Гэрэлт цагирагт хүрээлэгдсэн Санни харанхуй руу унасаар байлаа. Амьсгал нь тасалдан сөөнгөтөж, доор нь буй цагаан дөлний төөнөх далайн хурц гэрэл нүдийг нь сохлох шахав.

Нүд нь бүрмөсөн сохорч магадгүй гэж айсан тэр нүдээ анив. Ингэснээр арай дээр болов.

'Халуун... ямар аймшигтай халуун юм бэ...'

Тэр тэнгэрлэг түймрийн үлдэгдэлд улам ойртож, ойртох тусам Доод ертөнцийн өмсгөлийн чулуун мэт металл улам халсаар байлаа. Удалгүй гадаргуу нь тод улаан өнгөөр гэрэлтэж, дараа нь хайлж эхлэв.

'Хараал ид!'

Санни үлдсэн Сүүдрийн Мөн Чанарынхаа илүү ихийг Сүнсний Могойн ороомгоор дамжуулан урсгаж, Доод ертөнцийн өмсгөлийн [Амьд Чулуу] Шидийн сайжруулалтыг идэвхжүүлэв.

Оникс хайлж, хагаран тэсэхийн аргагүй өвдөлт учруулж байсан ч Өмсгөл өөрийгөө нөхөн сэргээж эхлэв. Улайссан ониксын гадаргууг ямар нэгэн зүйл бүрэн нэвтлэхээс өмнө эвдрэл нь даруй засагдана.

...Одоохондоо шидэт хуяг сүйдэхээсээ илүү хурдан өөрийгөө сэргээж байлаа. Магадгүй хоёр сүүдэр нь түүнийг хүчирхэгжүүлж байсан учраас тэр байх.

Гэвч Санни өөр нэг асуудалтай тулгарлаа.

Амьсгалахад улам бүр хэцүү болж байв. Агаар халуун төөнөм байсан учраас биш, харин агаар бараг үлдээгүй учраас.

Эцсийн эцэст гал хүчилтөрөгчөөр тэжээгддэг.

Аз болоход Санни хүчилтөрөгчгүй байх мэдрэмжид дассан нэгэн байлаа. Түүнээс гадна Цусан сүлжээний ачаар тэр ихэнх Сэрэгсдээс хавьгүй удаан амьсгалахгүй байж чадна. Тэр ч удалгүй яг тэгэхээс өөр аргагүй болно гэж сэжиглэж байлаа.

Цоорхойд удалгүй хүрчих байгаасай гэж найдъя.

Тэгээд Цоорхойн тухайд гэвэл...

Тэр нүдээ болгоомжтой бага зэрэг нээгээд доорх нүд гялбам түймэр лүү харж, хүрч чадах эсэхээ үнэлэхийг оролдов. Одоохондоо бол тэр дөлөн талбайг амжилттай давж, харанхуй хоосон зайд орчих юм шиг харагдаж байлаа. Гэхдээ энэ бол ердөө л хуурмаг байв.

Санни урагшлах хурд нь байнга суларч байгааг тооцох хэрэгтэй байсан. Энэ нь тэр төөнөх ангалаар удаан унах тусам түүний замнал улам бүр босоо чиглэлтэй болно гэсэн үг.

Тэр хүрч чадах эсэхийг хэлэхэд хэтэрхий хэцүү байлаа.

Шүдээ зуун тэр биеийн жингээ шилжүүлж, нэг гараа доош буулган Хэрцгий Харцын бариулаас атгав. Дараа нь мөнгөн ирийг цээжнийхээ өмнө өргөн, өөрийн гажуудсан тусгалыг өнгөцхөн хараад, бараан сэлмийн [Гэрэл Залгигч] Шидийн сайжруулалтыг идэвхжүүлэв.

Тэр даруй толин ир хуурамч оддын өршөөлгүй гэрлийг өөртөө шингээж, цав цагаан өнгөтэй болж улайсав. Харин Санни эргээд харж чадахаар болов. Тэр бүр бага зэрэг сэрүүцсэн ч юм шиг санагдсан ч, энэ нь магадгүй зүгээр л өөрийгөө хуурсан найдвар байсан байх.

Залгигдсан гэрлийн үлдээсэн хачин харанхуйн бөмбөлөгт хүрээлэгдсэн Санни устган үгүй хийх одод руу унасаар байлаа.

'Бараг боллоо! Би бараг хүрчихлээ!'

Тэр үед тэнгэрлэг дөлний бөөгнөрлүүд түүнд маш ойртсон тул гараа сунгавал хүрэхээр санагдаж байлаа. Санни хэчнээн хичээсэн ч уушгиндаа өчүүхэн төдий ч агаар сорж чадсангүй. Цоорхой яг өмнө нь...

Гэвч эцэст нь тэр арай л хол байжээ.

Санни дөлөн талбайн яг захад хүрэв. Тэр ердөө сүүлчийн нэг бөөгнөрөл дөлний хажуугаар л өнгөрөх хэрэгтэй байсан.

Харамсалтай нь түүний уналт түүнийг галын тэврэлт рүү шууд шидчихэв.

Хэрэв уушгинд нь агаар байсан бол Санни орилох байсан. Аймшигтай хурдтайгаар тэр буцалж буй цагаан дөлөн бөмбөрцгийг цөмлөн нэвтэлж, нөгөө талаас нь цагаан дөлөөр бүрхэгдэн гарч ирлээ. Аймшигт өвдөлт түүний оршихуйг бүхэлд нь бүрхэв.

Гэвч энэ нь биеийн өвдөлт биш байлаа. Энэ нь Эвдэрсэн Тангарагийг ашиглаж байхдаа мэдэрч байсан өвдөлттэй төстэй ч, зуу дахин хүчтэй байсан.

'...Сүүдрүүд... миний сүүдрүүд!'

Түүний сүүдрүүд Доод ертөнцийн өмсгөлийг ороон хамгаалж байсан тул тэнгэрлэг галд аймшигтай гэмтжээ. Хуяг өөрөө ч дөлөнд автсан бөгөөд одоо маш хурдан задран сүйрч байлаа. Гал улам тархан, түүнийг бүхэлд нь залгихаар заналхийлэв.

Өвдөлтөөс болж бараг сохорсон Санни өөрийг нь аварч чадах цорын ганц зүйлийг хийлээ. Тэр Доод ертөнцийн өмсгөлийг буцаан явуулав. Оникс хуяг харанхуйн тоо томшгүй олон оч болон бутарч, дараа нь бүрэн алга болоход гал ч мөн унтарлаа.

Нүцгэн, өвдөлтөндөө шатаж буй Санни харанхуй руу унасаар Хэрцгий Харц хагарч, мөнгөн ир нь өнгөө алдан бүдгэрэхийг харав. Зөн совингоороо тэр [Харанхуй Толь] Шидийн сайжруулалтыг идэвхжүүлээд, тэр Дурсамжаа ч мөн буцаан явуулав.

Эцэст нь тэр шархадсан сүүдрүүдээр өөрийгөө ороолгоод, үлдсэн өчүүхэн Сүүдрийн Мөн Чанараа бүх биеэрээ урсган, бүхнийг нь зарцуулан өөрийгөө илүү тэсвэртэй болголоо.

Тэгээд...

Түлэгдсэн арьсанд нь сэрүүн салхи хүрэхийг мэдрэв.

Санни аймшигт өвдөлтийг тэвчин нүдээ нээлээ.

Түүний ард өршөөлгүй гэрлийн хана байв.

Харин өмнө нь харанхуйгаас өөр юу ч байсангүй.

...Тэр Цоорхойд хүрчээ.

---

'Өвдөж байна... бүх юм өвдөж байна. Хараал... ямар шударга бус юм бэ!'

Санни Цоорхойн гүн рүү улам унаж, тэнгэрлэг дөлний бөөгнөрлүүдээс зайгаа улам холдуулсаар байлаа. Мэдээж тэд хангалттай ойрхон хэвээр байсан тул тайван байж чадахгүй. Гэхдээ ядаж л тэр дахин амьсгалж чадаж байсан бөгөөд амьдаараа шарагдахгүй болсон.

Ядаж л тийм хурдан биш.

Тэнгэрлэг дөлөнд хүндээр шархдахаасаа өмнө Санни ямар нэгэн гайхамшиг тохиолдож, өөрийгөө түүнд дархлаатай байгаасай гэж найдсан юм.

Эцсийн эцэст тэр техникийн хувьд Нарны Бурхны үр удмын сүүдэр шүү дээ. Тэгэхээр эзнийхээ Ноёрхлын илрэлд яагаад дархлаатай байж болохгүй гэж?

Яг үнэндээ эзнийх нь алслагдсан өвөг дээдсийн Ноёрхол гэх нь зөв байх.

Түүнээс гадна тэр жирийн нэг сүүдэр биш, харин Сүүдрийн Бурхны үлдээсэн тэнгэрлэг сүүдэр байсан. Гэрэл ба сүүдэр хоёр нэг зоосны хоёр тал биш гэж үү?

Гэтэл тэнгэрлэг дөл үүнд огтхон ч санаа тавьсангүй.

'Аргх!'

Одоо Санни Цоорхой дундуур унаж байлаа. Тэр төвд нь хүрээд аль болох эргэн тойрны оддоос хол байх гэж шууд доош шумбан оржээ. Яг л дөлөн талбайн зүрхийг нэвтэлсэн хоосон харанхуйн хонгил үүссэн мэт бөгөөд тэр түүгээр нь доошилж байв.

Доош.

Доош.

Доош...

Тасралтгүй доош унадаггүй ертөнц байдаг гэдгийг төсөөлөхөд хүртэл бэрх байлаа.

Одоо түүнийг галын халуунаас хамгаалах Доод ертөнцийн өмсгөлгүй болсон тул Санни маш их зовж байв. Цоорхойн дотор байсан ч агаар нь тэсэхийн аргагүй халуунаар дүүрэн хэвээр. Арьс нь улайж, зарим хэсэг нь цэврүүтжээ. Зарим нь тэнгэрлэг дөлтэй мөргөлдсөний улмаас, мөн шатаж буй Доод ертөнцийн өмсгөлийг хангалттай хурдан буцаан явуулаагүйгээс болж хүнд түлэгдсэн байв.

Гэхдээ энэ нь одоохондоо амь насанд нь аюултай биш.

...Одоохондоо.

'Болохгүй юу! Дуусаач, хараал ид!'

Гэвч дөлөн талбай хэзээ ч дуусахгүй мэт санагдана.

Эцэст нь дууслаа.

Хэсэг хугацааны дараа, байнгын халуунаас болж Санни ухаан алдах дөхөж байх үедээ эргэн тойрон дахь төөнөх оддын бөөгнөрөл бага зэрэг сийрэгжсэнийг анзаарав.

Дараа нь бүр ч сийрэг болов.

Дараа нь ямар ч анхааруулгагүйгээр тэр тэнгэрлэг дөлний талбайгаас гарч, дахин ерөөлтэй хоосон орон зайгаар хүрээлэгдэв.

...Одоо гэрэлт түймэр түүний дээр байлаа. Секунд өнгөрөх тусам улам холдсоор.

Яг л...

Яг л тэнгэр шатаж байгаа мэт.

Харин түүний доор...

Санни доош хараад дагжин чичирлээ.

'Юу... яаж...?'

Түүний нүд цочролоос болж томрон нээгдэв.