Нойрсогчдын байрыг орхин гарахад Санни өвлийн хүйтэн хүртэл нойрмог байдлыг нь дарж чадахаа больсон мэт санагдав. Цаг хэд болж байгааг гайхан бодоод тэр зуршлынхаа дагуу дээш харж, нарыг ажиглалаа.

Нар нэг л буруу байлаа.

Гэнэт Санни бүрэн сэргэж, гар нь зөнгөөрөө Шөнө Дундын Хэлтэрхийг дуудах гэж сунгагдав. Алдаагаа ойлгоход түүнд хэдхэн хором хэрэгтэй болов.

'Аан. Нар хэвийн байна. Зүгээр л Мартагдсан Эргийнхтэй адил биш юм.'

Түүнчлэн тэр одоо тэнгэрийг ажиглаж цаг хэмжих шаардлагагүй болсон. Түүнд Холбооны хэрэгсэл байсан бөгөөд өдрийн цагийг бүр наносекундийн нарийвчлалтай харуулж чадна.

Толгойгоо сэгсэрсэн Санни эмнэлгийн цогцолбор руу буцан алхлаа. Тэр нэгэн... нэг төрлийн дурсгалын арга хэмжээнд хоцорч байв.

Өнөөдөр Зүүдлэгчдийн Армийн амьд үлдсэн гишүүд цугларч, амьд эргэн ирсэн хүмүүсээ тэмдэглэн, амиа алдсан нөхдөө дурсан хүндэтгэх ёстой байлаа.

Эмнэлгийн төвд ормогцоо тэр хурлын танхим руу явсан ч хананд өлгөөтэй дэлгэцийн өмнө хэсэг зогсов. Тэнд буцаж ирж чадсан бүх хүний нэрс, нийт зуун нэр жагсаж байлаа.

Хамгийн дээд талд нь гурван онцгой нэр байв.

"Чоноор Өсгүүлэгч"

"Найтингэйл"

"Нүгэлтний Дуу Хоолой"

Эффи, Кай, Касси...

Санни тэр гурван Жинхэнэ нэрийг хэсэг ширтсэний дараа аажмаар харцаа доошлуулав. Яг доор нь өөрийнх нь нэр байлаа.

Бараан царайтай болсон Санни хаалгыг онгойлгон танхимд орлоо.

Мартагдсан Эргийн хуучин Нойрсогчид бүгд энд байв. Ядаж Академид Сэрсэн эсвэл дурсгалын арга хэмжээнд амжиж ирж чадсан хүмүүс нь. Тэр танил царай хайсаар олныг нүдээрээ гүйлгэлээ.

Энэ олон хүнийг бодит ертөнцөд эргэн ирснийг харах үнэхээр хачирхалтай байлаа.

Ялангуяа Нефисгүйгээр.

Одоо тэд аюулаас мултарч, удирдагчаа алдсан тул тэднийг нэгтгэж байх зүйл бараг үлдээгүй, харин салгаж хуваах зүйл асар олон байв. Урьд нь тэднийг хэрэгцээ шаардлага болон Өөрчлөгдөж буй Одын няцашгүй хүсэл зориг нэгтгэдэг байсан. Харин одоо хуучин өш хонзонгуудыг нь сэргээж, тэднийг салгахыг зогсоох зүйл бараг үгүй болсон...

Гэсэн ч амьд үлдсэн тэр зуун хүн хачирхалтайгаар эв нэгдэлтэй харагдаж байлаа. Магадгүй Зүүдний ертөнцөд хамтдаа туулсан аймшигт туршлага нь, эсвэл Саннигийн ойлгож чадахгүй өөр ямар нэгэн зүйл нь тэднийг холбож байсан биз. Ямар ч байсан тэдний дунд хуваагдал огт байсангүй. Харин ч танхимд цугласан Сэрэгч бүр бусадтайгаа үл үзэгдэх холбоогоор холбогдсон мэт санагдана.

'...Хачин юм.'

Олон хүн түүнийг халуун дотноор мэндчилэн угтав. Санни эвгүйхэн инээмсэглэж, тэдний сайхан сэтгэлд аль болох хариу барихыг хичээв. Хэд хэдэн хүнтэй мэндчилсний эцэст олны дунд Кайг олж харлаа.

Санни алхам дээрээ гацан, найзыгаа хэдэн хором ширтэв.

'Арай ч дээ...'

Тэр залуу яаж өшөө илүү царайлаг болчихдог байна аа?

Сэрэлт Кайгийн нарийхан биеийг бүр ч дэгжин, төгс царайг нь бүр ч царайлаг, цахилгаан мэт ногоон нүдийг нь бүр ч сэтгэл татам болгожээ. Өтгөн хүрэн улаан үс нь цэмцгэр засалттай, өмссөн хувцас нь энгийн атлаа дээд зэрэглэлийн загвартай, харин зүүсэн хэдхэн гоёл нь түүний бүх давуу талыг яг тохирсон хэмжээгээр улам тодруулж байв.

'Ямар... ямар шударга бус юм бэ!'

Хорссон санаа алдсаар Санни хүмүүсийн дундуур явж найздаа дөхөв. Кай түүнийг холоос анзаараад инээмсэглэсэн бөгөөд түүний тэр гэрэлтсэн инээмсэглэлээс болж хурлын танхим бүхэлдээ гэгээ татах шиг болов.

"Санни! Эцэст нь ирлээ!"

Санни хариу хэлэх гэсэн ч дур булаам залуугийн хажууд зогсох үл таних хүнийг анзаараад гэнэт хөшчихөв. Өвчтэй мэт туйлын туранхай залуу эмэгтэй тэргэнцэр дээр суун, ядруухан харцаар тэднийг ширтэж байлаа.

Түүний биед ямар нэгэн гажиг илт байв. Арьс нь хэврэг ясандаа наалдсан мэт туйлын туранхай, нуруу нь хачин гэмээр мурийжээ. Хөл нь ямар ч амьгүй мэт сул дорой бөгөөд тэргэнцрийн тавцан дээр эвгүйхэн эвхэгдэн хэвтэнэ. Хүзүү нь толгойнхоо жинг арай ядан дааж байгаа нь илт.

...Тэр залуу эмэгтэй зальтай инээмсэглэх үед л Санни эцэст нь түүнийг танив.

"Юу болов, мангар аа? Миний гоо үзэсгэлэнд хэл чинь тасарчихаа юу?"

Эффи инээд алдан тэргэнцрээ эргүүлж, өөрийг нь сайтар харах боломж олгож байгаа мэт аашлав.

'Эффи... энэ... энэ Эффи гэж үү?'

Санни хэдэн хором түүнийг ширтэж, өөрийн мэддэг өндөр, хүчирхэг, үзэсгэлэнтэй, эрч хүчээр дүүрэн анчин бүсгүйн дүрийг энэ сул дорой, туранхай бүсгүйтэй холбохыг хичээв. Зөвхөн Дутагдлын өвдөлт оюун санааг нь хатгасны дараа л тэр ам нээжээ.

"Тийм ч биш. Юу... чамд юу тохиолдсон юм бэ?"

Эффи инээмсэглээд мөрөө хавчив.

"Юу ч болоогүй. Би бодит ертөнцөд угаасаа л ийм байсан."

Саннигийн ой санамжинд ямар нэг зүйл хөдлөв. Тэр хоёр нурсан сүмийн тулгуур дам нуруун дээр зэрэгцэн сууж, шивнэлдэн ярилцаж байсан мөч санаанд нь орлоо.

'...Бидний заримын хувьд бодит ертөнц Зүүдний ертөнцөөс ч илүү там байсан.'

Тэр үед Эффи ингэж хэлсэн.

Түүний нүүрэн дээрх хачирхалтай төрхийг анзаарсан Эффи инээмсэглэв.

"Аан, битгий санаа зов. Ядаж одоо Сэрэлтийн дараа би гараа хөдөлгөж чаддаг болсон. Хар даа..."

Тэр дугуйныхаа бариулаас атгаад тэргэнцрээ нэг тал руу нь тэнцвэржүүлэн дахин эргүүлэв.

"Харж байна уу? Амьдралдаа үзсэн хамгийн гоё зүйл чинь энэ биш гэж үү?"

Санни хэсэг эргэлзээд намуухан хэлэв.

"...Тийм ээ. Яах аргагүй хамгийн гоё зүйлсийн нэг байна."

Эффи инээмсэглээд Кай руу харав.

"Хар даа, Найт. Чиний алдартны сүр хүч миний дүрэлзсэн харизмын дэргэд юу ч биш."

Залуу түүн рүү хараад юу ч хэлсэнгүй. Харин гэнэт урагш алхаж, Санниг чанга тэвэрлээ.

"Санни! Бурхдад талархъя, чи амьд байна!"

Санни жаахан мушгирав. Гэвч эцэст нь бууж өгч, тэврүүлсэн хэвээр байлаа. Нэлээд тэссэнийхээ дараа тэр шүдээ зуун хэлэв.

"Би яагаад үхэх ёстой гэж, тэнэг ээ? Ухаангүй газарт унасан урт шилбэтэй чамайг Гарц хүртэл чирч явсан хүн нь би шүү дээ!"

Кай түүнийг бүр ч чанга тэврээд эцэст нь тавив. Нэг алхам ухраад хэдэн хором эргэлзсэний дараа санаа алдав.

"Тийм л дээ. Гэхдээ чиний азтайг бодохоор Улаан цамхаг бүхлээрээ толгой дээр чинь нурчихгүй өнгөрсөнд гайхаж байна."

Санни хөшиж орхисноо хүчээр инээмсэглэл гаргав.

"Тийм ээ. Тэр... үнэхээр аймшигтай байх байсан даа..."