Нисдэг хөлөг харанхуй дундуур нисэн, хоосон ангалын гүн рүү улам бүр доошилсоор байлаа. Гэгээнтэн Тирис явсны дараа нэлээд удаан хугацаанд онцгой зүйл болсонгүй.

Тэднийг юу ч үгүй хоосон орчин хүрээлж, юу ч тэдэнд саад болсонгүй.

Энэ бол Саннигийн дэндүү сайн мэдэх, амьсгал давчдуулам хоосрол байлаа.

Гэсэн ч энэ удаад бүх зүйл өөр байв. Тэр анх Доод Тэнгэр лүү унахдаа ганцаараа, цөхөрсөн, зугтах ямар ч аргагүй, доор нь юу хүлээж байгааг ч мэдэхгүй байсан. Харин энэ удаад тэр хүмүүсээр хүрээлүүлсэн, хаашаа явж байгаагаа мэдэж байсан бөгөөд шаардлагатай бол хүссэн үедээ буцаж чадна гэдгээ ч мэдэж байлаа.

Түүнээс гадна Санни судалж үзэх бүтэн хөлөгтэй байсан бөгөөд өмнөх шигээ үхсэн ад зэтгэрийн цогцос дээр хэвтэн доош унаж байсангүй.

Эртний энэ хөлөг онгоц аварга том биш ч аяллыг нь тун тухтай байлгахуйц хангалттай том байлаа.

Энд дээд тавцан, үндсэн ачааны агуулах, хөлгийн хамраас дунд хэсэг хүртэл үргэлжлэх доод тавцан, түүний доорх туслах ачааны агуулахууд, мөн хойд хэсгийн ойролцоох янз бүрийн тасалгаанууд байв. Үүнд багийнхны амьдрах өрөөнүүд, тусдаа хоёр хоолны танхим, цэлгэр ахмадын өрөө, зочид эсвэл офицеруудад зориулагдсан бололтой хэд хэдэн жижиг өрөө, том хурлын өрөө, мөн хэдэн үйлчилгээний тасалгаа багтаж байлаа.

Одоогоор хөлөг дээр гуч хүрэхгүй хүн байсан тул хүн бүрт хангалттай их зай ногдож байв. Үнэндээ хөлөг нэлээд хоосон, гүйцэд биш харагдана. Кассигийн бүлгийнхэн болон засварт туслахаар ирсэн бусад Гал Сахигчид нисдэг хөлгийн үндсэн бүтцийг гайхалтай сэргээн зассан ч дотор талыг нь янзлах зав гараагүй байжээ.

Зайлшгүй хэрэгтэй цөөн хэдэн байгууламжийг яаж ийгээд ажиллах хэмжээнд нь тохижуулсан байсан ч ихэнх тасалгаанд хийх ажил их үлджээ. Бүдүүлэг ширээ, сандал, нимгэн дүүжин ороос өөр тавилга огт байсангүй, хөлгийн ихэнх хэсэг хоосон, нүцгэн хэвээрээ байлаа. Энэ нь эрт цагт ямар тансаг тавилга, тоноглол, чимэглэлтэй байсан бол түүнээс тэс өөр дүр зураг байв.

Гэсэн ч Санни Шөнийн Сүмд өнгөрүүлсэн там мэт нэг сарынхаа дараа энэ орчныг бараг диваажин шиг санаж байлаа. Тэр өөртөө бүтэн өрөөтэй болсон бөгөөд ачааны агуулахад хэдэн сар хүрэлцэхүйц хоол хүнс, ус нөөцөлжээ. Гал тогоо ч бүрэн ажиллагаатай байсан тул ядаж хоолны асуудалгүй болсон байв.

Үүнээс гадна нисдэг хөлөг далайн хөлөг шиг байнга дээш доош савлахгүй, харин хааяа л аядуухан ганхдаг байсан нь ямар нэгэн байдлаар тайвшруулж, бүр жаахан тухтай ч санагдана.

Энэ бол хөдөлгөөнийхөө нэг хэсгийг шидээр, гол шураг тойрон ургасан ариун модны суулгацын хүчээр, нөгөө хэсгийг нь салхиар хангадаг хачирхалтай хөлөг байлаа. Гал Сахигчид дарвуулуудыг бага зэрэг болгоомжтой ч гэсэн удирдаж чаддаг бололтой бөгөөд Кассигийн модон таягтай төстэй Дурсамж эсвэл өөрсдийн Аспектийг ашиглан хүчтэй салхи үүсгэж, хөлгийг зөв чиглэлд түлхэнэ.

Үүний үр дүнд тэдний ангал руу хийх буулт хурдан, жигд, бараг тайван аялал болж байлаа.

Санни долоо хоног орчим шархаа аажмаар эдгээж, хүчээ сэргээж, амарч өнгөрөөв. Тэр их унтаж, аль болох их идэж байлаа. Учир нь Хоёр дахь Хар дарсан зүүд түүний тэсвэр хатуужлын хязгаарыг сорихыг мэдэж байсан бөгөөд аль болох хамгийн сайн бэлтгэлтэйгээр түүнд орох ёстой байв.

Мөн тэр энэ хугацаанд Шөнийн Сүмд болсон бүхнийг эргэцүүлэн бодож, Мордретын талаар олж мэдсэн бүхнээ шинжилж, өөрийн бодол, шийдвэр бүрийг дахин нягталж, алдаанаасаа суралцахыг хичээв. Хоосролын Ханхүүд хууртаж, гарынх нь хүүхэлдэй болсон тухай дурсамж одоо ч түүнийг зовоосоор байлаа.

Тэр нэг сарын хугацаанд Санни бас маш их шинэ мэдээлэл олж авсан байв. Илүү өндөр Зэрэгтэй Сэрэгсдийн тухай, Валор овгийн Дөшийн тухай, агуу овгуудын тухай, тэдний хоорондын хурцадмал байдлын тухай... бүр өөрийн Аспектийн тухай ч.

Эцсийн эцэст түүний Сүнсний Тэнгист оршин байдаг чимээгүй сүүдрүүд зүгээр нэг гоёл чимэглэл биш байжээ. Тэдэнд ямар нэгэн зорилго бий гэж тэр үргэлж сэжиглэдэг байсан ч хэзээ ч нотолгоо байгаагүй.

Харин одоо нотолгоо байлаа. Гагцхүү энэ бүхэн юу гэсэн утгатай, өөрөө тэдэнтэй юу хийх ёстойгоо Санни огтхон ч ойлгосонгүй. Мордреттой тулалдсаны дараа юу ч туршсан тэдгээр сүүдрүүд огт хариу үзүүлсэнгүй. Урьдын адил өөрсдийн байранд чимээгүй, амьгүй зогссоор, юу ч болоогүй мэт дүр эсгэж байлаа.

Бүх зүйл ердөө түүний төсөөлөл байсан юм шиг.

Эцэст нь Санни сүүдрүүдийн нууц одоохондоо тайлагдахгүй хэвээр үлдэхийг хүлээн зөвшөөрөхөөс өөр аргагүй болов.

Ядаж түүний сүнс өөрийг нь эзэмшихийг оролдсон хэн бүхний эсрэг аймшигтай хамгаалалтын системтэй гэдгийг мэдэж авсан нь бас нэг ололт байлаа.

...Эхний долоо хоног өнгөрч, шарх нь хангалттай эдгэрсний дараа Санни бэлтгэлээ эхлүүлж, өмнө нь хүлээж буй үхлийн сорилд биеэ аажмаар дасгаж эхлэв. Үнэндээ энэ нь төдийлөн хэрэгтэй үйл явц биш байлаа. Учир нь Хар дарсан зүүдний дотор тэр бүхэлдээ өөр биеийг эзэмших байсан. Гэхдээ биеэ дасгалжуулах нь оюун бодлоо ч эмхлэхэд тусалдаг байв.

Тиймээс Санни Харанхуй хотод байсантайгаа адил догшин шийдэмгийгээр бэлтгэл хийжээ. Кай, Эффи, Касси нар ч түүнтэй нэгдэн өөрсдийн биеийн байдлыг сайжруулахын зэрэгцээ дахин нэгэн бүхэл нэгж болон хамтран тулалдаж сурахаар хичээв.

Тэд дөрвүүлээ мөр зэрэгцэн тулалдсанаас хойш их уджээ. Энэ хугацаанд бүгд хүч чадал, туршлагын хувьд өссөн байлаа. Тэд одоо Сэрэгсэд болж, шинэ чадваруудтай болсон бөгөөд тулаан, техник, ур чадварын талаарх ойлголтоо ч ахиулжээ. Тиймээс тэд бие биенийхээ давуу талыг илүү сайн дэмжиж, сул талыг нь илүү сайн хамгаалах, мөн нэгэн зорилгын төлөө өөгүй хамтран ажиллах шинэ арга замуудыг олох шаардлагатай болсон юм.

Өөрчлөгдөж буй Одын чиглүүлэх гар үгүй болсон тул энэ нь тэдний санаж байснаас хамаагүй хэцүү байлаа. Тэдний хэн нь ч төрөлхийн удирдагч биш, тэр тусмаа Мартагдсан Эрэг дээр Нефисийн үзүүлж байсан шиг тулааны урлагт тийм авьяастай нэгэн биш байв. Зөвхөн түүнийг үгүй болсны дараа л Санни хүчирхэг, нягт уялдаатай, үр дүнтэй бүлэг байгуулах ямар хэцүү болохыг үнэхээр ойлгожээ.

Гэсэн ч тэд чадах бүхнээ хийсээр байлаа.

...Тэд Тэнгэрлэгийн дөлөн дэх цоорхойд хүрэхээс хэдхэн хоногийн өмнө, нисдэг хөлгийн гаднах агаар аль хэдийн төөнөсөн халуун болж эхлэх үед Санни сэрээд хэсэг харанхуй ширтэн хэвтэж байснаа санаа алдан босож, идэх юм хайхаар гал тогоо руу явлаа.

Хоол амттай байсан ч тансаг биш байв.

Мөн тэрээр дахин нэг удаа аяга кофе, их хэмжээний элсэн чихэр, магадгүй бүр жинхэнэ сүүтэй кофе ууж энэ өдрийг угтаж чадсангүй. Тэр анх удаа Зүүдний ертөнц рүү явахаасаа өмнө Сэрэгсдийн Академийн хоолны газарт сууж байхдаа яг ингэж энэ өдрийг угтана гэж нэгэн цагт хүсэж байсан билээ.

Өнөөдөр өвлийн туйлын өдөр байлаа.

Санни арван ес хүрчээ. Өнгөрсөн удаа тэр төрсөн өдрөө хараагдсан хотын дунд орших цусанд будагдсан цайзад тэмдэглэж байсан.

Харин энэ удаа тэр гэрэлгүй ангал дундуур нисэн, дөлөн далай руу уруудан буй эртний хөлөг дээр төрсөн өдрөө тэмдэглэх гэж байлаа.

'...Ямартай ч өмнөхөөсөө арай дээрджээ. Тийм биз?'