Хязгааргүй хөх тэнгэрээр доош унах зуур салхи чихэнд нь исгэрэн шуугихад Санни хоёр гараа хоёр тийш нь дэлгэн, Хар Жигүүрийг дуудлаа. Гэрлээс сүлжин бүтсэн тунгалаг Дурсамж нурууных нь ард бүрэлдэхэд тэр биеийнхээ жинг шилжүүлэн, агаарын эсэргүүцлийн хүчийг ашиглан замналаасаа хазайж, зүүн тийш эргэлээ.

Хэдхэн секундын дараа нөмрөгийнхөө Шидийн сайжруулалтыг идэвхжүүлж, уналтын хурдаа сааруулахын зэрэгцээ доош чиглэсэн хурдны хүчийг урагшлах түлхэлт болгон хувиргав.

Өнгөрсөн хоёр сарын хугацаанд Санни тэнгэрээр зорчихдоо нэлээд гаршсан байлаа.

Агаарт тэгшхэн нум татан эргэлдэж, тэр Ойн арлыг өөр нэгэн аралтай холбосон аварга гинжний нэгэнд хурдан ойртон, хэдэн минут түүний дээгүүр нисээд, асар том цагирагнуудын нэг дээр шаламгай газардлаа.

Аварга гинж хөл дор нь үл мэдэг ганхаж байв. Ар талд нь гинж дээш өгсөн арлын хөрсөнд шингэн алга болж байлаа. Харин өмнө нь хоосон тэнгэрийн уудам орон зай үргэлжилнэ. Доод Тэнгэрийн хил дээр одоо бүрэнхий ноёлж байв. Гинж алсад үргэлжилсээр, хэдэн зуун метрийн цаана хоосон харанхуйд уусан алга болжээ.

Хар Жигүүр бүдэг дүрснээсээ буцан тунгалаг нөмрөг болон хувирахад Санни санаа алдан урагш алхлаа. Тэнгэрийн аварга гинжний цагираг бүр зам шиг өргөн тул хальтирч унах вий гэж эмээх хэрэггүй. Хоёр цагираг холбогдсон хэсэгт хүрэх бүрдээ тэр доош үсрэх эсвэл дараагийнх руу нь хальж өгсдөг байв.

Доороо ёроолгүй ангал, дээрээ төгсгөлгүй тэнгэрийг холбосон гинжээр алхсаар удалгүй тэр нарны гэрлийг ардаа орхиж, Доод Тэнгэрийн мөнхийн харанхуйд орлоо. Энд салхи ч үгүй, дуу ч үгүй, зөвхөн нам гүм. Хэрэв гинж үл мэдэг савлаж байгаагүй бол Санни өөр ертөнцөд ирчихсэн мэт санагдах байлаа.

Түүний доор маш хол тоо томшгүй олон бүдэг гэрэл анивчин, оддыг дуурайн гялалзаж байв.

Хэн нэгэн харж байгаа эсэхийг нягталсны дараа Санни хэсэг саатлаа. Дараа нь гэнэт гинжний төмөр гадаргуу руу шумбан орлоо. Түүний бие биет бус сүүдэр болон хувирч, гинжийг бүрхсэн харанхуйтай нэгджээ.

Эцсийн эцэст Доод Тэнгэр бол түүний жинхэнэ орчин байсан.

Санни хоосон харанхуй дундуур өөрөөр нь аялж чаддаггүй ч гинжнүүд нэвтэршгүй сүүдрээр бүрхэгдсэн байлаа. Сүүдрийн Мөн Чанар нь хүрэлцэж байх хугацаанд тэр тэдгээр дундуур чөлөөтэй сэлж, Гинжлэгдсэн Арлуудын харанхуй талд амьдардаг аймшигт амьтдаас аюулгүйгээр нуугдаж чадна.

Аймшигтай хурдаар урагш тэмүүлэн Санни гинжний гадаргуугаар гулсаж, харанхуй дундуур яг л сүнс мэт нисэв. Тэр улам бүр хурдаа нэмсээр, гинжийг хэдэнтээ бүтэн тойрон эргэлдэж, Ойн арлыг хол хаялаа.

Дараагийн арал хүртэлх зайг хэдхэн минутын дотор туулж, нарны гэрэл төмөр гинжинд дахин тусах мөчид тэр сүүдрээс гаран дээш эргэлдэн шунгилаа. Хар Жигүүр бүдэг дүрс болон хувирч, түүнийг улам өндөрт түлхэн өргөв.

Санни хөвөгч арлын дээгүүр хөөрөн нисээд, дараа нь гадаргуу руу нь зөөлөн халин бууж, хөнгөн алхмаар хатуу газарт газардлаа.

Энэ арал урьд нь аварга чононуудтай тулалдсан арлаас огт өөр байв. Муруй сарийсан моддын ой байхгүй, оронд нь ирмэг хурц хад чулуунууд тархан, яг төвд нь эртний балгас ганцаар сүндэрлэнэ. Санни тэр аварга байгууламжийг аль хэдийн судалсан тул дахин очих сонирхол байсангүй.

Нэг сүүдрээс нөгөө сүүдэр рүү үсэрсээр тэр арлыг дүүргэсэн Хар дарсан зүүдний мангасуудаас бултан, удалгүй нөгөө захад нь хүрч ирэв.

Ер нь бол эндээс Ариун Дагшин Газарт хүрэхийн тулд ердөө хоёрхон арлыг гатлах шаардлагатай. Гэвч тэдгээрийн нэгэнд туйлын аймшигтай Бузар Мангас оршин суудаг тул тэр нэлээд хол тойрох хэрэгтэй байлаа.

Санни нар луу нэг харснаа дахин ирмэгээс нь үсрэн буув.

Ингээд тэр хэдэн цагийн турш нэг арлаас нөгөөд шилжин аяллаа. Боломжтой үедээ сүүдэр болон хувирч тэнгэрийн гинжнүүдээр цахилан давхиж, дараа нь харанхуйгаас гарч арлуудыг явганаар туулна.

Арлууд бүгд өөр өөр байлаа. Зарим нь эзгүй хоосон, гунигтай. Зарим нь өвс ногоо, өтгөн ургамлаар бүрхэгдсэн. Нэг нь үзэсгэлэнт цагаан цэцгээр дүүрэн байхад, нөгөө нь тунгалаг намуухан нуурыг нуун хадгалжээ. Хэд хэдэн арал үнс нурам, дөлөөр бүрхэгдсэн бол зарим дээр нь эртний соёл иргэншлийн үлдээсэн балгас л үлдсэн байв.

Гэхдээ бүгдэд нь нийтлэг нэг зүйл байсан.

Тэд бүгд өөр өөрийн гэсэн аюултай.

Эзгүй арлуудад зэрлэг, ховдог шоргоолжны сүрэг амьдарна. Өвсөн доор аварга жигшүүрт амьтдын ангайсан ам нуугдаж, олзоо хүлээнэ. Ургамлууд нь өөрсдөө анчин бөгөөд ойртсон хэнийг ч үхэлд хүргэж мэднэ. Үзэсгэлэнт цагаан цэцгүүд хүн бүрийг хэзээ ч сэрэхгүй нойронд автуулдаг. Харин намуухан нуурт амьдардаг амьтан нь нэлээд аймшигтай тул Санни тунгалаг усанд нь ойртож ч зүрхэлсэнгүй.

Эдгээр нь ч гэсэн Гинжлэгдсэн Арлуудын хувьд харьцангуй аюул багатай хэсэгт тооцогдоно. Ариун Дагшин Газарт ойрхон учраас тэдгээрийг сайн судалсан бөгөөд Цайзад заналхийлэх хэмжээний аюултай бүхнийг аль хэдийн Гэгээнтэн Тирис өөрийн гараар устгажээ. Санни ч эдгээр арлуудаар өмнө нь явж байсан болохоор замыг нь сайн мэддэг байлаа.

Арлуудын аль нэг нь үргэлж доош бууж эсвэл дээш өгсөн байрлалтай байдаг. Доош буусан нь хөнгөн, харин дээш өгссөн нь Няцлалтын эхний шатны дарамтыг тэсвэрлэн алхахад хүргэнэ. Хэрэв ашиглахаар төлөвлөсөн арал хэт өндөр байвал Санни төлөвлөгөөгөө өөрчилж, өөр зам хайхаас өөр аргагүй.

Хэсэг хугацааны дараа түүний Сүүдрийн Мөн Чанарын нөөц аюултай хэмжээнд хүртэл багасав. Түр амсхийх шаардлагатайгаа ойлгосон Санни харьцангуй аюулгүй нэгэн арлыг сонгон түүн рүү чиглэлээ.

Гадаргуу руу нь халин буугаад Санни ядарсан байдалтай Хар Жигүүрийг буцаан тарааж, эргэн тойрноо ажиглав.

Түүний зогсож буй арал Ариун Дагшин Газарт нэлээд ойрхон бөгөөд ихэвчлэн Хар дарсан зүүдний мангасгүй байдаг байлаа. Гэсэн ч баталгаажуулах нь илүүдэхгүй.

Болзошгүй аюулыг тандахаар сүүдрүүдээ өөр өөр чиглэлд илгээсний дараа Санни газар сууж, Төгсгөлгүй булгийг дуудлаа. Цангаагаа тайлмагцаа хөлөө зөрүүлэн сууж, гараа өвдгөн дээрээ тавиад нүдээ анин, Сүнсний Могойн цагираг дээр төвлөрөв.

Ухааныхаа нэг хэсгээр сүүдрүүдээр дамжуулан эргэн тойрныг ажиглаж, нөгөө хэсгээрээ Сүүдрийн Мөн Чанарын хуримтлалыг түргэсгэн бясалгаж байснаа тэр гэнэт нүдээ нээлээ.

Түүний нэг сүүдэр сонирхолтой зүйл олж харсан байв.