525-р бүлэг : Өш Хонзонт Сүнснүүд
Зургаа хоногийн дараа тэдний бүлэг Цайзын аюулгүй Ариун Дагшин Газарт бараг хүрчихсэн байлаа. Гал Сахигчдын авсан хүнд шархны улмаас аяллын хурд нь мэдэгдэхүйц удааширсан ч бүхнийг харгалзан үзвэл энэ үнэхээр тун сайн үр дүн байв.
Өдрүүд өнгөрөх тусам тэдний эмчлэгч хамтрагчдаа үргэлжлүүлэн эмчилсээр байсан тул өдийд ихэнх нь аль хэдийн эдгэрчихсэн байлаа. Мэдээж Шакти шиг онцгой хүнд шархадсан хүмүүсээс бусад нь. Тэд бодит ертөнцөд буцаж очоод дараа нь дахин ирсний дараа л бүрэн эдгэрэх байв. Тэгсэн ч тэдний бодит бие махбод ноцтой дотоод гэмтэл авч, удаан хугацааны эмчилгээ шаардлагатай болох байсан.
Нар Доод Тэнгэрийн цаагуур шингэхэд бүлэг дургүйхэн буудаллав. Тэдний байгаа газраас Ариун Дагшин Газар хүртэл хэдхэн арал л үлдсэн байлаа. Гэвч тэдгээр арлуудын заримд нь ан агнуурын нутаг дэвсгэрийг нь гатлахаар оролдохын аргагүй аюултай Хар дарсан зүүдний мангасууд амьдардаг байсан тул Гал Сахигчид нэлээд том тойруу замаар явахаас өөр аргагүй байв.
Харанхуйд аялах нь асар их эрсдэлтэй байсан учир тэдэнд дахиад нэг шөнийг зэрлэг байгальд өнгөрүүлээд маргааш аяллаа үргэлжлүүлэхээс өөр сонголт байсангүй.
Саннид бол хамаагүй.
Хүн бүр унтмагц тэр чимээгүйхэн сүүдэр болон хувирч, манаачдын дундуур хэнд ч үл анзаарагдан гулсан өнгөрөв. Шөнийн харанхуй тэдний хувьд аюул занал байсан ч Саннигийн хувьд холбоотон нь байлаа.
Саннигийн хувьд ан хийх цаг болсон байв.
Өнгөрсөн таван шөнийн турш тэр Гинжлэгдсэн Арлуудын үхлийн аюултай уудамд ганцаараа гарч явсан бөгөөд энэ шөнө ч мөн ялгаагүй байлаа.
Тэр хугацаанд Санни урьд нь судалж байсан Хар дарсан зүүдний мангасуудтай төдийгүй бараг юу ч мэдэхгүй мангасуудтайгаа ч ердийнхөөсөө хавьгүй их эрсдэл гарган тулалдсан юм. Сүүлчийнхийг нь агнах нь үхэлтэй дүйцэх сорилт байсан ч Гэгээнтний тусламжтайгаар тэр тулалдаан бүрээс хэт олон шарх авалгүй ялалт байгуулж чадсан.
Үхэшгүй гинж ч түүний амжилтад асар их хувь нэмэр оруулсан, учир нь Санни гэмтэл авсан ч ихэнхийг нь хааж байв. Түүний шинэ хуягийн бараан ганг одоогоор юу ч нэвтэлж чадаагүй байлаа.
...Тэнгэрийн гинжин дээгүүр гулсан явсаар Санни хөрш аралд ойртож, тэнгэр өөд хөөрөөд дараа нь газарт хүндээр буув. Хэрцгий Харцын мөнгөлөг ир гартаа биелэхдээ оддын гэрлийг ойлгон гялалзав. Санни босож архирах мэт дуугараад барайсан царайтай урагш алхлаа.
Түүний саяхан хүрсэн арал доошилж байсан ч Няцлалтын үлдэгдэл нөлөөг мэдрэхээргүй тийм ч нам биш байв. Гэсэн ч Санни тоосонгүй. Энэ шөнө түүнийг юу ч зогсоож чадахгүй.
Тэр ердөө цөмүүдээ бүрэн дүүргэхэд ганцхан алхмын зайтай байлаа.
Санни өндөр шовх чулуунуудын дундуур алхсаар арлын төвийн ойролцоо гунигтайгаар сүндэрлэх том балгас руу ойртлоо. Тэр энэ газарт өмнө нь ирж, судалж үзсэн учир эртний байгууламжид ямар төрлийн жигшүүрт амьтад үүрлэдгийг мэддэг байв.
Энэ балгас нэгэн цагт үзэсгэлэнтэй байсан байж болох ч одоо мурийж гажсан хэлбэртэй болж, хананууд нь ан цаваар дүүрэн, хэзээ мөдгүй нурж унахад бэлэн болжээ. Санни энэ газар урьд нь ямар зориулалттай байсныг, хэрхэн сүйрснийг мэдэхгүй ч олон сарын өмнө энд аймшигт тулаан болж өнгөрсөн гэсэн дүгнэлтэд хүрсэн байв.
Үүний нотолгоо нь нурсан барилгын төв танхимд байсан бөгөөд тэндхийн чулуунууд хайлсан лаа шиг гэмтэж хувирсан байлаа. Хананууд нь гадагш нурсан байсан нь уг байгууламжийг сүйрүүлсэн хүч гаднаас бус дотроос нь гарсныг илтгэж байв.
Энэ бүхэн ямар ч байсан Санни өмнө нь энэ балгасын оршин суугчидтай тулалдаж байсан. Шовх чулуун арлыг хоёр төрлийн Хар дарсан зүүдний мангас эзэмшдэг байлаа. Эхнийх нь Сэрсэн Зэрэгтэй бөгөөд чулуун бугтай төстэй харагддаг байв. Тэд арлын зах хэсгээр амьдардаг байсан бөгөөд Санни Гинжлэгдсэн Арлуудад ирсэн эхний сарууддаа тэдний бараг бүгдийг нь устгасан юм.
Бугнууд балгас руу хэзээ ч ойртдоггүй байсан, учир нь эртний барилгын дотор илүү хүчирхэг амьтад оршдог байлаа. Тэд Нүгэлт Зэрэгтэй бөгөөд үзэсгэлэнт сүнс мэт харагддаг байв. Гэвч тэр жихүүдэс хүргэм гоо үзэсгэлэнгийнх нь цаана галзуурал, хорон санаа, цусанд шунасан хүслийн хязгааргүй далай нуугдаж байлаа. Санни эдгээр хий үзэгдэлтэй анх таарахдаа арайхийн амьд мултарсан юм.
Аз болж хий үзэгдлүүд зөвхөн шөнөөр л гарч ирдэг байв.
...Харин одоо тэр өмнөхөөсөө хавьгүй хүчирхэг болж, биет бус дайсанд гэмтэл учруулах чадвартай Хэрцгий Харцыг эзэмшсэн байсан учир энэ шөнө тэдний сүүлчийн шөнө болох байлаа.
Дуулгаа дуудаж өмссөн Санни дуулганы нарийн завсраар балгасыг ширтээд эртний чулуун ханануудын дунд ноёрхох харанхуй руу алхав.
---
[Таны сүүдэр улам хүчирхэг боллоо.]
Санни гаслан архирч, дөнгөж сая жадныхаа улайссан ирээр нэвт сүлбэсэн үзэсгэлэнт залуу эмэгтэйн сүнслэг дүрээс ухран үсрэв. Эсвэл жинхэнэ дүрээ харуулахаасаа өмнө л тэр үзэсгэлэнтэй харагдаж байсан бөгөөд үнэн төрх нь хүний бус үзэн ядалт, бузралаар мушгиран гажсан аймшигт нүүр царай болж, нүднийх нь харанхуй ёроолгүй хонхорт эртний галзуурал дүрэлзэж байлаа.
Хэрцгий Харцын Сүнслэг Ир Шидийн сайжруулалт тэднийг гэмтээх боломж олгож байсан ч хий үзэгдлүүдтэй тулалдах нь Саннигийн төсөөлснөөс хавьгүй хэцүү байлаа. Учир нь тэдний хөдөлгөөн хурдан, урьдчилан таашгүй байж, түүний мэддэг тулааны логикийг үл тоомсорлохоос гадна довтолгоо нь Сүнсний гэмтэл ч учруулдаг бололтой байв.
Үнэндээ балгасын хий үзэгдлүүдийн сарвуу хуягийг бүрэн үл тоомсорлон нэвтэлж чаддаг байлаа. Үхэшгүй гинж илүү өндөр Зэргийнхээ ачаар гэмтлийн тодорхой хэсгийг бууруулсан ч тулааныг өчүүхэн төдий ч амар болгож чадсангүй. Яг одоо Санни сулран доройтож, Эвдэрсэн Тангарагийн ойролцоо хэт удаан байсны дараахтай адил аймшигтай өвдөлтөнд шаналж байлаа.
'Хараал ид гэж...'
Энэ бүхэн Зүүдний ертөнцөд хэзээ ч өөрийгөө аюулгүй гэж бодож болохгүйг харуулж байлаа. Дээд Зэрэгтэй хуягтай болсныхоо дараа Санни өөрийгөө хэт тайвшруулахыг зөвшөөрсөн байжээ. Хүн хэчнээн хүчирхэг байсан ч үхэхэд ганцхан алдаа л хангалттай гэдгийг тэр мартах ёсгүй байсан.
Эцсийн эцэст хүч болгонд дутагдал бий.
Гэсэн ч тэр одоо ухрахгүй.
Чих дэлсэм орилох дуу чулуун ханануудаас ойж улам бүр ойртох үед Санни шүдээ зуун Бичээсүүдийг дуудлаа.
Сүүдрийн хэлтэрхий: [1994/2000].
Тэр Хэрцгий Харцаа өргөн жихүүдэс хүргэм чарлаан сонсогдож буй зүг рүү ширүүн инээмсэглэлтэйгээр эргэв.
'Дахиад ганцхан...'