Ийм их хэмжээний Сүүдрийн хэлтэрхий гэнэт шингэснээс болж Санни түр зуур ухаан нь самуурч, ганхлаа.

Түүний бие үл мэдэг өөрийгөө дахин бүтээн байгуулж, илүү хүчирхэг, илүү хүч чадалтай болж байсан бөгөөд тэр өөрчлөлт нь биеийнх нь ширхэг бүхэнд хүртэл мэдрэгдэхээр тийм тод байв.

Сэрэгсэд сүнсний хэлтэрхий, эсвэл Саннигийн хувьд Сүүдрийн хэлтэрхийг шингээх үед тэдний цөмийн багтаамж өсөж, биеийн чадвар нь бага зэрэг нэмэгддэг байлаа.

Ихэнхдээ энэ өөрчлөлт маш өчүүхэн хэмжээгээр явагддаг учир ялгааг нь анзаарахад бэрх байдаг байсан ч, энэ удаад Санни үнэхээр санаанд багтамгүй зүйл хийж, нэг дор мянга дөрвөн зуун Сүүдрийн хэлтэрхий залгичихсан юм.

Тэр түүхэнд өөр хэн нэгэн ийм зүйл хийж байсан болов уу гэж бодлоо.

'Үгүй... бараг л боломжгүй...'

Тахилын ширээний ирмэгээс түшин авч өөрийгөө тогтоон зогсохдоо тэр хачирхалтай атлаа жаргалтай мэдрэмжийг аль болох тэсвэрлэхийг хичээв.

Саннигийн мэдэхээр Нефис болон өөрөөс нь бусад бүх хүн ердөө ганцхан цөмтэй байхад хэн ингэж чадна гэж?

Тэд ийм ихийг шингээж ч чадахгүй.

Мартагдсан Эрэг дээр байхдаа Санни бараг ямар ч Сүүдрийн хэлтэрхийгүй байснаасаа цөмөө мянган хэлтэрхийгээр бүрэн дүүргэж чадсан.

Энэ хугацаанд тэр жирийн хүнээс ялгаагүй нэгнээс хүний боломжит дээд хязгаарт хүрч, дараа нь тэр хязгаарыг ч давсан.

Сэрэгч болсноороо тэр хэвийн гэж тооцогддог бүхнээс улам хол давжээ.

Тэр ямар ч жирийн хүний мөрөөдөхөөс ч илүү хүчтэй, хурдан болсон бөгөөд мөн чанараа ашиглан чадвараа улам өсгөж, жинхэнэ хүнээс давсан хүч чадалд хүрэх боломжтой болсон.

Харин одоо тэр Мартагдсан Эрэг дээрх өсөлттэй нь эн зэрэгцэхүйц өөрчлөлтийг дахин туулж, бүр ч хүчирхэг болжээ.

Үнэндээ, бие махбодыг нь шууд хүчирхэгжүүлдэг Аспекттай хүмүүсийг эс тооцвол тэр одоо Сэрүүн ертөнц болон Зүүдний ертөнцийн хамгийн хүчтэй Сэрэгч болсон байх магадлалтай.

Тэгээд ч тэр Сүүдрийн тусламжтайгаар биеийн чадвараа хоёр, бүр гурав дахин нэмэгдүүлж чадна.

'Галзуу юм!'

Санни гүнзгий амьсгаа аваад булчингаа чимээгүйхэн чангалж, судсаар нь урсаж буй шинэ хүчийг мэдэрлээ.

Түүнд... гайхалтай санагдаж байв.

Итгэмээргүй хүчтэй.

Итгэмээргүй хурдан.

Итгэмээргүй тэсвэртэй.

Гэхдээ энэ бүх зүйл биш байлаа.

Түүний хоёр Сүүдрийн Цөмийн багтаамж ч мөн хэдхэн хормын дотор бараг хоёр дахин нэмэгдсэн байв.

Тиймээс түүний Сүүдрийн Мөн Чанарын нөөц ч мөн үлэмж хэмжээгээр өсжээ.

Энэ нь тэр дээд чадлынхаа төлөвт илүү удаан тулалдаж, Дурсамжуудынхаа идэвхтэй Шидийн сайжруулалтыг илүү олон удаа ашиглаж, сүүдрийн дүрдээ илүү удаан байж, сүүдрүүдээ илүү холоос удирдаж, Сүүдрийн алхалтыг ашиглан илүү хол зайг туулах боломжтой болсон гэсэн үг.

Товчхондоо...

Санни өмнөхөөсөө ч илүү аймшигтай нэгэн болжээ.

Шинэ, хүчирхэг болсон биедээ аажмаар дасах зуураа тэр өөрийн эрхгүй инээмсэглэв.

Эцэст нь тэр гайхамшигт зооснуудыг ашиглаж дууссан болохоор өмнөх золгүй аялал нь одоо өөр өнцгөөс харагдаж байлаа.

Хэдий тэр маш их зовж, үхэлтэй нүүр тулах шахсан ч энэ бүхэн ямар нэгэн байдлаар үнэ цэнтэй байсан мэт санагдана.

Түүний зорилго бол илүү хүчирхэг болох.

Тэгээд Санни саяхан тэр зорилгынхоо зүг маш том алхам хийжээ.

Энэ үнэхээр сайхан мэдрэмж байв.

Ялалтын бодолд автан суух зуур түүний харц тахилын ширээн дээр хэвтэх обсидиан хутга дээр туслаа.

Тэр хэсэг ширтэж байснаа болгоомжтой гараа сунган хүйтэн чулуун бариулаас нь атгав.

'Болох болов уу?'

Хүмүүс Ариун Дагшин Газарт амьдарч эхэлснээс хойш тэр хутга үргэлж энэ тахилын ширээн дээр байсан.

Цайзад хөл тавьж байсан бараг бүх Сэрэгч түүнийг ядаж нэг удаа өргөж үзэхийг оролдсон.

Санни ч мөн адил.

Гэвч хэн нь ч амжилт олоогүй.

Тэр хутга бүхэл бүтэн арлаас ч хүнд мэт санагдаж, тахилын ширээнд наачихсан юм шиг хөдөлдөггүй байлаа.

Хүмүүс хэчнээн хүч гаргасан ч хэн ч түүнийг ганц миллиметр ч хөдөлгөж чадаагүй.

Гэхдээ Санни гайхамшигт зоосыг анх ашиглахдаа обсидиан хутга үл ялиг хөдөлсөн мэт санагдсан.

Тиймээс...

Хэрэв тэр хангалттай олон зоосыг тахилын ширээн дээр өргөвөл хутга түүнээс салж, өөрийнх нь гарт ирнэ гэсэн дүгнэлтэд хүрсэн байлаа.

Амьсгаагаа түгжин Санни бариулаас нь чанга атгав.

'...За, юу болохыг нь харъя.'

Бүх хүчээ шавхан тэр обсидиан хутгыг тахилын ширээнээс өргөхийг оролдов.

Гэвч хутга огтхон ч эсэргүүцэл үзүүлсэнгүй.

Энгийн хутга шиг л амархан цагаан чулуунаас гулсан гарч ирсэн бөгөөд Санни тэнцвэрээ алдан газар өнхөрч унав.

Тэр босож суугаад гартаа байгаа хутгыг бүлтийсэн нүдээр ширтэв.

Дараа нь чичирлээ.

'Новш гэж!'

Санни Ариун Дагшин Газар бүхлээрээ гэнэт Доод Тэнгэр лүү уначих юм уу, эсвэл Гарц ажиллахаа болино гэж хагас дутуу хүлээж байлаа.

Тиймээс тэр угаасаа хутгыг жаахан л өргөөд, ямар нэгэн асуудал гарвал буцаагаад тавихаар төлөвлөсөн юм.

Харин одоо тэр тахилын ширээнээс хэдэн алхмын зайд өнхөрчихсөн бөгөөд шууд буцааж тавих ямар ч боломжгүй байлаа.

Аз болоход түүний айсан зүйлсийн аль нь ч болсонгүй.

Обсидиан хутга тахилын ширээнээсээ салсан ч аралд юу ч тохиолдсонгүй.

Хэдхэн хормын өмнөхтэй яг адил хэвээрээ байлаа.

Тэр илт тайвширсан амьсгаа гаргав.

'За... сайн байна. Гинжлэгдсэн Арлуудын бүх хүнд гай тарихыг би хүсэхгүй.'

Босож зогсоод Санни обсидиан хутгыг ажиглав.

Энэ нь бүхэлдээ нэг ширхэг хар чулуугаар сийлсэн мэт харагдах бөгөөд ир нь хурцлан өнгөлөгджээ.

Гадаад төрхөндөө онцгой зүйл огт байсангүй. Үнэндээ бага зэрэг бүдүүлэг, бараг л эртний үеийн эдлэл мэт харагдана. Гэхдээ нэг жижиг асуудал байлаа. Хутга Дурсамж болсонгүй.

Санни түүнийг Нэхэгчийн Баг шиг очны бороо болон задарч цөм рүү нь шингэнэ, эсвэл Хэлтэрхий Дурсамжууд шинэ эзнийхээ гарт орохдоо хийдэгтэй адил болно гэж бодож байв.

Мордрет Шөнийн Сүм дэх зааны ясан хутганы тухай ярихдаа ч иймэрхүү зүйл дурдсан.

Тэр хар тахилын ширээн дээр цус асгавал дээр нь байгаа хутганы Дурсамжийг авдаг гэж хэлсэн.

Гэвч обсидиан хутга тэгсэнгүй.

Тэр зүгээр л Саннигийн гарт яг л бодит эд зүйл шиг хэвээрээ үлдэв.

Гэхдээ үүнээс ч хачирхалтай нь...

Тэр хутга шидийн сүлжээгүй мэт санагдав.

Ямар ч эргэлзээгүйгээр энэ бол ид шидийн эд зүйл шиг байлаа.

Ямар чадвартайг нь мэдэхгүй ч Санни үүнийг мэдэрч байв.

Гэвч хутганы гадаргын цаадахыг харахад Дурсамжуудад байдаг, гэрэлт зангууг тойрон сүлжилдэх танил эфир утаснууд харагдсангүй.

Харин оронд нь хутга бүхэлдээ Сүнсний мөн чанараар дүүрчихсэн мэт нүд гялбам гэрэл цацарч байлаа.

Тэр гэрлийн дунд ганцхан утас байв...

Гэхдээ энэ нь өнөөх эфир утас биш.

Энэ бол...

Санни хөмсгөө зангидлаа.

Хувь Тавилангийн Утас.

Ганцхан Хувь Тавилангийн Утас обсидиан хутганы дотор оршиж, өөрөө өөр дээрээ эцэс төгсгөлгүй нугарч, хоёр үзүүр нь хоорондоо холбогдон төгс, хэзээ ч төгсөхгүй тойрог үүсгэжээ.

Санни тэр хачирхалтай утсыг хэсэг ширтээд хөмсгөө улам атируулав.

'Энэ чинь ер нь юу гэсэн үг вэ?'

[Мёбиусын Гогцоо - Möbius Strip : Хэзээ ч төгсдөггүй бүтэцтэй геометр биет.]