566-р бүлэг : Хоригдсон нь

Санни Бичээсүүд рүү харав. Тэдний жихүүдэс хүргэм гэрэл улам бүр тодорсоор танхимыг бүхэлд нь сүнслэг туяанд живүүлж байлаа. Аажмаар түүний нүүрэнд гүн үрчлээ тодров.

Тэгээд гэнэт нүд нь томрон тэлэв.

"Хараал!"

Гэвч аль хэдийн оройтжээ. Бичээсүүд гялалзан, дараагийн агшинд тэр Сүүдрийн Мөн Чанарын нөөц нь огцом шавхагдахыг мэдэрлээ. Яг л ямар нэгэн зүйл түүний сүнснээс мөн чанарыг аймшигтай хурдтай сорж байгаа мэт.

Үүний зэрэгцээ Сүүдрийн Мэдрэхүйн хүрээ улам бүр хумигдаж, зөвхөн торны хэмжээгээр хязгаарлагдав. Бараан сүүдэр гэрэлтэж буй Бичээсүүдээс зугтах гэсэн мэт хумигдан ухарч байлаа.

Санни яаран Хэрцгий Харцыг дуудахыг оролдсон ч нэгхэн хормоор хоцорчээ. Жад гэрлийн очноос бүрэлдэж амжаагүй байхад мөн чанар нь бүрэн шавхагдаж, бодит хэлбэрээ ололгүй замхарлаа.

"...Хараал ид!"

Тэр торны төмөр сараалж руу арга тасарсан мэт хараад нударгаа зангидлаа.

Энэ үнэхээр Сэрэгсдийг хорихоор бүтээгдсэн шорон байжээ. Сүүдрийн Мөн Чанаргүй болсон тул тэр Сүүдрийн алхалтыг ашиглан зугтаж чадахгүй. Үүнээс гадна тэр Дурсамжуудыг ч дахин дуудаж чадахгүй болсон байв. Учир нь тэдгээрийг бодит ертөнцөд илрүүлэхэд өчүүхэн хэмжээний ч гэсэн мөн чанар шаарддаг.

Сүүдрийн хувилбаруудын хувьд ч мөн ялгаагүй... бүр Сүүдрүүд хүртэл.

Тэр өөрийгөө сул дорой болсныг ч мэдэрч байлаа. Цаашдын хэдэн цагийн турш улам бүр сульдах нь гарцаагүй. Учир нь мөн чанар биеэр нь эргэлдэхгүй бол Саннигийн хүч үлэмж хэмжээгээр буурдаг.

...Энэ хараал идсэн торыг бүтээсэн хүн юу хийж байгаагаа үнэхээр сайн мэддэг байжээ.

Хорсолтой архираад Санни эргэн, бөмбөгөр шалны гол руу гулган очихыг зөвшөөрөв. Тэнд Касси цонхийсон, эмзэгхэн нүүрэндээ төөрөлдсөн төрх тодруулан зогсож байлаа.

Тэр нэг гараа эв хавгүй өргөн, эргэн тойрныхоо агаарыг болгоомжтой тэмтэрч байгаад шивнэв.

"...Би дахиад сохор болчихлоо."

Санни хөмсгөө зангидан түүн рүү хэсэг ширтээд харцаа буруулав.

"Чи угаасаа л сохор байсан."

Мэдээж тэр Кассигийн юу хэлэх гэсэн болохыг ойлгож байлаа. Сүнсний мөн чанаргүй болсон тул түүнд ертөнцийг хэдэн секундын ирээдүйгээс мэдрэх боломж олгодог Аспектийн Чадвар нь мөн алга болжээ. Тэр нь яг хараа биш ч түүний хувьд харааг орлож байсан зүйл юм.

Түүний үг хатуу сонсогдсон байж болох ч Саннид эелдэг байх сэтгэл огт байсангүй.

Торонд хоригдож, зугтах ямар ч хүчгүй болох... энэ бол түүний хамгийн аймшигтай хар дарсан зүүд.

Тэгээд ийм байдалд орсонд өөрөөсөө өөр буруутгах хүн түүнд байсангүй!

'Хараал ид...'

Сохор охиноос нүүрээ буруулсан Санни сууж, толгойгоо доошлуулан хоёр гараараа базав.

'Түүнийг ч бас хараал идэг...'

Гэнэт сүм дахин донслоо.

Касси хэсэг чимээгүй байснаа намуухан хэлэв.

"Энэ Гарц байсан байх. Тэд... тэд үнэхээр устгачихлаа."

Санни нүдээ анив.

"Тийм биз."

Тэр Касси өөрийнх нь эсрэг талд суухыг сонсоод одоо Цайзын гүнд бутран хэвтэж буй хар тахилын ширээний тухай бодов. Зааны ясан хутга ч бас устсан болов уу?

Ер нь анхнаасаа хоёр дахь хутга гэж байсан уу? Эсвэл Мордрет түүнийг Шөнийн Сүмд урхидахын тулд зохиосон худал хуурмаг байсан юм болов уу?

Тэгээд тэр өөр юун дээр худал хэлсэн бол?

Санни ёолохоо арай ядан дарж, шүдээ зуулаа. Тэр айж, хилэгнэж, хамгийн гол нь өөрийгөө туйлын доромжлуулсан мэт мэдэрч байв.

Тэр нууцлаг хоолойг анх сонссон цагаасаа эхлэн түүнд итгэхгүй байх гэж маш их хичээсэн. Гэвч Мордрет түүнд асар их тусалж, үнэ цэнтэй бөгөөд бүгд үнэн болох нь батлагдсан мэдээллийг өгсөн. Үнэндээ Санни өнөөг хүртэл амьд үлдсэн нь Төөрөгч ханхүүгийн тусын ачаар байх магадлал өндөр.

Гэсэн ч тэр хэзээ ч сонор сэрэмжээ сулруулаагүй. Хэрэв Мордрет түүнээс ямар нэг зүйл хүсэж буй өчүүхэн төдий шинж илэрсэн бол тэр хамгийн мууг нь сэжиглэх байсан. Гэвч тэр новш дэндүү овжин, дэндүү зальтай... аймшигтайгаар тийм байжээ.

Мордрет түүнийг яг л хуурын утас шиг тогложээ...

Тэр Санни ямар их үл итгэгч болохыг төгс ойлгосон тул хамгийн зөөлөн аргыг сонгосон. Ямар ч дарамт шахалт түүний хэт болгоомжтой байдалд сэрэмж төрүүлнэ гэдгийг мэдэж байсан учраас Мордрет зүгээр л зааны ясан хутгыг зам зуур дурдаад дахин хэзээ ч яриагүй... үнэндээ өгөөшөө залгиулсны дараа тэр Саннитай дахин огт ярилцаагүй.

Зүгээр л чимээгүй ажиглаж, олз нь өөрөө ирэхийг хүлээсэн...

Санни салганав.

'Өө, бурхад минь... тэр яг хэчнээн ихийг харсан юм бол?'

Тэр Мордрет тэдний ярианы хооронд үнэхээр хэд хоног хүлээх шаардлагатай байсан гэдэгт ч одоо итгэхээ больжээ. Энэ бүхэн ердөө худал хуурмаг, заль мэхний нарийн сүлжээний нэг хэсэг байсан.

'Тэнэг! Би ямар тэнэг юм бэ!'

Тэр яаж өөрийгөө ингэж бүрэн мэхлүүлэхийг зөвшөөрчихөв?

Гэнэт Саннигийн нүүрэнд солиотой инээмсэглэл тодорч, тэр инээдээ арай ядан барин жуумалзав.

Хариулт нь илэрхий биш гэж үү? Үнэн... түүний сүйрлийн шалтгаан нь үнэн байсан! Чадварлаг худалчийн адил Мордрет худал үгэндээ яг хангалттай хэмжээний үнэнийг хольсон тул бүх зүйл үнэмшилтэй болсон.

"Ямар ёжтой юм бэ..."

Касси үл ялиг хөдөлж, намуухан, болгоомжтой хоолойгоор асуулаа.

"Санни? Яг юу болсон юм бэ?"

Тэр гашуун инээд алдсанаа бараан өнгөөр хариулав.

"Яагаад? Чи бүгдийг мэддэг биш билүү?"

Сохор охин хариулсангүй. Хэсэг хугацааны дараа Санни санаа алдав.

"...Уучлаарай. Буруу нь надад байна. Би бид хоёрыг энэ байдалд оруулчихлаа."

Санни биеэ тэгшлэн хүчээр тайвширлаа.

Өнгөрснийг бодоод ямар ч ашиггүй. Нөхцөл байдал муу байсан ч найдваргүй биш. Ирээдүй тодорхойгүй бөгөөд бүхнийг эргүүлэх боломж гарцаагүй олдоно... тэр зөвхөн өөрийгөө хянаж, боломж гармагц хөдөлөхөд бэлэн байх хэрэгтэй.

Мордрет эцсийн инээдийг заавал тэр л инээнэ гэж хэн хэлсэн юм?

"Миний ярьж байсан нууцлаг Төөрөгчийг санаж байна уу? Надад Үр, хутгануудын тухай зааж өгсөн тэр хүнийг."

Касси аажуухан толгой дохив.

Санни хэсэг азнаснаа толгой сэгсэрлээ.

"Тэр намайг зориуд Шөнийн Сүмд урхидсан юм байна. Түүнд миний өмнө нь олсон толины хэлтэрхий ямар нэгэн шалтгаанаар хэрэгтэй байсан. Мастер Пирс түүнийг харангуутаа бүх зүйл орвонгоороо эргэсэн."

Касси хэсэг чимээгүй байснаа асуулаа.

"Чи тэр Төөрөгчийг энд, Шөнийн Сүмд байгаа гэж бодож байна уу?"

Санни харцаа буруулав. Эцэст нь тэр бараан хоолойгоор хэлэв.

"Тийм. Үнэндээ... энэ бүх Цайз өөрөө шорон гэж би бодож байна. Ганцхан амьтныг хорихоор бүтээгдсэн шорон. Зөвхөн түүнийг."

Касси даарч буй мэт чичирч, мөрөө тэврэв. Хүнд нам гүм тэдний дунд ноёрхлоо.

Удалгүй тэр хэлэв.

"Магадгүй чиний зөв байх. Гэхдээ, Санни..."

Түүний хоолой чичирч байлаа.

"...Яг ямар амьтан болоод түүнийг харуулдахад зуун Сэрэгсэн дайчин, хоёр Дэвшсэн хүлэгт баатар, бас нэг Гэгээнтэн хэрэгтэй байдаг юм бэ?"

Санни түүн рүү ширтэн, юу гэж хэлэхээ мэдсэнгүй.

Түүнд ямар ч ойлголт байсангүй.