'Хаалга... энд Хаалга байна...'

Санни эдгээр үгийг бүрэн ухамсарлаж амжаагүй байхад л бүх бие нь чичирч, зүрхнийх нь гүнээс хүйтэн айдас оргилон гарч ирээд түүнийг бүхэлд нь залгих шиг болов. Энэ нь ухамсартай хариу үйлдэл биш, харин өнгөрсөн хугацаанд түүний бие өөрөө сурч авсан төрөлх зөнгийн хариу үйлдэл байсан бөгөөд орчин үеийн бүх хүн төрөлхтөн ясныхаа гүнд хүртэл тээж явдаг айдас байлаа.

Чих зүсэм, цуурайтсан дохионы дуу ганцхан зүйлийг л илэрхийлж байв. "Амьдармаар байвал зугт! Үгээр дүрслэхийн аргагүй аймшигтайгаар үхэхийг хүсэхгүй байвал зугт!"

Гэвч Санни одоо жирийн хүн байхаа больсон.

Төрөлх зөнгийн тэр айдсыг хүчээр дарж, хөсөр хаясан тэрээр бараан царайлан холбооны хэрэгслийн дэлгэц рүү ширтэв.

Мэдэгдэл нь өмнө нь хэдэнтээ харж байсан мэдэгдлүүдтэй тун төстэй байлаа. Хотын захад амьдарч байхдаа нээгдэж буй Хаалга ямар сүйрэл дагуулдгийг Санни биеэрээ мэдэрсэн бөгөөд хаана ч амьдарсан хэдэн жил тутамд тэр аймшигт дохиог заавал нэг сонсдог байв.

Хотын захын дэд бүтэц хотын төв хэсгүүдтэй харьцуулахад хавьгүй муу хөгжсөн, дээр нь Сэрэгсэд ч цөөн байсан болохоор үр дагавар нь ихэвчлэн илүү гай гамшигтай болдог байлаа.

Харин одоо тэр нэлээд нэр хүндтэй дүүрэгт байсан.

Гэвч ёжтой нь нөхцөл байдал бүр ч дор байв.

Засгийн газар гарч ирэх гэж буй Хаалгыг урьдчилан илрүүлэхдээ ямар технологи ашигладгийг Санни сайн мэддэггүй байсан ч энэ удаа тэр нь бүтэлгүйтсэнийг ойлгож байлаа. Ер нь хүмүүс аймшигт үйл явдал болохоос дор хаяж арван минутын өмнө, заримдаа хагас цагийн өмнө, бүр хэд хоногийн өмнөөс хүртэл мэдэгдэл авдаг байсан.

Ингэснээр ихэнх хүмүүс аюулын бүсээс нүүлгэн шилжих боломжтой болж, мөн засгийн газрын хүчнүүд нээгдэж буй Хаалганаас Хар дарсан зүүдний мангасууд олноороо гарч ирэн тэднийг тогтоон барихыг оролдож буй ойролцоох Сэрэгсдийн хамгаалалтыг сэтлэхээс өмнө хүрч ирдэг байв.

Хоёр зуун секунд... энэ бол юу ч биш. Бараг юу ч биш. Хүмүүсийг зугтахад ч хангалтгүй, тусламж ирэхэд ч хангалтгүй хугацаа. Ийм богино хугацаа ганцхан зүйлийг л илэрхийлнэ.

Ямар нэгэн зүйл өөрчлөгдөхгүй бол энд аллага болно.

Харин өөрөө бол аюулгүй байлаа. Тэр хүссэн үедээ Сүүдрийн алхалтаар эндээс явж чадна.

Хүмүүс сандран өндийж, айдаст автсан царайтайгаар гарц руу гүйлдэхэд Санни санаа алдан мэдэгдлийг дарлаа.

Тэр даруй газрын зураг нээгдэж, Хаалга хаана гарч ирэх гэж байгааг, мөн хамгийн оновчтой нүүлгэн шилжүүлэх замуудыг түүнд харуулав.

'Хэтэрхий ойрхон...'

Рэйний сургууль хэдэн мянган сурагчийг ийм богино хугацаанд нүүлгэн шилжүүлж амжих ямар ч боломжгүй байлаа. Хэрэв тэдний онцгой байдлын журам сайн боловсруулагдсан бол бүр оролдох ч үгүй байх. Зүгээр л хүүхдүүдийг сургуулийн хамгийн хамгаалалттай хэсэгт цуглуулж, хамгаалалтын системүүдээ идэвхжүүлээд тусламж ирэх хүртэл тэсэхийг оролдоно.

Гэвч сургууль нээгдэх гэж буй Хаалганы яг ойролцоо байлаа. Хамгаалалт нь хэчнээн хүчирхэг байсан ч хангалттай байж чадах эсэхэд Санни итгэлгүй байв. Яг ийм нөхцөл байдалд зориулан хамгаалалтын ажилтан эсвэл багшаар ажилладаг хэд хэдэн Сэрэгч байсан ч тэдний хийж чадах зүйл бага. Жинхэнэ элитүүд тийм албан тушаалд ажиллахгүй шүү дээ.

'Яах ёстой вэ...'

Энэ удаагийн мэдэгдлийн интерфэйс Саннигийн өмнө нь харж байснаас өөр байлаа.

Газрын зураг дээр яаралтай анивчиж буй нэмэлт тэмдэг гарч иржээ. Энэ нь Мастер Жетийн ханцуйн дээр байдаг сүлдтэй тун төстэй боловч гурван биш хоёр одтой байлаа.

Холбооны хэрэгсэл Санниг Сэрэгч гэдгийг мэддэг учраас энэ тэмдэг гарч ирсэн аж.

...Хаалга нээгдэхэд нэг зуун ерэн хоёр секунд үлдээд байлаа. Түүний нэг сүүдэр нуугдаж байсан анги танхимд хүүхдүүд болон багш нь яг л юу гэсэн үг болохыг нь бүрэн ойлгоогүй мэт, эсвэл зүгээр л хүлээн зөвшөөрөхөөс татгалзсан мэт цочирдсон царайтай мэдэгдэл ширтсээр байв.

Эргэн тойронд болж буй эмх замбараагүй байдалд төдийлөн анхаарал хандуулалгүй Санни тэр тэмдгийг дармагц дэлгэцэн дээр нэмэлт мэдээлэл гарч ирэв.

БҮХ СЭРЭГСДИЙН АНХААРАЛД

ЯАРАЛТАЙ АЖИЛЛАГААНД ОРОЛЦОХЫГ ХҮСЬЕ

БҮХ СЭРЭГСДИЙН АНХААРАЛД

ЯАРАЛТАЙ АЖИЛЛАГААНД ОРОЛЦОХЫГ ХҮСЬЕ...

Доор нь хэдэн мөр бичиг гялалзан харагдав.

Хаалганы ангилал: 2 (89% магадлал), 3 (10% магадлал), ҮҮНЭЭС ДЭЭШ (тодорхойгүй).

Цохилтын хүчний ирэх хугацаа: 16 мин 14 сек.

'Арван гурван минут!'

Саннигийн уруулын булан татвалзан, хорсолтой ярвайлт нүүрэнд нь тодров.

Засгийн газрын ямар ч хүч Хаалга нээгдсэнээс хойш хамгийн наад зах нь арван гурван минутын дараа л хүрч чадна. Арван гурван минут... энэ бараг мөнх хугацаатай адил байлаа.

'Хэтэрхий удаан!'

Одоо Санни шийдвэр гаргах хэрэгтэй болов.

Тэр зугтах эсвэл Хар дарсан зүүдний Хараалын эсрэг зогсон Хар дарсан зүүдний Хаалганы өмнө тулалдаж, мангасуудын тасралтгүй урсгалыг бүтэн арван гурван минут тэсэж амьд үлдэхийг найдах хоёрын нэгийг сонгох ёстой байлаа.

За... үнэндээ энэ тийм ч хэцүү шийдвэр биш байв. Санни үлдэхээ аль хэдийн шийдсэн бөгөөд энэ нь ёс суртахууны үүрэг хариуцлагаас биш, зүгээр л өөрөө тэгэхийг хүссэн учраас юм.

Тэр Хар дарсан зүүдний Хараал өөрийнх нь ертөнцөд хүссэнээрээ халдан довтлохыг зөвшөөрөхөөс ч, амттай нарийн боов авчирч өгсөн эелдэг зөөгч бүсгүй эсвэл түүнийг хийсэн талхчин шиг энгийн сайхан хүмүүс Хар дарсан зүүдний мангасуудын аманд үй олноороо амиа алдахыг харахаас ч адилхан дургүй байлаа.

Энэ бол түүний ертөнц, түүний хот, түүний төрөл нэгт хүмүүс.

Өмнө нь Санни үргэлж сул дорой байсан бөгөөд зугтаж, нуугдаж, айдаст автан чичрэхээс өөр сонголтгүй байв.

...Гэхдээ тэр аль эрт айдастай амьдрахаа больсон. Бас өөрийнх нь зүйлийг хэн ч, юу ч цусаар төлүүлэхгүйгээр булаан авахыг зөвшөөрөхөө больсон.

Тэр дахиж сул дорой байхгүй.

Гэхдээ энэ ч жинхэнэ шалтгаан биш байлаа. Магадгүй Рэйн тэнд байгаагүй бол Санни ойртон ирж буй гамшгийг хэтэрхий том эрсдэл гэж үзээд ухарчих ч байсан биз.

Харин Рэйн газрын зураг дээрх Хаалганы нөлөөллийн бүсийн бараг төвд байлаа.

Тиймээс үнэндээ зугтах сонголт түүнд огт байсангүй.

Нэг зуун наян секунд үлджээ.

Одоо хоосорсон кафед ганцаараа үлдсэн Санни босож, биеэ сунгав. Хүндхэн санаа алдалт уруулыг нь орхин гарлаа.

"Энэ чинь... үнэхээр галзуу, галзуу аялал болох нь дээ..."