Санни, Эффи хоёр хоёулаа гайхсан харцаар Кай руу ширтэв. Хэсэг хугацааны дараа анчин бүсгүй асуулаа.

"Бидэнтэй хамт Хар дарсан зүүдийг сорих уу? Чи Бэхлэлтэд, түүний хананы цаана аюулгүй сайхан байр суурьтай биш билүү? Санни чамд галзуу өвчнөө халдаачихсан юм уу?"

Кай хөмсгөө зангидан харцаа өөр тийш эргүүлэв. Хэсэг хугацааны дараа тэр хэлэв.

"Тийм ээ, надад тийм байр суурь байгаа. Гэхдээ... та хоёр Айког санаж байна уу? Тэр Гэрэлт Цайзад мөрийтэй тоглоомын газар ажиллуулдаг байсан. Ямартай ч Айко янз бүрийн зүйлийг зохион байгуулах төрөлхийн авьяастай болохоор агентлаг түүнийг миний менежерээр ажилд авсан. Нэг орой бид Харанхуй Хотын тухай ярилцсан юм."

Түүний нүүрэнд гунигтай инээмсэглэл тодров.

"Та хоёр хоёулаа зөвхөн гаднах сууринд амьдарч байсан. Тэнд мэдээж өөрийн гэсэн бэрхшээлүүд байсан. Цайзад татвар төлдөг бидний амьдралаас ч хамаагүй хүнд байсан. Гэхдээ... гэхдээ Цайз доторх амьдрал ч тийм гэрэлтэй байгаагүй."

Тэр хэсэг дуугүй байснаа үргэлжлүүлэн,

"Айко надаас хамаагүй хэцүү амьдарсан. Ялангуяа Замчдын нэг түүний амьдралыг жинхэнэ там болгохоор шийдсэний дараа... Нефис хатагтай эцэст нь толгойг нь цавчиж хаясан Андел. Бид бүгд мэдэж байсан ч хэн ч үнэндээ туслаагүй."

Кай хүндээр санаа алдав.

"Учир нь бидний хэн нь ч Замчдын нэгийн эсрэг юу хийж чадах билээ? Гэхдээ бид эргэн тойронд өрнөж байсан харанхуй, бузар бүхнийг нүдээ анин өнгөрөөх бүрдээ өөрсдөдөө хэлдэг жижиг худал, хийдэг буултууд ийм олон байсан."

Тэр Эффи рүү хараад:

"Гаднах сууринд хүмүүс өлсөж байхад бид гэдэс цатгалан явдаг байсан уу? За тэр бол бидний буруу биш, Цайз бүгдийг тэжээж чадахгүй байсан болохоор. Хэрэв илүү хоол байсан бол бид заавал хуваалцах байсан. Харуулууд хэн нэгнийг дарамталдаг байсан уу? Тэр ч бас бидний буруу биш, Тессай хэтэрхий хүчтэй, бид эсэргүүцэхэд дэндүү сул байсан болохоор. Ингээд л энэ бүхэн дуусашгүй үргэлжилдэг байсан. Хүн бүр өөрийгөө сайн хүмүүсийн нэг гэж бодсоор байхын тулд шаардлагатай хэмжээндээ л явдаг байсан."

Кай чимээгүй болсноо аяархан:

"Гэхдээ үнэндээ бол тэр бүхэн бидний буруу байсан. Бид бүгд ижил гэм нүгэл үйлдсэн... бид бүгд сул дорой байсан. Айкотой ярилцсаны дараа л би энэ ертөнцөд сул дорой байх нь бас нүгэл гэдгийг ойлгосон. Ядаж л бид Сэрэгсдийн хувьд. Тиймээс... тийм ээ, би Бэхлэлтийн хананы цаана аюулгүй байсан ч Хоёр дахь Хар дарсан зүүдийг сорихыг хүсэж байна. Учир нь би дахиж хэзээ ч юунаас ч нүдээ анихыг хүсэхгүй."

Тэр тэдэн рүү хараад инээмсэглэв.

"Долоон сар уу? Надад бэлдэхэд хангалттай хугацаа байна. Бас... та нарт нисэж чаддаг хүн хэрэгтэй биш гэж үү? Эсвэл дахиад л тэр хачин Доод Тэнгэр лүү үсрээд бүх дөлнөөс бултах азандаа найдах гэж байгаа юм уу?"

Санни ханиалгав.

Кайн хэлсэн зөв байлаа...

"За... бодож үзвээс..."

---

Кайн санаанд оромгүй атлаа сэтгэл хөдөлгөм үнэнээ дэлгэсэн ярианы дараа тэд хэсэг хугацаанд зүгээр л амарч, инээлдэж, хоолоо амтархан идэж, элдвийг ярилцав. Кай "Аватар Дуучин" тэмцээнд арван хоёр долоо хоног дараалан түрүүлээд, эцэст нь зориуд ялагдах шаардлагатай болсон тухайгаа, мөн нүүр царайгаа ил болгосны дараа Найт&Гэйл хамтлагийн эргэн ирэх шинэ цомгийн зар түгэхэд хөгжмийн салбар болон шүтэн бишрэгчдийн дунд ямар их шуугиан дэгдсэнийг ярив.

...Мөн тэр сүлжээнд ямар нэгэн хачирхалтай дуулианд санаандгүй холбогдсоноос болж хоёр дахь хэвлэлийн төлөөлөгчөө хүртэл ажилд авах хэрэгтэй болсон тухай гомдоллож, үүнийг сонссон Санни ичсэндээ өөр тийш харж, амаа тас жимийлээ.

Эффи голдуу хэдэн ширхэг шарсан тахианы далавч идсэн, бараг бүх төрлийн шар айраг уусан, бас ямар Хар дарсан зүүдний мангасуудыг агнаж... шараад... идсэн тухайгаа ярив. Мөн засгийн газар өөрийг нь оролцуулахыг хүссэн элдэв сурталчилгааны арга хэмжээнүүдийн талаар, тэдгээрийн ихэнхээс хэрхэн бултаж чадсан тухайгаа ч тоглоом болгон ярьлаа.

Санни харин байшин худалдаж авсан туршлагаа, энэ нь өөрт нь ямар мэдрэмж төрүүлснийг хуваалцав. Эффигийн эвдэж орсон үзэсгэлэнтэй хуягласан хаалга, шинэ, үнэтэй, гялалзсан хөргөгчөө бодох шахам сэтгэл нь хөдөлж байлаа.

Эцэст нь Кай хуваарийнхаа дагуу явах хэрэгтэй болов. Гэхдээ салахынхаа өмнө тэр эргэлзэн, маш их ичиж буй төрхтэйгээр халааснаасаа өнгөлөг синтетик цаасаар хийсэн хоёр тасалбар гаргаж ирэв.

Юу ч хэлэлгүй тэдгээрийг Санни, Эффи хоёрт өглөө.

Санни нэгийг нь аваад будилсан янзтай ширтэв.

Ямар нэгэн урилгын хуудас бололтой. Дээр нь гартаа сэлэм барин нуруугаараа нийлэн зогссон хоёр хүний зураг байв. Хоёулаа мэргэжлийн жүжигчний төрхөөр гайхалтай үзэсгэлэнтэй харагдана.

Эрэгтэй нь бараан арьстай, царайлаг, өргөн мөртэй, туйлын эршүүд төрхтэй байлаа. Харин эмэгтэй нь туранхай, залхуу мэт хөдөлгөөнтэй, Санни захын хороололд амьдарч байх үеийнхээс ч туранхай шахуу биетэй аж. Тэр том гялалзсан нүдтэй, яльгүй ангайсан дүүрэн уруултай хүүхэлдэй мэт царайтай.

...Түүнчлэн маш хачин, туйлын хэрэггүй мэт хуяг өмсөж, сүрлэг нөмрөг нөмөрч, асар үнэтэй мөнгөн өнгийн хиймэл үс зүүжээ.

'Энэ чинь юу болоод байна аа?!'

Урилгын дээд талд:

"Гэрэл ба Харанхуйн Дуу" гэж бичсэн байлаа.

Харин яг доор нь жижиг үсгээр:

"Харанхуй шөнө гэрлийг улам тодруулдаг. Цөхрөлийн хүйтэн зүрхэнд халуун хүсэл дэлгэрнэ." гэжээ.

Санни гартаа байгаа цаасыг нүдээ томруулан ширтэв.

"Кай... анд минь... чи надад яг юу өгчихөв өө?"

Эффи инээд алдав.

"Байж боломгүй юм! Тэд зураг авалтаа дуусгачихсан юм уу?"

Кай ханиалган:

"Тэр... тийм ээ. Нээлт нь үнэндээ ирэх долоо хоногт болно. Агентлаг намайг очоод богинохон үг хэлэхээр зохицуулсан. Тийм болохоор... та хоёр ирэх үү?"

Санни толгой сэгсрэв.

"Үгүй ээ, түр хүлээ... үгүй, энэ чинь ер нь юу юм бэ?!"

Эффи түүнийг өрөвдсөн харцаар харав.

"Чи сонсоогүй юм уу? Тэд бидний тухай кино хийсэн. Өөрөөр хэлбэл Мартагдсан Эрэг дээр болсон явдлын тухай... нэг ёсондоо. Жүжигчдийн сонгон шалгаруулалтын тухай бүх мэдээг сонсоогүй гэж үү?"

Тэр удаанаар толгой сэгсрэв.

"Үгүй!"

Дараа нь Санни хөмсгөө зангидав.

"За... за, ойлголоо. Гэхдээ би яагаад үүнийг үзэхийг хүсэх ёстой гэж? Би дахиад нэг Ховдогч Элэглэгч идсэн нь дээр! Уучлаарай, Кай, гэхдээ би очихгүй..."

Эффи зальжин харцаар түүн рүү хараад инээмсэглэв.

"Өө... хөөе, Санни. Би Хар дарсан зүүдэд чамтай хамт явахын тулд ганцхан нөхцөлтэй гэснээ санаж байна уу? За түүнийгээ март. Үнэндээ надад хоёр нөхцөл байна..."