Тэр тусгал хөдөлгөөнгүй зогсож, Саннигийн намуухан тушаалд хүлэгдэн байрандаа хөшжээ. Санни түүний бараан нүдэнд өөрийнхөө тусгалыг харлаа. Ердийнхөөсөө ч илүү цонхигор царай, нарны гэрэлд гялалзах хөлсний дуслууд. Тэр амьтан бүрэн хөдөлгөөнгүй болж, Саннигийн шивнэсэн ердөө гуравхан энгийн үг түүний аймшигт хүчийг бүхэлд нь хүлжээ.

Тэр... боолчлогдсон байлаа. Тэр хачирхалтай жигшүүрт амьтан хэчнээн хүчтэй байсан ч шинэ эзнийхээ тушаалыг эсэргүүцэх хэмжээний хүч хэзээ ч олж чадахгүй.

...тэр нь Санни.

Түүний царай, хүч чадлыг хуулбарласнаар тэр амьтан мөн Саннигийн төрөлхийн чадвар болох Сүүдрийн холбоог өвлөн авсан байлаа. Санни тэр холбоог ашиглан ад зэтгэрийг эрхшээлдээ оруулсан бөгөөд одоо тэр амьтан түүний өршөөлд бүрэн захирагдаж байв.

Ядаж одоохондоо.

Өвдөлтөөс ярвайн Санни газар суугаад сөөнгө амьсгаа татав.

'Ойр... ойрхон байлаа шүү...'

Гуяны шарх нь тийм ч ноцтой биш байсан ч сүүдрийн амьтантай тулалдаж байхдаа авсан зүсэлт нь урт бас гүн байлаа. Цусан сүлжээ түүнийг хэт их цус алдахаас хамгаалж, шархыг хурдан эдгээх байсан ч бас хязгаартай. Шархыг эмчлэх хэрэгтэй... гэхдээ жаахан хүлээж болох байв.

Яг одоо Санни Шүүлт арлын хуучин захирагч... тоо томшгүй олон хүнийг, бас зөвхөн бурхад л мэдэхээр хэчнээн олон Хар дарсан зүүдний мангасыг хөнөөсөн, одоо бүрэн эрхшээлд нь орсон тэр аймшигт амьтныг яахаа шийдэх хэрэгтэй байлаа.

Ийм хүчирхэг жигшүүрт амьтан... ийм аймшигтай зүйл өөрт нь үйлчилж, ямар ч тушаалыг эсэргүүцэж чадахгүй байна гэдэг үнэхээр асар их тус болох нь гарцаагүй.

Тэр хөдөлгөөнгүй хөшсөн амьтан руу хараад өөрийн эрхгүй дагжив.

Эцсийн эцэст түүнийг харах нь одоо ч яг л толинд харахтай адил байлаа. Өмнөх зүйл нь Хар дарсан зүүдний мангас гэдгийг мэдэж байсан ч Санни цайвар арьстай, бараан нүдтэй туранхай залууг харахаас өөр аргагүй. Өөрийгөө харахаас өөр аргагүй.

Тийм ээ, Нүгэлт Ад зэтгэр өөрийнх нь өмнөөс ажиллана гэдэг хэмжээлшгүй ашигтай байх байв. Ялангуяа тэр тусгал түүнтэй яг ижилхэн харагддаг болохоор. Жаахан ов мэх, бэлтгэлтэй байхад Санни нэгэн зэрэг хоёр газар байгаа мэт харагдаж чадна. Хэрэв түүнд Монгрел биш гэдгээ батлах, эсвэл ямар нэг сэжиг төрүүлэхгүйгээр бохир ажил хийх шаардлага гарвал энэ төгс арга болох байлаа... ийм чадвар гайхалтай, хэрэг болох тоо томшгүй олон нөхцөл байв.

Гэхдээ асуудал энд л байлаа.

Тэр амьтан зөвхөн түүний дүрийг авсан болохоороо л боолчлогдсон байсан. Ямар ч дүрд хувирч чаддаг болохоор өөр зүйл болонгуут өөрийн Аспектийн чадваруудыг, тэр дундаа Сүүдрийн холбоог алдах болно. Тэгээд гавнаасаа чөлөөлөгдөн хүссэн бүхнээ хийх боломжтой болно. Мэдээж Саннигаас өшөөгөө авах ч үүнд багтана.

Тиймээс л тэр тусгалыг эрхшээлдээ оруулахаасаа өмнө Чулуун Гэгээнтнийг буцаасан юм. Тэр амьтан өөрийнх нь тусгал хэвээр үлдэх хэрэгтэй. Өөр хүнийх биш.

Тийм ээ, тэр аймшигт амьтныг хяналтаас алдах эрсдэлийг хэзээ, яаж дүрээ өөрчилж болохыг нь нарийн хязгаарласан урт, төвөгтэй тушаалуудын цуваагаар тойрч гарч болох байсан. Гэхдээ ямар ч алдаа гаргахгүй хориглолтын тор бүтээнэ гэдэг бараг нэлээд их хүч шаардах ажил байлаа... Санни үүнийг боломжтой эсэхэд ч эргэлзэж байв.

Тэр өөрөө яг ийм хувь тавилангаас зугтах арга бодож олон жилийг өнгөрөөсөн учраас боол болох хүсэлгүй нэгнийг хяналтдаа байлгах ямар хэцүүг хэнээс ч илүү, магадгүй дэлхий дээрх хэнээс ч илүү сайн мэддэг байлаа. Ялангуяа боол нь эзнээсээ хүчтэй бол.

Үгийг мушгин гуйвуулах, цоорхой олох, эзний өгсөн тушаалыг өөрийнх нь эсрэг эргүүлэх арга үргэлж байдаг.

Санни үүнд итгэлтэй байв. Итгэхээс өөр аргагүй.

Тэгэхээр... энэ хөдөлгөөнгүй жигшүүрт амьтныг яах ёстой гэж?

Өвдөлтөө тэвчин босоод Санни өөрийн төгс хуулбарын өмнө зогсож, харамссан харцаар түүн рүү ширтэв.

Гэсэн ч түүний хийх гэж буй зүйлийн гол шалтгаан үүнээс хамаагүй энгийн байлаа. Тэр зүгээр л боол эзэмшигч болохыг хүсээгүй. Ямар ч амьд биетийг өөрийн өмч болгохыг хүсээгүй.

Санни хэсэг чимээгүй зогссоноо хэлэв.

"Айх хэрэггүй. Би чамайг боол болгохгүй. Энэ хэтэрхий харгис хувь тавилан. Тийм биш гэж үү? Бүр... бүр чам шиг Хар дарсан зүүдний мангас байсан ч..."

Ингээд тэр гараа өргөн цайвар залуугийн хацрыг илэх гэж буй мэт хөдөлгөөд, дараа нь хүзүүгээр нь хурдан шүргэн өнгөрөөв.

Хурц гэрэлд бараг үл үзэгдэх Сарны Хэлтэрхийн сүнслэг ир үл ялиг чичирч, хүрэн улаан цусан дуслууд түүнээс амьдрал бялхсан ногоон өвсөн дээр дуслав.

Залуу хөдөлсөнгүй. Харин хүүхэн хараа нь томорлоо. Хэдхэн мөчийн дараа уруулынх нь завсраас цус урсан гарч, цонхигор арьсыг нь улаанаар будлаа.

Санни үхэж буй тэр тусгалыг харан зогсохдоо өмнөх дүр төрхөөс гүнээ түгшив.

...Өөрийгөө үхэж байхыг хүн өдөр бүр хараад байдаггүй.

'Энэ... энэ чинь...'

Түүний царай үл ялиг цайсан ч харцаа буруулсангүй.

Яг өмнө нь өөртэй нь яг адилхан хүн аажмаар цусандаа живж, хэрчигдсэн хоолойноос нь хүрэн улаан урсгал асгарч байлаа.

Хэдхэн мөчийн дараа, тэр амьтан үхлийн ирмэгт хүрэхэд бие нь гэнэт чичирч, дараа нь үл ялиг өөрчлөгдөв. Түүний нүүрэнд шаналсан инээмсэглэл тодорлоо.

Тэр дүрийн уруул хөдөлсөн ч өмнөхийн адил ямар ч дуу гарсангүй. Гэхдээ Санни хэдэн үгийг уншиж чадсан мэт санагдав.

"...бид... хэзээ ч... хайхаа зогсоогоогүй."

Тэр тусгал үүнийг хэлэхийг оролдсон байлаа.

Дараа нь нүднийх нь гэрэл унтарлаа. Залуугийн биеэр хачирхалтай долгион тархаж, дараагийн мөчид арьсан дээр нь нарийн хагарал гарч эхлэв.

Нэг хоёрхон хормын дараа тэр амьтан мөнгөлөг шилэн бороо болон бутарч, дараа нь гэрлийн урсгал болж замхран алга болов.

Өвсөн дээр зөвхөн хөрөөний ир шиг арзгар нэг толины хэлтэрхий үлдсэн бөгөөд түүнд зөвхөн хүйтэн харанхуй л тусаж байлаа.

Санни энэ бүхнийг гайхан ширтэж байтал Хараал шивнэлээ.

[Та Дэвшсэн Тусгал, Толин Араатныг устгалаа.]

Санни нүдээ анив.

'Хүлээ... сая юу гэж хэлсэн вэ?'

Гэвч Хараал хараахан дуусаагүй байлаа.

[...Та Дурсамж хүлээн авлаа.]