм дэх зааны соёон хутга нь өөр хоёр үхэшгүй оршихуйн амийг авах зориулалттай байсан хэрэг үү?

Гэнэт түүний бие арзайв.

Өөр дээрээ эвхэгдэн төгс тойрог үүсгэсэн ганцхан Хувь Тавилангийн Утас...

Хэрэв тэр модон хутгыг сүйрэхээс нь өмнө дотор нь харсан бол яг адилхан зүйлийг харах байсан болов уу?

Ойлголтын бүдэгхэн гэрэл оюунд нь цухуйв.

Яагаад ч юм Санни тийм байсан гэдэгт итгэж байлаа. Тэр бас тэр Хувь Тавилангийн Утас нь санамсаргүй нэг утас байгаагүй гэж сэжиглэв.

Үгүй... тэр бол Солвейний хувь тавилан байсан.

Хувь тавилангийн нэхээснээс ямар нэгэн байдлаар тасдан авч өөр дээр нь эцэс төгсгөлгүй зангидсан нэгэн Утас... ийм зүйл хүнийг үхэшгүй болгодог байсан гэж үү?

"Тиймээс түүний гав дөнгө мөнхөөр бүтээгдсэн."

Ийм аймшигтай зүйлийг хэн хийж чадах байсан юм бол?

Үнэнийг хэлэхэд хариулт нь тун ойлгомжтой байлаа. Найдварын хаант улсыг сүйрүүлж, түүнийг Цагаан Цамхагт хорьсон Гэрэл Авчрагч Нарны Бурхан үүнийг гарцаагүй хийж чадна. Эцсийн эцэст тэр зөвхөн гал, гэрлийн бурхан байгаагүй, мөн хүсэл тэмүүлэл, бүтээл, сүйрлийн бурхан байсан.

Гартаа аажмаар ялзарч, тоос болон бутарч буй модон хутганы үлдэгдлийг хараад Санни өөрийн эрхгүй чичрэв.

Хэрэв түүний таамаг зөв бол тэр бурхны бүтээсэн зэвсгийг гартаа барьж байжээ.

...Тэгээд тэр зэвсгээрээ бурхны бүтээсэн үхэшгүй нэгнийг хөнөөсөн.

Санни Зүүдний ертөнцийн бурхдын тухай анх мэдсэнээсээ хойш анх удаа тэд бүгд үхсэнд үнэхээр баярлав.

---

Хэсэг хугацааны дараа тэр Хорхой Ороонгын гаргасан нүхээр үсрэн гарч эртний хөлгийн их бие дээр авирлаа. Өвдсөндөө исгэрэн Санни ганхан зогсоод дараа нь хөлөг дуусах зүг рүү доголон алхав.

Хөлөг хажуугаараа унасан байсан тул хөл доорх модон гадарга налуу бөгөөд овгор товгор байлаа. Бараг зайлшгүйгээр тэр тэнцвэрээ алдан үлдсэн замаа өнхөрсөөр эцэст нь газар дээр тун эв хавгүй унажээ.

"...Ёо."

Санни хэсэг хөдөлгөөнгүй хэвтээд санаа алдан босов. Хөл дээрээ зогсоод эзгүй хөндийг ажигласны дараа Гал Сахигчдыг хамгийн сүүлд харсан газар руу алхлаа.

Сүйрсэн Хөлгийн арлын төрх өөрчлөгджээ. Газар эргэж хөмөрсөн бөгөөд гүн жалгаар сийчигдэн яг л эртний дайны тулааны талбар мэт харагдана. Зарим жалга хоосон байсан бол заримд нь ялзарсан могой мэт хөрснөөс цухуйх аварга том үхсэн Ороонгын ишнүүд байв. Агаар тоос, үнс, утаагаар дүүрчээ.

Хэрцгий Харцыг таяг болгон биеэ түшиж Санни доголсоор удалгүй түүдгийн тойргийг олж харав.

Царайд нь бүдэгхэн инээмсэглэл тодров.

'За даа... амьд үлдчихсэн юм байна.'

Үнэхээр Гал Сахигчид бүгд энд байлаа. Мэдээж тэд туйлдсан, няцлагдсан, биеэрээ дүүрэн шархадсан харагдаж байв.

Тэд бүгд цус, шороо, тортогт дарагдаж, хуяг нь урагджээ. Зарим нь туйлдсан царайтай сууж, зарим нь газарт хэвтэж байсан бөгөөд зөвхөн цээж нь үл ялиг хөдлөх нь амьд гэдгийг нь илтгэнэ. Тулааны үеэр богино жад, хүнд бамбай барьж байсан тууштай залуу л ганцаараа босоод хамтрагчдаа эмчилж байлаа. Тэр бол бүлгийн эдгээгч байв.

Санни хоёр түүдгийн хооронд алхан орж ирээд Хэрцгий Харцаа түшин зогсов.

Түүний нүд эргэн тойрноо гүйлгэн, цайвар шаргал үстэй залуу бүсгүйн туяхан дүр зураг дээр хэсэг тогтсоноо дараа нь өөр тийш эргэлээ.

"...Санни?"

Тэр өөрөөс нь хэдхэн алхмын зайд газар амарч байсан урлаач бүсгүй Шакти руу харав.

Залуу бүсгүй бараг цогцос шиг харагдаж байлаа. Хуяг нь бараг сүйрч, борлосон арьсан дээрх гүн шархнууд ил гарсан бөгөөд цусаа их алдсанаас нүүр нь цонхийн бохирджээ. Үүнээс ч дор нь баруун гар нь тохойныхоо дээгүүр тасарч, цустай боолтоор төгссөн байлаа. Аз болоход энэ шарх жинхэнэ биеийг нь биш сүнслэг биеийг нь гэмтээсэн учир байнгын биш ч гэлээ маш хүнд шарх байв.

Гэсэн ч Урлаач бүсгүйн нүүрэнд өргөн инээмсэглэл тодорчээ.

Тэр Санниг толгойноос нь хөл хүртэл ажиглаад исгэрэн,

"Шинэ хуяг уу? Үнэхээр гоё харагдаж байна!" гэв.

Тэр инээхийг оролдсон ч удалгүй хүчтэй ханиалган бөгтийв. Эдгээгч өөрийн Аспектийг ашиглан хорыг нь сулруулсан ч бүгд Хорхой Ороонгын хордлогын нөлөөнөөс бүрэн салаагүй бололтой.

Шактигийн дуугаар түүний ирснийг мэдсэн бусад нь ч эргэн харлаа. Нүд нь гэрэлтэв.

"Бурхдад талархъя! Санни, чи амьд байна!"

"Сайн ажиллалаа!"

"Галзуу новш... чи үнэхээр чадчихсан гэж үү?"

Санни өөрийн эрхгүй инээмсэглэв.

"Мэдээж. Яагаад чадахгүй гэж? Зүгээр л нэг Бузар Мангас байсан шүү дээ..."

Түүний инээмсэглэл улам өргөжив.

"...Үнэндээ би бас ойролцоо явж байсан нэг үхэшгүй Гэгээнтнийг давхар алчихсан. Цагаа хэмнэх гэж хоёуланг нь нэг цохилтоор дуусгасан. Нийтдээ ганцхан минут л болсон."

Гал Сахигчид хэсэг түүн рүү гөлрөн харснаа дараа нь нүдээ эргэлдүүлэв.

Шакти толгой сэгсрэн,

"За тийм ээ, Санни. Чиний хэлдэг зөв байг. Гэхдээ үнэндээ... би чамайг ер ойлгохгүй юм. Бузар Мангасыг алсан нь өөрөө хангалттай гайхамшигтай зүйл байхад чи яагаад заавал ийм инээдтэй үлгэр зохиох ёстой юм..." гэлээ.

Санни гэмгүй царайлан хэдэнтээ нүдээ анив.

"Юун үлгэр зохиох вэ? Энэ чинь үнэн! Би маш үнэнч хүн шүү дээ. Бүр хоёр ертөнцийн хамгийн үнэнч хүн..."