412-р бүлэг : Төгс Өрсөлдөгч

'За... ядаж нэг нууц тайлагдлаа.'

Санни Шүүлт арлын ад зэтгэр яаж ийм олон Сэрэгсэдийг хядсан, мөн яагаад ямар ч Хар дарсан зүүдний мангас түүний арал дээр амьд үлдэж чаддаггүйн гашуун үнэнийг ойлгов.

Хэрэв тэр новш дайсан бүрийнхээ яг хуулбар болж хувирахын зэрэгцээ Нүгэлт Ад зэтгэрийн хэмжээний хүчээ хадгалдаг бол түүнээс амьд мултрах найдвар маш цөөхөн л байх байлаа.

Тэгээд бүхнийг даван туулж амьд гарсан тэр Сэрэгсэд хамтрагчдаа хүмүүсийн харааг төөрөгдүүлдэг амьтанд алагдсан гэж андуурсан байна... хүн яг өөрийнхөө хуулбарт алуулж байхыг харсан хүн өөр юу гэж бодох билээ?

За... тэр нь нүд хуурсан мэх биш, жинхэнэ хуулбар гэж яагаад хэн ч бодоогүй юм бэ, новш гэж?!

Хэрэв Санни ийм хүнд байдалд орсны нэг шалтгаан гэж байсан бол тэр нь Ариун Дагшин Газар дахь хүмүүсийн төсөөлөх чадвар туйлын муу байсантай холбоотой!

...Энэ бүх бодол түүний толгойд цахилах зуур тэр Сүүдрийн алхалтыг ашиглан алга болж, ад зэтгэрийн ард арав гаруй метрийн цаана эв хавгүй газардлаа. Ингэснээр нисэн ирж буй сумны замаас бүрэн гарч чадсан юм.

'Сайн байна... гэхдээ одоо яах вэ?'

Хэдхэн мөчийн өмнө Санни тулаанаа орхиод зүгээр л зугтах талаар бодож байсан. Урьд нь тааралдсан зарим хүмүүс шиг тэр бардамнал, нэр төр гэх мэт хэрэггүй зүйлд баригддаггүй байлаа. Хэрэв нөхцөл байдал хулчгар мэт зугтахыг шаардаж байвал тэр үүнийг хийхэд бүрэн бэлэн байсан.

Гэвч одоо тэр новш Чулуун Гэгээнтэн болж хувирч, нум барьсан тул зугтах санаа огтхон ч сэтгэл татсангүй. Толгойнхоо араар сум зоолгох нь түүний хүсэх зүйл лав биш.

'Бод... бод...'

Гэвч бодох зав байсангүй.

Чулуун Гэгээнтний тусгал гэнэт эргээд түүн рүү дайрлаа. Санни дахиад хол руу шилжин очиход тэр амьтан гэнэт чиглэлээ өөрчилж, аварга эртний модны их бие рүү мөргөн орлоо.

Дараагийн мөчид Санни сүүдрээс гарч ирээд, дээрээс нь аварга том хүнд мод унан ирж байгааг хараад айсандаа хөшив.

Сүнсний мөн чанараа цөхрөнгүй зарцуулан тэр биеэ аль болох хүчирхэгжүүлж, гараа өргөн унаж буй модыг тосохыг оролдов. Амнаас нь ёолох чимээ гарахад Саннигийн хөл Шүүлт арлын зөөлөн хөрсөнд шигдэн орлоо. Яаж ийгээд тэр модонд дарагдалгүй хоёр хөл дээрээ тогтож чаджээ.

Яг тэр мөчид хоёр дахь сум зүрхийг нь чиглэн исгэрэн ирэв...

Гэвч агаарт өөр нэг сумтай мөргөлдөн хажуу тийш хэлбийлээ.

Хэсэг зайд жинхэнэ Гантиг Гэгээнтэн нумаа арилгаж, сэлмээ өргөн, хуурамч Гэгээнтэн рүү дайрч байв.

'Ав даа, новш минь!'

Санни шүдээ зуун, аль хэдийн туйлдаа хүрсэн булчингаа чангалж, бүх хүчээрээ түлхэн, аварга модыг жигшүүрт амьтан руу шидэв. Тэр Сүнсний мөн чанараа ашиглаж, биеэ хоёр сүүдрээрээ зэрэг хүчирхэгжүүлэх үедээ үнэхээр хүний хэмжээнээс давсан хүч гаргаж чаддаг байлаа.

Одоо тэр новш үүнээс яаж бултах юм?

Тэр амьтан хайхрамжгүй мөрөө буулган, дараа нь зүгээр л сүүдэрт шингэн алга болж, нисэн ирж буй модны нөгөө талд гарч ирэв. Тэгээд довтолж ирсэн Чулуун Гэгээнтнийг аймшигтай мөргөж орхилоо.

Дуугүй чөтгөрийн ониксон хуяг хагарч, тэр арагш шидэгдэн өөр нэг модыг хэлтэрхий болгон дэлбэлэв.

Энэ үед Саннигийн царай цайлаа.

'С... Сүүдрийн алхалт. Сайнгүй дээ...'

Тэр тусгал түүн рүү эргэн хараад толгойгоо ёжилсон мэт хазайлгав.

Тэр зүйлд... ямар нэг маш буруу зүйл нуугдаж байлаа. Тэр туйлын хорон санаатай, бүрэн галзуурсан мэт атлаа... нөгөө талд ямар нэг байдлаар дутуу санагдана. Бадмаараг нүдэнд нь орших муу ёрын хүсэл, аймшигт аллагын санаархлын цаана өөр нэгэн хязгааргүй их сэтгэл хөдлөлийн ул мөр байв.

Санни тэр мэдрэмжийг бүдэгхэн танилаа. Учир нь тэр ийм гүн, үгээр илэрхийлэхийн аргагүй сэтгэл хөдлөлийг өмнө нь нэг л удаа мэдэрч байсан.

Хөндий уулсын гүнд, хоёр өөр ертөнцийн голын хооронд орших манант чулуун төөрдөг байшингийн харанхуйд тэр Гэрэлт Цайзын Анхны Эзний хамтрагчдын орхигдсон сүүдрүүдээс яг ийм гарз, шаналал, төөрөгдлийн мэдрэмжийг мэдэрч байсан юм.

'...Энэ чинь ер нь юу юм бэ?'

Гэвч тэр мөн чанарынх нь талаар эргэцүүлэхийг завдсангүй. Учир нь тэр амьтан дахин бараан нүдтэй цайвар залуу болон хувирч, уруул дээрээ харгис инээмсэглэл царцаасан чигтээ түүн рүү дайрч байлаа.

Нуруугаар нь хүйт даахад Санни энэ тулаанд ялахгүй гэдгээ ойлгов. Бас Шүүлт арлаас амьд мултрах ч боломжгүй байлаа.

Энэ удаад тэр үнэхээр үхлийн аюулд оржээ.

Тэр энэ үзэсгэлэнтэй, амар тайван арал дээр үнэхээр үхэх гэж байлаа... үхэхээсээ өмнө хамгийн сүүлд харах зүйл нь алуурчны нүдээр өөрийг нь ширтэх өөрийнх нь тусгал байх байлаа.

Хэрэв...

Санни Чулуун Гэгээнтнийг Сүнсний Тэнгис рүү буцаагаад, тэр тусгалын дайралтыг хаан тосов. Цохилтын хүчнээс болж бүх бие нь чичирч байлаа.

Тэр Шүүлт арлын Ад зэтгэрийг сүүдэр гэж бодож байсан бөгөөд үнэхээр сүүдэртэй төстэй байсан... гэхдээ үнэндээ тийм биш байжээ. Тэд анх мөргөлдөх үед Санни өөрөө сүүдрийн төрхөнд байсан болохоор л тэр сүүдэр мэт харагдсан аж. Харин Санни хүний дүрээ авмагц ад зэтгэр ч мөн хүн болсон.

Алуурчны хүйтэн нүдтэй залуу жижиг алхам урагш хийн тачигаа өндөрөөс жадлах мэт хатгав. Гэвч Санни өөрийнхөө тулааны хэв маягийг хэтэрхий сайн мэддэг учраас тэр урхинд орохгүй байлаа. Тэр хатгалт ердөө хуурмаг хөдөлгөөн гэдгийг мэдсэн тул өөрийн сэлмээ доош савж, араас нь дагах харгис цавчилтыг арайхийн зайлуулж чадлаа. Гэвч тэр өчүүхэн төдий хоцорсон байв... Хүүхэлдэйчний Нөмрөг дээр дахин нэг урагдал гарч, гуяных нь өнгөц шархнаас цус шүүрэн гарч эхэллээ.

Тэр амьтан сүүдэр гэхээс илүү тусгал байжээ. Тэр дайсныхаа бүхнийг тусган дуурайдаг. Гадаад төрх, зэвсэг, тулааны арга барил. Бүр хүч чадлыг нь хүртэл... үгүй бол тэр Сүүдрийн алхалтыг яаж ашиглаж чадах билээ? Нэг ёсондоо тэр төгс өрсөлдөгч байв. Гэхдээ энэ бүгд биш...

Тусгал сэлмээ холдуулан хүчтэй өшиглөхөд Санни ярвайлаа. Тэр цохилт бараг бүх хавиргыг нь ясан тоос болгох шахав. Хэрэв тэр Сүнсний мөн чанараа хөл рүүгээ агшин зуур урсгаагүй бол тэр аймшигт цохилтоос хэзээ ч бултаж чадахгүй байсан. Гэвч түүний Сүнсний мөн чанар аль хэдийн шавхагдаж байсан бөгөөд дайсан нь бүр улам хүчирхэг болсон мэт санагдана. Санни хэдий чинээ их цус алдана, цайвар залуу төдий чинээ хүчирхэг болж байлаа.

Тэр ад зэтгэр дайсныхаа ашиглаж буй Дурсамжуудыг хүртэл дуурайж чаддаг байв. Өмнө нь Санни Эвдэрсэн Тангарагийн сүнсэн дайралтыг биеэрээ мэдэрсэн. Харин одоо тэр амьтан Цуст Сакурагаас шууд хүч авч байгаа нь илт байлаа.

Тэр бодох хэдхэн мөчийн хугацаа хожихын тулд Шөнө Дундын Хэлтэрхийгээр довтлов...

Гэхдээ тэр дүр Эвдэрсэн Тангарагт огт өртөөгүй мэт байсан. Энэ нь сүнсний дайралтад дархлаатай Чулуун Гэгээнтний дүрийг авсан болохоор байсан гэж үү? Энэ нь ад зэтгэр зөвхөн хүч чадал, Дурсамж төдийгүй Шинж чанарыг хүртэл хуулбарлаж чаддаг гэсэн үг үү?

Тэр амьтан Саннигийн дайралтыг төвөггүй зайлуулаад, эцсийн цохилтоо өгөхөөр урагш бөхийв. Саннигийн цорын ганц найдвар нь арагш үсрэх байлаа...

Гэхдээ тэр амьтан өөр юуг хуулбарладаг байсан бэ? Үнэхээр төгс тусгал байсан гэж үү?

Үүнийг мэдэх ганцхан арга байлаа.

Арагш үсрэхийн оронд Санни урагш алхаж, тэр дүртэй мөргөлдөв. Тэр бүрэн нээлттэй үлдэж, дайсны ирэнд цавчуулах нь гарцаагүй болов.

Гэвч үхлийн цохилт ирэхээс өмнө тэр ад зэтгэрийн чихэнд ойртон, өөрөөс нь болон тэр хоёроос өөр хэн ч сонсож чадахгүй тийм намуухан шивнэлээ.

"Зогс, Гэрлээс төөрөгч."

Тэгээд ад зэтгэр гэнэт чулуу болон хувирсан мэт хөдөлгөөнгүй хөшив.

Санни инээмсэглэл тодруулана.

...Тэр үнэхээр төгс тусгал байжээ.