Хар дарсан зүүдний Хараал сүүлчийн өгүүлбэрээ хэлсний дараа газар доорх тулааны талбайг нөмөрсөн үхлийн нам гүмд Санни агаарт эргэлдэх үнсний ширхэгүүдийг хөдөлгөөнгүй ширтэн зогсов.

'...Сүүдрийн хувилбар аа?'

Одоо тэр шинэ Сүүдрийн хувилбарын эзэн болсон байлаа.

Хүний Сүүдрийн хувилбар.

Мэдээж Сэрэгч хүн Сүүдрийн хувилбар үлдээж болно гэдэг нь логиктой зүйл байв. Эцсийн эцэст Санни анхны Дурсамжаа хүн алсны дараа олж авч байсан бөгөөд энэ хоёр тийм ч их ялгаатай биш. Гэсэн ч тэр өөрийн гараар хөнөөсөн хүний үлдээсэн Сүүдрийн хувилбарыг захирна гэж хэзээ ч бодож үзээгүй байжээ.

Энэ арай дэндүү жихүүдэс хүрмээр биш гэж үү?

Тэр сүнсгүй, хоосон Куртын хуулбар амьгүй нүдээр өөрийг нь ширтэж байгааг төсөөлөөд үл ялиг дагжив.

Нөхцөл байдлыг бүр ч жигшүүртэй болгосон зүйл нь алуурчны үнс болсон овоон дунд үл ялиг гэрэлтэх сүнсний хэлтэрхий үлдсэн явдал байлаа. Хар дарсан зүүдний мангасуудын нэгэн адил Саннигийн Аспектийн онцгой шинж чанараас болж сүүдрийн хэлтэрхийг шингээсэн ч тэр талст бүрэн бүтэн үлджээ. Хэрэв энгийн Сэрэгч байсан бол сүнсний хэлтэрхий нь хоосон бөгөөд хагарсан байдлаар үүсэх байв.

Санни өмнө нь алсан хүмүүсийнхээ цогцсыг ухаж сүнсний хэлтэрхий авч үзээгүй тул өөрийн төрөл зүйлийн үлдээсэн ийм талстыг анх удаа харж байлаа.

...Мастер Жет түүнийг харахаас өмнө Санни бөхийн гэрэлтсэн талстыг шүүрэн авч ханцуйндаа нуув. Түүний нүүр үл ялиг татвалзав.

Яг тэр үед араас нь хөгжилтэй хоолой сонсогдов.

"За, ёстой итгэмээргүй юм... ямар хурдан юм бэ."

Тэр хэсэг тээнэгэлзээд эргэн харав.

Мастер Жет сүйрлийн дүр зураг дунд зогсож байлаа. Түүний эргэн тойрны газар доорх театрын дотоод засал бараг бүрэн сүйджээ. Тэр жадандаа тухтайхан налан зогсож, нүүрэнд нь хөгжилтэй инээмсэглэл тодорч байв. Мэдээж Куртын Сүүдрийн хувилбарууд эзнээ үхмэгц алга болсон. Харин түүнээс өмнө Жет хэдийг нь устгасныг Санни мэдэхгүй байлаа.

Ямар ч байсан түүний биед нэг ч шарх байсангүй.

Мастер Жет шүгэлдэв.

"Чи тэр новшийг үнэхээр ганцаараа дуусгачихлаа. Энэ бол... үнэхээр сайн ажиллалаа, Санни."

Түүний хоолойноос үнэхээр таатайгаар гайхсан нь илт байв. Гайхахгүй байхын арга ч байсангүй. Курт бол... дор хаяж арван жилийн туршлагатай, бүрэн ханасан сүнсний цөмтэй, овжин бөгөөд үхлийн аюултай Аспекттай Сэрэгч байлаа. Харин Санни... Санни Сэрэгч болоод жил ч болоогүй байв. Тэр хэзээ ч албан ёсоор сургуульд сураагүй, өсөж хөгжихөд нь туслах овог ч, байгууллага ч байгаагүй.

Хотын захад амьдардаг байсан хүүгийн хувьд муугүй амжилт.

Тэр мөрөө хавчив.

"Тэр чадварынхаа онцгой шинжид хэт найдаж байсан. Сүүдрийн талаар жаахан мэдлэгтэй байхад л хангалттай байсан."

Жет аажуухан толгой сэгсрэв.

"Магадгүй чиний зөв байх. Гэхдээ Курт нэгэн цагт нэлээд нэр хүндтэй байсан юм. Гэхдээ яах вэ, би юунд нь гайхаад байгаа юм. Чамд SS ангилал өгсөн нь учиртай байсан."

Ингэж хэлээд Мастер Жет санаа алдан үнсний овоо руу ээдрээтэй харцаар ширтэв.

Хэсэг чимээгүй байсны дараа тэр нэмж хэллээ.

"...Мэдэх үү, тэр ч бас нэгэн цагт ирээдүйтэй залуу Сэрэгч байсан. Академид байхад намайг алхдаг цогцос шиг харьцдаггүй цөөн хүний нэг."

Санни үнс рүү харан Куртыг залуу, ирээдүйтэй байсан үеэр нь төсөөлөхийг оролдов. Энэ нь тийм ч хэцүү байсангүй. Гэвч өөрийн гараар алсан хүнийхээ тухай ингэж бодох нь түүнд тухгүй санагдав.

Түүнийг хамгийн сүүлд байсан төрхөөр нь л санах нь дээр байлаа. Ёс суртахуунгүй, солиотой алуурчин. Үнэндээ хүн гэхээсээ илүү галзуурсан араатан.

Санни шилэн хүзүүгээ маажив.

"Тэгээд түүнд юу тохиолдсон юм бэ?"

Мастер Жет хэсэг бодсоноо мөрөө хавчив.

"Амьдрал л буруутай байх. Бидний амьдардаг ийм амьдралд хүн бүр зохицдоггүй. Үнэндээ маш цөөхөн хүн л зохицдог."

Санни Хэрцгий Харцыг буцааж, хэсэг бодсоныхоо дараа үнэхээр асуухыг хүссэн зүйлээ асуулаа.

"Тэгэхээр... тэр хүчтэй хамгаалагчтай гэж хэлсэн шүү дээ. Тэр нь юу байсан юм бэ? Та асуудалд орох уу? Түр хүлээгээрэй... би ч бас уу?"

Жет инээмсэглэв.

"Юу, чи тэр тэнэгийн үгэнд итгэчихсэн юм уу? Санаа зоволтгүй. Тэр зүгээр л солиорч байсан. Мэдээж түүнд нэлээд хүчтэй эзэд байсан. Гэхдээ тэд... түүн шиг хүний төлөө асуудал тарихгүй. Курт хяналтаа алдсан мөчөөсөө эхлээд тэдэнд ямар ч хэрэггүй болсон. Түүнээс гадна тэр ачаа болсон. Тиймээс хэрэв ямар нэгэн зүйл болсон бол бид тэдний өмнөөс энэ бохир ажлыг цэвэрлэж өгсөн хэрэг."

Түүний инээмсэглэл гэнэт улам өргөн боловч бас илүү бараан болов.

"Хэрэв тэд өөрөөр шийдвэл... надтай харьцах тийм ч амар биш, Санни. Тэгээд ч чамд хүрэхийн тулд эхлээд намайг давж гарах хэрэгтэй болно."

Санни үл ялиг хөмсгөө зангидан, дараа нь толгой дохив. Түүний хэлсэн бүхэн учиртай санагдаж байлаа. Эрх мэдэлтэй хүмүүс бас хамгийн бодитой хүмүүс байдаг. Тэд эвдэрсэн багажийг хаяхаас огтхон ч эргэлздэггүй. Курт шиг хүмүүс тэдний хувьд ердөө ашиглаад хаядаг хэрэгсэл төдий байжээ.

'Өв залгамжлагч овогт элсээгүй маань сайн хэрэг. Элссэн бол би ч бас яг тийм юм болох байсан байх. Мастер Жет яагаад анхааруулсныг одоо л ойлгож байна...'

Дараа нь өөр нэг зүйл түүний санаанд орж ирэв.

Куртын амиа золиосолсон дайралтаа эхлэхийн өмнө хэлсэн тэр хачин үгс...

"Ямар ч байсан хамаагүй болсон. Чи Обелийн шатлалын талаар мэддэг болохоор юунд нь ингэж зүтгээд байгаа юм? Юу ч өөрчлөгдөхгүй..."

Тэр яг юуг хэлэх гэсэн юм бол? Тэрхүү нууцлаг Обелийн шатлалын талаар мэдсэн нь л өөрийгөө алдахад хүргэсэн жинхэнэ шалтгаан мэт санагдсан. Итгэл найдвараа алдахад хүргэсэн шалтгаан.

Санни хэсэг тээнэгэлзсэний эцэст болгоомжтой асуулаа.

"Аан, тийм байна. Куртын яриад байсан тэр... Обелийн шатлал гэж юу юм бэ?"

Мастер Жет түүн рүү удаан бөгөөд үл ялиг хачин харцаар харав. Дараа нь зүгээр л толгой сэгсэрлээ.

"Тэр талаар санаа зоволтгүй. Ямар нэгэн нууц зүйл биш. Интернетээс мэдээллийг нь олж болно. Обел гэдэг нь засгийн газрын Хаалга илрэх шинж тэмдгийг илрүүлэхэд ашигладаг хараалын технологийн системийг бүтээсэн эрдэмтний нэр. Гэхдээ тэр системийн дэд бүтэц хуучирч байгаа болохоор сүүлийн үед хэмжилт нь бага зэрэг найдваргүй болсон. Гэхдээ сайтар тохируулга хийвэл засчих асуудал."

Санни үл ялиг толгойгоо хазайлгав.

"Тэгвэл тэр яагаад түүнд тэгтлээ улайрсан юм бол?"

Жет хөгжилтэй харцаар түүн рүү харав.

"Би тэр солиотын толгойд нь юу эргэлдэж байсныг яаж мэдэх юм? Тэр новш хорин хүнийг хядаад намайг зүгээр л чангахан зэмлээд явуулна гэж бодож байсан. Эцэстээ тэр үнэхээр эрүүл хүн байхаа больчихсон байсан..."

Санни хөмсгөө зангидан энэ сэдвийг орхихоор шийдэв. Жет мэдэж байсан ч бай, мэдэхгүй байсан ч бай, аль ч тохиолдолд түүнд хэлэхгүй нь тодорхой байлаа.

Тиймээс тэр өөр зүйл асуулаа.

"Аан, тэгэхээр... одоо яах вэ?"

Мастер Жет жадаа буцаан, мөрөө илэв.

"Одоо юу гэж? Онц юм байхгүй. Цагдаатай асуудлаа зохицуулахад хорин минут өгчих. Дараа нь чамайг шагналаа авах газар аваад явна."

Тэр Санни руу хараад инээмсэглэн нэмж хэлэв.

"...Тэгээд тусалсанд баярлалаа, Санни. Чи туслаагүй бол энэ нэлээд төвөгтэй болох байсан."

Ингээд Мастер Жет тулааны талбайн гарц руу алхаж, Санниг ганцааранг нь үлдээлээ.

Санни хэсэг чимээгүй зогссоноо хүндээр санаа алдав.

Шинэ Сүүдрийн хувилбараа шалгаж, тэр жихүүдэс хүргэм зүйлийг хадгалах эсэхээ шийдэх цаг болжээ.