584-р бүлэг : Харанхуй далай

Велте хөшиж орхив... гэхдээ ердөө ганцхан хором. Дараа нь тэр Кассиг түлхэн холдуулаад хаалга руу ухасхийн, нүд ирмэхийн зуур алга болов. Санни түлхэгдэн шалан дээгүүр өнхөрч, хоосон толины жаазнуудын нэгийг мөргөх шахав. Тэр тэнцвэрээ олж амжих үед Велте аль хэдийн явчихсан байлаа.

Пирс архирч, дараа нь түүн рүү алуурчны харцаар ширтэн хашхирлаа.

"Тэднийг ал!"

Ингэж хэлээд тэр ч бас танхимаас ухасхийн гарч, ихэнх Сүүдрийн хувилбаруудаа өөртэйгөө хамт авч явахаар буцаан дуудлаа.

...Тэнэгүүд хүмүүсээ аварч чадна гэж найдсан хэвээр байлаа.

Эсвэл ядаж өшөөг нь авах гэж.

Санни ч бас Пирс тэднийг алахыг тушаасанд нэг их уурлаж чадсангүй... өөрөө байсан ч яг адилхан хийх байсан. Мордретийг хүлэх төлөвлөгөө нь бүтэлгүйтсэн тул дараагийн хамгийн зөв сонголт нь түүнд эзэмших өөр сав үлдээхгүй байх явдал байв. Харуулууд аль хэдийн үхсэнтэй адил болсон. Тэгэхээр зөвхөн Санни л үлджээ...

Гэвч Санни өс хонзонгоо өмнөө тавьдаг хүн биш байлаа.

'Хараал идэг, новш минь...'

Толины танхимд ердөө хоёрхон Сүүдрийн хувилбар үлдсэн байв. Нэг нь Касси руу дөхөж, сэлмээ аль хэдийн урагш хатгаж байлаа. Нөгөө нь Саннигийн дээр сүндэрлэн зогсож, хүнд тулааны сүхээ өргөжээ.

Санни Сүүдрийн хувилбар руу ширтэн, дургүйцсэн царай гаргав.

Дараагийн агшинд тэр амьтны арын сүүдрээс Сүнсний Могой гарч ирэн урт хүчирхэг биеэрээ аймшигт дүрийг ороолоо. Дараа нь толгойгоо урагш шидэж, амаа аймшигтайгаар ангайв. Хурц соёонууд нь Сүүдрийн хувилбарын нүүрний хоёр талаар зэрэг шигдэн, гавлыг нь төвөггүй нэвтэлж, яс нь тачигнан хэмхрэх чимээ гаргав.

Яг тэр үед Касси нэг өвдөг дээрээ босож, урт чинжаалаараа дайсны сэлмийг хазайлгав. Ар талаас нь нарийхан туялзуур сэлэм цахилан гарч ирж, амьтны хүзүүг нэвт сүлбээд нөгөө талаар нь цус цацруулан гарч ирлээ.

Хоёр Сүүдрийн хувилбар зэрэг шалан дээр унан очны бороо болон задарч алга болов. Эхнээсээ дуустал тэд ганц ч чимээ гаргасангүй.

Санни Касси руу яаран очоод шарх нь хэр хүнд байгааг шалгахаар бөхийв. Түүний хоолой түгшсэн бөгөөд санаа зовсон өнгөтэй сонсогдов.

"Чи зүгээр үү?"

Нарийхан хүзүүгээр нь цус урсаж байсан ч шарх нь өнгөц бөгөөд огт аюултай биш бололтой. Түүний цээжинд гүн тайвшрал тархав.

Сохор охин толгой дохилоо.

"Би зүгээр! Яв! Дахиж ийм боломж гарахгүй!"

Тэр хэсэг эргэлзсэн ч юу ч хэлэлгүй босоод сүүдэр лүү алхав.

Касси зөв хэлсэн. Дахиж ийм боломж гарахгүй... тэдэнд адилхан аюултай хоёр дайсан байсан. Нэг нь Дэвшсэн хоёр хүлэгт баатар, нөгөө нь хараагдсан тамын үр төл Мордрет өөрөө.

Санни өнөөдөр тэр гурвууланг нь үхүүлэх ёстой байлаа.

Яахав... хоёрыг нь. Толин чөтгөрийг хэрхэн устгахаа тэр мэдэхгүй байсан тул Мордретийг савгүй үлдээх нь хангалттай болох байв.

Өмнө нь Санни шатны ирмэг дээр нэг сүүдрээ үлдээн нуугдахыг тушаасан байлаа. Одоо тэр сүүдрээс гарч ирэн өөрөө ч бас сүүдэр болон хувирсан нь Велте, Пирс хоёр өөрийг нь өнгөрөн сум шиг харвахыг яг цагтаа харах боломж олгов.

'...Хурдан юм.'

Дэнлүүнүүдийг асааж байх хүн үлдээгүй тул Шөнийн Сүмийн ихэнх хэсэг одоо харанхуйд живжээ. Тэр харанхуй дундуур хурдлан хоёр Мастерын араас дагаж, Валорын хүчний сүүлчийн бэхлэлтийн хаалганд бараг тэдэнтэй зэрэгцэн хүрэв.

Велте зүгээр л хаалгыг мөргөн дайрч, үйрсэн модны үүл болгон бут цохив.

Тэднийг дотор нь угтсан зүйл...

Жинхэнэ цусан хядлага байлаа.

---

Төөрөгсдийн хуаран танигдахын аргагүй болжээ. Урьд нь цэвэр цэмцгэр, эмх цэгцтэй, үл ялиг гунигтай атлаа хүмүүс амьдардаг газар шиг харагддаг байсан.

Одоо Саннигийн харж байсан зүйл бол зөвхөн цус.

Шал бүхэлдээ цусаар халтиргаатай болсон бөгөөд хана ч мөн адил байв. Тааз хүртэл улаанаар будагджээ. Танхим тэр чигтээ час улаан шингэний жигшүүрт далай болон хувирч, тасарсан мөч, тасчин урсан цогцсууд энд тэндгүй хөглөрч байлаа. Зарим нь бүр маш аймшигтайгаар зэрэмдэглэгдсэн тул урьд нь хүн байсан гэдгийг нь таних бараг боломжгүй болжээ.

Энэ дүр зураг жигшүүртэй бөгөөд аймшигтай байлаа.

...Тэгээд энэ бузар нядалгааны газрын яг голд ганцхан дүрс завилан сууж, уруулдаа хайхрамжгүй инээмсэглэл тодруулжээ.

Үзэсгэлэнт эмэгтэй харуул ч бас өөр болсон байлаа.

Гадаад төрх нь хэвээр байсан ч түүний бүх зүйл, биеэ авч яваа байдал, харц, оршихуй нь өөрчлөгджээ. Тэр тайван, найрсаг, бүр эелдэг харагдаж байв. Яг л Мордрет Саннитай Доод Тэнгэрийн гэрэлгүй ангалд ярьж байх үеийнх шиг...

Түүний эелдэг төрх болон эргэн тойрон дахь аймшигт цусан далайн хоорондох тэр зөрчил нь жихүүдэс хүргэм, гаж, сэтгэл түгшээм байлаа.

Хоёр Мастер танхимд орж ирэхэд найман Сүүдрийн хувилбар гэрлийн очноос сүлэлдэн тэдний эргэн тойронд бий болов. Мордретийн инээмсэглэл улам өргөсөв.

Тэр цул цагаан чулуугаар сийлсэн хутгыг хайхрамжгүй агаарт шидээд буцаан барьж авав. Дараа нь тэр хутга ямар ч ул мөргүй алга болов.

"...Аан. Ноён Пирс, хатагтай Велте. Та хоёр эцэст нь ирлээ."

Дараа нь тэр харцаа шилжүүлэн хаалганы дэргэдэх сүүдэрт нуугдсан Санни руу шууд харав.

"...Тэгээд чи, Санлесс! Эцэст нь чамтай нүүр тулан уулзаж байгаадаа үнэхээр баяртай байна. Яахав... хэдхэн хоногийн өмнө бид уулзсан гэж хэлж болох л юм. Гэхдээ ямар гайхамшигтай мөч вэ. Би үүнийг маш, маш удаан хүлээлээ."

Тэр Велте, Пирс хоёр луу дахин харав. Инээмсэглэл нь хэвээр үлдсэн ч нүд нь хүйтэн, аймшигтай болж, өнгөн дороо хэмжээлшгүй гүн, төсөөлшгүй аймшиг нуугдсан харанхуй далайг агуулж байгаа мэт харагдана.

"...Гэхдээ та хоёртой уулзахыг хүлээсэн шиг удаан биш."

Пирс нэг алхам урагшлан архирлаа.

"Новш минь!"

Мордрет толгойгоо гэдийлгэн чангаар инээлээ.

"Юу гэж? Миний бүтээл таалагдахгүй байна уу? Би та хоёрт сэтгэгдэл төрүүлэхийн тулд их хичээсэн шүү!"

Тэр ёжтой инээмсэглээд аажмаар босов. Найрсаг инээмсэглэл нь алга болж, оронд нь харанхуй, хүйтэн, алуурчны хилэн нүүрэнд нь тодорлоо.

"Зургаан жил... бүтэн зургаан жилийн турш та нар намайг тэр хоосон бунханд хорьсон. Та хоёр болон аугаа, язгууртан, алдарт Валор овгийн бусад хүмүүс."

Эмэгтэй харуул гараа сунган хоосон агаараас энгийн нэгэн сэлэм дуудлаа.

"Та нар миний биеийг сүйтгэж, төрөлх эрхийг минь булаасан... бүр миний Тусгалуудыг ч устгасан. Аан, гэхдээ хамаагүй. Би та нарын өгөөмөр сэтгэлийн хариуг хэрхэн барихаа бодох хангалттай их цагтай байсан. Та нарт зориулан бэлдсэн зүйлс... өө, бурхан минь! Намайг Валор овогтой асуудлаа дуусгах үед тэр нэр өөрөө шинэ утгатай болно. Бурхад хүртэл булшнаасаа өндийн харж, чичрэх болно."

Мордрет инээмсэглээд Пирс, Велте хоёроос харцаа салгалгүй тайван хэлэв.

"...Чи юу гэж бодож байна, Санлесс? Чи бид хоёрын хооронд хувийн өс хонзон байхгүй... яахав. Миний тэр жижигхэн хууралтад одоо хүртэл уурлаж байгаа биш л бол. Үүнд чинь би чамайг буруутгахгүй... харин энэ хоёр чамайг эндээс амьд гарахыг хэзээ ч зөвшөөрөхгүй. Хүчээ нэгтгээд тэднийг устгачихаад хамтдаа зугтах уу? Аан, мэдээж би худал ярьж байж ч болно. Магадгүй би чамайг дахиад ашиглачихаад, дараа нь чиний тэр жижигхэн зөнчийг алж, биеийг чинь авах ч юм билүү. Хэн мэдлээ..."

Санни хэсэгхэн зогссоноо сүүдрээс гарч ирэн Мордрет болон хоёр Мастерын дунд зогсов.

Велте түүн рүү үл ялиг түгшсэн харцаар харлаа. Пирс ярвайснаа шүдээ зуун хэлэв.

"Тэнэг юм битгий хий, хүү минь. Энэ зүйл чинь хүн ч биш... түүнд юу тохиолдсоныг би мэдэхгүй, гэхдээ тэр аль хэдийн маш удаан хугацааны өмнөөс хүн байхаа больсон. Тэр чиний сүнсийг залгиж, биеийг чинь хувцас шиг өмсөнө... тэгээд ч ямар ч ашиггүй. Ноён Кормак эргэж ирмэгц чамаас үлдсэн өчүүхэн зүйл хүртэл устгагдана. Одоо ч оройтоогүй... бидэнтэй нэгд. Хамтдаа энэ чөтгөрийг зогсоож чадна."

Санни хэсэг түүн рүү ширтээд дараа нь Мордрет рүү харав.

Эцэст нь тэр санаа алдан хэдэн алхам хийж, эмэгтэй харуулын хажууд очин зогслоо. Гантиг Гэгээнтэн болон Сүнсний Могой хоёр түүний баруун, зүүн талд сүүдрээс гарч ирэв.

Ингээд дөрвүүлээ, Санни, Мордрет, хоёр Сүүдэр нь Валорын хоёр хүлэгт баатар болон хүний найман Сүүдрийн хувилбартай нүүр тулан зогслоо.

Санни жуумалзан инээв.

"Би ч бас нэгэн төрлийн чөтгөр юм шүү..."