559-р бүлэг : Ганцхан арга зам гэж үгүй

Хэсэг хугацааны дараа Санни нэгэн кафед хүлээн сууж, цонхоор гадаах хөл хөдөлгөөнтэй гудамжийг ажиглаж байлаа. Бүүдгэр тэнгэрийг бүрхсэн хүнд үүлс асгаран бороо орохоос өмнө хүмүүс дотогшоо амжиж орохоор яаран өнгөрнө. Агаарт шингэсэн үл ялиг үнэр энэ удаагийн бороо ширүүн байхыг түүнд хэлж байв. Хувцсыг нэвт түлэхүйц хортой биш ч гэлээ таагүй, аюултай хэвээр байх байлаа.

Хүчиллэг бороо Санниг нэг их зовоодоггүй байсан, учир нь энэ бол хүн бүрийн дассан зүйл байв. Хотын захад ч хүмүүс тийм бороонд өртөхгүй байх аргаа мэддэг. Харин хотын чинээлэг энэ хэсгийн оршин суугчид бүр ч илүү хамгаалалттай.

Түүний бодож байсан зүйл бол гудамж өөрөө байлаа.

Энэ бол түүний Рейнийг ажиглахаар ирдэг байсан яг тэр кафе, мөн хэдэн сарын өмнө Хаалганы Аюулын үеэр үймсэн нүүлгэн шилжүүлэлтийн талбар болсон яг тэр гудамж байв. Засгийн газрын хуягт машинууд замыг эвдэж, хэд хэдэн ширүүн тулаан энэхүү амгалан орчинд өрнөж байсан.

Гэсэн ч тэр догшин тулааны ул мөр үлдээгүй байлаа. Зам аль хэдийн засагдаж, тулааны учруулсан бүх хохирол сэргээгджээ. Кафе дахин нээгдэж, хүмүүс юу ч болоогүй мэт өдөр тутмын ажлаа үргэлжлүүлсээр байв. Тэд гамшгийг даван туулж, урагш алхсан нь хүн төрөлхтний гайхамшигтай тэсвэр хатуужлыг харуулж байлаа.

Хар дарсан зүүдний Хараал хүртэл түүнийг дийлж чадаагүй.

Ядаж одоохондоо.

Санни санаа алдаад өмнөх нарийн боов руугаа харав. Яг тэр мөчид кафены хаалга онгойж, танил хий үзэгдэл мэт хүйтэн мэдрэмж түүнийг бүрхэв.

Мастер Жет ердийнхөөсөө ч илүү ядарсан харагдана. Дүрэмт хувцасных нь хүрэм хэд хэдэн жижиг нүхтэй болж, захууд нь түлэгдэн харлажээ. Гэсэн ч тэр урьдын адил тайван бөгөөд хүчирхэг харагдаж, мөсөн цэнхэр нүд нь ширүүн эрч хүчээр гэрэлтэж байв. Тэр үхтлээ ядарсан мэт мөртлөө нэгэн зэрэг амьдралаар бялхаж байгаа юм шиг санагдана.

Жет эргэн тойрноо харж байгаад Санниг олж харан инээмсэглэв. Дараа нь мөрөн дээрх хөөний ширхэгүүдийг хөнгөхөн гөвөөд хүрч ирэн сандал дээр тухлав.

"Энэ нарийн боов надад зориулсан гэж найдъя..."

Тэр инээмсэглээд таваг болон шинэхэн кофетой аягыг түүний зүг түлхэв.

"Мэдээж."

Мастер Жет нарийн боовноос хазаад хэдэн хором таашаалтайгаар нүдээ анив. Дараа нь кофены аягыг хоёр гараараа тэврэв. Хэсэг хугацааны дараа тэр Санни руу хараад санаа алдав.

"Тэгэхээр... Хоёр дахь Хар дарсан зүүд, тийм үү?"

Санни зүгээр л толгой дохилоо.

Эрлэгийн элч Жет бол Саннигийн бага ч гэсэн итгэж чаддаг цорын ганц Дэвшсэн нэгэн байсан тул тэр түүнээс зөвлөгөө авахаар уулзахыг хүсжээ. Интернетээс эсвэл Академийн ажилтнуудын номын сангаас уншиж болох юу ч өмнө нь Хар дарсан зүүдний Үрийг нэгэнт давсан хүнтэй ярилцахтай эн зэрэгцэхгүй.

Тэр кофеноосоо балгаад толгой сэгсрэв.

"Галзуу хүүхэд..."

Саннигийн нүүрэнд үл ялиг инээмсэглэл тодров.

"Хүүхэд гэж үү? Би танаас тийм ч их дүү биш шүү дээ. За... тийм байх гэж бодож байна?"

Жет түүн рүү аюултай инээмсэглэлээр харав.

"Чи миний насыг асууж байна уу? Хараал минь гэж. Чамайг удаан алгадаагүй юм байна..."

Тэд хэсэг бие бие рүүгээ ширтээд хамтдаа инээлдэв.

Үнэндээ Санни Мастер Жетийг хорь гаруй насны сүүл хавьцаа гэдгийг мэддэг байсан тул тэдний насны зөрүү багагүй байлаа. Өнгөрсөн хоёр жилд түүнд тохиолдсон бүхнийг бодвол арван жил бараг бүхэл бүтэн амьдрал шиг санагдана. Гэхдээ үүний зэрэгцээ тэр аль хэдийн хүүхэд байхаа больсон... бүр мөсөн.

Тэр доош харан хэсэг бодсоноо хэлэв.

"Одоо хэлэхэд хамгийн тохиромжтой үе байх. Би Хар дарсан зүүдний Үрийг сорихоор шийдэхээсээ өмнө бүгдийг сайн бодож үзсэн. Энэ нь хамгийн зөв сонголт."

Тэр хэсэг ажиглаж байгаад толгой дохив.

"Ойлголоо. Дэвшсэн болохын олон давуу тал бий. Бас тодорхой... сул талууд ч байдаг. Гэхдээ одоохондоо тэр талаар санаа зовох хэрэггүй. Яг одоо чи Хар дарсан зүүдийг даван амьд үлдэхэд анхаарлаа төвлөрүүлэх ёстой."

Санни инээмсэглэв.

"Яг миний бодол. Тэгэхээр... тан шиг хүндэт ахмадад надад хуваалцах ямар нэгэн мэргэн сургааль байна уу?"

Мастер Жет түүн рүү муухай хараад дахин нарийн боовноосоо хазав.

"Ахмад гэж үү? Магадгүй би үнэхээр чамайг алгадах хэрэгтэй байх..."

Тэр хэсэг чимээгүй сууснаа санаа алдав.

"Хоёр дахь Хар дарсан зүүд... олон талаараа эхнийхтэй адилхан мөртлөө нэгэн зэрэг огт өөр. Хараал чамайг болон танай бүлгийг өнгөрсөн үеийн нэгэн хуурмаг ертөнц рүү илгээнэ. Тэр нь тодорхой нэгэн гол мөргөлдөөнийг эргэн тойрон өрнөдөг. Хар дарсан зүүдийг давахын тулд чи тэр мөргөлдөөнийг ямар нэгэн байдлаар шийдвэрлэх хэрэгтэй болно. Үүнийг хийх зөв эсвэл буруу арга гэж байхгүй. Ямар ч байсан төгсгөх л хэрэгтэй."

Жет өөрийн сорилтыг дурсан санаж байгаа мэт хэсэг дуугүй болов. Түүний мөсөн цэнхэр нүд алсыг ширтэнэ.

"...Мэдээж амаргүй. Найзууд чинь үхэж магадгүй. Чи ч бас үхэж магадгүй. Гэхдээ үүнийг чи аль хэдийн мэдэж байгаа... тэгвэл ялгаануудын талаар ярья. Эхнийх нь тун ойлгомжтой. Энэ Хар дарсан зүүд эхнийхээс чинь илүү том, урт, бас хэцүү байна. Доторх Хар дарсан зүүдний мангасууд илүү өндөр Зэрэг, Түвшинтэй байх бөгөөд ихэвчлэн Сэрсэн эсвэл Нүгэлт байдаг. Харин азгүйтвэл Бузартай ч таарч магадгүй."

Санни ярвайв. Түүний Эхний Хар дарсан зүүдэнд эсрэг тал нь Сэрсэн Тирант байсан... энэ удаа өөрийнх нь хүч хүрэх дайснуудтай л таарах аз түүнд хэр байх бол?

...Маш бага.

Харин Мастер Жет үргэлжлүүлэн ярив.

"Нөгөө ялгаа нь хүмүүс төдийлөн ярьдаггүй ч маш чухал. Эхний Хар дарсан зүүдээс ялгаатай нь энэ удаагийнх зөвхөн чамд зориулан бүтээгдээгүй. Чи хангалттай ухаантай болохоор үүний үр дагаврыг өөрөө ойлгож чадна. Гэхдээ хүмүүсийн бараг боддоггүй нэг зүйлийг хэлчихье. Хараал чамтай аль болох төстэй биеийг олохыг оролдох ч миний сая хэлсэн шалтгааны улмаас хүмүүсийн бодсоноос хавьгүй өөр байж магадгүй."

Санни толгойгоо хазайлган хөмсгөө зангидав.

"Хэр зэрэг өөр гэж?"

Тэр мөрөө хавчив.

"Зэрэг нь ижил байна, энэ бол гарцаагүй. Биеийн бүтэц нь ч ойролцоо. Гэхдээ асуудал нь энд байгаа юм. Хэрэв чи бэлтгэлгүй бол тулааны үеэр тэр 'ойролцоо' гэдэг чинь аминд чинь хүрч мэднэ. Мэргэшсэн тулаанч хүн өөрийнхөө биед найддаг. Энэ бол бидний хамгийн эхний бөгөөд хамгийн чухал зэвсэг. Гэнэт өөрийгөө бага зэрэг өндөр эсвэл нам болсон, гар хөл чинь арай өөр урттай, биеийн хүндийн төв чинь жаахан шилжсэн гэж төсөөлөөд үз. Олон хүн хангалттай хурдан дасан зохицож чадаагүйгээсээ болж үхсэн."

Санни хэсэг нүдээ анив.

Тулаанчийн хувьд өөрийн бие бол дотор гадаргүй мэддэг, сайн тосолсон машинтай адил. Тэд түүний бүх нарийн ширийнийг, хэрхэн хөдөлдөг, ямар ч нөхцөлд хэрхэн ажилладгийг, юу хийж чадах, юу чадахгүйг нь мэддэг. Тулааны бүх арга техник яг тэр машины онцлогт нарийн тааруулан бүтээгдсэн байдаг... түүний үзүүлэлтүүдийг өөрчлөх нь механизм руу төмөр түлхүүр шидэж, бүхэлд нь эвдэхтэй адил.

Тэр энэ талаар огт мэддэггүй байжээ. Аз болоход одоо мэдсэн болохоор урьдчилан бэлтгэж, дасан зохицох хугацаагаа аль болох богиносгож чадна.

"Баярлалаа. Үнэхээр үнэ цэнтэй мэдээлэл байлаа."

Мастер Жет толгой сэгсрэв.

"Нууц зүйл биш ээ. Зүгээр л хүмүүс энэ талаар боддоггүй."

Тэр хэсэг эргэлзээд арай бараан өнгөөр хэлэв.

"Хамгийн сүүлчийн том ялгаа... энэ мэдлэг чамд хэрэг болохгүй байгаасай гэж найдъя. Гэхдээ хамгийн муу зүйл тохиолдвол урьдчилан мэдэж байсан нь дээр."

Санни түүн рүү харан нэг хөмсгөө өргөв.

"Юу гэсэн үг вэ?"

Тэр аяга руугаа хараад нэг балгаад, дараа нь болгоомжтойгоор ширээн дээр тавив.

"Учир нь... би Хар дарсан зүүдийг давах ганцхан арга байдаггүй гэж хэлсэн. Энэ нь зарим шийдэл хоорондоо зөрчилдөж болно гэсэн үг. Мөн сорилтод оролцогчид бүгд ижил үр дүнд хүрэхийг зорих албагүй."

Тэр хөмсгөө зангидав.

"Өө... яг юу хэлэх гээд байгаа юм?"

Мастер Жет түүний нүд рүү эгцлэн хараад хүйтэн, бараан хоолойгоор хэлэв.

"Бүх соригчид нэг талд байх албагүй гэж хэлж байна. Тийм зүйл ховор тохиолддог... гэхдээ ямар ч байсан үүнийг санаа бодолдоо хадгал."

Санни хэсэг түүн рүү ширтээд өөр тийш харав.

Тэр Жет яг юуг ойлгуулах гэсэн юм бол гэж бодов...

Мастер Жет түүнд холбоотнууд нь урваж, Хар дарсан зүүдээс гарахын тулд даван туулах ёстой өөр нэгэн саад болж хувирч магадгүйг анхааруулсан хэрэг үү?

Эсвэл шаардлагатай бол... өөрөө тэднээс урваж болно гэж хэлсэн хэрэг үү?

...Тэд хэсэг хугацаанд Хар дарсан зүүдний Үр болон сорилттой холбоотой олон зүйлийн талаар ярилцав. Санни маш олон хэрэгтэй мэдээлэл, бас хэд хэдэн үнэтэй зөвлөгөө авч чадлаа.

Гэвч бүх ярианы туршид тэр ганцхан өгүүлбэрийн талаар бодсоор байв.

'Ховор тохиолддог... гэхдээ ямар ч байсан үүнийг санаандаа хадгал...'