387-р бүлэг : Хатсан Цэцгүүд

Санни нойрны капсулын сэрүүхэн өлгий дотор нүдээ нээлээ. Таг нь аль хэдийн онгойж эхэлсэн бөгөөд өрөөний гэрэл аажмаар тодорч байв. Урдах панорам хана онгойж, Академийн цэцэрлэгүүдийн нэгийг харуулна.

Зүүн хаяа мандаж буй нарны туяанд аль хэдийн нил ягаан өнгөөр туяарч байсан ч ертөнц бүхэлдээ харанхуйд бүрхэгдсэн хэвээр.

'...Амжлаа.'

Санаа алдан тэр капсулаас босож, хөлөө хүйтэн шалан дээр буулгав.

Зүүдний ертөнцийг орхисны дараах энэ эхний мөчүүд түүнд одоо ч хачин санагддаг байлаа. Тэр ертөнцөөс ингэж амархан гарч чадна гэдэг... зүгээр л итгэмээргүй. Асар олон мангасын дундуур тулалдалгүй, айдас, цөхрөл, өвдөлттэй тэмцэлгүйгээр зүгээр л буцна гэж. Ийм их утга учиртай зүйл яаж ингэтлээ энгийн байж чаддаг юм бол?

Гэсэн ч үнэхээр тийм байсан. Өнгөрсөн хоёр сарын хугацаанд Зүүдний ертөнц рүү орж, гарах нь бараг л өдөр тутмын дадал болжээ. Мэдээж тэр бусад Сэрэгсдийн адил ойр ойрхон явдаггүй байсан.

Босонгуутаа Санни ярвайж, мөрөө илээд, нойрны капсул руу бараан харцаар ширтэв.

Одоо тэр Сэрэгч болсон тул Академи түүнд дотуур байрны нэг өрөөг хувийн орон сууц болгон олгосон байв. Энэ байр нь анх Зүүдний ертөнцөд орохоор бэлтгэж байхдаа амьдарч байсан өрөөтэй нь бараг адилхан. Гагцхүү нэг чухал ялгаа бий. Гол өрөөний хажууд бясалгал хийх жижигхэн өрөө болон хувийн нойрны капсул байрлуулсан байлаа.

Гол асуудал нь тэр капсул Нойрсогчдын хэрэглэдэг хамгийн сүүлийн үеийн төхөөрөмжүүд шиг дэвшилтэт биш байв. Ихэнх Сэрэгсэд Зүүдний ертөнцөд наймаас арван хоёр цаг орчим байдаг тул тэр хугацаанд бол асуудалгүй ажиллана. Харин Санни тэнд хавьгүй урт хугацаагаар байх зуршилтай.

Жишээ нь саяхны аялал нь бүтэн гурав хоног үргэлжилсэн. Эцсийн эцэст тэр бусдаас хоцрохгүйн тулд шаргуу ажиллах ёстой байсан. Үүний үр дүнд булчин нь хөшиж, хүндэрсэн байлаа.

Сүнсний мөн чанараа биеэрээ урсган нойрны үлдэгдлийг арилгасны дараа Санни угаалгын өрөө рүү орж, шүршүүрт орлоо. Ус арьсыг нь зөөлөн илбэж, уян хатан биеийг нь ороон хэвтэх хар могойн хайрсан дээгүүр урсан өнгөрөхөд тэр санаа алдан хэсэгхэн нүдээ анив.

Ядаж л ухаан санаа нь сэргэсэн байв. Зүүдний ертөнцөд очих нь жинхэнэ нойрыг бүрэн орлохгүй ч түүнтэй төстэй зүйл. Сэтгэлийн ядаргаа бага багаар хуримтлагддаг ч бясалгал хийх эсвэл Гарцын нөгөө талд жинхэнээсээ унтахад амархан арилдаг. Гэхдээ тэнд үнэхээр аюулгүй газар гэж үгүй тул Сэрэгсдийн цөөнх нь л тэгдэг байлаа.

Хэсэг хугацааны дараа шүршүүрээс гарсан Санни бүрэн сэрж, эрч хүчээр дүүрэн болжээ. Тэр хувцсаа өмсөөд ширээний ард суун саяхны хайгуулынхаа тайланг хурдан бичив. Дараа нь Холбооны хэрэгслээ авч, бүртгэлийг нь шалгалаа.

Хариулаагүй дуудлага байсангүй. Харин Эффигээс идэж буй амтат хоолнуудын зураг болон эргэлзээ төрүүлэхээр хэд хэдэн онигоо, бас Бэхлэлтэд өнгөрүүлсэн туршлагаа өгүүлсэн Кайгийн хэдэн зурвас иржээ.

Санни хэсэг хүлээгээд санаа алдан Холбооны хэрэгслээ ширээн дээр тавив.

"Өглөөний цайгаа идэх цаг болж."

Тэр нэг сүүдэртээ биеийг нь ороохыг тушааснаар жирийн хүний дүр төрхтэй болж, өрөөнөөсөө гарлаа.

Хоолны газар руу явах замдаа хэд хэдэн Сэрэгчтэй таарав. Гэхдээ хэн ч түүнд онцгой анхаарал хандуулсангүй. Сүүлийн саруудад Касси, Кай, ялангуяа Эффигийн зураг, Жинхэнэ нэр хэвлэл мэдээллээр дүүрэн цацагдсан ч азаар Санни засгийн газрын цаддаггүй суртал ухуулгын нүүр царай болоогүй өнгөрчээ. Иймээс санамсаргүй хүмүүс түүнийг хэн болохыг мэддэггүй байсан нь Саннид яг тохирч байлаа.

Хоолны газарт орсон тэр бүтэн сэт дүүрэн хоол авч, нэг ширээнд суун Холбооны хэрэгслээ өмнөө тавив.

Хүлээж байсан дуудлага одоо удахгүй ирэх ёстой.

Тэр тансаг амттай өглөөний цайгаа нам гүмхэн идэнгээ үе үе Холбооны хэрэгсэл рүүгээ харна. Хэн ч түүнд саад болсонгүй. Бас санаа зовох ямар ч аюул байсангүй.

Сэтгэл хангалуун инээмсэглэл түүний уруул дээр тодров.

'Аа. Амьдрал үнэхээр сайхан юм...'

Эцэст нь Холбооны хэрэгсэл дуугарлаа.

Санни дуудлагыг авч, нөгөө талаас сонсогдох хүндэтгэлтэй хоолойг чимээгүй сонсов.

"Бүх зүйл бэлэн болсон уу? Сайхан мэдээ байна. Тэгвэл би хэзээ... өө, үнэхээр үү? За... гайхалтай! Тэгвэл би... үд дунд очъё? За ойлголоо. Дараа уулзъя."

Дуудлага дууссаны дараа тэр Холбооны хэрэгслээ ширээн дээр тавиад, нүүрэндээ хачин илэрхийлэл тодруулан алсыг удаан ширтэв.

Мартагдсан Эрэг дээрх тайлангийнхаа төлөө оруулсан хувь нэмрийн оноог авч, Гинжлэгдсэн Арлууд дээр бусад Сэрэгсдэд сүнсний хэлтэрхий зарж мөнгө олсны дараа Санни энэ насандаа хэзээ ч хийж чадна гэж бодож байгаагүй нэгэн зүйлийг хийжээ.

...Тэр өөрийн гэсэн байшин худалдаж авсан.

Цэвэр агаартай, ногоон зүлэг бүхий хотын дүүрэгт байрлах үзэсгэлэнтэй, тохилог байшин.

Тэгээд одоо олон долоо хоног хүлээсний эцэст бүх зүйл эцэстээ бэлэн болж, тэр нүүж орох боломжтой болсон байлаа.

Өөрийнх нь хажууд дүнсийх ааш муутай сүүдэр рүүгээ хараад Санни хэсэг чимээгүй зогсов. Дараа нь инээмсэглэн:

"...Бид чаджээ, найз минь. Үнэхээр чадсан."

---

Түүний байшинг засварлаж, хүссэн шаардлагад нь нийцүүлэн тохижуулсан хүн үд дунд тэнд уулзахаар болсон тул Саннид ялаа алах хэдэн цагийн зав гарчээ.

Тэр хэсэг Академийн цэцэрлэгүүдээр зугаалав. Хавар хэдийн ирсэн тул агаар дулаахан, таатай болжээ. Хайлж буй цасны дуслуудын уянгалаг дус дус чимээ өглөөний нам гүмийг зөөлөн эвдэж, Саннигийн сэтгэлийг тогтуун, тайван болгоно. Тэр бүү хэл сүүдэр хүртэл энэ намуухан байгалийг таашааж байгаа бололтой.

Удалгүй тэр Академийн энд тэнд байрлах мухлагуудын нэгээр орж, жаахан кредит зарцуулан шинэхэн цэцгийн баглаа худалдаж авав.

Үүний дараа Санни эмнэлгийн цогцолборын өмнө ирчихсэн зогсож байлаа.

Санаа алдан толгойгоо гудайлгаад автомат хаалгаар дотогш орлоо.

Цахилгаан шатаар хамгийн доод давхруудын нэг рүү бууж, улам бүр чангарсан хамгаалалтын хэд хэдэн шалгалтыг давсны дараа тэр энгийн цагаан хаалганы өмнө ирэв.

Дотор нь сэрүүхэн, харанхуй байлаа.

Хатсан цэцгүүдийг шинэхэн цэцгээр сольсны дараа Санни хэсэг чимээгүй зогсож байгаад зөөлөн гэрэлтэх нойрны капсулын дэргэдэх сандал дээр суув.

Тэр капсулын дотор мөнгөлөг үстэй залуу бүсгүй тайван нойрсож байлаа. Цонхигор царай нь өчүүхэн ч хөдөлгөөнгүй.

"...Сайн уу, Нефис. Сүүлийн үед ямар байв?"