Санни хэчнээн хурдан байсан ч, сүүдрийн мөн чанарыг удирдах чадвар нь хэчнээн нарийн байсан ч, эцсийн эцэст тэр бүтэн нэг сарын турш өөр юу ч хийлгүй зөвхөн үүнийг л сургуулилсан ч, үүний үр дүнд бие нь хэчнээн хүчирхэг болсон ч тэр нэгэн зэрэг хэд хэдэн газарт байж чадахгүй байлаа.

Тийм ээ, тэр хүчээр бялхсан хоёр цөмтэй байсан бөгөөд хуяг, зэвсэг нь Аспектийн Чадвар болон Шидийн сайжруулалтын хослолоор хүчирхэгжсэн байв. Тамын нохдын нэгийг цохилт авалгүй устгах нь тийм ч том асуудал биш, бүр хэдийг ч гэсэн.

Гэхдээ арвыг уу? Тэр ч бүү хэл түүний хувьд ч хэтэрхий их байлаа.

Тиймээс Санни оролдох ч үгүй.

Энэ үед Доод ертөнцийн өмсгөл Дэвшсэн Зэрэгтэй Дурсамжийн хүрч болох оргилд бараг хүрчихсэн байсан тул эдгээр Идэвхгүй араатнууд соёогоороо түүнийг яагаад ч нэвтэлж чадахгүй байв. Тэр хэд хэдэн удаа хазуулахыг өөртөө зөвшөөрч чадна.

Зүгээр л үүнийг ухаалгаар хийх хэрэгтэй байлаа.

Тэр хүзүү болон дагзаа хамгаалахын зэрэгцээ тэнцвэр, жиндээ анхаарах ёстой байв. Тийм ээ, эдгээр жигшүүрт амьтад одоохондоо маханд нь хүрч чадахгүй ч цохилт бол цохилт хэвээрээ. Болгоомжгүй байвал тэр новшнууд түүнийг унагах бөгөөд нэгэнт газар унавал бүх зүйл дуусна.

Аз болоход түүнд [Үнэний Өд] байсан бөгөөд ониксон хуягийн жинг удирдаж, өд мэт хөнгөнөөс уул мэт хүнд болгон өөрчилж чадна. Үүнийг бат бөх хөлний ажиллагаа болон дийлдэшгүй чанараараа давуу Гэгээнтний газарт суурилсан тулааны хэв маягтай хослуулснаар хэчнээн олон араатан дайрсан ч тэр хөл дээрээ тогтож үлдэж чадна.

Газраас түүн рүү дайран ирж буй амьтдыг үл тоон Санни нэг үсэрч буй нохойд дээрээсээ даруулахгүйн тулд хажуу тийш ухасхийж, нөгөөг нь одачигийн үзүүрээр тосон авч, түүний хурдыг ашиглан өөрөөр нь сэлэмд шорлов.

Хүнд цогцос Сүүдрийн Могойг дарж амжаагүй байхад Санни урт ишийг хөшүүрэг болгон ашиглаж, үхсэн амьтныг өөрийнх нь дайран ирж буй сүрэг рүү савлаа.

Тэр үед нэг эрүү аль хэдийн гуяан дээр нь хавирах гэж байсан бол нөгөө нь шуунаас нь хэдхэн сантиметрийн зайд ирчихсэн байв.

Цусан улаан соёонууд ониксон хуягийн чулуу мэт металлыг маажсан ч түүн дээр өчүүхэн ч зураас үлдээсэнгүй.

Санни одачигийн ишийг нэг гараараа тавиад, ирийг нь дайрч буй нэг жигшүүрт амьтны хоолойн доогуур шургуулан энгийн нэг алхам урагш хийж, хатуу үс, арьс болон доорх эмзэг махыг зүсэв.

Нөгөө гарынх нь нударга хоёр дахь араатны толгой дээр буув. Хэнд ч үл үзэгдэн Сарны Хэлтэрхий яг эцсийн мөчид гарч ирж, сүнслэг ир нь амьтны гавлыг төвөггүй нэвт сүлбээд тархийг нь сүйтгэсний дараа гарч ирсэн шигээ хурдан алга болов.

Санни эргэн эргэлдэж, хоёр цогцсыг хол шидээд, одачигийн ишийг нөгөө гараараа атган, дайран ирж буй нэг нохойн толгойг нүдээр нь нэвт хатгах богино түлхэлт хийсний дараа өмнө нь ирийн үзүүртээ өлгөсөн жигшүүрт амьтны цогцост тээглэн будилж буй бүлэг рүү дахин ухасхийв.

Дараа нь болсон зүйлийг зөвхөн аймшигт цуст бүжиг гэж л нэрлэж болох байлаа. Санни Хар дарсан зүүдний мангасуудын бөөгнөрлийн дундуур тэднээс хавьгүй хурдан хөдөлж, аварга сэлэм нь гоёмсог бөгөөд урсгал мэт хөдөлгөөнөөр эргэлдэн улам их цусыг агаарт цацруулж байв. Яаж ийгээд тэр тэдний ихэнх дайралтаас бултаж чадсан бөгөөд бултаж амжаагүй нь ч хуягийг нь даган ямар ч үр дүнгүй халтирч өнгөрөв.

Бараг л бүхнийг тэр амархан харагдуулж байлаа.

...Гэвч мэдээж хэрэг тийм биш.

Эдгээр араатан бүр ердөө Идэвхгүй байсан ч тоо томшгүй энгийн хүмүүсийг хядах, эсвэл чадвар багатай Сэрэгчийг ганцхан дайралтаар алах чадалтай байв. Зүгээр л өнөөдөр тэд өөрсдөөс нь хавьгүй аймшигтай нэгэн мангастай тулгарсан юм.

Жинхэнэ Сэрэгч дайчинтай.

Түүнээс гадна жинхэнэ мангастай...

Санни өргөст нохдын сүргийг сүлбэн өнгөрөхдөө тэдний олныг нь амьдаар нь тахир дутуу болгож үлдээв. Эцсийн эцэст тэд үхээгүй л бол цус алдсаар байх болно. Харин түүнд Цуст Сакураг хамгийн оргил хүчинд нь хүргэхийн тулд аль болох их цус хэрэгтэй байлаа.

Түүний эргэн тойронд маш олон амьтан байлаа. Үнэндээ дэндүү олон. Гэхдээ үүнийг ч бас өөрийн давуу тал болгож ашиглаж болно. Тэр алсан араатнуудынхаа цогцос, амьд үлдээсэн амьтад болон хараахан түүний иртэй учраагүй байсан мангасуудыг бусдыг удаашруулах хаалт болгон ашиглав. Илүү хурдан хөдөлгөөн, ухаалаг байрлалын ачаар тэр зөвхөн үргэлж хөдөлгөөнтэй байгаад зогсохгүй бүслэгдэхээс ч зайлсхийж чаджээ.

Бүх зүйл тийм ч амар байгаагүй ч тэр одоогоор нэг их хүч гаргалгүйгээр тогтож байлаа. Түүний хамгийн том асуудал нь жигшүүрт амьтдын нэгийг ч өөрийг нь өнгөрч гудамж руу алдуулахгүй байх явдал байв.

Аз болоход мултарч чадсан цөөн хэдийг нь ард үлдэн энэхүү аллагыг бараан, түгшүүртэй бөгөөд айдас хосолсон харцаар ажиглаж байсан зургаан Сэрэгч хурдан устгав.

Гэсэн ч энэ амжилттай эхлэл бол хуурмаг зүйл гэдгийг Санни ойлгож байсан.

Эхний давалгаа бол ердөө зууш төдий байлаа. Ирэх жинхэнэ сүйрлийн өчүүхэн төдий дохио.

Тиймээс одоохондоо түүний зорилго аль болох олон Идэвхгүй араатныг устгаж, Цуст Сакурагийн хүч нэмэгдлийг хангалттай өндөр түвшинд хүргэн, Хаалганы яг өмнөх хагарч бутарсан асфальтан дээр аль болох олон цогцос овоолж, дараа нь ирэх илүү хүчтэй жигшүүрт амьтдыг бодит ертөнцөд бүтэн хурдаараа орж ирэхэд нь саад болох явдал байлаа.

Гэвч тэр аймшигт өөрчлөлтийг тун удалгүй мэдэрчээ.

Энэ нь гэнэт сонсогдсон жихүүдэс хүргэм урт исгэрээ хэлбэрээр ирж, нохдыг түүн рүү дахин ширүүнээр дайруулахад хүргэв.

Тэгээд...

Гэнэт бүдүүн хийцтэй нэгэн сум ан цавын харанхуйгаас цахилан гарч ирэн бараг нүдийг нь онох шахав. Улаан ясны хэлтэрхийгээр хийсэн сумны төмөр Нэхэгчийн Багийн модон гадаргууд мөргөөд дэлбэрч, толгойг нь арагш савлуулав.

'Юу вэ...'

Тэр даруй байрлалаа өөрчилж, тэнцвэрээ сэргээгээд, урагш ухасхийн Сүүдрийн Могойн ир дээр хэд хэдэн араатныг зэрэг шорлов.

Дахин олон сум харанхуйгаас нисэн гарч, дайрч буй нохдын махыг нэвтэлж, эсвэл Доод ертөнцийн өмсгөлийн ониксон гадаргууг даган халтирч өнгөрөв.

Гэсэн ч цохилт бүрийг тэр мэдэрч байлаа. Эдгээр сумны ард байгаа хүч үнэхээр аймшигтай байв.

'Сэрсэн... Сэрсэн мангасууд ирж байна! Ийм хурдан гэж үү?!'

Түүнийг ингэж бодонгуут анхны анчин харанхуйгаас гарч ирэн, нохдынхоо араас бодит ертөнцөд хөл тавилаа.

Санни шүдээ хавирав.

Эртний модны холтос шиг барзгар, нүүрс мэт хар арьстай, өндөр туранхай хүн дүрст амьтан ялзарсан үслэг хуягийн үлдэгдэл өмссөн байлаа. Тэр мод, ясаар хийсэн аварга нум өргөн, нүд байх ёстой хоосон хонхороороо Санни руу ширтэв.

Тэр харанхуй хоосон хонхорт хилэнт улаан дөл дүрэлзэж байлаа.

'Новш гэж!'

Санни нэг нохойг шүүрэн авч өргөж амжсан бөгөөд яг тэр үед сум нүүрийг нь биш, харин тэр амьтны биеийг нэвт сүлбэв.

'Нум гэнэ ээ, тэд нум ашиглаж байна гэж үү?!'

Энэ чинь яаж шударга байх юм бэ?!

Цуст Сакурагийн сахиуснаас төрөх цусанд шунах хүсэл зүрхийг нь дүүргэхийг мэдэрсэн Санни үхэж буй нохойг ясан анчин руу шидээд, сэлмээ чанга атган дахин урагш дайрлаа.