Тэнд, хоосролын эзгүй харанхуйд... түүнээс ч илүү харанхуй зүйл дээрх галт далайн хурц гэрлээс нуугдан сүндэрлэж байлаа.

Санни алсад үзэгдэх тэр хар бараан дүрсийг ширтээд өөрийн эрхгүй дагжив.

'...Юу гээчийн там бэ? Энэ энд юу хийж байгаа юм?'

Түүний доор, харанхуй чулуугаар бүтсэн жижиг арал эцэс төгсгөлгүй хоосролд хөвж, эргэн тойрондоо бутарч хагарсан обсидиан хавтангуудыг аажуухан хөвүүлжээ. Түүний төвд төгс хар өнгөтэй, мод ч биш, чулуу ч биш өөгүй материалаар бүтсэн өндөр сүрлэг суварга сүндэрлэнэ. Гэрэл гялбаагүй хананууд нь өөрт нь туссан ямар ч гэрлийг залгин алга болгох мэт санагдана...

Энэ бол Цагаан Цамхгийн яг төгс хуулбар... гэхдээ нэгэн зэрэг түүний эсрэг дүр байлаа. Хоёр суварга үнэхээр адилхан тул Санни хэсэгхэн зуур өөрийгөө ямар нэгэн байдлаар Дээд Тэнгэрийн өндөрт ирчихсэн юм болов уу гэж хүртэл бодов.

Гэхдээ үгүй.

Обсидиан Цамхаг сүндэрлэсэн арал өөр байлаа. Энэ нь Гинжлэгдсэн Арлуудын бүх Сэрэгсдийн тэнгэрт харж дассан арлаас илүү том бөгөөд чулуун энгэрээс нь тасарсан гинж унжин харагдахгүй байв. Түүний эзгүй гадаргуу дээр цаг хугацаанд идэгдэн балгас болсон үл мэдэгдэх байгууламжуудын үлдэгдэл харагдана. Хэд хэдэн обсидиан багана ирмэгээс нь хэвтээ чигт цухуйж, хачирхалтай усан зогсоол мэт хоосон орон зай руу сунажээ.

Өндрөөс Санни арлыг нарийвчлан харж чадахгүй байлаа. Гэхдээ тэр түүн рүү маш хурдтай ойртож байв...

'...Хараал ид!'

Хэтэрхий хурдан!

Санни хоромхон зуур тээнэгэлзээд Хар Жигүүрийг тэр даруй дуудах хүслээ дарлаа. Тэнгэрлэг дөлнүүд хэтэрхий ойрхон хэвээр байсан бөгөөд тэдний халуун эмзэг Дурсамжийг гэмтээж мэднэ. Тэр жаахан хүлээх хэрэгтэй байв... одоохондоо хугацаа байсан.

Хэдийгээр тэр хугацаа тун удахгүй дуусах гэж байсан ч гэсэн.

Санни унасаар, хүлээсээр байв. Минут өнгөрөх тусам шатаж буй оддын халуун бага багаар суларч байлаа. Минут өнгөрөх тусам харанхуй арал улам бүр ойртсоор байв.

Эцэст нь цаашид цаг алдах аргагүй болсноо мэдээд Санни Хар Жигүүрийг дуудан, уналтаа хөвөлт болгон өөрчлөхийг тушаав. Соно хэлбэрийн нөмрөг нурууных нь ард бүдэгрэн жирэлзсэн ч мөн нимгэн утаа суунаглуулж, ямар ч мөчид дүрэлзэн шатахад бэлэн мэт болов.

'Хараал ид!'

Хар Жигүүрийн шидийн сайжруулалтын хүчээр Саннигийн уруудалт аажмаар удааширч эхэллээ. Гэвч түүний хурд ганцхан агшинд бүрэн саарахааргүй их байв. Хурд нь эрчимтэй буурч байсан ч энэ нь нууцлаг арлын гадаргуу дээр бут үсрэхээс нь аварч чадахуйц хангалттай хурдан байсан гэж үү?

Тэгээд тэр тунгалаг нөмрөг хангалттай удаан тэсэж чадах болов уу?

Санни Обсидиан Цамхаг улам ойртохыг харан хараал урсгаж, чичирч байлаа.

'За ингээд л үзье! Хараал гэж!'

Эцэст нь тэр газардсан хурд нь газарт мөргөхдөө хоёр хөлийнх нь бүх ясыг хэмхлэхэд хангалттай хэвээр байв. Гэвч хамгийн сүүлчийн мөчид Санни сүүдэр болон хувирч, арлыг бүрхсэн гүн харанхуй руу шумбан орлоо. Сүүдрийн аюулгүй тэврэлтэд шингэн орсон тэрээр тэдний гүнд уусан, эцэст нь оюун санаагаа тайвшруулах боломжтой болов.

'Аюулгүй... би аюулгүй боллоо...'

...Тэр эцэст нь аюулгүй болсон байлаа.

Ядаж хэдхэн хормын турш.

---

Санни бүх биеэрээ өвдөлтөнд шатаж байв.

Түүний Сүүдрийн Мөн Чанар ч барагдаж байлаа.

Түүнчлэн Доод Тэнгэрийн хамгийн гүн хэсэгт хэдэн мянган жилийн турш нуугдсан тэрхүү нууцлаг арал дээр ямар аймшигт аюул түүнийг хүлээж буйг, эсвэл Обсидиан Цамхгийн дотор ямар үхлийн нууцууд нуугдаж буйг тэр огт мэдэхгүй байв.

...Гэхдээ яг одоо тэр үүнд огтхон ч санаа тавьсангүй. Түүний санааг зовоож байсан цорын ганц зүйл нь дахиж унахгүй болсон явдал байлаа.

'Жаргал... энэ бол жинхэнэ жаргал!'

Сүүдрийн харанхуй тэврэлтэд хөвөн байхдаа Санни бараг бүтэн сарын дараа анх удаа... хөдөлгөөнгүй байгаадаа ханаж цадахгүй байв. Эцэст нь тэр дахин хөл доороо хатуу газар мэдэрч байлаа! Мэдээж шууд утгаараа биш.

Ямар ч байсан энэ үнэхээр гайхамшигтай мэдрэмж байлаа.

Санни өөртөө хэсэг амрах боломж олгон, гүн харанхуй сүүдэрт аюулгүй нуугдан хэвтэв.

Хэсэг хугацааны дараа тэр санаа алдаад анхаарлаа гадаад ертөнцөд хандуулахаар өөрийгөө хүчлэв. Өөрийг нь тэвэрсэн гүн харанхуйн гадаргууд ойртон Санни болгоомжтойгоор гадагш өнгийв.

'...Хмм?'

Хачирхалтай нь түүнийг угтсан зүйл бол төгс, туйлын нам гүм байлаа.

Арал дээр Хар дарсан зүүдний мангас байсангүй, ёроолгүй ангалын аймшгууд байсангүй, түүнийг бүхлээр нь залгих аймшигт оршихуй ч байсангүй. Тэр бүү хэл өчүүхэн төдий хөдөлгөөнөөр сэрэхэд бэлэн Ариун бус Титан ч ойр хавьд унтаж байсангүй.

Арал... хоосон мэт санагдана.

Энэ нь маш азтай хэрэг байлаа. Учир нь Саннигийн Сүүдрийн Мөн Чанар бараг шавхагдаж байсан бөгөөд тэр тун удахгүй бие махбодын дүрдээ буцахаас өөр аргагүй болох байсан юм.

Тэр хэсэг эргэлзээд дараа нь өөрийн тоног хэрэгсэл болон биеийн байдлаа шалгав.

Түүний сүнс хүнд шархадсан байсан ч өөрөө аажмаар эдгэх чадвараасаа давсан хэмжээнд хүрээгүй байлаа.

Түүний бие ч бүрэн бүтэн биш байсан ч туулж өнгөрүүлсэн бүхнийг бодвол гайхалтай сайн байдалтай байв. Тэр бүү хэл бүх мөч нь бүрэн үлджээ.

Доод ертөнцийн өмсгөл, Хэрцгий Харц, мөн Хар Жигүүр, Гэгээнтний нум бүгд маш хүнд гэмтсэн байлаа. Аз болж эдгээр Дурсамжийн аль нь ч бүрэн сүйрээгүй. Гэхдээ тэдгээрийг дахин ашиглах хүртэл нэлээд удаан хугацаа шаардагдах нь гарцаагүй. Хэдэн өдөр... магадгүй бүр хэдэн долоо хоног.

Харин сайн мэдээ нь Гэгээнтэн Сүйрсэн Хөлгийн арал дээр эрт дээр үед авсан шархаа бүрэн эдгээжээ. Үнэндээ Санни Доод Тэнгэрээр аялж байх хугацаандаа түүнийг хүссэн үедээ дуудаж болох байсан ч тэгэх бодит шалтгаан байгаагүй. Дээрээс нь эрдэнэсийн авдар хоёуланг нь багтаахгүй байсан, ялангуяа амьд хөшөө ямар хүнд жинтэйг бодвол.

Хэрцгий Харцын [Харанхуй Толь] шидийн сайжруулалт одоо Саннид сонгох хоёр махбодын сайжруулалттай болсон байлаа. Түүний Бичээст дараах зүйлс харагдана.

Одоогийн цэнэг: Тэнгэрлэг Дөл.

Нуугдмал цэнэгүүд: Сүнс.

'Тэнгэрлэг дөл гэж үү...'

Ямартай ч тэр хараал идсэн зүйлд шатсаны нэг ашиг нь одоо өөртэй нь адилхан өвдөлтийг бусдад амсуулж чадах болсон явдал байлаа. Тэгэхээр эцсийн дүндээ энэ бүхэн бүрэн үнэ цэнтэй байсан гэсэн үг... эргэлзээгүй...

'Удахгүй мэдэх биз.'

Тэгээд хамгийн сүүлд... Санни алтан Хувь Тавилангийн Утасны нөгөө үзүүрт байгаа зүйл бол Обсидиан Цамхаг мөн гэдэгт одоо бүрэн итгэлтэй болов. Түүний зөн совин тайван, нам гүм байлаа. Энэ нь тэр зорьсон газраа хүрснийг илтгэнэ.

Түүний хувь тавилантай гүн холбоотой ямар нэгэн зүйл дотор нь хүлээж байлаа.

Хар суварганы сүрлэг бараан дүрсийг нэг хараад Санни санаа алдан, сүүдрийн аюулгүй нөмрөгийг орхиж, хэдэн мянган жилийн турш өөр ямар ч хүн хөл тавьж байгаагүй тэр арлын гадаргуу дээр гарч ирэв.

Хэрэв үнэхээр хэн ч ирээгүй бол...