"Гантиг Гэгээнтэн... нааш ирээд энийг хар даа..."

Санни зөөлөн өвсөн дээр суун, нарны илч, сэрүүхэн салхийг мэдрэн таашаал авч байлаа. Тэр эдгээрийг... ер нь бүхнийг ямар их үгүйлснээ ч мэдээгүй явжээ. Эргээд бодоход тэр бүхэл бүтэн сар гаруйн турш юу ч үгүй хоосрол дунд ухаанаа алдалгүй тэсэж чадсан нь итгэмээргүй санагдана. Харанхуй хотод туулсан туршлагууд нь түүнийг илүү тэсвэртэй болгосон бололтой.

...Орой дөхөхийн хэрээр Цагаан Цамхгийн сүүдэр аажмаар ойртон ирж, цаг хугацаа урсан өнгөрч буйг илтгэнэ. Тэнгэрийн арлын ногоон нуга дээр амар амгалан, нам гүм ноёлж байлаа.

Түүний дуудлагад хариулан дуу цөөтэй чөтгөр ойролцоо гарч ирээд сүрлэг цагаан цамхгийг чимээгүй ажиглан зогсов. Гэвч түүний бадмаараг улаан нүдэнд ямар ч сэтгэл хөдлөл байсангүй.

Санни санаа алдав.

"...За яахав, миний бодлоор үнэхээр үзэсгэлэнтэй юм."

Хөвөгч арал тийм ч том биш тул Санни бутран хагарсан гантиг чулуун хэлтэрхийнүүдээр хүрээлэгдсэн захыг нь бараг төвөггүй харж байлаа. Энэ талд нь ногоон нуга, салхинд сэрчигнэх төгөл, мөн Цагаан Цамхагтай адилхан цагаан материалаар барьсан дэгжин асар байв. Асрын доторх чулуун нуман хаалга мөн л цагаан өнгөтэй бөгөөд хоосон байлаа. Гарц алга болжээ.

Түүнээс жаахан зайтай, чулуун жимээр асартай холбогдсон, урьд нь Итгэл Найдварын Чөтгөрийн эзэмшил байсан сүрлэг суварга сүндэрлэнэ. Доод Тэнгэр дэх хуулбар нь бараан, сүрдмээр байсан бол жинхэнэ нь яг эсрэгээрээ байлаа. Үзэсгэлэнтэй, дэгжин, бас үл ялиг бодит бус мэт, яг л мөнх бусын ертөнцөд оршихооргүй дэндүү төгс мэт харагдана.

...Нэг ёсны тийм ч байсангүй.

Гэсэн ч Цагаан Цамхгийн талаар Саннигийн сэтгэлийг тавгүйтүүлэх ямар нэгэн зүйл байлаа. Тэр энэ мэдрэмжийг яг таг тайлбарлаж чадахгүй байсан ч нэгэн зэрэг цамхаг түүн рүү татаж, бас сүрдүүлж байгаа мэт санагдана. Энэ нь зөн совингоос нь бус, харин сүнснийх нь хамгийн гүнээс төрж буй хүчтэй мэдрэмж байв.

Мөн цамхгийн хэлбэрт ч нэгэн хачирхалтай зүйл байсан.

Түүний суурийг бүтэн тойрон ороосон, нүднээс далд үргэлжилсэн нэгэн этгээд зүйл байлаа. Өнгө нь бараг адилхан ч арай бүдэг, урт, элэгдэж хуучирсан хэсгүүдээс бүрджээ.

Хэсэг ажигласны эцэст Санни тэр юу болохыг ойлгов.

...Яс. Цамхгийг ороосон зүйл бол аварга том үхсэн амьтны сүүлний үлдэгдэл байлаа. Тэр хөмсгөө зангидав.

'...Үхсэн байгаа нь яамай. Ийм хэвээрээ л байгаасай.'

Санни санаа алдан Хэрцгий Харцыг тулгуур болгон босоод арлын зах руу алхлаа. Чулуун Гэгээнтэн Шөнө Дундын Хэлтэрхийг мөрөн дээрээ тавин араас нь дагав.

Захад хүрээд тэр болгоомжтой доош хартал доор нь Гинжлэгдсэн Арлуудын салангид хэсгүүд харагдав. Ийм өндрөөс тэд торгомсог харанхуй дэвсгэр дээр хэн нэгний эвлүүлсэн үзэсгэлэнт шигтгэмэл мэт, тэдний хооронд гэрэлтэх одод тархан байрлаж байлаа.

Санни хэсэг ширтээд газраас нэг чулуу авч ирмэгээс шидэв.

Чулуу зуу орчим метр чөлөөтэй унасны дараа гэнэт хагаран бутарч, дараа нь тоос болон салхинд хийсэв.

'...Хараал ид.'

Няцлалт байсаар байлаа. Зүгээр л Цагаан Цамхаг өөрөө, түүний дээрх арал болон эргэн тойрны өчүүхэн хэсэг л нөлөөлөлд автаагүй байв.

Тэр яаж доош буух юм бэ?

Санни хэсэг хугацаанд гомдолтой царайлан ирмэг дээр зогсож байгаад эргэн, Цагаан Цамхгийг зүүн талаас нь тойрон арлын гүн рүү алхав.

Агуу суваргын нөгөө талд тунгалаг нуур байлаа. Түүнээс урсах горхинууд арлын ирмэгээр асгарна. Нарны хурц гэрэлд нуурын бүх гадарга цэвэр алтан туяагаар гялалзаж буй мэт харагдана. Санни усанд тусах өөрийн дүрийг, дараа нь цагаан чулуугаар урласан нарийн сийлбэртэй сандлыг харлаа.

Эцэст нь тэр цааш алхсаар дэгжин цамхгийн хаалга харагдах газарт хүрэв.

'Өө...'

Тэр хаалга Доод Тэнгэрийн гүнд нээж байсан хаалгатай тун адилхан бөгөөд гол ялгаа нь өнгө болон тортоггүй явдал байлаа.

...Мөн хаалганы өмнө аварга араатны яс хэвтэж, могой мэт урт бие нь цамхгийг ороож, асар том гавал нь өндөр цагаан хаалганы яг өмнө байрлаж байв. Тэрхүү аймшигт араатны соёо бүр дор хаяж Саннигийн өндөртэй тэнцэх урттай байлаа. Хоосон нүдний хонхорт нь гүн харанхуй үүрлэжээ.

Тэр өөрийн эрхгүй дагжин чичрэв.

'Энэ... луу гэж үү?'

Үнэхээр тийм байлаа. Саннигийн өмнө жинхэнэ лууны элэгдэж цайсан цасан цагаан яс хэвтэж байв. Төгс цагаан цамхгийн өмнө үхэж хэвтэх тэрхүү сүр хүчит амьтны дүр төрх нь сүрлэг, нууцлаг, бас аймшигтай харагдана.

Ийм оршихуйг юу алсан юм бол?

Үүнийг мэдэхийг хүсэхгүй байна гэж бодсон Санни хэсэг тээнэгэлзсэний эцэст лууны үлдэгдэл рүү алхав. Тэр агуу араатан хөдлөн амилчихгүй байгаасай гэж чин сэтгэлээсээ хүсэж байлаа. Хэрэв тэгвэл... тэр талаар бодох ч хэрэггүй.

Тэрхүү сүр хүчит амьтны цагаан гавалд хүрээд Санни хэсэг тээнэгэлзсэний дараа аймшигт соёонуудынх нь дундуур алхаж, хаалганд ойртлоо.

...Хаалга үл ялиг онгорхой байсан тул түүнийг онгойлгохын тулд Сүнсний мөн чанар ашиглах ч шаардлага гарсангүй.

Санни зориг гарган гараа өргөөд...

...хаалгыг түлхэн онгойлгов.

Гэнэт түүний нойр хүрэх шиг болов.

'Юу... энэ чинь юу вэ?'

Нойрмоглолоо үргээхийн тулд толгойгоо сэгсэрсэн Санни цамхаг руу орж, өндөр цонхоор нь хурц гэрэл тусах аварга танхимд ирэв. Гэвч доторх агаар үл мэдэг анивчих хачирхалтай харанхуйгаар дүүрсэн байлаа.

Тэгээд танхимын голд...

...гинжнүүд байв.

Цав цагаан шалнаас урган гарсан мэт долоон гинж танхим даяар сунан хэвтэж, тус бүр нь хугарсан гавтай төгсөнө. Тэр гавнууд дээр тоолж баршгүй олон бичээс сийлэгдсэн бөгөөд төмөр нь урж тасарсан байлаа. Мөн тэдгээр нь л тэрхүү хачирхалтай анивчих манангийн эх үүсвэр бөгөөд гадаргуугаас нь хий үзэгдэл мэт уур савсаж байв.

Агуу танхимын яг төвд цэвэр харанхуйгаас бүтсэн эмх замбараагүй, тасралтгүй хувьсан өөрчлөгдөх бөөгнөрөл цохилох мэт лугшиж байлаа. Үгүй, тэр нь харанхуй биш... харин ч бодит байдлын эд эс өөрөө урагдсан ан цав мэт, гэрлийг хүртэл залгих чадалтай юм шиг санагдана.

Санни биеэ чангалан, тэр харанхуйн цаана юу нуугдаж байгааг харах гэсэндээ болгоомжтой нэг алхам урагшлав.

Гэвч түүнийг ингэмэгц агуу танхимын нам гүмд нэгэн танил хоолой цуурайтав.

"Зогс, Санлесс! Амьд үлдэхийг хүсэж байвал буц."