568-р бүлэг : Эхлэлдээ эргэн ирэхүй

Санни буцаж суугаад хэсэг хүлээсний эцэст Касси руу эргэв.

"Чи түүний Шинж чанаруудыг харсан уу?"

Тэр ч мөн суунгаа санаа алдав.

"Тийм. Түүнийг ч, түүнтэй хамт байсан дөрвөн Төөрөгдөгсдийг ч. Бас Ноён Пирсийг. Би тэдний Аспектуудын нэр болон Зэргийг ч бас харсан."

Санни хөмсгөө зангидлаа.

"Юу гэнэ ээ? Чи хэзээнээс Аспектийг хүртэл уншдаг болсон юм?"

Сохор охин мөрөө хавчив.

"Сэрснээсээ хойш."

Санни хэсэг хугацаанд түүн рүү ширтэв.

'Ямар хэрэгтэй чадвар вэ...'

Муу мэдээ нь гэвэл, хэрэв Касси өмнө нь түүний зарим нууцыг мэддэггүй байсан бол одоо гарцаагүй мэддэг болсон гэсэн үг.

'...Яасан ч бухимдалтай юм.'

Санни ярвайж, хэсэг азнасны эцэст хэлэв.

"Сайн байна. Энэ бүхэн дуусахаас өмнө тэр мэдээлэл бидэнд хэрэг болох магадлал өндөр."

Тэр хараахан хариулт нэхсэнгүй. Учир нь бодож тунгаах зүйл түүнд дэндүү олон байлаа.

Дахиад хэсэг хугацаа өнгөрөхөд хоёулаа дуугүй хэвээр байв. Удалгүй танхимын хаалга дахин онгойж, өнөөх танил дөрвөн Төөрөгдөгсөд орж ирэв. Толгойдоо боолттой нь хоолтой тавиур, усны тулам барьжээ.

Тэр царайлаг нүүрэндээ хүйтэн төрх тодруулан тэднийг хэсэг ажигласнаа торонд ойртолгүйгээр төмөр сараалжны завсраар хоол, усыг шидэв.

Санни уур хилэнгээ дарж, аймхай судлаачийн дүрдээ орон ам нээв.

"Хөөе! Эрхэм... аан... эрхэм Сэрэгч ээ! Яг юу болоод байгааг бидэнд хэлж болохгүй юу? Гуйя, бид юу болсон талаар огт мэдэхгүй байна!"

Харуул түүн рүү бараанаар хараад захирангуй өнгөөр хашхирав.

"Дуугүй бай!"

Түүний хоолой тод, хүчтэй бөгөөд ихэмсэг итгэлээр дүүрэн, мөн тэр хоёрт хандсан гүн үзэн ядалт мэдрэгдэж байв.

Өөр юу ч хэлэлгүй Төөрөгдөгсөд гарч одон, хаалгыг дахин түгжив.

Санни хэдэн хором хөдөлгөөнгүй сууснаа аажмаар харцаа доошлуулж, бөмбөгөр шалны налуугаар хөл рүү нь өнхөрч ирсэн хоолыг харав.

Дараагийн агшинд тэр гэнэт толгойгоо хойш гэдийлгэн чангаар инээлээ.

"Өө... өө, бурхад минь! Би энэ новшийг дахиад иднэ гэж хэзээ ч бодсонгүй..."

Түүний яг өмнө Бичээсүүдийн цэнхэр туяанд гялалзан өнгөгүй хоёр ширхэг зуурмаг жанхуу хэвтэж байлаа.

Тэр энэхүү хэлбэрийг дэндүү сайн мэддэг байв.

---

Тэд оройн хоолоо оройхон идэв. Хоол нь шавар шиг өтгөн, амт нь ч түүнээс дээрдэхээргүй нийлэг зуурмаг байлаа. Гэсэн ч энэ жигшүүрт бүтээл үйлдвэрлэхэд хямд бөгөөд хүнийг арайхийн амьд байлгахад шаардлагатай бүх шим тэжээлийг агуулдаг гэж тооцогддог.

Санни тэр хараал идсэн лаг шаврыг огтхон ч санаагүй байжээ.

Хотын захад олдоход хамгийн амархан хоолыг "нийтийн хүнсний багц" буюу товчоор "хархны багц" гэдэг байв. Түүнд нэг жанхуу, хямдхан усны шүүлтүүр, хэдэн ширхэг хуурай амтгүй жигнэмэг байдаг. Санни Сэрэгч болохоосоо өмнө ихэнхдээ үүнийг иддэг байсан болохоор одоо амьдрал нь яг л бүтэн тойрог хийгээд эхлэлдээ эргэн ирсэн мэт санагдав.

Яасан ч ёжтой хувь тавилан бэ...

Удалгүй биеэ тэтгэх Сүнсний мөн чанаргүй болсон тул ядарч сульдсан тэд унтахаар шийдэв.

Торны голын тэгшхэн зай маш жижигхэн тул Санни, Касси хоёр нуруугаараа бие биеэ түшихээс өөр аргагүй болов. Арьсыг нь ердөө нимгэн хоёр давхар хувцас л тусгаарлаж байсан тул Санни түүний гуалиг биеэр дамжин цохилох зүрхний хэмнэлийг мэдэрч байлаа.

...Тор хүйтэн, чийг даасан байсан ч ядаж нуруу нь дулаахан байв.

Тэд хэсэг хугацаанд дуугүй хэвтэж, унтахыг оролдов.

Гэвч нойрондоо автахаасаа өмнө Касси гэнэт дуугарлаа.

"Санни..."

Түүний хоолой намуухан бөгөөд эргэлзсэн өнгөтэй байв.

"Тэр... тэр ямар байгаа бол? Чи мэдэх үү?"

Тэр нүдээ нээлгүй хэдэн хором чимээгүй байснаа ямар ч сэтгэл хөдлөлгүйгээр хэлэв.

"Тэр маш сайн байгаа. Аль хэдийн Ад зэтгэр болсон. Одоо намайг тайван орхи."

Касси санаа алдаад өөр юу ч хэлсэнгүй.

...Шөнө дундад хэрэв гадаа үнэхээр шөнө байсан бол Санни түүний амьсгал гэнэт өөрчлөгдөхөд сэрэв. Хувцасны нимгэн даавуугаар дамжин сохор охины бие чангарч, амьсгал нь огцом, жигд бус болж байгааг тэр мэдэрлээ.

Санни эргэлзсэн ч эргэн харж Кассиг ажиглав.

Бичээсүүдийн бүдэг гэрэлд түүний эмзэгхэн царай цусгүй мэт цав цагаан харагдаж, тарчилсан ярвайлтад хувирчээ. Духан дээр нь хөлсний бөмбөлгүүд гялалзан, зовхиных нь цаана нүд нь түгшин хурдан хөдөлж байв.

Тэр юу хийхээ мэдэхгүй хэсэг тээнэгэлзэв.

Касси зөн харж байгаа нь илэрхий бөгөөд түүний ихэнх зөнгийн адил энэ нь аймшигтай, шаналгаатай байсан бололтой. Түүнийг сэрээх ёстой юу? Эсвэл энэ нь бүр ч муу үр дагаварт хүргэх үү?

Шийдвэр гаргаж амжаагүй байтал Касси гэнэт амьсгаа боогдсон мэт дуу алдан өндийв. Цээж нь хүчтэй дээш доош савлаж, нүүрэнд нь сандарсан төрх тодорчээ.

Сохор охин гараа өргөн эргэн тойрноо тэмтрэхийг оролдов. Тэр өөрийгөө хаана байгаагаа бүрэн санахгүй байгаа нь илт байлаа.

Санни нэг гарыг нь атгахад Касси цочин чичирсэн бөгөөд тэр бараан хоолойгоор хэлэв.

"Өөрийгөө барь, хараал ид гэж. Чи Шөнийн Сүмийн торонд байна. Ингэж савчиж үсчихээ боль."

Тэр хөшин, Саннигийн төмөр мэт атгалтад бууж өглөө. Хэсэг хугацааны дараа Касси гүнзгий амьсгаа аваад сулхан хэлэв.

"...Би зүгээр ээ."

Санни түүнийг тавьж, бараг хоосорсон усны туламыг авч гарт нь өглөө.

Сохор охин үлдсэн усыг бүгдийг нь уугаад нүдээ анив. Амьсгал нь аажмаар хэвийн болов.

Санни нэг минут орчим хүлээгээд бараан өнгөөр асуув.

"Дахиад зөн үү?"

Тэр чимээгүйхэн толгой дохив.

Саннигийн нүүрэнд бараан инээмсэглэл тодров.

"Яасан? Бид дахиад үхчихэв үү?"

Касси толгой сэгсэрснээ нүдээ нээн хөмсгөө зангидлаа.

"Үгүй... үгүй, энэ удаа би өөр хүнийг харсан."

Тэр усны туламыг шалан дээр тавиад өвдгөө тэврэн, өмнөхөөсөө тайван болсон ч хоолой нь одоо ч түгшүүртэй хэвээр үргэлжлүүлэв.

"Тэр Хатагтай Велтед зөвлөж байсан саарал нүдтэй Төөрөгч байсан. Тэр том хайлш хийдэг төмөр савны өмнө зогсоод хагарсан толины хэлтэрхийнүүдийг гал руу шидэж байсан. Тэнд хэдэн мянган хэлтэрхий байсан бөгөөд бүгд түүний дүрийг тусгаж байлаа. Гэтэл... нэг агшинд нэг тусгал нь гэнэт хөдөлгөөнгүй болсон."

Тэр дагжин чичирлээ.

"Төөрөгч ч бас зогсоод тэр хөдөлгөөнгүй тусгал руу ширтсэн. Нүд нь хэмжээлшгүй айдсаар дүүрэн байлаа. Яг л айдсаасаа болж хөшчихсөн юм шиг байсан. Тэр орилохоор амаа ангайсан ч ямар ч дуу гарсангүй. Түүний дараа тэр дахиж огт хөдөлсөнгүй... харин тусгал нь эцэст нь хөдөлсөн. Толгойгоо өргөөд... инээмсэглэсэн."

Касси дуугүй болж, дараа нь чичирсэн хоолойгоор нэмж хэлэв.

"Тэр инээмсэглэл надад тийм их айдас төрүүлсэн болохоор миний бодож чадсан ганц зүйл маань зугтах байсан. Гэхдээ би чадсангүй. Тэгээд... тэгээд би сэрсэн."

Санни хэсэг хугацаанд бодлогоширон түүн рүү харав. Түүний нүүр хүйтэн, бараан байлаа.

Энэ зөн юуг өгүүлж байгааг ойлгоход хэцүү биш байв. Эцсийн эцэст Мордретийн Аспект ямар нэгэн байдлаар толинуудтай холбоотой. Гэхдээ энэ бүхэн яг юу гэсэн үг вэ? Түүний чадварууд яг ямар юм бол?

Тэр санаа алдаад өөр тийш харав.

"Зүгээр дээ. Чи сайн ажиллалаа. Боломжтой бол буцаад унт."

Касси түүний үгийг даган аажмаар хэвтэв. Гэхдээ сохор охин огт унтаагүй, сэрүүн хэвээр байгааг Санни амьсгалаар нь мэдэж байлаа.

Тэр өөрөө ч бас унтаж чадсангүй.

...Өглөө болоход тэдний шоронгийн хаалга онгойж, өнөөх л Төөрөгдөгсдийн бүлэг дахин хоол авчирлаа.

Гэхдээ энэ удаа тэд гурвуулаа байв.

Саарал нүдтэй тэр эр хаана ч харагдсангүй.