590-р бүлэг : Сав

Үнэхээр Саннигийн бодсон шиг байжээ.

Мордрет түүний нууцуудыг өөрийн Араатны үлдээсэн толины хэлтэрхийгээс мэдэж авсан байв. Тэр үнэндээ түүний Аспектийг мэддэггүй байсан... зөвхөн түүний тусгалыг л мэддэг байжээ.

Тэр тусгал нь бүрэн бус байсан.

Тийм учраас л овжин ханхүү түүний Жинхэнэ нэрийг ашиглан Санниг боолчлох боломжтой гэж бодсон байлаа. Мэдээж Мордрет Гэрлээс Төөрөгч аль хэдийн эзэнтэй байх магадлалыг тооцон болгоомжтой хандсан... гэхдээ Санни түүнээс хагас алхмын өмнө явж байв. Тэр өөрийгөө боолчлогдсон мэт жүжиглэхэд бэлэн байснаараа Мордретын болгоомжлолыг намжаасан...

Тэгээд дайрсан.

...Хэрцгий Харц урагш харван, толин чөтгөрийн сэлмийг арайхийн тойрон өнгөрч, маханд нь гүн шигдэв. Тэр шидтэй хар өмсгөлийг зүсэж, Велтегийн биеийг нэвт хатган, нуруугаар нь цухуйлаа.

Мордретын царай гажуудан, нүд нь цочрол, өвдөлтөөр дүүрэв.

Мэдээж Санни үүнийг харж чадахгүй байлаа. Тэр ертөнцийг Сүүдрийн Мэдрэхүйгээрээ мэдэрч байсан юм. Түүний мэдэрсэн зүйл гэвэл дайсны биеэр дамжин өнгөрсөн чичиргээ л байв.

Дараагийн мөчид Хоосролын Ханхүү ёолон, амнаас нь цус урсав.

Тэгээд тэр сэлмээрээ хүчтэй цавчин Санниг арагш ганхуулахад хүргэлээ. Хэрцгий Харц аймшигт шархнаас сугаран гарахдаа улам их хохирол учруулав. Санни тулааныг тэр дор нь дуусгаж чадаагүйдээ бага зэрэг харамссан ч төдийлөн ач холбогдолтой биш байлаа.

Түүний учруулсан шарх тэр даруй үхүүлэхгүй ч үхлийн шарх байсан. Одоо хийх зүйл нь дайсныг цусаа алдан үхэхийг хүлээх л үлджээ... Мастерын бие ч гэсэн түүний үүсгэсэн их цус алдалтыг тогтоож дийлэхээргүй байсан...

Мордрет ч бас үүнийг ойлгосон бололтой, цус алдалтаас болж хэтэрхий сулрахаасаа өмнө Санниг алах гэсэн цөхрөнгүй оролдлогоор урагш дайрав.

...Ядаж Санни тэгж бодсон.

'Юу...'

Хоосролын Ханхүү сэлмээрээ дайрахын оронд Хэрцгий Харцыг хажуу тийш түлхээд урагшилсаар Саннитай мөргөлдөн хоолойноос нь шүүрч авав.

'Энэ солиотой юм уу?!'

Ийм ойрын зайд Санни бүх давуу талыг эзэмшиж байлаа. Мордрет сэлмээрээ цавчиж чадахгүй ч Санни богино сэлмээ буцаан татаж үхлийн хатгалт хийхэд хэн ч түүнийг боомилж амжихгүй байсан.

Энэ дайралт ямар ч утгагүй байлаа...

Гэвч дараагийн мөчид ямар нэгэн зүйл буруу болсныг тэр мэдрэв.

Тэгээд цээжийг нь сохлом өвдөлт дэлбэрэх мэт нэвтэллээ.

Санни орилон арагш савж, шалан дээр уналаа. Ямар ч логикгүйгээр Хоосролын Ханхүү огт шархдаагүй мэт харагдаж, их биеийг нь хөндлөн татсан цуст ангал алга болжээ.

Харин оронд нь Санни өөрөө өөрийгөө сэлмээр нэвт хатгасан мэт байв. Үхэшгүй Гинжний гадаргуу бүрэн бүтэн хэвээр байсан ч цээжиндээ гүн шарх мэдрэгдэж байлаа.

'Ха... хараал...'

Өвдөлтөө тэвчин тэр өнхөрч, дээрээс бууж ирэх сэлмээс бултав. Аз болоход Мордрет түүнийг мөрдөн хөөгөөгүй, харин Касси болон толин урхи руу дайрлаа.

'Хараал идсэн... хараал идсэн Велте!'

Яг юу болж, цээжиндээ яаж нүх гаргуулснаа Санни бүрэн ойлгоогүй ч таамаг төрөв. Велтегийн Аспект дайсныхаа хүчийг булаан авч өөрийгөө хүчирхэгжүүлэхтэй холбоотой юм шиг санагдсан... бараг шилжүүлдэг мэт. Мастер гурван Аспектийн Чадвартай...

Түүний гурав дахь Чадвар бие дээрх шархыг бусдад шилжүүлж чаддаг байсан гэж үү?

Хэрэв тийм бол... тэр өөрийнхөө сэлмэнд алагдах гэж байгаа юм уу?

Үгүй... үгүй, тэгэхгүй.

Мордретоос ялгаатай нь Санни цус алдаж үхэхгүй. Үнэндээ тэр бараг цус ч алдаагүй байлаа. Бие нь нэвт цоорч, маш их гэмтсэн ч азаар цус алдалт бол тэр бараг дархлаатай байдаг үхлийн хоёр шалтгааны нэг байсан.

Нөгөө нь яс хугарах.

Түүний хувьсан хөгжсөн Сүлжээнүүд ийм зүйл болохыг зөвшөөрөхгүй.

"Аргх!"

Өвдөлтөөс архирсаар Санни босож, үл ялиг ганхав. Тэр өөрийгөө нэг их сайн мэдэрсэнгүй... үнэндээ үнэхээр аймшигтай байлаа. Амьсгал авах бүр тарчилгаа болж, зүрх нь жигд бус цохилж байв. Агшилт бүр нь бүх биеэр нь өвдөлтийн давлагаа тараана.

'Зүгээр ээ... би үүнээс ч дор юм туулж байсан... байх...'

Санни Шөнө Дундын Хэлтэрхийг биелүүлэхийг хүсээд, эргэн тойронд юу болж байгааг мэдрэхийг оролдов.

Мордрет аль хэдийн Кассид хүрч, сэлэм нь хүзүү рүү нь цахилан буув. Сохор охин түүний довтолгоог чадварлагаар хааж, Аниргүй Бүжигчин дайсны ирийг хазайлгахдаа цангинасан тод дуу гаргав. Сохор охин амьд үлдлээ...

Гэвч тэр толин урхиас хол арагш түлхэгдэв.

Гар нь модон хайрцгийн гадаргуугаас салж, сүнсний мөн чанарын урсгал тасрах агшинд сийлсэн хээний гэрэл анивчин бүдгэрээд дараа нь бүрэн унтарлаа.

Мордрет санаа алдав.

"...Муугүй байна, хүүхдүүд ээ. Үнэхээр зоригтой оролдлого байлаа."

Тэр толин урхи руу нэг хараад, сэлмээ буулган хайрцгийг үйрмэг мод, тахийсан мөнгөн ялтсуудын овоо болгочихов.

Санни дагжин чичрэв.

'...Новш.'

Ачаанаасаа салж, хулгайлсан биеийнхээ бүрэн хүчийг эргүүлэн авсан Хоосролын Ханхүү гүнзгий амьсгаа авч, нүүрэнд нь таашаал тодров. Дараа нь Санни руу эргэн найрсгаар инээмсэглэлээ.

"За... та хоёрын хэнийг нь эхлээд дуусгах вэ..."

Яг тэр мөчид хатуу тачи бүрэн биеллээ олж дуусав. [Эвдрэшгүй] Шидийн сайжруулалт идэвхжиж, түүнийг шинэ хүчээр дүүргэлээ. Энэ нөлөө нь түүнийг ердөө Нойрсогч байх үеийнх шигээ гайхалтай биш байсан ч хангалттай хүчтэй хэвээр байв.

Шөнө Дундын Хэлтэрхийг нэг гартаа, Хэрцгий Харцыг нөгөө гартаа барьсан Санни толин ирийг тэнгэрлэг дөлний цагаан халуун гэрлээр дүрэлзүүлэхийг хүсээд ярвайв.

"Нааш ир, эрхэм дээдэс минь. Би чамайг хурдан ална гэж амлаж чадна."

Урд нь Санни, ард нь Касси зогсож байхад Мордрет инээлээ.

"Ямар хөгжилтэй юм бэ... аа, даанч харамсалтай. Би чамайг үнэхээр их санах болно, Санлесс..."

Ингэж хэлээд тэр бүдгэрэн алга болж, гэнэт ердөө ганцхан алхмын зайд гарч ирэн нарийн сэлмээ аймшигтай хурдаар буулгав.

Хоёул мөргөлдөж, нэг нь довтолж, нөгөө нь цөхрөнгөө барсан хамгаалж байлаа. Ган мөргөлдөх чимээ дүлийрэм нэгэн тасралтгүй дуу болон нийлэв. Санни хараал урсгалаа...

Мөнх мэт санагдсан ч үнэндээ ердөө ганцхан секунд өнгөрсөн байв. Аниргүй Бүжигчин танхимын нөгөө үзүүрээс ирж тэдэнд туслах ч завдал аваагүй байлаа.

...Түүнд үнэхээр, үнэхээр тусламж хэрэгтэй байв.

Хэрэв шархдаагүй, Велтегийн Аспектийн сулруулах нөлөөнд ороогүй байсан бол Санни тэр үхлийн ханхүүгийн эсрэг байр сууриа хадгалж чадах байсан биз. Биеийг нь ороосон гурван сүүдэр, [Эвдрэшгүй]-ийн бэлэгтэй нийлээд түүний чадвар Мастерынхаас нэг их дутахгүй байх байлаа.

Гэвч одоогийн нөхцөлд Мордреттой тулалдана гэдэг хар салхийг сөрөхтэй адил байв. Санни зөвхөн үхлийн цохилтуудыг арайхийн хааж байсан ч үлдсэн хайр найргүй довтолгооны борооны эсрэг юу ч хийж чадахгүй байлаа. Хоосролын Ханхүү аймшигтай ур чадвар, зорилготой тулалдаж, Саннид сөрөн довтлох өчүүхэн ч боломж үлдээсэнгүй... яах вэ, Дайны Бурхны өв залгамжлагчаас өөр юу хүлээх билээ?

Тэр новш үнэхээр удам угсааныхаа нэрийг гутаасангүй...

Үхэшгүй Гинж одоохондоо тэсэж байсан ч удахгүй түүнийг хамгаалж чадахгүй болохыг Санни мэдэж байлаа.

Аниргүй Бүжигчин тулаанд нэгдсэн ч байдал төдийлөн өөрчлөгдсөнгүй.

Санни халуурсан мэт бодож, ямар нэгэн заль, амьд үлдэж ялах арга хайлаа. Гэвч хэчнээн чармайсан ч энэ тулаанд ялах ямар ч аргыг бодож олсонгүй.

Бүх зүйл найдваргүй санагдаж байлаа.

Аажмаар зүрхэнд нь мөлхөн орж ирэх айдас суув. Тэр айдсыг, цээжинд нь үүрлэсэн аймшигт өвдөлтийг үл тоомсорлон Санни шүдээ зуугаад бүх хүч, бүх ов мэх, бүх хүсэл зоригоороо эсэргүүцсээр байв.

Яг тэр үед Кассигийн хоолой гэнэт чихэнд нь хүрлээ.

"Нүдээ нээ!"

Тэр дагжин, аймшигтай дежа вү мэдрэмжид автав.

'Юу... тэр ухаанаа алдчихсан юм уу?'

"Нүдээ нээ... нээгээрэй, Санни!"

Касси солиорчихсон юм уу, эсвэл түүнийг алах гээд байгаа юм уу? Үгүй бол яагаад ийм тэнэг зөвлөгөө өгөх билээ?

Түүний үгийг дагах ганц ч логиктой шалтгааныг Санни олсонгүй.

...Эцсийн эцэст бүх зүйл сохор итгэлцлийн асуудал болж хувирлаа.

Тэр санаа алдаад түлэгдсэн зовхио хүчээр нээн аажмаар нүдээ нээлээ.

Мордретын дүрс тодорч, хулгайлсан нүүрэн дээр нь гайхсан бөгөөд баярласан төрх тод байв.

Санни Үхэшгүй Гинжний бараан гангаар бүрхэгдсэн өөрийн тусгалыг Велтегийн нүдэнд харав. Үгүй... үгүй, тэр өөрөө биш байлаа. Түүнээс ч гүн, бараг харанхуйд уусан алга болсон өөр нэгэн тусгал нуугдаж байв...

...Тэгээд тэр алга болов.

Хүйтэн, харь зүйл тусгалаар дамжин түүний биед нэвтэрч, сүнснийх нь харанхуй гүн рүү живлээ.

Дараагийн мөчид ертөнц үгүй болов.