Касси дараагийн үгсээ нямбайлан сонгов.

"Хэдийгээр Хөндий уулсыг Үхлийн Бүс гэж ангилсан ч Валор овог түүнийг судлах хүсэл эрмэлзлээ орхиогүй бололтой. Магадгүй Шөнийн Сүм оршин байдаг шалтгаан, мөн тэнд нэгэн Гэгээнтэн байрладаг шалтгаан нь энэ байх."

Санни хөмсгөө зангидав. Кай, Эффи хоёр ч мөн гайхсан бололтой.

"...Би Тэнгэрийн Түрлэгийг Гинжлэгдсэн Арлууд дахь цорын ганц Гэгээнтэн гэж бодож байсан шүү дээ."

Хараагүй охин толгой сэгсрэв.

"Үгүй, өөр нэг бий. Гэгээнтэн Кормак. Тэр Цайзыг хариуцаж, үе үе Хөндий уулсын манан руу ордог... ямар нэгэн зүйл хайж байгаа мэт. Үнэндээ би өөрийгөө болон багаа Шөнийн Сүмд Зангуу болгох зөвшөөрлийг түүний ачаар авч чадсан. Хариуд нь би Аспектаа ашиглан судалгаанд нь туслах ёстой байсан юм. Гэхдээ онцгой үр дүн гараагүй."

Санни хэсэг бодсоноо хэлэв.

"Одоогоор сонсоход бүгд боломжийн л санагдаж байна?"

Касси толгой дохисноо эвгүйхэн хөдөллөө.

"Тийм ээ. Гэхдээ тэр Цайзын талаар Гэгээнтэн болон түүний даалгавартай холбоогүй хэтэрхий олон хачирхалтай зүйл бий. Юуны өмнө тэнд хэтэрхий олон Сэрэгч байдаг. Миний бодлоор зуу орчим. Энэ нь нэг Гэгээнтнийг дэмжихэд шаардлагатай тооноос хавьгүй их. Гэхдээ хамгийн жихүүдэс төрүүлэм зүйл нь тэдний тоо биш, харин тэд хэн бэ гэдэг."

Тэр хэсэг эргэлзээд, бараан өнгөөр хэлэв.

"Гэгээнтэн Кормакийн туслахаар ажилладаг хоёр Мастерыг эс тооцвол бусад нь бүгд... Төөрөгсөд."

Саннигийн нүд сэргэв.

Кассигийн хэлсэн зүйл үнэхээр хачирхалтай... бас багагүй түгшүүр төрүүлэхээр байлаа. Сэрэгсдийн дунд Төөрөгсөд тийм ч олон байдаггүй, тэгвэл яагаад тэднээс зуу орчмыг алслагдсан, тусгаарлагдсан нэгэн Цайзад цуглуулсан юм бол?

Гэхдээ Санни гэнэт сонирхох болсон шалтгаан нь энэ биш байлаа. Тэр үл ялиг урагш тонгойн асуулаа.

"Өө, тийм үү? Тэдний дунд Мордрет гэдэг хүн бий юу?"

Касси хэсэг бодсоноо толгой сэгсрэв.

"...Мэдэхгүй. Биднийг Шөнийн Сүмд амьдарч байх хугацаанд Төөрөгсөдтэй харилцахыг бараг зөвшөөрдөггүй байсан. Учир нь бүх Цайз гурван хэсэгт хуваагддаг. Гаднах цагирагт нь бидэнд баазаа байгуулах газар өгсөн. Харин Мастеруудын нэгээр дагалдуулахгүй л бол сүмийн дотор хэсэгт орохыг хориглодог байсан. Тэнд Төөрөгсөд амьдардаг бөгөөд Гарц байрладаг."

Тэр гэнэт чимээгүй болоод, илүү бараан өнгөөр нэмж хэлэв.

"...Гэхдээ сүмийн дотор өөр нэг хэсэг бас бий. Төөрөгсөд хүртэл нэвтрэх эрхгүй газар. Дотоод Ариун Дагшин Газар. Нэг удаа бид Гарц руу орж байх үед Ариун Дагшин Газрын хаалга онгойхыг би мэдэрч, түүнийг хамгаалж байсан хүмүүсийг санамсаргүйхэн мэдэрсэн."

Хараагүй охин чичирхийллээ.

"Эсвэл ядаж хүмүүс шиг харагдсан. Гэхдээ тэд хүмүүс биш байсан. Тэд бүгд Сүүдрийн хувилбар... хүний Сүүдрийн хувилбарууд байсан."

Санни барайв.

'Юу гээчийн там бэ?'

Нэг хүний Сүүдрийн хувилбар байхад л хангалттай жихүүдэс хүрэм, гэтэл олон гэнэ ээ? Жинхэнэ хүмүүс хамгаалж чадахгүй тийм юуг тэд хамгаалж байсан юм бол?

Үгүй... энэ чухал биш. Валор овог нууцаа хадгалж л байг. Түүнд тахилын ширээн дээрх хутгыг авах л хэрэгтэй.

"Тэгээд... тахилын ширээний тухайд? Дээр нь хэвтэж байсан зааны ясан хутгыг мэдэрсэн үү?"

Касси хэсэг бодоод мөрөө хавчив.

"Шөнийн Сүмийн Гарц Ариун Дагшин Газрынхаас өөр. Үүнийг идэвхжүүлэхийн тулд тахилын ширээнд хүрэх шаардлагагүй. Тиймээс би тахилын ширээг зөвхөн холоос л мэдэрч байсан. Бусдын хэлснээр бол тэр нь хар чулуун нэгэн хавтангаас сийлсэн байдаг. Ард нь нэгэн од болон аянга барьсан нүүрээ халхалсан эмэгтэйн хөшөө бий. Түүнээс өөр зүйл хэлж чадахгүй."

Санни бага зэрэг урам нь хугарсан янзтай санаа алдав.

'Яах вэ дээ, хамаагүй. Тэнд байгаа гэдэгт нь би итгэлтэй байна... асуудал нь Валор овгийн төлөөлөгчдийг намайг тахилын ширээнд ойртохыг зөвшөөрүүлэхэд л байгаа юм. Эсвэл хэн ч харахгүй үед нь сэм очих хэрэгтэй.'

"Чи намайг дотогш оруулахыг зөвшөөрүүлэх боломжтой гэж бодож байна уу?"

Хараагүй охин толгой дохисон ч царайд нь үл ялиг эргэлзээ тодров.

"Ямар ч асуудал гарахгүй байх гэж бодож байна. Хэдийгээр би Гэгээнтэн Кормакт нэг их тусалж чадаагүй ч бид сайхан харилцаатайгаар салсан. Гэхдээ... тэр газар бүхэлдээ маш нууцлаг. Биднийг ядаж Гарц дээр өөрсдийгөө Зангуу болгохыг зөвшөөрнө гэдэгт би нэлээд итгэлтэй байна, гэхдээ..."

Энэ өнгө аяс Саннид таалагдсангүй.

"Гэхдээ юу?"

Касси санаа алдав.

"Тахилын ширээн дээр ёслол үйлдэх бол огт өөр асуудал. Тэд бас биднийг зүгээр л дотогш оруулахгүй байж болно. Ийм зүйл болно гэж би бодохгүй байгаа ч ямар ч байсан бэлтгэлтэй байх хэрэгтэй. Бид Ариун Дагшин Газраас гарсан өдөр Хоёр дахь Хар дарсан зүүд дуусах хүртэл Гарц ашиглах сүүлчийн боломж маань болж мэднэ."

Санни ярвайв.

Хэдийгээр үүнийг хүлээн зөвшөөрөхийг хүсээгүй ч Кассигийн зөв байлаа. Хамгийн муу хувилбарт бэлтгэлтэй байх нь зөв... тэгэхээр дараагийн хэдэн өдөр түүнд хийх зүйл багагүй байв.

"За тэгвэл хоёр хоногийн дараа хөдөлнө. Та нар бэлтгэлээ базаа, би ч бас өөрийнхөө бэлтгэлийг хийнэ."

Касси толгой дохиод чимээгүй болов.

Тэр нам гүмд нэгэн хачирхалтай чимээ сонсогдов. Санни эргэн хартал Эффи саяхны оройн хоолны үлдэгдлийг чанга дуугарган идэж байлаа. Түүнийг өөрийг нь ширтэж байгааг анзаарсан анчин бүсгүй хөшив.

"...Яасан? Та нар завгүй байсан, би өлссөн."

Тэр хэсэг нүдээ дарснаа толгой сэгсрэв.

'Энэ эмэгтэй ч дээ...'

Бэлтгэлийн тухай ярьсных, тэр яг одоо хийх ёстой нэг зүйл байлаа.

"Хөөе, Кай. Наашаа ирээд гараа өг."

Кай түүн рүү дуугүйхэн асуулттай харсан ч юу ч асуусангүй. Тэр босож ирээд инээмсэглэн нэг гараа сунгав.

Санни нэг хуруугаа дээр нь хүргээд харамссан санаа алдалтын хамт хоёр Дурсамжаа шилжүүлэв. Хар Эвэрт Нум болон Дүүрэн Саадаг. Эффи Мартагдсан Эрэг дээр байсан үе болон Сэрэгч болсныхоо дараа олон сарын турш ан хийсний ачаар хүчирхэг Дурсамжуудаар сайн хангагдсан байсан ч дур булаам харваачид сайн зэвсэглэл дутагдаж байлаа.

Хоёр Дэвшсэн Дурсамжаасаа салах нь Саннид өвдөж байсан ч энэ нь хамгийн зөв сонголт гэдгийг тэр мэдэж байв. Ингэснээр Кай дараагийн нэг сарын хугацаанд илүү хүчирхэг болж, Хар дарсан зүүдэд илүү сайн бэлтгэгдэх боломжтой болно... дээрээс нь Саннид Морганы Нум болон Аянгын Цохилт үлдэж байгаа.

Кай гайхсан байдалтай хөмсгөө зангидаад хоосон орон зай руу ширтэв. Тэр Бичээсийг уншиж байгаа нь илт байлаа. Дараа нь нүдэнд нь баярласан гэрэл асав.

"Өө... баярлалаа, Санни!"

Санни барайв.

"Битгий буруу ойлгоорой! Энэ бэлэг биш. Би зүгээр л чамд зээлж байгаа юм... зээлж байгаа, ойлгов уу? Гайхамшигт Дэлгүүр бол нэр хүндтэй бизнес болохоос буяны байгууллага биш! Би дараа нь бүрэн төлбөрөө авах болно, эсвэл ижил үнэ цэнтэй зүйлээр солино. Ойлгосон уу?"

Кай гэрэлтсэн инээмсэглэл тодруулан түүн рүү харав.

"Өө... ямар өхөөрдөм юм бэ..."

Саннигийн барайсан төрх улам гүнзгийрэв.

'Өхөөрдөм гэнэ ээ? Юу яриад байгаа юм бэ?! Энэ тэнэгт юу болоод байгаа юм... би сая өөрийг нь өрөнд унагасан гэж хэлсэн биз дээ...'

Нар аль хэдийн жаргаж байсан бөгөөд энэ нь тэд салж явах цаг болсныг илтгэнэ. Хүн бүрт хийх ажил их байлаа.

Бүгдийг явсны дараа Санни хоосон таваг дүүрэн ширээг хэсэг ширтээд санаа алдав.

Яагаад ч юм, тэд ийм сайхан оройн хоолыг дахиад хэсэг хугацаанд хамт идэж чадахгүй юм шиг түүнд санагдав.