518-р бүлэг : Ачааны агуулах

Эртний сүйрсэн хөлгийн хорт тосоонцор дунд газардсан даруйдаа Санни тэр даруй сүүдэр болон хувирч, аль эрт хүрэн хөвд, овойж ургасан өргөст ороонгонд бүрхэгдсэн эртний модон банзуудын дээгүүр халин гулсав.

Үнэнийг хэлэхэд тэр хөлгийн дотор хүний төрхөөрөө явахыг илүүд үзэх байсан. Ачааны агуулахад орших зүйлтэй тулалдахдаа ядаж бага ч болов хорыг амьсгалах нь гарцаагүй гэдгийг Санни мэдэж байсан тул хорт бодисын сулруулах нөлөөнд урьдчилан дасах нь тулалдааны дундуур тэр үйл явцыг туулснаас дээр байлаа.

Гэвч тэр хэтэрхий эрт илчлэгдэх эрсдэл хүлээж болохгүй. Ямартай ч энэ бүх тулаан хэдхэн хормын дотор дуусах ёстой байсан... харамсалтай нь бүх зүйл төлөвлөсний дагуу болно гэсэн итгэл Саннид бараг байсангүй.

Өмнөх туршлагууд нь түүнд маш цөөхөн зүйл л үнэхээр төлөвлөснөөр болдгийг сургасан билээ.

Ноктисын зоосыг агнах үеэрээ явсан замаа санан Санни нарийн хонгилуудаар халин өнгөрөв. Энэ удаад тэд өмнөхөөсөө тэс өөр болсон байлаа... эцсийн эцэст мангас одоо бүрэн сэрчихсэн байсан юм.

Эртний сүйрсэн хөлгийг нэвт мөлхсөн ороонгууд цохилон хөдөлж, үхлийн аюултай манан цацруулж байв. Агаар булингартай бөгөөд модон хана цаанаас ямар нэгэн зүйл мөлхөх түгшүүртэй чимээгээр дүүрэн байлаа. Санни яг л аварга том амьд биетийн дотор байгаа мэт санагдав.

Эртний сүйрсэн хөлөг рүү эзнийг нь устгахаар нэвтэрсэн вирусын эс шиг.

...Аз болоход эдгээр нь ихэвчлэн бузар ороонгуудын үндэс төдий байлаа. Үнэхээр хөдөлгөөнт, аюултай хэсгүүд нь хол явж, яг одоо Гал Сахигчдын бүлгийг устгах гэж байсан юм.

Нүүр нь барайсан Санни хурдаа нэмээд удалгүй ачааны агуулахын хаалганд хүрэв. Тэр хаалганууд нөгөө талаас нь ямар нэгэн зүйл хүчтэй шахаж, тогтоон барих гээд гадагш тахийжээ.

Тэр хаалганы цаадах уудам орон зайг, мөн голд нь орших аварга том сүүдрийг мэдэрч байлаа. Түүний хэлбэр амьсгалж байгаа мэт хэмнэлтэйгээр тэлж агшина. Агших бүрд нь бүлээн салхи нисдэг хөлгийн үлдэгдлээр үлээн өнгөрөв.

Тэр агшин зуур тээнэгэлзээд дараа нь шийдэмгий болов.

Алдах цаг байсангүй.

Дахин нэг удаа сүүдрээр алхахын тулд Сүүдрийн Мөн Чанарынхаа өчүүхэн хэсгийг зарцуулсан Санни ачааны агуулахад гарч ирээд... Бузар Мангасын аймшигт дүр төрхийг хараад бага зэрэг балмагдан хөшив.

'Юу... энэ чинь... юу гээчийн новш нь бэ...?'

Ачааны агуулах маш том бөгөөд бараг бүхэлдээ бүдүүн хүрэн ороонгуудаар дүүрчээ. Тэд эртний модны ан цавуудаар гадагш мөлхөн алга болж байлаа. Бүгд ганц эх үүсвэрээс... голд нь байх асар том, цохилон хөдөлж буй хөвдөн бөөгнөрлөөс урган гарчээ.

Гэвч тэр бөөгнөрлийн яг төвд...

Хүний дүр байлаа. Бие нь аймшигтай таталтанд орсон мэт мушгирчээ. Тэр хүн эрэгтэй юу, эмэгтэй юу, амьд уу, үхсэн үү гэдгийг Санни ялгаж чадсангүй, гэхдээ нэг зүйлд итгэлтэй байв... бүх арлаар тархсан ороонгууд бүгд тэр амьтны махан биеэс урган гарч байлаа.

Тэд жигшүүрт цогцсын амнаас, чихнээс нь ургаж, цээж, хэвлийг нь нэвтлэн, гар хөлийнх нь арьсан доороос мөлхөн гарч иржээ. Энэ дүр зураг аймшигтай бас зэвүү хүрмээр байсан ч хамгийн гол нь... байж боломгүйгээр буруу санагдаж байлаа.

Эртний хүний биеэс нэгэн цагт ороонгууд дэлбэрэн гарч түүнийг хөнөөсөн мөртлөө ямар нэгэн байдлаар амьд, амьсгалсаар байлгаж байгаа мэт. Тэр хүн амьсгалсаар байх цагт ороонгууд ч мөн оршин тогтнож, ургасаар байх бөгөөд эртний хөлгийг, цаадах хөндийг, бүхэл бүтэн Сүйрсэн Хөлгийн арлыг аажмаар залгиж, дараа нь нэг өдөр... хэн мэдэх билээ?

'...Би... үүнийг алах ёстой гэж үү?'

Санни амьдралдаа олон аймшгийг харж, цөөнгүйг нь хөнөөсөн ч хэчнээн туршлагатай, хүчирхэг болсон байлаа ч хүн төрөлхтөн тайван ажиглах ёсгүй зүйлс гэж байдаг. Нисдэг хөлгийн ачааны агуулахад хавчигдсан тэр аймшигт оршихуйг ширтэхдээ Санни тайвшрал, шийдэмгий байдлаа алдаагүй... гэвч тэр сэтгэлийн гүнээсээ хүйтэн айдсыг мэдрэхээс өөр аргагүй байв.

Гэхдээ айдас бол урилгагүй зочин биш байлаа... айдас түүнд өөрийгөө одоо ч эрүүл саруул, сэтгэлдээ багахан ч гэсэн хүн чанартай хэвээр гэдгийг хэлж өгдөг байв. Санни айдаст бууж өгөхгүй л бол хааяа түүнийг мэдрэхэд буруу зүйл байхгүй.

'Нэг цохилт... ойрт, сүүдрээс гарч ирээд Хэрцгий Харцыг цээжинд нь шигд. Үлдсэнийг нь тэнгэрлэг дөл хийчихнэ.'

Өөрийгөө зоригжуулсан тэр аль болох хурдан асар том ачааны агуулахыг туулан урагш халин хөдөлж эхлэв.

Гэвч төлөвлөгөө нь удалгүй нурлаа.

Яагаад гэвэл Санни хөдөлсөн даруйд, тэр аймшигт амьтанд ойртож ч амжаагүй байхад цогцос гэнэт нүдээ нээв.

Тэр нүднүүд хоосон, үхмэл, Доод Тэнгэрийн ангал шиг харанхуй байлаа.

...Тэгээд тэд яг түүн рүү ширтэж байв. Яг л тэр амьтан харанхуйн халхавчийг төвөггүй нэвт харж, халдан орсон сүүдрийг бусад бүх сүүдрээс ялгаж чаддаг мэт.

Санни баригджээ.

'Ү... үгүй байлгүй дээ...'

Тэр агшин зуур хөшиж, Аспектийнх нь гайхамшигтай нуугдах чадвар ийм амархан эвдэрсэнд балмагдав.

Тэгээд дараагийн мөчид эмх замбараагүй байдал арлыг нөмөрсөн юм.

---

Саннигийн хамгийн эхний бодол ухарч, аль болох хурдан зугтах байв. Эцсийн эцэст тэр яг одоо сүүдэр байсан... мөн түүний мэдэхээр өргөст ороонго ч, хор ч сүүдрийг гэмтээж чаддаггүй.

Гэвч тэгвэл Гал Сахигчид бүгд үхнэ.

Түүнээс ч илүү тэр энэ зүйлийг алахаар шийдсэн байсан. Тэр Сүүдрийн хэлтэрхий, Дурсамж нь хэрэв байвал түүнийг, мөн нууцыг нь хүсэж байлаа. Түүний төлөвлөгөө саадгүй хэрэгжиж, Хоёр дахь Хар дарсан зүүдийг давах магадлалаа аль болох өндөр байлгахын тулд энэ аймшигт амьтан үхэх ёстой.

Тиймээс тэр зугтсангүй.

Оронд нь Санни бүх хурдаараа урагш дайран, хүрэн хөвд, ороонгын цохилон хөдөлж буй бөөгнөрөл рүү нисэв. Сүүдрээр алхахтай адил ердөө ганцхан секундэд тэр аймшигт цогцост хүрэх байлаа.

Гэвч эртний сүйрсэн хөлгийн эзэн зүгээр суусангүй.

Ачааны агуулахын шал, хананд тархсан тоо томшгүй олон ороонго гэнэт хөдөлж, хорт манан цацруулан, түүнчлэн эртний оршихуйн тасарсан махан биеэс дахин олон ороонго урган гарлаа.

Гэхдээ энэ удаад тэд Санниг барих гэж дэмий оролдсонгүй.

Оронд нь тэд дээш шунган нисэж, хөлгийн их биеийг урж тасдав.

Хурц нарны гэрэл том ан цаваар цутган орж ирэн ачааны агуулахыг дүүргэсэн сүүдрүүдийг хөөн зайлуулахад Санни гэнэт аюулгүй тэврэлтээс нь шидэгдэн гарч, шал дээгүүр өнхрөн, ороонгуудын хурц өргөс Хүүхэлдэйчний Нөмрөгийг нэвтлэн маханд нь шигдэв.

Түүний бодол агшин зуур сандралд автлаа.

'...Бүтэхгүй юм байна!'