429-р бүлэг : Хагарал
Хэсэг зуурын дараа, асар том төмөр гинжнүүд тасран хугарах дүлийрэм хүрхрээ бүх арал дээгүүр нижигнэн тархаж, арал хэдэн метрээр дээш савлан, гэнэт огцом зогсов.
Санни цочин орилж, Няцлалт түүн рүү бүр ч илүү үйрүүлэх хүчээр дайрч байгааг мэдрэв.
‘Гинж... гинж тасарч байна!’
Яагаад ийм эрт болчихов?
Хэдэн хормын турш тэр цэвэр, зэрлэг айдсаас өөрийг мэдэрсэнгүй. Тэгээд тэр өөрийгөө хяналтдаа буцаан авч, Мушгирсан Чулууны тийм ч хол биш зах руу цөхрөл дүүрэн харцаа шидэв.
Тэр зугтаж амжих болов уу?
Тэр хэсэг зуур тээнэгэлзээд, шүдээ зуун, сүүдрүүдийн нэгийг биеэсээ газарт гулсахыг тушаав.
Тэгмэгц түүний уруулнаас бүдэг бачимдсан орилох дуу мултран гарлаа. Аварга алх бие дээр нь цохисон мэт санагдаж, доторх яс бүр нь чичирч, ёолох шиг болов. Санни толгойгоо хажуу тийш эргүүлээд, цус холилдсон амны шингэнээ нулимав.
‘Энэ бүгдийг хараал идээсэй...’
Сүүдэр арлын зах руу нисэн очоод, унаж буй гинжид хүрэх гэж цөхрөнгүй оролдон түүний ирмэгээр гулсав.
...Гэвч дэндүү оройтсон байлаа.
Санни айдас дүүрэн ширтэж байхад, тэнгэрлэг гинжний нэг холбоос хагарч тасрав. Зөвхөн нэг нь, хамгийн сул нь... гэхдээ тэр ганцхан нь л хангалттай байв.
‘Үгүй ээ!’
Мушгирсан Чулууг Гинжлэгдсэн Арлуудын бусадтай холбож байсан гинж хоёр хуваагдаж, арван километр урт аварга төмөр холбоосууд Доод Тэнгэр өөд аажмаар унаж эхлэхэд арал гэнэт дээш шунган цойлов. Тэр одоо ч дээшлэх шатандаа байсан бөгөөд одоо юунд ч баригдахаа больсон тул түүний өгсөх хурд зүгээр л аймшигтай байлаа.
‘Үгүй, үгүй, үгүй ээ!’
Няцлалт Санниг тийм ширүүнээр цохиж байгаад тэр бүр орилж ч чадахгүй болов. Тэр өөрийгөө аажмаар бут цохигдож байгааг мэдэрч, цөхрөнгүйгээр ямар нэгэн шийдэл олохыг хичээв.
‘Сүүдрүүдээр нэвтлээд... үсэрч доошлоод Сүйрсэн Хөлгийн арал руу гулсах гэж оролдох...’
Үгүй, тэр хэзээ ч бүтэхгүй. Эдгээр арлуудын хооронд арван километрээс илүү зай байв, тэгэхээр энэ нь Хар Жигүүрийн чадвараас бүрэн давсан хэрэг. Тэр одоо ч Сүйрсэн Хөлгийн аралтай холбогдсон гинжний хэсгийг хөөж болно, гэхдээ гүйцэж амжих магадлал нь тэгтэй бараг тэнцүү байлаа.
Тэнгэрлэг гинжний урт нь хуурамч удаанаар бууж байгаа мэт санагдаж байсан ч энэ нь түүний аварга хэмжээнээс үүдсэн ердөө нэгэн төөрөгдөл байв. Үнэн хэрэгтээ, түүний тасарсан үзүүр маш хурдтайгаар агаарт нисэж, доош ч, Мушгирсан Чулуунаас хол ч хөдөлж байлаа.
Ховдог Гинжний хорхойн жигшүүрт дүрсүүд хормоос хоромд жижигсэж байв.
Санни аль хэдийн түүн рүү хөөцөлдөн довтлох нь оройтсон бөгөөд өнгөрөх мөч бүр амжилтын магадлалыг улам бууруулж байлаа.
‘Агуу! Ёстой агуу! Чам шиг тэнэг амьтан эцэст нь өөрийнхөө шуналд алуулчихлаа!’
Санни уур хилэн дүүрэн архирсан ч гэнэт зогсов.
Үгүй, энэ утгагүй байлаа. Тэр энэ арал дээр шуналаас болж ирээгүй. Санни гайхамшигт зооснуудыг олж авахын тулд хэд хэдэн эрсдэлтэй шийдвэр гаргасан ч эцэст нь, Сүйрсэн Хөлгийн аралны зах дээр зогсож байхдаа, тэр шуналаа хойш тавьж, эрүүл саруул сонголт хийсэн.
Тэр энд ирсэн нь түүний зөн совин Мушгирсан Чулуу дээр түүний ирээдүйд маш чухал нэгэн зүйл байгааг хэлсэн учраас юм.
Гэвч тэр нь юу байсан бэ?! Энэ хараал идсэн газар дээр чулуу, яснаас өөр юу ч байсангүй!
Тэр яах ёстой байсан юм бэ? Яаж амьд гарах ёстой байсан юм бэ?
Санни тайвшрахыг хичээж, бодов. Тэр сүүдрээ буцаан дуудсан бөгөөд түр зуур амьсгалах чадвараа эргүүлэн авлаа.
Гэвч энэ нь удаан үргэлжлэхгүй байлаа. Няцлалт түүний үхлийн аюулт даралтыг тэсвэрлэх биеийн чадварыг аль хэдийн даван гараад байв. Саннигийн сүүдэр лүү ухрах эсвэл үхэхэд хүрэхээс өмнө түүнд хамгийн ихдээ хэдэн арван секунд л үлдээд байлаа.
‘Бод... бод... заавал гарах гарц байх ёстой. Үхсэн Элэглэгч эсвэл Шунахай авдар дотор нуугдах уу? Үгүй, Дурсамж доторх эд зүйлс жингээ хадгалдаг, тэгэхээр тэд ч бас Няцлалтад өртөнө гэсэн үг. Тэгээд тэгээгүй ч ямар хэрэгтэй юм? Авдар өөрөө Мушгирсан Чулуугаас тасран Доод Тэнгэр лүү унаж амьд үлдлээ ч, би өөрийнхөө биш, хайрцаг дотор үүрд унана... энэ чинь авс дотор үхэж байгаа мэт л хэрэг...’
Тэгээд Мушгирсан Чулуу Няцлалтад зайлшгүй, гарцаагүй устгагдах байлаа. Өндөрсөх тусам нь арал задарч эхэлнэ. Арлуудыг агаарт тогтоон барьж байсан нууцлаг хүчийг бүрэн үгүй хийх хэмжээний устгалд хүрмэгц, үлдсэн нуранги нь доош унж, эцэстээ Доод Тэнгэрт алга болно.
...Саннигаас үлдэх зүйлсийн хамт.
Тэр хэдэн секунд хөдөлгөөнгүй хэвтэж байснаа, дахиад хэдэн секунд хэвтэв. Дараа нь Ховдог Элэглэгчийн цогцсон дээр бас нэг ан цав гарлаа. Тэгээд түүний доорх чулуу ч бас хагарлаа.
Санни огт хөдөлсөнгүй.
Чулуун дээрх ан цавууд тэлж, бүх зүг рүү мөлхөв.
Хэсэг мөчийн дараа, түүний уруулаас хүнд санаа алдалт мултран гарлаа.
Саннид нэг л сүүлчийн бооцоо үлдсэн байв...
Бүх хүчээ зангидаад, тэр ёолон газраас өөрийгөө түлхэн өндийв. Уул өргөж байгаа мэт санагдаж, биеийнх нь булчин бүр дэлбэрэхийн ирмэг дээр чичирч байсан ч тэр ямартай ч сууж чадлаа.
Тэгээд Санни Нэхэгчийн Багийг дуудлаа.
Мартагдсан Эргээс буцаж ирээд, Хаадуудыг судлахаар, мөн Саннигийн нэрээ холбогдуулахыг хүсээгүй бүх зүйлийг хийхийн тулд тусдаа дүр бүтээхээр шийдсэнийхээ дараа, энэ нь дараа нь санамсаргүйгээр алдарт Монгрел гэж алдарших тэр дүр байх байсан ч, нууцлаг багтай хүнийг өөртэй нь холбох өчүүхэн ч боломж гарвал, тэр өөрийн барьж байсан ямар ч тоног төхөөрөмжийг дахин ашиглахгүй гэж шийдсэн байв.
Гэхдээ яг одоо түүнд өөр сонголт байсангүй.
Түүний сүүлчийн найдвар нь... хувь тавилан байлаа. Тэр Мушгирсан Чулуу руу өөрийг нь ямар нэгэн зүйл татсаныг мэдэж байсан, гэвч эцэст нь тэрийг олж чадсангүй. Өмнө нь, түүний зөн совин зөвхөн бурхад, Үл мэдэгдэх... мөн Нэхэгчтэй холбогдсон зүйлсэд л тийм хүчтэй хариу үйлдэл үзүүлдэг байсан. Тиймээс Нэхэгчийн Баг түүнд авралын замыг харуулах өндөр магадлалтай байв.
Хүйтэн хар мод арьсыг нь энхрийлэх үед Санни уушги руугаа агаар шахаад... сүүдрийн мөн чанараа баг руу илгээв.
Тэр олон сарын турш хийхээсээ айж байсан нэг зүйлийг хийх гэж байлаа...
Тэнгэрлэг Дурсамжийн нууцлаг [???] шидийн сайжруулалтыг идэвхжүүлэхийг оролдож байлаа.
Түүний сүнсний хүч Нэхэгчийн Баг руу цутган ороход Санни нэг агшин царцав...
Тэгээд аймшигт, хүнийх биш гэмээр чарлаан гаргав.