Санни амьдралдаа хэзээ ч хэн нэгнийг хараад ингэж баярлаж байсангүй. Мастер Жет яг цагтаа ирж, Гэгээнтнийг Рейнд туслуулахаар явуулсан шийдвэртээ харамсах нөхцөлөөс түүнийг аварлаа.

...Тэр байтугай тэрээр нүд баясгам үзэсгэлэнтэй байсныг хэлэх үү.

Хамгийн чухал нь Нүгэлт Тирантын гарыг ганц цохилтоор тас цавчсан явдал байлаа! Дэвшсэн нэгний хувьд ч энэ бол гайхамшигтай амжилт байв. Тирантууд бол ганцаараа дайрахаар зориглодог төрлийн амьтад биш. Харин ч тэд туршлагатай, тулаанд хатуужсан дайчдын бүхэл бүтэн бүлгийг устгах чадвартай аймшигт гамшгууд байлаа.

Мастерууд хэтэрхий цөөхөн, тус бүрдээ хийх ажил нь хэтэрхий их учраас хамтран ажиллах нь ховор байв. Харин тиранттай тулгарах нь тэднийг хүчээ нэгтгэхэд хүргэдэг цөөн хэдэн нөхцөлийн нэг байлаа. Тэгсэн ч тулаанаас хүн бүр амьд буцаж ирнэ гэсэн баталгаа байдаггүй.

Үнэхээр Жулиус багш Эрлэгийн элч Жетээс Гэгээнтнүүд хүртэл болгоомжилдог гэж хэлэхдээ огт хэтрүүлээгүй байжээ.

Гэсэн ч... түүний гарч ирсэн нь сүрдэм байсан ч тэр тиранттай тулалдаад амьд үлдэж чадах болов уу? Ахлагч хүнд шархадсан байсан ч тэр шарх нь гэнэтийн дайралтын үр дүн байлаа. Одоо давуу талаа алдсан болохоор байдал маш хурдан өөрчлөгдөж мэднэ.

Түүний бодолд хариулж буй мэт Мастер Жет Санни руу нэг харлаа.

Эргэн тойрон нь овоорсон цогцос, дээрээс нь сүйрлийн зөгнөл мэт сүндэрлэх аварга мангас байсан ч түүний хүйтэн нүүрэнд гэнэт үл ялиг инээмсэглэл тодров.

"...Догь маск байна."

Тэгээд Эрлэгийн элч урагш үсэрч, цэнхэр бүдэг сүүдэр болон хувирлаа. Түүний хөдөлгөөн тийм хурдан байсан тул Санни Сэрэгч болсон учраас л жирийн хүнээс хавьгүй хурц мэдрэхүйгээрээ арайхийн ялган харж байв.

Хэд хэдэн зүйл нэгэн зэрэг болов.

Бараан хадуур эргэлдэн нисэж, маш хурдан эргэлдэж байсан тул бүдэг дугуй мэт харагдана. Тэр Хар дарсан зүүдний мангасуудын бөөгнөрлийг өргөн нумаар огтолж, ганцхан хормын дотор арав гаруйг нь дотор эрхтэнтэй нь хамт цавчин өнгөрөв.

Үүний зэрэгцээ Мастер Жет цусаар будагдсан, хагарч бутарсан зам дээгүүр цахилан өнгөрч, тирантын ард гарч ирээд хадуур шүүрэн авч, сүйрлийн хүчтэй хатгалт хийв.

Гэвч ахлагч түүнээс хавьгүй хурдан байлаа.

Түүний жад бараг л агшин зуур хадуурын замд шилжин ирж, нугаршгүй хамгаалалт үүсгэв.

Тэр үед хачирхалтай зүйл болов.

Мастер Жетийн зэвсэг гэнэт сүнслэг болж, жихүүдэс төрүүлэм гэрэл цацруулан жадны ишийг зүгээр л нэвтлэн өнгөрч, дараа нь мангасын хуягийг төвөггүй нэвт... үгүй, сүнс мэт шурган өнгөрч, цээжинд нь гүн шигдлээ.

Яг сүнсний цөмүүдийнх нь нэг байх ёстой газарт.

'Юу вэ...'

Гэвч бүх зүйл түүний төлөвлөснөөр болсонгүй. Санни ийм дүгнэлтэд хүрсэн нь Жетийн нүүрэнд үл ялиг үрчлээ тодорч, тирант өчүүхэн ч удаашраагүйгээс болов.

Сүнс нь гэмтэж эсвэл нэг цөмөө устгуулахын оронд тэр новш зүгээр л нэг алхам урагшилж, жадаа өргөв. Тэгтэл жад нь гэнэт нүд гялбам гэрэлд дүрэлзэж, Хаалганы өмнөх орчныг сүрдэм улаан туяагаар бүрхэв.

Санни санаа алдав.

"За за... энэ бол миний эндээс зайл гэсэн дохио юм байна."

Энэ бол түүний дийлэх тулаан биш байлаа. Ядаж одоогийн байдалтайгаа бол. Мастер Жет нөхцөл байдлыг хяналтдаа авсан бололтой. Тэр Булшны Сүнсний Ахлагчид дийлдэх байсан ч засгийн газрын бусад хүч иртэл ядаж цаг хожиж чадна.

Харин Санни бол тэдний тулааны сүйрлийн долгионд оршин тогтнолоосоо бүрмөсөн арчигдах байсан биз.

Гэгээнтэн сургуулийн биеийн тамирын зааланд хүүхдүүд болон багш нарыг хамгаалж байсан болохоор Рейний төлөө санаа зовох шаардлага ч байсангүй.

Одоо хийх үлдсэн ганц зүйл нь...

Мэдээж Эрлэгийн элч хүнд ажлыг хийж байх хооронд илүү олон Сүүдрийн хэлтэрхий, аз таарвал ганц хоёр Дурсамж цуглуулах явдал байлаа!

'Ямартай ч арван гурван минутаас хамаагүй хурдан ирсэн нь сайн хэрэг... үнэхээр үлгэр жишээ ажилтан юм аа! Мастер Жет яагаад дандаа нойргүй явдагийг одо л ойлгож эхэлж байна. Засгийн газар цалинг нь нэмээч ээ...'

Ингээд Санни босож, Сүүдрийн алхалтыг ашиглан урагшилж буй Хар дарсан зүүдний мангасуудад бүслэгдэхийн даваан дээр байсан зургаан Сэрэгчийн дэргэд гарч ирэв.

Үнэнийг хэлэхэд тэд одоо хүртэл амьд байгаа нь өөрөө гайхамшиг байлаа.

Одачиг дахин дуудаад танил залуу эмэгтэй рүү нумаар онилсон нэг анчныг цавчин унагаж, түүн рүү өнгөцхөн харав.

Түүний ард Мастер Жет тиранттай тулалдаж байсан зүгээс ямар нэгэн зүйл дэлбэрч, Санниг гүн улаан өнгөөр будлаа.

"Монгрел эрхэм ээ! Бид яах ёстой вэ?!"

Энэ ойлгомжтой биш гэж үү?

'Зугт, мангаруудаа!'

Аймшигт хар багны цаана ярвайсан Санни амаа нээн, хэлэхээсээ өөр аргагүй болсон энэ тэнэг худал үгэндээ дургүйцлээр дүүрэн хоолойгоор:

"Байр сууриа хадгалж тулалд." гэв.

Охин түүн рүү ширтэхэд нүүрэнд нь ичгүүрийн илэрхийлэл тодрон гарч ирэв.

"Мэдээж... мэдээж... Сэрэгч хүн яг ингэж л хийх ёстой..."

Ууртай ёолохоо арайхийн дарсан Санни өвдөж байсан булчингаа хүчлэн Сүнсний Могойг өргөв.

'Ямар гээч онигоо вэ! Энэ үг интернетээр тархахгүй байгаасай...'

---

Эцэст нь Хаалганы Аюул гайхамшигтайгаар нэг ч энгийн иргэний амь эрсдэлгүйгээр дарагдав.

Мастер Жет гарч ирсний дараахан засгийн газрын цохилтын хүч эцэст нь хүрэлцэн ирлээ. Хэд хэдэн хурдан агаарын тээвэрлэгч онгоц тийрэлтэт хөдөлгүүрийн архираан дор тэнгэрээс бууж, өндөр чанарын хуяг өмсөж, хүчирхэг зэвсэг барьсан олон арван Сэрэгч доош үсрэн буув.

Бараг тэр агшинд хуягт машинууд зам дээр гарч ирэн Хар дарсан зүүдний мангасуудын сүрэг рүү гал нээв. Тэдний Хараалын технологийн их буунууд сул мангасуудыг устгаж, илүү хүчтэйг нь хотын гудамжнаас шахан холдуулж байлаа. Жирийн хүмүүсийн жолооддог эдгээр машинууд тулааны талбарыг хянаж, хүний зэвсгээр найдвартай устгах боломжгүй хүчтэй мангасуудыг Сэрэгсэд устгахад дөхөм болгох зорилготой байв.

Удалгүй илүү олон бүлэг, илүү олон машин, жирийн цэргүүд ар араасаа хүрэлцэн ирэв.

Итгэмээргүй нь Мастер Жет эцэстээ тирантыг үнэхээр алжээ. Тэдний тулааны эргэлтийн мөч нь тэр гэнэт ахлагчийн бие рүү довтлохоо больж, дуулга болгон өмссөн гурван нүдтэй гавлын ясыг онилсон явдал байв.

Тэр гавлын ясыг хагалж чадмагц Булшны Сүнснүүдийн нүдэнд дүрэлзэж байсан улаан дөл унтарч, тэд будилж, хүч нь суларлаа. Олонх нь гажуудсан амьдралаа алдан шууд газар унав.

Тирант ганхан дайвалзаж, дараа нь өмхийрсөн үс ноос, хатсан махны овоолго болон нурж, цусаар будагдсан тулааны талбайг доргиов. Энэ удаад тэр үнэхээр бүрэн үхсэн байлаа.

Үүний дараа тулааны жин эрс хүмүүсийн талд хэлбийв.

Сурагчдыг хамгаалахаар томилогдсон Сэрэгсдийн тусгай баг сургууль руу орж ирэхийг анзаарсан Санни Гэгээнтнийг буцаан татаж, аллага хядлагын дүр зургийг сүүлчийн удаа эргэн харав.

Түүний зүрх шаналж байлаа.

...Нэгэн цагт амар тайван байсан гудамжуудыг нөмөрсөн сүйрэл, эмх замбараагүй байдлаас биш, харин хүрч ч чадалгүй алдах гэж буй бүх сүнсний хэлтэрхий, хувь нэмрийн онооноос болж.

'Ямар харгис юм бэ! Ямар шударга бус юм бэ!'

Ядаж тэр маш их хэмжээний Сүүдрийн хэлтэрхий, хэд хэдэн Дурсамж авч, бас шинэ, гүн гүнзгий бөгөөд зальжин үхлийн тулааны хэв маяг сурч чадсан.

Гэсэн ч энэ бодол түүнийг нэг их тайвшруулсангүй.

Бараг уйлахын даваан дээр ирсэн Санни санаа алдаад...

Сүүдэрт уусан алга болов.

Юу ч хэлэлгүй, ямар ч гавьяа нэхэлгүй Монгрел гарч ирсэн шигээ гэнэт алга болов. Ард нь зөвхөн үхсэн Хар дарсан зүүдний мангасуудын овоолго болон түүнийг тулалдахыг харсан хүмүүсийн дурсамж л үлджээ.

Хэсэг хугацааны дараа харанхуй, эзгүй мухар гудамжинд Хаалгыг хамгаалах дуудлагыг үл тоосон Сэрэгч Санлесс алслагдсан булан руу алхаж очоод том хогийн савны араас сэмхэн цухуйж байсан Шунахай авдрыг тонгойж авлаа.

Холбооны хэрэгслээ гарган Санни авдрын тагийг зөөлөн алгадаад түүнийг буцааж, дараа нь барайсан царайтай дэлгэц рүү ширтэв.

Түүний уруулаас хүндхэн санаа алдалт гарлаа.

"Аймхай байх ч сайхан юм аа..."