Санни суудалдаа үл ялиг хөдөлж, нүүрэнд нь бараан төрх тодров.

'Хүн гэсэн үү?'

Яагаад Мастер хүн агнаж яваа юм бол? Тийм ажлыг цагдаа нар хийдэг биш билүү.

Мэдээж, тэр хүн Сэрэгч бол өөр хэрэг...

Хууль зөрчсөн Сэрэгсэдтэй Хар дарсан зүүдний Хараалыг өөрсдөө тээгч засгийн газрын тусгай ажилтнууд харьцдаг гэдгийг Санни мэдэж байлаа. Учир нь энгийн цагдаа нар хүнээс давсан хүч чадалтай, эсвэл хачирхалтай, аюултай Аспектийн Чадвар эзэмшсэн гэмт хэрэгтнүүдийн өмнө ихэнхдээ хүч мөхөсдөг байв. Тиймээс Мастер Жет ч мөн засгийн газрын ажлын энэ талд оролцдог нь ойлгомжтой.

Гэхдээ үнэнийг хэлэхэд, иймэрхүү зүйлс яг яаж өрнөдгийг тэр сайн мэддэггүй байлаа.

Түүн рүү хараад Санни асуулаа.

"Сэрэгч гэмт хэрэгтэн юм уу?"

Мастер Жет түүн рүү товчхон харснаа,

"...Гэмт хэрэгтэн үү? Тийм гэж хэлж болох л юм."

Тэр хэдэн хором чимээгүй байснаа өөрийгөө засав.

"Үгүй ээ, үнэндээ тэгж хэлж болохгүй. Бидний олох ёстой хүн бол гэмт хэрэгтэн биш. Тэр бол араатан. Галзуурсан араатан."

Санни хөмсгөө зангидав.

"Сонирхолтой үгийн сонголт байна."

Мастер Жет PTV-гээ жолоодоход анхаарч байсан тул шууд хариулсангүй. Харин хариулахдаа хоолой нь хачин тайван сонсогдов.

"Санни, чи туршлагагүй Нойрсогч байхаа больсон болохоор би шулуухан хэлье. Бусдаас илүүтэйгээр чи ойлгох ёстой. Хар дарсан зүүд, Зүүдний ертөнц... тэд хүнийг аажмаар идэж дуусгадаг. Зарим нь тэсэж гардаг, зарим нь эвдэрдэг. Зарим нь хар дарсан зүүдээ бодит ертөнцөд хүртэл авчирдаг."

Түүний нүүрэнд аажмаар бараан төрх тодров.

"Мартагдсан Эрэг дээр юу болсныг сонсоход Хар дарсан зүүдний Хараал бидэнд юу хийдгийн хамгийн аймшигтай талыг чи өөрийн нүдээр харсан юм байна. Тийм ээ, бид Сэрэгсэд бол дэлхийн оргилд байдаг хүмүүс. Амьд эргэж ирдэг нь шүү дээ. Бид бүх эрх ямба, бүх мөнгө, бүх эрх мэдлийг эдэлдэг. Гэхдээ бидэнд үлдээсэн сорви хэзээ ч арилдаггүй. Тэр бүх өвдөлт, цус, аймшиг... азтай цөөхөн бидний туулах ёстой тэр бүх тамын дараа олон хүн хагардаг."

Мастер Жет зам руу ширтэхэд мөсөн мэт цэнхэр нүд нь төсөөлшгүй хүйтнээр дүүрэн байлаа.

"...Зарим нь бага зэрэг хагардаг, зарим нь бүр мөсөн эвдэрдэг. Засгийн газар бид Сэрэгсдийг хүчирхэг, эрхэмсэг, дэлхийг аврагчид гэж харуулдаг. Гэвч үнэндээ бидний ихэнх нь галзуурлын ирмэг дээр, ердөө ганцхан алхмын зайд явж байдаг. Тэр бүх сэтгэлийн шарх хүнийг бүр мөсөн сүйрүүлж чадна гэдгийг мэдэх биз дээ? Бүх юм үнэхээр эмх замбараагүй. Тэгээд нэг Сэрэгч хяналтаа алдаад тэр сүүлчийн алхмыг хийхэд юу болдог гэж бодож байна?"

Санни хэсэг чимээгүй байж, галзуурсан нэгэн Сэрэгч энгийн ертөнцөд ямар их сүйрэл авчрахыг төсөөлөв. Түүний царай улам барайлаа.

Тэр үүнийг төсөөлөхийг ч хүссэнгүй.

"Тийм зүйл болоход... танд дуудлага ирдэг."

Мастер Жет түүн рүү хараад инээмсэглэв.

"Ухаалаг юм. Тийм ээ, нэг Сэрэгч хяналтаа алдахад би эсвэл надтай адил хүмүүс дуудлага хүлээж авдаг. Засгийн газар хүсдэггүй болохоор иймэрхүү зүйлс ихэвчлэн олон нийтэд ил болдоггүй. Шалтгаан нь ойлгомжтой биз дээ. Бүхнийг чимээгүйхэн шийддэг. Тэгээд л бид одоо энд явж байна."

Санни хэсэг юм хэлсэнгүй. Дараа нь асуулаа.

"Тэгээд яг юу болдог юм? Бид тэр хүнийг олно, ярилцаад тайвшруулна эсвэл хүчээр дарангуйлна, дараа нь гавлаад баривчилна гэж үү?"

Ямар инээдтэй бодол вэ. Тэр өөрөө хүнийг баривчилна гэнэ. Санни өмнө нь энэ тэгшитгэлийн нөгөө талд хэд хэдэн удаа байсан бөгөөд амьдралдаа хэзээ ч өөрөө хэн нэгэнд гав зүүнэ гэж төсөөлж байгаагүй.

Мастер Жет түүн рүү ярвигтай харцаар харав. Тэр харцанд бараг... өрөвдөх сэтгэл байлаа.

"...Үгүй. Бид түүнийг баривчлахгүй."

Санни хэд хэдэн удаа нүдээ анив.

"Тэгвэл шүүх хурал хүртэл юу ч болоогүй юм шиг чөлөөтэй явуулах юм уу?"

Мэдээж өөр, хамаагүй бараан хариулт бас байлаа...

Түүний бодлыг уншсан мэт Жет удаанаар толгой сэгсрэв.

"Үгүй. Тэр дахиж чөлөөтэй алхахгүй."

Санни цонх руу харав.

"...Аан."

Мастер Жет санаа алдав.

"Намайг дуудсан л бол бүх зүйл аль хэдийн тэр шатнаас давчихсан гэсэн үг. Бодоод үз дээ. Энгийн хүнийг хянах шаардлагатай бол шоронд хорьж болно. Харин бид... бид бол Сэрэгсэд. Бодит байдал дээр биднийг хорих шорон гэж байхгүй. Аспект бүр давтагдашгүй бөгөөд тус бүрдээ өөр өөр хорих арга шаарддаг болохоор. Тиймээс баривчилгаа ч байхгүй, шүүх хурал ч байхгүй."

Тэр PTV-ийн хурдыг улам нэмээд тайван өнгөөр хэлэв.

"...Зөвхөн цаазын ял л байна."

Санни цонхоор ширтэн сууж, энэ тухай юу мэдрэхээ ойлгосонгүй. Тийм ээ, Мастер Жетийн хэлсэн зөв байлаа. Сэрэгсэд дэндүү хүчирхэг, дэндүү аюултай. Хэрэв тэдний нэг нь хяналтаа алдвал ямар нэгэн байдлаар зогсоохоос өөр аргагүй. Хэрэв дэлхий төгс байсан бол тэд энгийн хүмүүсийн адил хууль ёсны үйл явцыг дамжих байсан.

Тэднийг баривчилж, шүүж, дараа нь шоронд хорих эсвэл сэтгэцийн эмнэлэгт зохих эмчилгээ хийлгэх байсан.

Гэвч энэ бол төгс ертөнц биш.

Тиймээс оронд нь тэднийг зүгээр л агнаж, цаазалж, Сэрэгсдийн өөгүй нэр хүндийг хадгалахын тулд болсон бүхнийг нуун дарагдуулдаг байв.

Хэдийгээр хатуу сонсогдож байсан ч энэ бол гунигтай үнэн байлаа. Тэр энэ санааг өөрийг нь эсэргүүцэж байсангүй. Харин энэ удаа өөрөө цааз гүйцэтгэгч болох гэж байгаа явдалдаа л ямар мэдрэмж төрөхөө мэдэхгүй байв.

Эцэст нь Мастер Жет рүү эргэн хараад Санни хэсэг азнаснаа асуулаа.

"Тэгвэл яагаад заавал би гэж? Яагаад надаас тусламж хүссэн юм?"

Мастер Жет түүн рүү хараад инээмсэглэв.

"Ер нь бол гурван шалтгаантай."

Тэр уулзвар дундуур хурд сааруулалгүй гарч, хүнд даацын ачааны машинтай мөргөлдөх шахсанаа сүүлийн мөчид бултан өнгөрөв.

"Нэгдүгээрт, би чамайг мэднэ. Надад тусалж чадах хүн олон байгаа ч ар нуруугаа найдаж даатгах хүн тун цөөн."

Санни толгой дохив. Энэ үгийг сонсоод яагаад ч юм дотроо бага зэрэг баярлав.

"Хоёрдугаарт, миний авсан анхны мэдээллээр сэжигтний Аспект чинийхтэй бага зэрэг төстэй байж магадгүй. Сүүдэртэй өндөр зохицолтой. Тиймээс түүнийг мөрдөхөд чи хэрэг болно, хэрэв байдал муудвал тэр амархан зугтаж чадахгүй."

'Өөр нэгэн сүүдэр хэрэглэгч... сонирхолтой юм.'

Тэр Санни руу тайван харснаа нэмж хэлэв.

"Сүүлчийнх нь... засгийн газарт ажилладаг хүн олон ч ийм төрлийн ажилд тохирох хүн маш цөөн. Чи бид хоёр шиг."

Санни түүний үгийг эргэцүүлэв. Хэсэг хугацааны дараа тэр асуулаа.

"Та над шиг захын дүүргээс гаралтай болохоор уу?"

Мастер Жет хэсэг дуугүй байснаа гэрэлтсэн инээмсэглэл тодруулав.

"...Үгүй. Учир нь чи бол алуурчин. Яг над шиг л."