Санни хэсэг хугацаанд хоосон орон зай руу ширтэн бодолд автав.

Түүний шинэ зэвсэг бол дөрөвдүгээр шатны Дэвшсэн Дурсамж байсан бөгөөд зөвхөн энэ нь л түүнийг эзэмшдэг бусад бүх зэвсгээс хавьгүй илүү сүрдмээр болгож байлаа. Энэ нь адамант мэт хатуу, сахлын хутга шиг хурц тул Нүгэлт амьтдын биеийг яг л цөцгийн тос мэт зүсэж чадна... яг тийм биш ч бараг л тийм. Үүн дээр нэмээд жад хэлбэрийнх нь хол дайралтын хүрээ, сэлэм хэлбэрийнх нь итгэмээргүй хурдан байлаа.

Гэхдээ үүгээр дуусахгүй.

Хэрцгий Харц довтолгоогоо элементээр хүчирхэгжүүлж чаддаг байв. Энэ нь Санни дайснууддаа учруулах гэмтэл бүр илүү үхлийн аюултай болно гэсэн үг... зөвхөн тэр ч биш, хүч нэмэгдүүлэлтийн төрлийг өөрчилж болох учраас хангалттай бэлдэх хугацаатай байвал тэр өрсөлдөгчийнхөө хамгийн эмзэг элементээр сул талыг нь ашиглаж чадна.

Түүнд ердөө өөрөө тэрхүү элементээр шархдах л хэрэгтэй.

'Өвдөнө дөө...'

Үнэ цэнтэй бүхэн бага ч болов өвдөлт дагуулдаг. Санни үүнийг олон жилийн өмнөөс сурсан.

Ингээд бодохоор.

Тэр санаа алдан Хэрцгий Харцыг дуудаж, хэсэг гартаа барилаа. Дараа нь босож, агуйн гарц руу алхав.

Хүрхрээний нүргэлэх чимээ улам чангарсаар, тэр өөрийгөө бэлтгэв.

...Дараагийн мөчид Санни Гэгээнтний хуягнаас цацрах сүнс элээх хүрээнд орлоо. Агшин зуур л тэр сулран, тэсэхийн аргагүй өвдөлт мэдрэв. Яг л өөрийнх нь оршихуйн мөн чанарыг аймшигт хүч аажмаар уусгаж байгаа мэт.

'Аргх... чөтгөр гэж!'

Эвдэрсэн Тангаргийн нөлөөнд хэчнээн удаа өртсөн ч тэр мэдрэмж үргэлж адилхан жигшүүртэй байлаа. Ганц сайн тал нь сүнс ч гэсэн биеийн адил цаг хугацааны эрхээр эдгэрдэг явдал. Тэр муу ёрын Дурсамжид хэт удаан гэмтэхгүй л бол нэг хоёр хоногийн дотор бүрэн сэргэнэ.

Шүдээ зуун Санни Хэрцгий Харцын Бичээсийг дуудаж, нэгэн зэрэг мөнгөн ир рүү нь мөн чанараа урсган [Харанхуй Толь] шидийн сайжруулалтыг идэвхжүүлэв.

Түүний мушгирсан царай дэгжин сэлмийн өнгөлсөн мөнгөн ирэнд туссан ч дүр төрх нь өөрчлөгдсөнгүй. Харин Хэрцгий Харц өөрөө гэнэт... өөр болсон мэт санагдав. Яг л ирийг нь үл үзэгдэх, хүйтэн, хурц аура бүрхсэн мэт.

Санни [Харанхуй Толь]-ийн тайлбарыг харав.

"Одоогийн цэнэг: Сүнс."

Тэр тайвширсан санаа алдаад хэд алхам ухарч, Эвдэрсэн Тангарагийн үйлчлэх хүрээнээс гарлаа. Сүнс нь аажмаар сүйрч буй мэдрэмж удалгүй алга болов.

Гэвч Бичээс өөрчлөгдсөнгүй.

Санни хүч нэмэгдүүлэх шидийн сайжруулалтыг идэвхжүүлэхийн тулд Дурсамжид багахан хэмжээний Сүүдрийн Мөн Чанар өгөх шаардлагатай байсан ч түүний ир өөр элементээр дахин цэнэглэх хүртэл сонгосон элементтэйгээ холбогдсон хэвээр үлдэнэ.

Түүний уруул дээр харгис инээмсэглэл тодров.

...Ингэснээр Санни одоо сүнслэг гэмтэл учруулдаг зэвсэгтэй болов. Энэ бол түүний мэдэх хамгийн ховор, хамгийн хорлонтой гэмтлийн төрөл бөгөөд маш цөөн оршихуй л түүнээс хамгаалах чадвартай.

Ганцхан өдрийн дотор түүний үхлийн аюул хэд дахин өсжээ.

Тэр сүрлэг сэлмээ буцаан алга болгоод эргэн агуй руу алхав.

"Одоо жинхэнэ Шүүлтийн элч нь би болсон бололтой..."

Түүний бараан сүүдэр хэсэг зуур саатсанаа толгойн ар талаа маажив.

Энэ удаад түүнд хэлэх үг байсангүй.

---

Хоёр хоногийн дараа Санни эцэст нь Сүйрсэн Хөлгийн аралд ойртож байлаа. Тэр одоогоор хөрш арал дээр, аль эрт нурсан, хөвдөөр бүрхэгдсэн чулуун цамхгийн сүүдэрт нуугдан сууж байв. Ард нь хаа нэгтээ аварга өттэй төстэй амьтны цогцос хэвтэж, биеэс нь өмхий хар цус урсан гарч байлаа.

Санни тэр зүйлд залгиулахгүйн тулд сүүдрээр үсрэн маш их мөн чанар зарцуулжээ. Жадаараа махыг нь хэчнээн удаа нэвт сүлбэсэн ч өнөөх өт бараг шавхагдашгүй амьдрах чадвартай мэт байв. Дээрээс нь Санни тэр жигшүүрт амьтны амин чухал эрхтэн хаана байдгийг огт мэдэхгүй байсан нь байдлыг улам дордуулжээ.

Гэвч эцэст нь Хар дарсан зүүдний мангас сүнсэндээ тасралтгүй учирсан гэмтлийг тэсэлгүй үхсэн.

...Жижигхэн мөртлөө түүнээс дутахааргүй жигшүүртэй өтнүүд аль хэдийн газраас гарч ирэн цогцсыг нь мэрж эхэлжээ. Санни тэднийг тоосонгүй. Тэр амьтны Сүнсний хэлтэрхийг аль хэдийн авсан бөгөөд өтний махыг хоол болгох ямар ч бодолгүй байлаа.

Тэгээд ч одоо түүний анхаарал өөр зүйл дээр төвлөрч байв.

'Ямар... новш... нь вэ...'

Сүйрсэн Хөлгийн арал яг одоо дээш хөөрөх мөчлөгийнхөө оргилд хүрсэн тул тэнгэрт маш өндөрт хөвж байлаа. Үүний ачаар Санни алсын тэртээх доод талыг нь харж чаджээ.

Арлын доод хэсгийг мөнхийн сүүдэр бүрхэж, тэр дунд аварга том, аймшигт зүйл хөдөлж байв. Харанхуй Талын оршин суугчид бүгд хүчирхэг бөгөөд үзэшгүй муухай ч тэр арлын доор үүрлэсэн зүйл бүр ч аймшигтай байлаа. Магадгүй Цоорхойд ингэтлээ ойрхон бүх арлын доор ийм мангасууд нуугдаж байдаг байх...

Гэхдээ Саннигийн харж байсан зүйл тэр биш байлаа.

'Тэгэхээр... би хариултаа олчихлоо...'

Эрт урьд цагт Сүйрсэн Хөлгийн аралтай холбогдож байсан нэгэн тэнгэрийн гинж тасарч, одоо доош унжин байв. Түүнд орооцолдсон аварга том төмөр цогцос салхинд аажмаар савлаж байлаа.

Тэр амьтан бүхэлдээ төмөр хүнтэй төстэй харагдана. Тэнгэрийн гинж нэг хөлийг нь ороосон тул аварга биет толгойгоороо доош харсан байдалтай дүүжлэгдэж, нүүр нь зэвэнд идэгдэн хүнд гэмтжээ. Хүчирхэг цээж нь титан хүчний цохилтод цөмөрч бутарсан бөгөөд нэг гар нь мөрнөөсөө тасарсан байв.

Энэ бол эргэлзээгүй Төмөр Гарт арлын нэрээ авсан шалтгаан, тасарсан мөчний эзэн мөн байлаа.

Үхсэн аварга салхинд гунигтайгаар савлаж, зэвэрсэн төмөр нь тэнгэрийн гинжний төмөртэй шүргэлцэх чимээ гаргана. Тэр чимээ хоёр арлын хоорондох асар их зайг туулан, нуугдсан газарт нь хүртэл Саннид сонсогдохуйц чанга байлаа.

Тэр сүр хүчтэй дүр зургийг хараад Санни өөрийн эрхгүй дагжив.

'Ийм амьтныг хэн алсан юм бол?'

Мэдээж үүнийг мэдэх ямар ч арга байсангүй. Урьдын адил нэг асуултын хариуг олмогц түүнд дахиад арван шинэ асуулт гарч иржээ.

Дүүжлэгдсэн аварга болон өөрсдийн ахмадыг улайран идэж буй өтнүүдийн сүргийн хооронд харцаа сандарсан янзтай шилжүүлсээр Санни сүүдэртээ нуугдан хүлээв.

Удалгүй гинжний нижигнэх чимээ Сүйрсэн Хөлгийн арал доош бууж эхэлснийг зарлав.

Санни бүх биеэ чангалав.

'Цаг нь ирлээ...'