547-р бүлэг : Тулаанаар давтагдсан ган
Мах нь урагдан, зүрх нь хөрөхийг мэдэрсэн Санни өөрийгөө хамгаалахаар тэмцсэн ч ямар ч үр дүнд хүрсэнгүй. Морган түүний эсэргүүцэх гэсэн бүх оролдлогыг төвөггүй няцалж, аймшигтай нарийвчлал, хурдтайгаар дахин дараалан сүйрлийн цохилтууд буулгав. Түүний хөдөлгөөн урсгал мэт жигд, төрөлхийн байлаа. Яг л зэвсэг барина гэдэг түүнд амьсгалахтай адил төрөлхийн чадвар мэт.
Яг л энх тайван бус, харин тулаан л түүний төрөлх орчин мэт.
Түүний сэлэмний ур чадвар ч Саннигийн урьд өмнө харж байсан бүхнээс өөр байв. Сэлэм нь Морганы гарын үргэлжлэл болсон мэт биш. Харин Морган өөрөө тэр сэлэм байсан бөгөөд түүний хийсэн хөдөлгөөн бүр хүйтэн, өршөөлгүй алах хүсэл зоригийн хамгийн төгс илэрхийлэл байлаа.
Санни Нефисээс ч илүү аймшигтай сэлэмчинтэй учирна гэж хэзээ ч бодож байгаагүй. Гэвч Валор овгийн энэ хүлэгт баатартай харьцуулахад Үхэшгүй Дөлийн овгийн охин хүртэл бараг шинэхэн суралцагч мэт санагдаж байв.
Санни агшин зуур бүрэн дарагдаж, өчүүхэн төдий ч хяналтаа хадгалах ямар ч боломжгүй болов. Нөхцөл байдал ямар ч найдваргүй байлаа. Ийм туйлын, гашуун хүчгүй мэдрэмжийг тэр маш удаан хугацаанд амсаагүй байжээ.
Сүүдрийн Бүжгийн хоёр дахь алхамд хүрэх үү? Санни өөрийгөө дахиад хэдхэн секунд амьд үлдэж чадна гэдэгтээ ч итгэлгүй байлаа.
...Тэр маш хурдан ямар нэгэн арга бодох хэрэгтэй байв.
Сэтгэлийн нэг тушаалын дагуу Доод ертөнцийн өмсгөл түүний нэгэн сахиусыг хүлээн авлаа. Тэр даруй сүнс нь тасран урагдах танил боловч хавьгүй хүчтэй өвдөлт түүний оршихуйг бүхэлд нь тарчиллаар дүүргэв.
Эвдэрсэн Тангараг түүнд Морганыг ялахад тусална гэж Санни найдаагүй. Эцсийн эцэст тэр Дэвшсэн нэгэн учраас хавьгүй хүчирхэг сүнстэй байсан. Түүний хүссэн зүйл бол ердөө ганцхан хором амсхийх боломж байлаа.
Морган гэнэт удааширч, түүнд тулаанаас салж хэдэн алхам ухрах боломж олгов. Хоромхон зуур түүний нүүрэнд үл ялиг ярвайлт тодорсон ч удалгүй өмнөх тайван, хөгжилтэй инээмсэглэлээр солигдов.
"Даацтай заль байна."
Санни үл ялиг бөхийн нэг ам дүүрэн цус бөөлжив. Хар багны соёонуудын завсраар час улаан цус нарийн судал болон урсаж байлаа. Энэ дүр зураг зэрэг аймшигтай бөгөөд сэтгэл хөдөлгөм харагдав.
Тэр дахин босоход түүний дотор ямар нэгэн зүйл өөрчлөгджээ.
...Мэдээж өөрчлөгдөнө. Эцсийн эцэст тэр Намрын Навч дээр амарч байсан хоёр сүүдэрт өөрийн биеийг ороохыг тушаасан шүү дээ. Тэр даруй түүний хүч, хурд, тэсвэр гурав дахин нэмэгдэв.
Санни өмнө нь өөрийгөө хүчирхэгжүүлэхийг хүсээгүй ч энэ аймшигт тулааны Мастерын сүйрлийн довтолгооны өмнө өөр сонголт байсангүй. Хэрэв энэ тулаанаас ямар нэгэн зүйл сурахыг хүсэж байвал тэр үүнийг хэдхэн секундээс илүү үргэлжлүүлэх ёстой байлаа.
Морган түүний байрлал дахь үл мэдэг өөрчлөлтийг анзаарч, толгойгоо үл ялиг хазайлгав. Түүний инээмсэглэл гэнэт улам тодров.
"...Сайн. Маш сайн. Одоо л бүр дээр боллоо!"
Санни Эвдэрсэн Тангарагийг хүчингүй болгосон ч сахиус алга болж амжаагүй байхад залуу эмэгтэй аль хэдийнээ өршөөлгүй гангийн шуурга болон түүн дээр дахин хүрч иржээ. Гэвч энэ удаад байдал өөр байв.
Эсвэл... арай өөр байлаа.
'Юу... энэ чинь ер нь ямар гээч там бэ?!'
Санни урьдын адил найдваргүйгээр дутуу хэвээр байсан бөгөөд аянга мэт хурдан, харгис довтолгооны өршөөлгүй аадар дор арай ядан амь зогоож байлаа.
Өмнө нь тэр өөрийн биеийн дээд хүчийг шинэхэн Дэвшсэн Мастертай эн зэрэгцэнэ гэж тооцоолж байсан. Санни одоогоор гурав дахь сүүдрээ ашиглаагүй байсан ч энэ нь түүний нууцыг хадгалахын тулд газар дээр үлдэх ёстой байв. Гэсэн ч өөртэй нь Морганы хоорондын ялгаа ийм их хэвээр байх ёсгүй байсан.
Гэвч түүний бодолд алдаа байжээ. Тэр өөрийгөө жирийн нэг Мастертай харьцуулсан. Харин Валорын Морган ямар ч талаараа жирийн нэгэн биш байлаа. Тэр гурван Агуу овгийн нэгээс гаралтай бөгөөд бүр төв удмынх нь гишүүн ч байж мэднэ.
Сэрэгсдийн дунд тэр хүч чадлын туйлын оргилд хүрсэн оршихуй байв.
'Алив ээ!'
Гэсэн ч одоо ядаж ямар нэгэн зүйл хийж чаддаг болжээ. Морган тулааныг бүрэн ноёрхож, ээлж дараалан сүйрлийн цохилт буулгасаар байсан ч Санни түүний хөдөлгөөнийг ялган харж, хариу үйлдэл үзүүлж чадаж байлаа.
Тэр нэг цохилтоос бултаж, дараагийн нэгийг нь хазайлгав. Гурав дахь нь тохойг нь онож, нүд сохлом өвдөлтөөр бүх биеийг нь нэвт цохисон ч энэ өөрөө аль хэдийн гайхамшигтай амжилт байлаа.
Морган энэ өөрчлөлтөд сэтгэл хангалуун байгаа бололтой. Түүний час улаан уруул мурийж, сувдан цагаан шүд нь ил болов.
"Тийм! Эцэст нь! Чамайг суут ухаантан гэдэг биз дээ? Надад үзүүл! Алив, тулалд!"
'Энэ охины... ер нь юунд нь асуудал байгаа юм бэ...'
Санни шүдээ зуун тулалдсаар арай ядан амьд үлдэж байлаа. Өөрийгөө хэчнээн шахаж, аймшигт Мастерын хурдыг гүйцэх гэж хэчнээн тэмцсэн ч түүний хүрч чадах цорын ганц зүйл нь агшин зуур устгагдахгүй байх явдал байв.
Тэгээд л болоо.
Хоёр сүүдэр биеийг нь хүчирхэгжүүлж байсан ч Санни ялна гэсэн өчүүхэн ч найдвар олж харсангүй. Морган хүчээ барьж байсан атлаа ийм байлаа. Тэр зүгээр нэг мангас биш байв. Үгүй... тэр үүнээс ч хавьгүй аймшигтай зүйл байлаа. Санни олон мангас, олон чөтгөр, олон ад зэтгэртэй тулгарч, тэднийг устгаж байсан ч тэдний хэн нь ч энэ үзэсгэлэнтэй атлаа аймшигт залуу эмэгтэйтэй эн зэрэгцэхгүй байв.
Гэсэн ч... тэр ялагдах байсан ч... энэ бүхэн талаар өнгөрөхгүй байлаа.
Өөрийн амссан цохилт бүр, арай ядан хамгаалж чадсан довтолгоо бүрийн хамт Санни суралцаж байв. Морганы тулааны хэв маяг түүний ойлгохооргүй өндөр түвшний байсан ч харсан агшин бүр нь түүний дотор ямар нэгэн зүйлийг тэтгэж байлаа.
Яг л тэр тоо томшгүй олон хэв маягийг өөртөө шингээж бат бөх суурь тавьсан бөгөөд энэ мангаслаг оршихуйтай тулалдах галзуу дарамтын дор тэдгээр нь өөр, бүхэл нэгэн зүйл болон давтагдаж байгаа мэт.
Түүний бие яг л бутран сарнихын ирмэг дээр байгаа мэт санагдаж, хараа нь аажмаар бүдгэрч байсан ч Санни... өөрийгөө яг л гэгээрлийн босгон дээр ирсэн мэт мэдэрч байлаа.
Тэгээд тэр мөч ирэхэд яг л түүний оюун санаанд үерийн хаалт нээгдсэн мэт болов.
Гэнэт түүний өөртөө шингээсэн салангид мэдлэгийн хэлтэрхийнүүд нэгэн цул хээ угалз болон нэгдэж, сурсан олон хэв маягийн цаадах нийтлэг логикийг олж харах боломж олгов. Тэр эдгээр хэв маягийг цоо шинэ өнцгөөс харж, зөвхөн зорилгыг нь бус, техник болон хөдөлгөөн бүрийн цаадах учир шалтгааныг ч хавьгүй гүн ойлгодог болов.
'Тийм! Яг энэ!'
...Мөн энэ шинэ ойлголтын ачаар Санни Морганы довтолгоонд нэгэн сул талыг ч олж харав. Түүний цорын ганц сул тал.
Тийм ээ, залуу эмэгтэй өөрөө хэтэрхий хүчирхэг, ур чадвартай учраас түүнийг дийлэх боломжгүй. Харин түүний сэлэм... энэ бол өөр хэрэг. Эцсийн эцэст тэр ердөө Идэвхгүй Дурсамж байсан.
Тэр даруй түүний толгойд төлөвлөгөө бүрэлдэн тогтов.
Цаг хугацаа удааширсан мэт санагдах үед Санни дахин нэг цохилтыг хазайлгаж, биеэ үл ялиг эргүүлээд гэнэт гялсхийх сэлэм рүү нэг алхам урагшлан ирийг нь зүүн гар, цээж хоёрынхоо завсар хавчуулж, дараа нь баруун нударгаа түүн дээр буулгав.
Тэр бүх хүчээ шавхан цохиж, эцсийн мөчид бээлийнхээ жинг чадах чинээгээрээ нэмэгдүүлэв. Булчин бүхэн нь дэлбэрэхийн даваан дээр хүртлээ чангарлаа.
Доод ертөнцийн өмсгөлийн адамантан гадаргуутай олонтоо мөргөлдсөний улмаас тэр сэлэм аль хэдийн суларсан байв. Тиймээс Саннигийн нударга түүнд хүрэхэд ган ир нь зүгээр л бутран хагарч, үй олон хурц хэлтэрхий болон дэлбэрэв.
'...Чадлаа!'
Харанхуй догдлолоор дүрэлзсэн Санни юу болсныг Морган ухаарч, дасан зохицохоос нь өмнө хамгаалалтгүй болсон түүн рүү Сүнсний Могойг буулгахаар хөдөлгөөнөө үргэлжлүүлэв.
...Гэвч тэр амжихаас өмнө цээжин дотор нь гэнэт аймшигт өвдөлт дэлбэрч, хоёр гарынх нь бүх хүч алга болов.
Одачигийн бариул хуруунуудынх нь завсраас мултарч, харанхуй сэлэм чимээгүйхэн газарт уналаа.
Санни ганхан зогсоод будилсан янзтай доош харав.
'Юу... юу болсон бэ?'
Түүний харсан зүйл ямар ч утгагүй байлаа.
Морганы цонхигор нарийхан гар түүний хуягийг нэвт гарч ирсэн бөгөөд гөлгөр оникс гадаргуу дээгүүр цус урсаж байв. Тэр... тэр нүцгэн гараараа Доод ертөнцийн өмсгөлийг нэвт цоолж, хуруунуудаа мах, ясаар нь шургуулан зүрхийг нь урж тасдсан байлаа.
Санни алдаа гаргажээ.
'Яаж... боломжтой гэж... Дэвшсэн... Дурсамж... зургаа дахь түвшин...'
Тэр дээш харлаа. Харанхуй түүний харааг бүрхэн авч байв.
'Үхэх... гэдэг... ийм мэдрэмж байдаг юм гэж үү?'
Бүх зүйл харанхуй болж, одоо түүний харж байсан цорын ганц зүйл нь харамсал болон... урам хугарал агуулсан харцаар өөрийг нь ширтэх хоёр үзэсгэлэнт час улаан нүд байлаа.
Морган санаа алдав.
"Гучин зургаан секунд... сайн байлаа. Чи сайн тулалдлаа..."
Юу ч үгүй хоосон руу уусан алга болохын өмнө Саннигийн мэдэрсэн хамгийн сүүлчийн зүйл бол түүний гараас бие рүү нь дамжин орсон нэгэн оч энерги байлаа.
Тэгээд тэр өөрийгөө Зүүдний Ороны хар хоосон орон зайд байгаагаа олж мэдэв. Өвдөлт нь алга болж, шархнууд нь ч эдгэрчээ. Тэр эрүүл саруул, бүрэн бүтэн байлаа.
Тулаан дууссан байв.
Тэр харанхуйг ширтэн зогсох зуур Хар дарсан зүүдний Хараал намуухан шивнэлээ.
[Та Дурсамж хүлээн авлаа.]
Гэвч Санни ямар ч хариу үзүүлсэнгүй. Тэр зөвхөн хөмсгөө зангидан хоосон орон зайг ширтсээр байв.
...Дээр, өөр өөр тулааны талбаруудыг дүрсэлсэн дүрслэлүүдийн ойролцоо хэдэн үг хөвж байлаа.
"Монгрел"
"Ялалт: 923"
"Ялагдал: 1"